تزریق ژل (فیلر) و بوتاکس

امروزه حجم زیادی از عمل های زیبایی در سراسر جهان مربوط به جوان‌سازی و رفع چین‌وچروک صورت است. به لطف پیشرفت علم و تکنولوژی، روش های مورد استفاده در این زمینه تنوع بالایی دارند. از جمله روش های نوین و امن برای جوان‌سازی پوست می توان به تزریق ژل (فیلر) و تزریق بوتاکس اشاره کرد. این دو روش به لحاظ نحوه انجام شباهت بسیاری به هم دارند. به همین دلیل اغلب افراد آنها را با هم اشتباه می گیرند. این مقاله به بررسی کاربرد فیلر و بوتاکس به همراه مزایا و معایب آنها اختصاص داده شده است. با ما تا پایان همراه باشید.

 

تزریق ژل و بوتاکس

پوست صورت با افزایش سن بخش زیادی از خاصیت ارتجاعی خود را از دست می دهد. در نتیجه صورت حالت آویزان به خود گرفته و میزان چین و چروک آن افزایش می یابد. کاهش چربی زیر پوست با افزایش سن نیز این فرآیند را تشدید می کند. این خطوط که چین و چروک استاتیکی نام دارند، بیشتر در محدوده گردن، گونه و خط فک مشاهده می شود. بعضی از خطوط موجود در صورت به دلیل تکرار حرکاتی از قبیل خندیدن، اخم کردن، جمع کردن چشم و … بوجود می آیند. خطوط موجود در اطراف چشم، بین ابرو و پیشانی به این روش ایجاد شده و چین دینامیکی نام دارند.

چروک و پیر شدن پوست بخش تغییر ناپذیر زندگی هر انسانی است. بسیاری از افراد برای کند شدن این فرآیند از روش های جوانسازی پوست استفاده می کنند. روش های مختلفی برای جوانسازی پوست وجود دارد که در دو گروه جراحی و غیر جراحی (غیرتهاجمی) جای می گیرند. از جمله روش های امن و غیرتهاجمی جوانسازی پوست می توان به تزریق بوتاکس و فیلر (تزریق ژل) اشاره کرد.

تزریق ژل (فیلر) و بوتاکس

تزریق ژل (فیلر) و بوتاکس

تزریق بوتاکس

بوتاکس نام تجاری سم بوتولیسم است. البته علاوه بر بوتاکس محصولات دیگری از این ماده در دسترس قرار دارد که از جمله آنها می توان به زئومین (Xeomin) و دیسپورت (Dysport) اشاره کرد. این سم از باکتری بوتولینیوم کلستریدیوم بدست می آید.

 

کاربرد بوتاکس

بوتاکس در زمینه های مختلف از قبیل جوانسازی پوست، کاهش تعریق زیر بغل، کف دست، کف پا، پرش پلک، گرفتگی عضلات و تیک گردن، بهبود لبخند لثه ای و … کاربرد دارد. انواع خطوط دینامیکی از قبیل چین و چروک های پنجه کلاغی (گوشه چشم) با این روش قابل درمان است. بعد از تزریق بوتاکس، ارسال پیام عصبی به عضلات محل مورد نظر مسدود می شود. این فرآیند در اصطلاح فلج کردن یا فریز کردن عضلات نام دارد. البته تزریق این ماده در هر نقطه از صورت به دلیل ایجاد فرم های غیرطبیعی امکان پذیر نیست. پیشانی، دور چشم و خطر اخم رایج ترین نقاط برای تزریق بوتاکس به شمار می روند. این روش علاوه بر رفع چین و چروک برای بالا بردن گوشه لب، نوک بینی و ابرو نیز کاربرد دارد.

 

مزایای تزریق بوتاکس

مدت زمان تزریق بوتاکس بسیار کوتاه و کمتر از ده دقیقه است. همچنین امکان از سرگیری فعالیت های روزمره بلافاصله بعد از تزریق وجود دارد. ماده بوتاکس کاملاً امن است و مشکلی برای سلامتی ایجاد نمی کند. البته در یک درصد افراد تحت درمان با این روش، بدن در مقابل این ماده آنتی بادی ترشح کرده و اثر آن را از بین می برد. لازم به ذکر است که اثر این ماده موقتی می باشد و بعد از مدتی از بین می رود. این موضوع برای افرادی که از ظاهر جدید خود رضایت ندارند اهمیت بسیاری دارد.

 

معایب تزریق بوتاکس

بوتاکس روشی موقت در جوانسازی و کاهش چین و چروک صورت است؛ زیرا ماده تزریقی بعد از مدت 4 الی 6 ماه جذب بدن و عضلات از حالت فلجی خارج می شوند. برای حفظ نتایج باید به صورت دوره ای اقدام به تزریق بوتاکس کرد. البته به مرور زمان فواصل بین تزریق افزایش پیدا می کند. همچنین این روش برای زنان باردار یا شیرده، بیماران عصبی ماهیچه ای و افراد مبتلا به بیماری های پوستی مناسب نیست. عوارضی نیز برای این روش عنوان شده که بیشتر از محصولات بی کیفیت و نامعتبر نشات می-گیرند. البته انجام تزریق زیر نظر متخصص با تجربه نیز در پیشگیری از عوارض نقش دارد. عوارض تزریق بوتاکس عبارتند از:

  • افتادگی پلک و ابرو (در صورت انجام تزریق در نزدیکی چشم)
  • ضعف عضلات پیرامون ناحیه تزریق
  • اختلال در بلع، تکلم و تنفس
  • عدم تقارن صورت
  • درد و خونریزی
  • تاری دید
  • سردرد
  • قرمزی
  • خارش
  • تورم
تزریق ژل (فیلر) و بوتاکس

تزریق ژل (فیلر) و بوتاکس

تزریق ژل یا فیلر

یکی دیگر از روش های نوین و غیرتهاجمی برای جوانسازی پوست، تزریق فیلر یا پر کننده نام دارد. فیلر عنوان ماده ای است که برای پر کردن بخش های مختلف صورت مورد استفاده قرار می گیرد. با توجه به اینکه بیشتر این مواد مورد استفاده حالت ژله ای دارند، به این روش تزریق ژل نیز گفته می شود. بر حسب نوع نیاز، انواع مختلفی از این ماده در دسترس قرار دارد. رایج ترین نوع فیلر، حاوی هالورونیک اسید است. این ماده به صورت طبیعی در بافت پوست وجود دارد؛ اما با افزایش سن مقدار آن کاهش یافته و زمینه بروز چین و چروک فراهم می شود. تزریق هالورونیک اسید، کمبود این ماده را در پوست جبران می کند. از دیگر مواد موجود در فیلر می توان به اسید پلی لاکتیک، کلسیم هیدروکسی آپاتیت و کلاژن اشاره کرد. فیلر در انواع نیمه موقت و دائم نیز موجود است که به دلیل عوارض احتمالی چندان مورد قبول پزشکان نیست.

 

کاربرد فیلر

فیلر یا تزریق ژل برای رفع چین و چروک استاتیکی (خطوط ناشی از چاقی، افتادگی پوست و افزایش سن) مناسبت بیشتری دارد. این خطوط بیشتر در کناره لب و روی گونه مشاهده می شوند. پر کردن جای زخم، رفع تیرگی و گودی زیر چشم و حجم دهی به گونه، لب و … از دیگر کاربردهای فیلر است. مواد تزریقی به این نواحی تولید کلاژن در پوست را تحریک می کنند. در نتیجه پوست به حالت شادابی و جوانی قبل بازمی گردد. انواع مختلفی از ماده فیلر بر حسب وضعیت پوست و نشانه های پیری در دسترس قرار دارد.

 

مزایای تزریق ژل

تزریق ژل یکی از روش های ایمن در جوانسازی پوست است. غالب مواد به کار رفته در ساخت ژل فیلر، هالورونیک اسید و کلاژن می باشد که به صورت طبیعی در بدن وجود دارد. در نتیجه مشکلی برای سلامتی ایجاد نمی کند. از دیگر مزایای تزریق فیلر می توان به موقتی بودن اثر آن اشاره کرد. به عبارتی در صورت عدم رضایت فرد از نتیجه امکان برگرداندن پوست به وضعیت قبل تزریق وجود دارد. سایر مزایای این روش عبارتند از:

  • مدت زمان کوتاه تزریق
  • از سر گیری فعالیت های روزانه بعد از تزریق
  • مشخص شدن نتیجه کار بلافاصله بعد از تزریق
تزریق ژل (فیلر) و بوتاکس

تزریق ژل (فیلر) و بوتاکس

معایب تزریق ژل

اثر تزریق ژل روی پوست موقتی است و بعد از جذب مواد به بدن از بین می رود. در نتیجه نیازمند انجام مجدد تزریق در دوره زمانی مشخص است. ماندگاری فیلر بر حسب نوع ماده مورد استفاده بین 6 الی 24 ماه است. عدم استفاده از ژل باکیفیت یا مراجعه به کلینیک های غیربهداشتی فرد را با مشکلات مختلفی مواجه می کند. از جمله این موارد می توان به حساسیت، عفونت، زخم، اسکار، خارش، جوش های پوستی، عدم تقارن و حتی مشکلات بینایی اشاره کرد. همچنین سلامت جسمی یکی از لازمه های این عمل است. افراد مبتلا به بیماری باید قبل از تزریق با پزشک خود مشورت کنند. زنان باردار و شیرده نیز برای این کار مناسب نیستند.

 

هزینه تزریق ژل (فیلر) و بوتاکس

هزینه تزریق بوتاکس یا فیلر ثابت نیست و بر اساس شرایط پوست، نوع ماده مورد استفاده، حجم تزریق، نوع کلینیک، تجربه و تخصص پزشک و بسیاری موارد دیگر تعیین می شود. در نتیجه برای آگاهی از هزینه ها حضور در جلسه مشاوره با پزشک الزامی است.

 

برای تزریق ژل (فیلر) و بوتاکس به چه کسی مراجعه کنیم؟

متاسفانه امروز بسیاری از سالن‌های زیبایی بدون داشتن مجوزهای لازم خدمات تزریق ژل و بوتاکس را به مشتریان خود ارائه می‌دهند. در حالی که تزریق ژل و بوتاکس باید توسط پزشک مجرب انجام شود، در غیر این صورت خطرات زیادی می‌تواند پیش بیاید. دکتر رضا پورمازار جراح و متخصص بیماری‌های چشم لیزیکلازکآب مروارید (فیکو) – لیزر – جراحی پلاستیک پلک و مجاری اشکی در تهران خدمات تزریق ژل و بوتاکس را بهره‌گیری از جدیدترین متدهای روز دنیا به بیماران ارائه می‌دهد. شما می‌توانید برای کسب اطلاعات بیشتر به صورت حضوری به مطب دکتر پورمازار مراجعه کنید.

تزریق ژل (فیلر) و بوتاکس

تزریق ژل (فیلر) و بوتاکس

سخن پایانی

اگرچه روش های بوتاکس و فیلر مشابه هم انجام می شوند؛ اما مکانیسم اثر و کاربردهای متفاوتی برای این دو روش ذکر شده است. تزریق بوتاکس بیشتر برای درمان چین و چروک ناشی از تکرار حالت های صورت (خنده، اخم و …) مورد استفاده قرار می گیرد؛ اما تزریق ژل (فیلر) برای پر کردن چین و چروک ناشی از افزایش سن (استاتیکی) کاربرد دارد. با توجه به این موضوع استفاده همزمان از این دو روش برای جوانسازی پوست بلامانع است؛ زیرا هر یک هدف جداگانه ای را دنبال می کنند. البته برای دستیابی به بهترین نتیجه مراجعه به پزشک متخصص و باتجربه باید مدنظر قرار گیرد.

قوز قرنیه (کراتوکونوس)

قوز قرنیه یکی از بیماری های مربوط به قرنیه چشم است. در این بیماری قرنیه چشم از حالت طبیعی و کروی خود خارج شده و مخروطی و نازک می شود. در نتیجه شکست نور هنگام ورود به چشم دچار مشکل شده و باعث اختلال در بینایی بیمار می شود. بیشترین زمان شیوع این بیماری از دوران نوجوانی و اوایل جوانی است. البته مواردی در افراد بالای 40 سال هم مشاهده شده است. این مشکل در یکی از چشم ها یا هر دو چشم اتفاق می افتد. ولی به طور شایع، هر دو چشم درگیر قوز قرنیه می شوند. این بیماری تا حد زیادی ریشه ژنتیکی دارد و افرادی که در سابقه خانوادگی آن ها این بیماری مشاهده می شود بیشتر در معرض این بیماری قرار می گیرند. استفاده زیاد از لنزهای تماسی و همچنین مالش شدید چشم از علل رایج ایجاد بیماری قرنیه چشم است.

قوز قرنیه هر چه زودتر و در سنین پایین تشخیص داده شود سریع تر و راحت تر درمان می شود. قوز قرنیه در سال های اولیه شیوع معمولا نشانه و علائم خاصی ندارد. کاهش دید از علائم رایج بیماری قوز قرنیه است. احتمال اینکه قوز قرنیه همراه با حساسیت واتیوپی باشد وجود دارد. روش های درمان قوز قرینه با توجه به نوع پیشرفت بیماری متفاوت است که عبارتند از:
استفاده از عینک: در مراحل اولیه که بیماری خفیف است، استفاده از عینک و لنز برای درمان توصیه می شود ولی با پیشرفت بیماری و افزایش انحنای قرنیه، مرتبا باید شماره عینک افزایش پیدا کند.

قوز قرنیه (کراتوکونوس)

لنزهای تماسی: در مراحل پیشرفته بیماری که شکل قرنیه بسیار نامنظم شده است عینک گزینه مناسب درمانی نیست. به طور معمول کراتوکونوس بین 10 تا 15 سال پیشرفت می کند و سپس به حالت ثابت می رسد. در مواردی هم پیشرفت قوز قرنیه بسیار شدید است. در این شرایط، لنزهای تماسی سخت برای بیمار تجویز می شود. این لنزها اکسیژن لازم برای تنفس قرنیه را فراهم می کنند. لنزهای تجویز شده برای هر بیمار به طور سفارشی طراحی می شود.

جراحی پیوند قرنیه: زمانی که استفاده از عینک و لنز نتواند باعث بهبود اختلال بینایی شود تنها راه باقی مانده جراحی است. تقریبا 25 درصد بیماران مبتلا به قوز قرنیه نیاز به عمل جراحی پیدا می کنند. در صد موفقیت این عمل بسیار بالا است ولی با این حال احتمال پس زدگی پیوند نیز وجود دارد. بسیاری از بیماران تا مدتی بعد از عمل نیاز به عینک دارند.

قرار دادن رینگ داخل قرنیه: یکی از پیشرفته ترین درمان های قوز قرنیه قرار دادن حلقه داخل قرنیه است. این عمل برای افرادی که به دلیل قوز شدید قرنیه قادر به استفاده از لنزهای تماسی نیستند تجویز می شود. هدف از این عمل مسطح کردن قرنیه و کاهش برجستگی شکل مخروطی آن است. همچنین با این عمل، روند پیشرفت کراتوکونوس کندتر شده و شکل قرنیه ثابت می شود. در بیشتر موقع با انجام این عمل، بیمار دیگر به پیوند قرنیه نیاز ندارد. در مراحل بسیار پیشرفته کراتوکونوس، امکان ایجاد زخم روی قرنیه وجود دارد که می تواند باعث افزایش تاری دید و حتی نابینایی شود.

انحراف چشم

در بیماری انحراف چشم یا استرابیسم زاویه دید هر دو چشم یکسان نیست. انحراف چشم بیشتر در دوران کودکی و در سنین پایین شایع است. به طور کلی از سن 1 تا 4 سالگی انحراف چشم تشخیص داده می شود. بعد از 6 سالگی بروز انحراف چشم نادر است. البته ممکن است این بیماری چشم، در زمان بزرگسالی هم بروز پیدا کند. انحراف چشم در بزرگسالی می تواند به دلیل دوربینی شدید یا تومورهای مغزی ایجاد شود. انحراف چشم ممکن است در جهات مختلف باشد.

• انحراف چشم به سمت داخل (ایزوتروپی)

• انحراف چشم به سمت خارج (اگزوتروپی)

• انحراف چشم به سمت بالا (هایپرتروپی)

• انحراف چشم به سمت پایین (هیپوتروپی)

انحراف چشم از روی ظاهر چشم ها به راحتی قابل تشخیص است. از علائم رایج انحراف چشم می توان به خستگی زیاد چشم ها، سردرد هنگام فعالیت چشم ها، دوبینی، تاری دید، مشکل در خواندن، عدم تشخیص عمق در بینایی و حساسیت به نور اشاره کرد.

علت انحراف چشم در بیشتر مواقع به طور کامل مشخص نیست. این بیماری می تواند به صورت موروثی هم انتقال پیدا کند. از دیگر دلایل پیدایش انحراف چشم می توان به آسیب در هنگام زایمان، آسیب به مغز، آسیب به مغز جنین، سکته مغزی، دیابت، فشار خون، وجود تومور در چشم و یا مغز، بیماری تیروئید، نشانگان داون و MS اشاره کرد.

انحراف چشم

انحراف چشم در کودکان شیوع بیشتری دارد. کودکان ممکن است از بدو تولد یا بعد از آن به انحراف چشم مبتلا شوند. این بیماری در این دوران باید هر چه زودتر درمان شود. البته بروز انحراف چشم در هر سنی نیاز به درمان دارد. در صورت درمان نشدن، استرابیسم باعث تنبلی چشم در کودکان شده و ممکن است کودک برای همیشه دید سه بعدی خود را از دست بدهد. زیرا مغز برای جلوگیری از دوبینی حاصل از انحراف چشم، پیام های که از طرف چشم دارای انحراف را دریافت می کند را نادیده می گیرد و در نتیجه تنبلی چشم حاصل می شود.

علاوه بر این، عدم درمان انحراف چشم باعث کاهش اعتماد به نفس کودک در میان جمع می شود. یکی از راه های درمان در زمان کودکی، بستن چشم سالم است. استفاده از این روش درمانی از بروز تنبلی دائم چشم ضعیف جلوگیری می کند. انحراف چشم در بزرگسالی با روش های متفاوتی درمان می شود که از جمله آنها می توان به روش های زیر اشاره کرد.

• بستن چشم سالم برای تقویت چشم ضعیف

• استفاده از پماد و قطره های تجویز شده

• ورزش دادن چشم با روش های پیشنهادی توسط پزشک متخصص

• استفاده از عینک های مخصوص

• عمل جراحی

• تزریق بوتاکس یا دیسپورت

درمان های غیر جراحی برای افرادی که دارای انحراف چشم با زاویه کم هستند توصیه می شود. جراحی انحراف چشم یک درمان معمول برای انحراف چشم است. در این نوع جراحی به هیچ وجه کره چشم خارج نمی شود، بلکه در این عمل پلک در ابتدا توسط ابزارهای مخصوص کاملا باز شده و سپس با ایجاد چند برش کوچک روی غشای نازک و شفاف سفید چشم، عضلات چشم یا چشم های دارای انحراف تغییر داده می شود. مدت زمان انجام این عمل بین 30 تا 2 ساعت می باشد.

اطفال و درمان تنبلی چشم

تنبلی چشم نوعی اختلال در بینایی است. این بیماری با ضعف در بینایی متفاوت است. رشد و تکمیل بینایی از جنینی تا سن 10 سالگی در مغز اتفاق می افتد و تا سن 3 سالگی حداکثر رشد بینایی در مغز رخ می دهد. مغز افرادی که دچار تنبلی چشم هستند به طور خودکار چشم سالم را برای دیدن اطراف استفاده می کند و با گذر زمان مغز مسیر ارسال پیام از طرف چشم نا سالم را می بندد. تنبلی چشم در صورت تشخیص به موقع و انجام درمان کاملا قابل برگشت و درمان است. شروع به درمان قبل از 5 سالگی بهبود کامل تنبلی چشم را دربر خواهد داشت. هر چه زمان شروع درمان بیشتر از 5 سالگی به تعویق بیافتد احتمال بازگشت کامل بینایی کاهش پیدا می کند. کودکانی که دچار تنبلی چشم هستند اگر تحت درمان قرار نگیرند کم بینا می شوند و حتی احتمال نابینایی هم در آنها وجود دارد.

نوع درمان تنبلی چشم به عواملی مانند سن شروع تنبلی چشم، مدت زمان گذشته از تنبلی چشم، زمان شروع درمان بستگی دارد. یکی از عوامل مهم در درمان تنبلی چشم آگاهی والدین از تنبلی چشم کودکان است. زیرا درمان کامل تنبلی چشم در دوران کودکی و با کمک و همکاری والدین امکان پذیر است. بعد از تشخیص دقیق این بیماری، راه های مختلفی برای درمان پیشنهاد می شود. والدین باید این نکته را در نظر بگیرند که انتظار درمان سریع را نباید داشته باشند و در راه درمان باید صبور باشند.

یکی از بهترین راه درمان برای تنبلی چشم بستن چشم سالم است. با این روش چشم ضعیف وادار به فعالیت می شود. در نتیجه چشم تنبل با تمرین دیدن تنبلی آن برطرف می شود. زمان بستن چشم با توجه به شدت تنبلی چشم با تشخیص پزشک متخصص مشخص می شود. مدت زمان استفاده از این روش ممکن است از چند هفته تا چند ماه طول بکشد. مدت زمان استفاده از بستن چشم سالم در طی روز ممکن است بین 2 تا 6 ساعت باشد. بستن چشم بیشتر از 6 ساعت در روز نمی تواند اثر مطلوبی بر روی تنبلی چشم داشته باشد. والدین برای مدت زمان حتما طبق دستور پزشک عمل کنند. در طی زمان درمان تنبلی چشم باید دوره های معاینه توسط پزشک انجام بگیرد. چون احتمال دارد مدت زمان بستن چشم توسط پزشک تغیر کند. بعد از درمان تنبلی چشم حتما باید حداقل تا سن 10 سالگی کودک به صورت مرتب به پزشک مراجعه کند زیرا احتمال عود بیماری وجود دارد.

اطفال و درمان تنبلی چشم

روش دیگر درمان تنبلی چشم، استفاده از عینک است. استفاده از عینک توسط پزشک باید تجویز شود. برخی از اوقات، استفاده از عینک برای مدت زمان طولانی ضروری است تا از بازگشت تنبلی چشم جلوگیری کند.

یکی دیگر از روش های درمان تنبلی چشم عمل جراحی است. عمل جراحی زمانی استفاده می شود که کودک به طور مادرزادی دچار افتادگی پلک باشد. همچنین آب مروارید مادرزادی باید تا 3 ماهگی عمل صورت بگیرید زیرا ممکن است بعد از آن استفاده از عمل تاثیر زیادی بر روی درمان نداشته باشد.

در کنار درمان های گفته شده ممکن است پزشک، انجام تمرینات چشمی را تجویز کند. تمرینات چشمی به روند بهبود کمک می کند. خمیر بازی، بازی خط و نقطه، برخی از بازی های کامپیوتری، پرتاب توپ به سوی هدف و کتاب خواندن از جمله تمرینات چشمی هستند.

لیزر شبکیه و دیابت

دیابت یک بیماری رایج بین مردم جهان است. بدن افراد مبتلا به دیابت نمی تواند انسولین تولید کند. در نتیجه قند در خون باقی می مانند و به گلوگز تبدیل نمی شود. برای جبران کمبود کلوگز در سلول های بدن افراد مبتلا به دیابت، باید انسولین تزریق شود. درمان نشدن به موقع دیابت، باعث بروز مشکلاتی از جمله از دست دادن بینایی به مرور زمان می شود. زیرا در اثر انباشته شدن قند، رگ های کوچک و بسیار ظریف در پشت چشم به وجود می آید و در فرایندی به نام رتینوپاتی دیابتی این رگ ها پاره می شوند. یکی از بروزترین درمان ها برای جلوگیری از نابینایی افراد دیابتی، درمان لیزری است. لیزر شبکیه فقط در زمان کاهش شدید بینایی تجویز می شود. در این درمان، رگ های پاره شده توسط لیزر شبکیه دوخته می شود.

لیزر شبکیه، پرتو نوری است که به صورت متمرکز بر روی بافت معیوب تابیده می شود. امروزه به صورت رایج از لیزرها برای درمان بیماری های شبکیه استفاده می شود. از جراحی لیزر شبکیه، برای درمان بیماری رتینوپاتی دیابتی استفاده می شود.

در این عمل جراحی اشعه از نور لیزر بر روی رگ های پاره شده متمرکز می شود و این اشعه باعث بسته شدن رگ های آسیب دیده می شود. درمان رتینوپاتی دیابتی با استفاده از لیرز شبکیه به درمان فوتوکوآگولاسیون هم معروف است. تشخیص به موقع این بیماری توسط پزشک و درمان آن با استفاده از لیزر شبکیه روند کاهش دید را کمتر می کند. این جراحی یک درمان سرپایی است و در مطب و یا کلینیک های چشم پزشکی قابل اجرا است. لیزر شبکیه ای دارای هزینه درمان بسیار مناسبی است.

لیزر شبکیه و دیابت

بعد از لیزر درمانی، بهتر است کارهای که نیاز به دید دقیق دارد انجام نگیرد. همچنین استفاده از عینک آفتابی در صورت حساسیت زیاد به نور توصیه می شود. از انجام برخی از کارهای که نیاز به دقت و دید وسیع دارد مانند رانندگی بریدن با چاقو و قیچی و.. بهتر است پرهیز شود. به طور معمول استفاده از قطره بعد از جراحی توصیه نمی شود و در صورت استفاده از قطره قبل از عمل، بهتر است برای مصرف دوباره حتما با پزشک مشورت صورت بگیرد.

انجام لیزر درمانی دارای عوارض بعد از جراحی است. از جمله شایعترین عارضه به وجود آمده تاری دید است که ممکن است تا یک روز طول بکشد. حساسیت به نور، کاهش دید در نور، وجود لکه های سیاه در میدان دید ،مشاهده لکه های رنگی در هنگام نگاه کردن و افت دید در تاریکی از دیگر عوارض احتمالی لیزر شبکیه است. بسیاری از این عوارض گذرا هستند و بعد از گذشت چند روز بعد از عمل از بین می روند.

زیبایی پلک و مجرای اشکی

پلک چشم زودتر از بقیه اجزای صورت علائم پیری را در خود بروز می دهد. به همین دلیل جراحی پلک به عنوان یک عمل زیبایی برای جوان‌تر به نظر رسیدن انجام می گیرد. اصطلاح رایج برای جراحی پلک، بلفاروپلاستی است. جراحی زیبایی پلک به منظور برداشتن پف پلک ها، افتادگی پلک و برداشتن پوست اضافی استفاده می شود. جراحی پلک، با توجه به اینکه برای پلک بالا باشد یا پایین متفاوت است. در کل جراحی پلک شامل جراحی پلک بالا، جراحی پلک پایین و جراحی پلک افتاده است.

در جراحی پلک بالا، با ایجاد برش بر روی چین طبیعی پلک بالا، پوست اضافی برداشته شده، سپس جای برش بخیه زده می شود. در بسیاری از مواقع جای برش باقی نمی ماند. امکان عمل بلفاروپلاستی با لیزر نیز وجود دارد. برای جراحی پلک پایین اگر میزان پف بیش از اندازه باشد برش را دقیقا زیر خط مژه ایجاد می کنند. ولی اگر میزان چربی ها و پف زیر چشم کم باشد با ایجاد برش روی پلک چربی ها را خارج می کنند. عمل زیبایی پلک از نظر پزشکی یک عمل غیر ضروری و فقط برای زیبایی صورت می گیرد. در جراحی پلک، امکان عمل برای چهار پلک به طور همزمان وجود دارد.

زیبایی پلک و مجرای اشکی

بعد از عمل جراحی ممکن است اطراف چشم متورم و کبود شوند که بهبودی آن یک تا دو هفته بعد از عمل حاصل می شود. ایجاد خشکی چشم، از دیگر عوارض عمل پلک چشم است. برای آماده شدن برای جراحی زیبایی پلک، برخی اقدامات باید صورت بگیرد. به طور مثال نباید دو هفته قبل از عمل برخی داروها مانند آسپرین، بروفن و… مصرف شود. بعد از عمل بر روی چشم بیمار پاسمان گذاشته نمی شود. در اکثر اوقات بر روی بخیه ها دکتر پماد آنتی بیوتیک تجویز می کند. همچنین استفاده از قطره اشک تجویز شده توسط پزشک به مدت 3 روز الزامی است. 2 روز بعد از جراحی توصیه می شود پلک ها با آب فیزیولوژیک شستشو داده شوند.

یکی از مشکلات چشمی که ممکن است رخ دهد انسداد مجاری اشک است. این بیماری به دلایلی چون اختلالات ارثی، عفونت، پولیپ بینی، شکستگی بینی، آسیب وارد شده به چشم و… به وجود می آید. افرادی که مشکل انسداد مجاری اشک را دارند دچار ریزش اشک به صورت مداوم و ترشح چرک از چشم می شوند. در این افراد، اشک بر روی گونه جاری شده و بیمار مرتب باید صورت خود را خشک کند. در برخی از موارد، همراه با انسداد مجرای اشکی، عفونت حاد کیسه اشک رخ می دهد که باعث تورم و احساس درد در گوشه چشم می شود. همچنین قرمز شدن سفیدی چشم می تواند از علائم انسداد مجرای اشک باشد. یکی از روش های درمان انسداد مجرای اشکی، انجام عمل جراحی است. در این عمل مسیر جدیدی به منظور تخلیه اشک از چشم به بینی ایجاد می شود. در طی این عمل و بعد از آن، بیمار خون زیادی از دست می دهد. بنابراین داشتن تغذیه مناسب به روند بهبودی کمک می کند. برای نتیجه گرفتن از این عمل باید برخی اقدامات انجام بگیرد.

• به مدت یک هفته بعد از عمل نباید سر به جلو خم شود.

• مایعات و آشامیدنی های داغ مصرف نشود.

• با مشورت پزشک تا 24 ساعت بعد از عمل، روی محل عمل کمپرس یخ استفاده شود.

زیبایی پلک و مجرای اشکی

آب سیاه گلوکوم

با افزایش سن احتمال بروز بیماری های چشمی بیشتر می شود. آب سیاه یا گلوکوم در اثر فشار چشم به وجود می آید و بیشتر در افراد بالای 50 سال این عارضه دیده می شود. در بیماری آب سیاه، مایع چشمی در یک جا جمع می شود زیرا کانال شبکه مانندی که مایع چشمی در آن جریان پیدا می کند به دلایلی مسدود شده است. علت انسداد کانال، به طور کامل مشخص نیست ولی تحقیقات صورت گرفته، ارثی بودن این عارضه را ثابت می کند.

بالا رفتن فشار چشم باعث آسیب به عصب بینایی شده و دید کاهش پیدا می کند. با گذشت زمان آب سیاه دید مرکزی بیمار را کاهش می دهد. این بیماری در مراحل ابتدایی دارای علائم محسوس نیست. به همین علت بسیاری از افراد، زمانی که تغییر محسوسی در بینایی پیدا کنند متوجه بیماری آب سیاه می شوند. در مراحل پیشرفت گلوکوم، بیمار دچار علائمی چون سردرد، تهوع، استفراغ، درد چشم، درد در هنگام حرکات چشم و قرمزی چشم می شود. اگر آب سیاه، سریعاً درمان نشود ممکن است منجر به نابینایی شود که در این شرایط متاسفانه راه درمان و بازگشت بینایی وجود ندارد.

برای درمان آب سیاه روش های مختلفی وجود دارد که عبارتند از:

درمان با دارو: اگر این بیماری در مراحل اولیه تشخیص داده شود، استفاده از دارو رایج‌ترین درمان آن است. داروهای تجویز شده، فشار چشم را کاهش می دهند. درمان آب سیاه اکثرا به صورت قطره یا قرص است. استفاده از قطره چشم باعث کاهش اشک چشم می شود و فشار چشم کاهش پیدا می کند. این داروها ممکن است باعث ایجاد عوارضی چون سردرد یا سوزش چشم شود.

آب سیاه گلوکوم

درمان با لیزر: یکی از موثرترین درمان ها برای درمان آب سیاه استفاده از لیزر است. برای خارج کردن مایع از چشم از لیزر درمانی استفاده می شود. در درمان به وسیله لیزر، امکان برگشت وجود دارد و بیش از نیمی از بیماران بعد از لیزر درمانی با بازگشت فشار چشم روبرو می شوند.

درمان با جراحی: زمانی که دارو و لیزر درمانی جوابگو نباشد، استفاده از جراحی پیشنهاد می شود. پزشک متخصص با عمل جراحی، منافذی در چشم برای خروج مایع ایجاد می کند. در صد موفقیت این عمل در حدود 80 تا 90 درصد می باشد. با جراحی فقط دید باقی مانده حفظ می شود و بهبودی در بینایی حاصل نمی شود.

برخی از پزشکان برای درمان آب سیاه در مراحل اولیه، درمان طبیعی را توصیه می کنند. برای مثال استفاده از روغن نارگیل و یا روغن ماهی برای ماساژ اطراف چشم توصیه می شود. این کار باعث افزایش گردش خون شده و در نتیجه فشار چشم کاهش پیدا می کند. همیشه بهترین راه درمان، پیشگیری است. برای پیشگیری از ابتلا به آب سیاه، داشتن تغذیه مقوی کمک کننده است. تغذیه سرشار از کاروتنوئید مانند هویج، سیب زمینی شیرین، گوجه فرنگی، سبزیجات و… توسط پزشکان بسیار توصیه می شود. استفاده نکردن و یا کاهش مصرف برخی مواد غذایی مانند مصرف شکر و کافئین می تواند در حفاظت از سلامت چشم نقش مهمی داشته باشد.

نوزادان و ROP

لزوم معاینه چشم نوزادان نارس

نوزادان نارس، در بیشترمواقع با مشکلات مانند ریه، تنفسی و مشکلات چشمی به دنیا می آیند. رتینوپاتی نوزادان نارس یکی از مشکلات رایج در بین کودکان نارس است، به طوری از بین هر 100 نوزاد 34 درصد از آنها با این مشکل به دنیا می آید. در کودکان نارس، ساختمان عروقی چشم کامل نشده است و دارای رشد غیر طبیعی می باشد. در این بیماری، شبکیه چشم به دلیل تنظیم نبودن اکسیژن یعنی کمتر بودن یا زیاد بودن از حد طبیعی، وزن کم تر از 1.5 کیلوگرم جنین، به دنیا آمدن نوزاد زودتراز 34 هفته به وجود می آید. رتینوپاتی در کودکان نارس باید تا 3 هفته اول به دنیا آمدن نوزاد تشخیص و درمان شوند. زیرا بعد این زمان که به زمان طلایی معروف است، امکان معالجه وجود ندارد و یا درمان بسیار سخت می شود. کودک در صورت درمان نشدن، بینایی خود را از دست می دهد. به همین دلیل معاینه چشم نوزادان نارس اهمیت پیدا می کند.

بیماری رتینوپاتی نوزادان نارس بدون هیچ علامت ظاهری است و فقط از راه معاینه قابل تشخیص است. چشم پزشک باید از ابتدای تولد نوزاد نارس را معاینه کند و در صورت تشخیص بیماری قبل از بین رفتن وقت طلایی نوزاد تحت درمان قرار بگیرد. اگر مراجعه به چشم پزشک دیرهنگام صورت بگیرد، در این صورت نوزاد مبتلا دچار نابینایی دائمی می شود. 8 درصد از نوزادان نارس مبتلابه رتینوپاتی به علت مراجعه دیرهنگام برای همیشه بینایی خود را از دست می دهند.

نوزادان و ROP

درمان رتینوپاتی نارسی: همانگونه که گفته شد اقدامات درمانی در مراحل اولیه بیماری تاثیر گذار است. هرچه درمان در مراحل انتهایی بیماری صورت بگیرد، درمان بسیار مشکل و در بعضی موارد غیر ممکن خواهد بود. علاوه بر این، دیر اقدام کردن برای درمان، دارای هزینه درمانی در حدود 8 برابر بیشتر از درمان در مراحل اولیه است. همچنین نتایج به دست آمده در درمان های موجود برای مراحل پیشرفته بیماری، به هیچ عنوان بینایی قابل قبولی را به کودک برنمی گرداند.

درمان این بیماری با توجه به مرحله پیشرفت بیماری متفاوت است. رتینوپاتی دارای 5 درجه است. این بیماری در درجات 3 به پایین نیاز به درمان ندارد و بعد از گذشت زمان، بهبود حاصل می شود. فقط تا زمان بهبودی باید کودک تحت نظر پزشک باشد. درجات 3 این بیماری نیاز به درمان دارد. درمان در این مرحله می تواند به وسیله لیزر، تزریق داخل چشمی، داروهای ضد رشد عروق باشد. برای درمان درجه 4 و 5 این بیماری عمل جراحی صورت می گیرد. امروزه لیزر درمانی نواحی فاقد رگ شبکیه تا حد زیادی جایگزین کرایوتراپی شده است. این روش، هزینه و عوارض سیستمیک کمتری دارد. استفاده از لیزر یک درمان غیر تهاجمی محسوب می شود و فقط بر روی شبکیه چشم متمرکز است.

فمتوکاتاراکت

عمل آب مروارید با لیزر، فمتوکاتاراکت نامیده می شود. روش معمول برای عمل آب مروارید روش فیکو است در این روش قرنیه توسط تیغ جراحی برش داده می شود و سپس به وسیله انرژی ماوراء بنفس دستگاه فیکو عدسی خرد شده و بیرون آورده می شود سپس لنز داخل چشم جایگزین می شود.

ولی در روش فمتو کاتاراکت، همه برش های جراحی و همچنین خرد کردن عدسی با استفاده از لیزر فمتوسکند انجام می شود.

لیزرهای فمتوسکند با ایجاد پالس های کوتاه، خروجی انرژی لیزر کمتری خواهند داشت و در نتیجه آسیب کمتری به بافت های اطراف می رساند.

به طور کلی، جراحی آب مروارید با حداقل انرژی بسیار مطلوب خواهد بود. زیرا باعث حفظ ساختارهای چشم مانند قرنیه، عدسی و.. می شود.

لیزر به وسیله تبخیر بافت ها باعث برش آن ها می شود. دستگاه لیزر به نرم افزارهای مجهز است که با استفاده از آن پزشک تعداد و مقدار انرژی پالس های فرستاده شده را تعیین می کند. این نرم افزار به پزشک کمک می کند تا محل دقیق تابش پالس و عمق و وسعت آن به طور دقیق مشخص شود.

عمل با لیزر، باعث افزایش دقت و کیفیت عمل می شود و همچنین باعث می شود همه مراحل حساس عمل آب مروارید با برش های دقیق لیزر صورت بگیرد. در نتیجه احتمال خطای انسانی به حداقل می رسد. با استفاده از این روش به طور همزمان می شود آستیگماتیسم را هم درمان کرد.

فمتوکاتاراکت

اغلب افراد که کاندید عمل آب مروارید چشم هستند، عمل با لیزر (فمتوکاتاراکت) را انتخاب می کنند. زیرا این عمل، علاوه بر داشتن دقت بالا، دارای دوره بهبودی کوتاه و بدون بخیه است. در نتیجه بیمار بعد از عمل آب مروارید سریع تر می تواند به زندگی عادی خود برگرد. از جمله مزیت های عمل آب مروارید با روش فمتوکاتاراکت می توان به موارد زیر اشاره کرد.

• در عمل با لیزر نیاز به تیغ جراحی نیست.

• امنیت عمل بالاست.

• همه مراحل عمل با استفاده از برنامه خودکار کامپیوتری انجام می گیرد.

• نتیجه عمل بهتر از روش معمولی است.

• در مجموع کلی عمل، کمتر از یک دقیقه از لیزر استفاده می شود.

• عمل راحتر و میزان انرژی لازم برای این عمل تا 50 درصد کاهش پیدا می کند.

• میزان آستیگماتیسم ایجاد شده در اثر عمل جراحی آب مروارید به حداقل می رسد.

• عمل آب مروارید با لیزر، بدون بی هوشی و فقط با بی حسی موضعی انجام می شود.

در عمل آب مروارید با لیزر، به طور معمول اگر دو چشم دچار آب مروارید باشد به صورت همزمان جراحی بر روی دو چشم صورت نمی گیرد. اصولا باید بین عمل دو چشم، با توجه به تشخیص پزشک چند روز تا چند هفته فاصله ایجاد شود.

آب مروارید (کاتاراکت)

یکی از اختلالات رایج بینایی، آب مروارید یا کاتاراکت است.

در بیماری آب مروارید عدسی چشم، شفافیت خود را از دست می دهد. در نتیجه عدسی کدر شده و دیگر توانایی تمرکز نور بر روی شبکیه را نخواهد داشت. افرادی که دارای مشکل آب مرواید چشم هستند، اجسام و مناظر اطراف خود را به حالت کدر و مات مشاهده می کنند.

آب مروارید انواع مختلفی دارد که دلیل ایجاد هر کدام متفاوت است. یکی از رایج ترین نوع آن، آب مروارید وابسته به سن یا سالمندی است که در افراد بالای 65 سال احتمال بروز آن بیشتر است.

علت بروز آب مروارید در زمان سالمندی کامل مشخص نیست ولی محققان بر این باورند که رادیکال های آزاد بر روی پروتئین های عدسی تاثیر گذاشته و آنها را کدر می کند.

دومین نوع آب مروارید ممکن است به عنوان یک مشکل ثانویه بروز کند. برخی از بیماری ها مانند دیابت کنترل نشده، التهاب داخل چشم و مصرف برخی داروها باعث به وجود آمدن آب مروارید می شوند.

آب مروارید (کاتاراکت)

نوع سوم آب مروارید ممکن است در اثر ضربه چشم ایجاد شود که پس از گذر زمان در فرد ایجاد می شود.

نوع چهارم آب مروارید ممکن است مادرزادی باشد. در این نوع بسیار نادر، نوزاد در هنگام تولد و یا در سنین پایین مبتلا به آب مروارید می شود.

پنجمین نوع آب مروارید به دلیل ارثی به وجود می آید.

قرار گرفتن به مدت طولانی در مقابل آفتاب بدون استفاده از عینک دلیل ایجاد نوع ششم آب مروارید است.

نوع هفتم آب مروارید به دلیل مصرف سیگار و الکل در بیمار به وجود می آید.

آب مروارید هیچ دردی ندارد ولی با بروز برخی علائم می توان آب مروارید را تشخیص داد.

از علائم رایج آب مروارید می توان به کاهش قدرت بینانی اشاره کرد. با پیشرفت بیماری این کاهش بینایی ممکن است تا حد درک نور کاهش پیدا کند. البته این اتفاق ممکن است به مروز زمان و به آرامی ایجاد شود. در موارد نادر کاهش بینایی با سرعت پیشرفت می کند.

یکی دیگر از علائم آب مروارید تغییر رنگ مردمک از سفید به خاکستری و شیری می باشد. دوبینی، دید مه‌آلود و کدر، تار دیدن تدریجی محیط، ضعف بینایی در تشخیص رنگ‌ها، احساس وجود پرده‌ای روی چشم و افزایش شماره عینک نیز می‌تواند از دیگر علائم ابتلا به آب‌ مروارید باشد.

تنها درمان آب مروارید فقط عمل جراحی است. بیماری آب مروارید، تا زمانی که دید بیمار مختل نشود نیاز به درمان ندارد. عمل آب مروارید، یک عمل سرپایی است که طی 15 دقیقه انجام می گیرد و بیمار بلافاصه بعد از عمل مرخص می شود. در این عمل، عدسی بیمار را با ایجاد یک شکاف کوچک به وسیله یک دستگاه مخصوص خارج می کنند. سپس عدسی مصنوعی را داخل چشم جایگزین می کنند. این عمل در بیشتر موارد موفقیت آمیز بوده و بینایی بیمار پس از عمل تا حد زیادی بهبود پیدا می کند. پانسمان چشم به طور معمول فردای عمل برداشته می شود و شخص می تواند به زندگی عادی خود ادامه دهد. درمان بعد از عمل استفاده از یک قطره مخصوص است که باید طبق دستور پزشک مصرف شود.

آب مروارید (کاتاراکت)