علائم بیماری دیستروفی فوکس

دیستروفی فوکس نوعی بیماری چشم است که قرنیه را تحت تأثیر قرار می‌دهد. قرنیه شامل لایه بیرونی و گنبدی شکل چشم است که به بینایی کمک می‌کند. دیستروفی فوکس می‌تواند به مرور زمان بینایی را کاهش دهد. برخلاف سایر اشکال دیستروفی، این بیماری بر هر دو چشم تأثیر می‌گذارد. با این حال ممکن است بینایی در یک چشم بدتر از چشم دیگر باشد. این اختلال چشم ممکن است سال‌ها قبل از وخیم شدن بینایی، ایجاد شود. در صورت کاهش شدید بینایی ممکن است به عمل جراحی نیاز باشد. در این مطلب به بیماری دیستروفی فوکس پرداخته شده است.

دیستروفی فوکس چیست؟

در بیماری دیستروفی فوکس مایعات در لایه شفاف جلوی چشم جمع شده و باعث تورم و ضخیم شدن قرنیه می‌شوند. این امر می‌تواند منجر به خیرگی، تاری یا کدر شدن بینایی و ناراحتی چشم شود. دیستروفی فوکس معمولاً هر دو چشم را تحت تأثیر قرار می‌دهد و باعث بدتر شدن بینایی به‌مرورزمان می‌شود. به طور معمول این بیماری از دهه ۳۰ و ۴۰ زندگی آغاز می‌شود. اما در بسیاری از افراد، علائم این بیماری تا سن ۵۰ یا ۶۰ سالگی بروز نمی‌یابد. برخی از داروها و مراحل مراقبت از خود ممکن است به کاهش علائم و نشانه‌های دیستروفی فوکس کمک کنند. اما در صورت پیشرفت این اختلال، بینایی تحت تأثیر قرار می‌گیرد.

علائم بیماری دیستروفی فوکس

علائم و نشانه های بیماری دیستروفی فوکس

دیستروفی فوکس به دو مرحله اصلی تقسیم می‌شود:

• در مرحله اول ممکن است تاری دید به دلیل تجمع مایعات در قرنیه هنگام خواب یا بیدار شدن وجود داشته باشد. علاوه بر این، مشکل دید در نور کم نیز ممکن است در مرحله اول وجود داشته باشد.
• در مرحله دوم علائم قابل توجه تری ایجاد می‌شود. زیرا تجمع مایعات یا تورم در طول روز بهبود نمی‌یابد.

با پیشرفت دیستروفی فوکس علائم زیر ممکن است تجربه شوند:

• حساسیت به نور
• دید ابری
• مشکلات دید در شب
• ناتوانی در رانندگی هنگام شب
• درد در چشم‌ها
• تورم
• کاهش بینایی در هوای مرطوب
• بروز حلقه‌های هاله مانند در اطراف چراغ خواب به ویژه در شب

علاوه بر این، دیستروفی فوکس ممکن است باعث ایجاد برخی از علائم جسمی در قرنیه شود. این موارد شامل تاول و کدر شدن قرنیه است. گاهی اوقات تاول‌های قرنیه باعث درد و ناراحتی بیشتر می‌شوند.

علائم بیماری دیستروفی فوکس

چه موقع باید به پزشک مراجعه شود؟

در صورت وجود علائم بینایی که به‌مرورزمان بدتر می‌شوند، باید به متخصص چشم مراجعه کرد. همچنین در صورت بروز ناگهانی علائم، مانند کاهش شدید بینایی یا ازدست‌دادن بینایی، لازم سریعاً به متخصص قرنیه برای بررسی علت‌های احتمالی مراجعه کرد.

علل ایجاد بیماری دیستروفی فوکس

دیستروفی فوکس در اثر تخریب سلول‌های اندوتلیوم در قرنیه ایجاد می‌شود. علت دقیق این تخریب سلولی مشخص نیست. سلول‌های اندوتلیوم مسئول متعادل سازی مایعات در قرنیه هستند. بدون آنها قرنیه به دلیل تجمع مایعات متورم می‌شود و در نهایت بینایی به دلیل ضخیم شدن قرنیه تحت تأثیر قرار می‌گیرد. دیستروفی فوکس به آرامی ایجاد می‌شود. این شرایط ممکن است به دلیل ژنتیک ایجاد شود. به عنوان مثال، در صورت ابتلای یکی از اعضای خانواده به دیستروفی فوکس احتمال ابتلای سایر اعضا افزایش می‌یابد. بر اساس مؤسسه ملی چشم، این بیماری زنان را بیشتر از مردان تحت تأثیر قرار می‌دهد. همچنین در صورت ابتلا به دیابت احتمال ابتلا به این بیماری افزایش می‌یابد.

تشخیص بیماری دیستروفی فوکس

علاوه بر آزمایش‌های بینایی، پزشک ممکن است برای تشخیص بیماری دیستروفی فوکس از آزمایش‌های زیر استفاده کند:

• معاینه و درجه بندی چشم: متخصص چشم از طریق معاینه چشم با استفاده از میکروسکوپ نوری برای یافتن برجستگی‌های نامنظم در سطح داخلی قرنیه، می‌تواند بیماری دیستروفی قرنیه را تشخیص دهد. همچنین پس از آن پزشک قرنیه را از نظر تورم ارزیابی کرده و شرایط را مرحله بندی می‌کند.
• ضخامت قرنیه: متخصص چشم ممکن است از آزمایش پاکیمتری قرنیه برای اندازه گیری ضخامت قرنیه استفاده کند.
• توموگرافی قرنیه: چشم پزشک ممکن است از توموگرافی قرنیه برای ارزیابی علائم اولیه تورم در قرنیه استفاده کند.
• بررسی تعداد سلول های قرنیه: گاهی اوقات متخصص چشم از ابزار دستی برای ثبت تعداد شکل و اندازه سلول‌های پشت قرنیه استفاده می‌کند.

درمان دیستروفی فوکس

برخی از درمان‌های غیر جراحی و استراتژی‌های مراقبت از خود می‌توانند به تسکین علائم دیستروفی فوکس کمک کنند. با این حال، اگر بیماری شدید باشد پزشک ممکن است عمل جراحی را پیشنهاد دهد. به طور کلی روش‌های درمان دیستروفی فوکس عبارتند از:

داروها و سایر روش های درمانی

• داروهای چشم: قطره‌های چشمی یا پمادها می‌توانند به کاهش میزان مایعات در قرنیه چشم کمک کنند.
• لنزهای تماسی نرم: این نوع لنزها به عنوان پوششی برای تسکین درد عمل می‌کنند.

علائم بیماری دیستروفی فوکس

عمل جراحی

افرادی که تحت عمل جراحی برای دیستروفی فوکس پیشرفته قرار می‌گیرند، می‌توانند از بینایی بهتری برخوردار شوند. انواع گزینه‌های جراحی عبارتند از:

• پیوند لایه داخلی قرنیه: این روش که به عنوان کراتوپلاستی اندوتلیال غشای دسمه شناخته می‌شود، شامل جایگزینی لایه پشتی قرنیه با سلول‌های اندوتلیال سالم از طرفه اهدا کننده است. این روش معمولاً با بی حسی موضعی و به صورت سرپایی انجام می‌شود.
• پیوند قرنیه: در صورت ابتلا به سایر بیماری‌های چشمی یا انجام عمل جراحی در گذشته، ممکن است کراتوپلاستی اندوتلیال های غشای دسمه گزینه مناسبی نباشد. برای این پزشک ممکن است پیوند قرنیه با ضخامت جزئی را توصیه کند. پیوند قرنیه با ضخامت کامل که به آن کراتوپلاستی نافذ گفته می‌شود در موارد بسیار نادر انجام می‌شود.

درمان های خانگی

علاوه بر پیروی از دستورالعمل‌های پزشک می‌توان از روش‌های خانگی برای کاهش خیرگی یا تسکین چشم استفاده کرد. این روش‌ها عبارتند از:

• قطره های چشمی بدون نسخه: استفاده از قطره‌ها یا پمادهای چشمی می‌توانند مناسب باشند.
• خشک کردن چشم ها با سشوار: برای این امر سشوار را در فاصله مناسب نگه داشته تا هوای گرم مستقیماً به سمت چشم ها برسد. این امر به ویژه در هنگام صبح که تورم شدیدتر است، گزینه مناسبی است. خشک کردن چشم با سشوار به حذف مایعات اضافی در قرنیه و در نتیجه کاهش تورم کمک می‌کند.

مراجعه به پزشک

چشم یکی از اعضای بسیار مهم بدن است که هر گونه بی توجهی به آن می‌تواند عوارض جبران‌ناپذیری را به همراه داشته باشد. در صورتی که دارای علائم بیماری دیستروفی فوکس هستید در اسرع وقت جهت معاینه و تشخیص به مطب دکتر پورمازار جراح و متخصص چشم در تهران مراجعه کنید.