علائم نیاز به عینک برای رانندگی

علائمی که نشان می دهد برای رانندگی به عینک نیاز دارید

رانندگی یکی از زمان هایی است که از چشمان خود زیاد استفاده می کنید. شما علاوه بر نگاه کردن به جلو و کناره های ماشین؛ باید به تابلو ها، دوچرخه سواران و عابران پیاده توجه داشته باشید. بنابراین سلامت چشمان در هنگام رانندگی از اهمیت بالایی برخوردار است. کسانی که چشمان ضعیفی دارند باید در هنگام رانندگی از عینک استفاده کنند تا بتوانند با دید مناسبی محیط اطراف، موانع و علائم را ببینند.
اما عده ای از افراد قادر به تشخیص اینکه باید در هنگام رانندگی از عینک استفاده کنند، نیستند. در این مطلب به توضیح برخی از علائمی که نشان می دهد در هنگام رانندگی باید از عینک استفاده کنید، می پردازیم. برای کسب اطلاعات بیشتر در این زمینه و راه های رفع این مشکل تا انتهای مطلب همراه ما باشید.

علائم نیاز به عینک برای رانندگی

مهارت های بصری مورد نیاز در هنگام رانندگی چیست؟

مهم ترین موضوعی که در هنگام رانندگی باید به آن توجه داشته باشید این است که خیالتان از بابت دید چشمان آسوده باشد. شما در هنگام رانندگی کردن به جنبه های مختلفی از بینایی نیاز دارید. ضعیف یا کم بودن هر یک از مهارت های بصری می توانند باعث ایجاد خطر در هنگام رانندگی شود.
به همین دلیل بهتر است قبل از رانندگی از عملکرد صحیح جنبه های مختلف بینایی چشم اطمینان حاصل شود. مهم ترین مهارت های بصری چشم در هنگام رانندگی عبارت هستند از:
1. توانایی مشاهده محیط جانبی
2. توانایی تشخیص دقیق رنگ ها
3. مشاهده نورهای ماشین، موتور، چراغ های جاده و…
4. خواندن تابلو و نوشته ها از راه دور
5. تمرکز بالا
6. دید دقیق و بدون تاری

برای دیدن اجسام و محیط اطراف باید چشمان خود را جمع کنید

در صورتی که برای نگاه کردن به تابلو، علائم، آدرس ساختمان و خیابان ها در هنگام رانندگی چشمان خود را جمع می کنید؛ ممکن است نیاز به عینک داشته باشید. چشم ها در حالت چشمک یا جمع بودن تمرکز و دید بیشتری دارند و می توانند محیط های دورتر را با وضوح بیشتری مشاهده کنند.
جمع کردن چشم ها در هنگام رانندگی اگرچه می تواند دید مناسبی برای خواندن ایجاد کند اما باعث می شود تمرکز خود را از دست بدهید و از خطراتی که ممکن است در هنگام رانندگی شما را تهدید کند، غافل شوید.

از تار بودن دید خود رنج می برید

در صورتی که هنگام رانندگی؛ همه اجسام و محیط اطراف خود را تار می بینید؛ ممکن است نیاز به عینک داشته باشید. برای رانندگی کردن بدون عینک نیاز نیست که دید کامل و صد در صد داشته باشید؛ اما وضوح چشم باید به گونه ای باشد که فرد بدون تهدید هیچ خطری و با ایمنی کامل رانندگی کند. در صورتی که در هنگام رانندگی کردن از تاری چشم رنج می برید؛ باید هرچه سریع تر به پزشک متخصص چشم مراجعه کنید.

در هنگام رانندگی دچار سردرد می شوید

برخی از افراد هنگام رانندگی کردن ممکن است با مشکلات چشمی همراه نباشند اما دچار سردرد شوند. یکی از مهم ترین نشانه های اختلالات چشمی؛ سردرد است. کسانی که زمان زیادی را صرف رانندگی می کنند؛ ممکن است به دلیل خستگی چشم ها دچار سردرد شوند. فرد در هنگام رانندگی به دلیل ضعیف بودن چشم ها تلاش می کند تا با تمرکز و دقت بالا؛ وضوح بیشتری را در چشم ایجاد کند.
این مسئله باعث می شود تا فرد بعد از هر بار رانندگی دچار سردرد شود. معمولاً افرادی که هنگام رانندگی در ناحیه سر احساس درد می کنند؛ با زدن عینک می توانند این مشکل را رفع کنند.

هنگام رانندگی در شب با مشکلاتی همراه هستید

عده ای از افراد هنگام رانندگی در طول روز دید واضح و خوبی دارند؛ اما ممکن است هنگام رانندگی در شب با مشکلاتی مانند تشخیص ندادن نوشته ها، علائم، تابلو، ندیدن مسافت دور و…همراه باشید. برخی از افراد هنگام رانندگی کردن در شب هاله ای از نور را مشاهده می کنند که باعث اختلال در بینایی هنگام رانندگی می شود. ممکن است فرد در هنگام رانندگی شب به دلیل برخورد نور چراغ ماشین ها دچار ناراحتی شود و دید صحیح خود را از دست بدهد.

نمی توانید مسافت دور را ببینید

یکی از شایع ترین علائمی که نشان می دهد برای رانندگی کردن در شب به عینک نیاز دارید؛ ناتوانی در مشاهده مسافت های دور است‌. همه افراد در هنگام رانندگی باید بتوانند در زمان مناسبی واکنش نشان دهند. در صورتی که فرد قادر به مشاهده مسافت های دور نباشد؛ ممکن است نتواند به سرعت واکنش نشان دهد و در هنگام توقف کردن و دور زدن با مشکل همراه باشد.

علائم نیاز به عینک برای رانندگی

قادر به خواندن علائم و نشانه ها نیستید

کسانی که در زمان رانندگی کردن نمی توانند آدرس مورد نظر را به درستی تشخیص دهند و به دلیل ناتوانی در خواندن تابلو و نام خیابان ها، از محل مورد نظر عبور می کنند؛ باید برای معاینه چشم به پزشک متخصص چشم مراجعه کنند.

مراجعه به پزشک
در مطلب فوق به بررسی علائمی که نشان می دهد برای رانندگی کردن در شب به عینک نیاز دارید؛ پرداختیم. در صورتی که از علائم تاری دید، سردرد، ناتوانی در خواندن تابلو ها، جمع کردن چشم ها، حساسیت در برابر نور و…رنج می برید؛ بهتر است برای معاینه به پزشک متخصص مراجعه کنید.
دکتر رضا پورمازار جراح و متخصص بیماری های چشمی، از پزشکان حاذق و باتجربه ای است که می توانید برای معاینه چشم به ایشان مراجعه کنید. دکتر رضا پورمازار بعد از معاینه؛ متناسب با وضعیت چشم و در صورت نیاز عینک مناسبی را برای دید بهتر هنگام رانندگی تجویز می کند.

آیا کودکان می توانند از لنزهای تماسی استفاده کنند؟

کودکانی که از عیوب انکساری چشم رنج می برند؛ ممکن است دید واضحی نداشته باشند. در این وضعیت درمان به موقع تاثیر بسزایی در جلوگیری از پیشرفت عیوب انکساری مانند نزدیک بینی، دوربینی و…دارند. ضعف در بینایی می تواند باعث اختلال در درس خواندن و ورزش کردن کودک شود. به همین دلیل والدین باید کودکان خود را برای معاینه و درمان به پزشک متخصص چشم بسپارند.
معمولاً چشم پزشک از روش های متعددی مانند لنزهای تماسی، عینک و… باعث جلوگیری از پیشرفت ضعف بینایی کودک می شود. اما سوالی که برای برخی از والدین ممکن است ایجاد شود این است که آیا کودکان می توانند برای دید بهتر از لنز تماسی استفاده کنند؟ در این مطلب به پاسخ این سوال و مزایا و معایب استفاده از لنز تماسی برای کودکان می پردازیم.

آیا کودکان می توانند از لنزهای تماسی استفاده کنند

کودکان در چه سنی می توانند از لنزهای تماسی استفاده کنند؟

استفاده از لنزهای تماسی برای کودکان با توجه به شرایطی که دارند متفاوت است. معمولاً پزشک متخصص استفاده از لنزهای تماسی را برای کودکانی که دارای سنی کمی هستند تجویز نمی کند. اغلب پزشکان استفاده از لنز تماسی را برای کودک زیر 12 سال مناسب نمی دانند. در واقع معایب استفاده از این لنزهای تماسی برای کودکان زیر ۱۲ سال نسبت به مزایای آن بیشتر است.
با این حال میزان مراقبت کودک می تواند در سن استفاده از لنزهای تماسی تاثیر گذار باشد. در صورتی که کودکی توانایی استفاده از لنزهای تماسی و نحوه مراقبت از آن را بداند؛ ممکن است پزشک در سن 8 تا 11 سالگی برای دید بهتر کودک لنز تماسی تجویز کند.

خطرات استفاده از لنزهای تماسی برای کودکان چیست؟

کودکانی که از لنزهای تماسی برای دید بهتر استفاده می کنند ممکن است خطرات و عوارضی را تجربه کنند که برخی از آن ها عبارت هستند:
1. عفونت قرنیه چشم
2. واکنش های آلرژیک
3. ایجاد خراش روی قرنیه چشم
4. تحریک شدن قرنیه چشم
5. ورم ملتحمه
6. قرمزی چشم
7. جمع شدن خون در چشم ها
متاسفانه ممکن است کودکان توانایی کافی برای مراقبت از لنزهای تماسی و استفاده از آن را نداشته باشند. این مسئله باعث می شود تا نتوانند هنگام استفاده از این لنزها بهداشت را رعایت کنند و با مشکلاتی مانند عفونت چشمی مواجه شوند.

مزایای استفاده از لنزهای تماسی برای کودکان چیست؟

اگرچه لنزهای تماسی برای کودکان ممکن است با عوارض و خطراتی همراه باشند اما؛ استفاده از این لنزها برای کودکان ورزشکار نیز مناسب است. در واقع لنزهای تماسی نسبت به عینک دید محیطی بهتری را برای چشم کودک ایجاد می کنند و باعث می شوند تا کودک به آسانی بتواند ورزش ‌کند.
علاوه بر دید محیطی بهتر؛ لنزهای تماسی نسبت به عینک از ایمنی بیشتری برخوردار هستند. کودکان با استفاده از لنزهای تماسی نگرانی شکستگی عینک در هنگام بازی کردن و ورزش کردن نیستند.

لنزهای تماسی به چه مراقبت هایی احتیاج دارند؟

با توجه به اینکه لنزهای تماسی مستقیماً روی چشم قرار می گیرند؛ باید به بهداشت و تمیز بودن آن ها توجه ویژه ای شود. رعایت نکردن بهداشت لنزهای تماسی ممکن است باعث شود تا آلودگی به چشم ها نفوذ کند و عفونت چشمی اتفاق بیفتد. ممکن است کودکان قادر به نگهداری و رعایت بهداشت لنزهای تماسی نباشند.
به همین دلیل والدین باید به کودکان خود در نگهداری از لنزهای تماسی دقت کنند. نکاتی که برای مراقبت از لنزهای تماسی باید به آن توجه شود عبارت است از:
• شستشوی دست ها: دست ها به عنوان منبع آلودگی شناخته می شوند‌. به همین دلیل بهتر است قبل از قرار دادن لنز روی چشم ها و جدا کردن آن؛ از کودک خواسته شود تا با استفاده از مواد شوینده مناسب دست های خود را بشوید.
• جدا کردن لنز ها قبل از خواب: در اکثر مواقع استفاده از لنزهای تماسی در هنگام خواب توصیه نمی شود. اما ممکن است نوع لنز یا شرایط چشمی کودک به گونه ای باشد که پزشک متخصص توصیه کند لنزها حتی از چشم جدا نشوند.
• استفاده نکردن از لنز تماسی برای مدت طولانی: استفاده از لنزهای تماسی برای مدت طولانی ممکن است باعث تحریک چشم شود. به همین دلیل بهتر است از تماس مستقیم لنزهای تماسی روی چشم برای مدت طولانی پرهیز شود.
• تمیز کردن لنزهای تماسی با محلول: لنزهای تماسی در معرض آلودگی های متعددی قرار دارند. به همین دلیل بهتر است بعد از استفاده با مقداری محلول تمیز کننده، تمیز شوند.

آیا کودکان می توانند از لنزهای تماسی استفاده کنند

در صورت بروز چه مشکلاتی باید به پزشک متخصص مراجعه کنیم؟

متاسفانه استفاده از لنزهای تماسی ممکن است در مواقعی خطراتی را برای چشمان کودک به همراه داشته باشد. در صورتی که کودک شما هنگام استفاده از لنزهای تماسی با مشکلاتی مانند درد چشم، حساس شدن به نور، تار شدن دید، سوزش شدید چشم، جمع شدن خون در چشم، ترشحات چشمی و…همراه باشند؛ بهتر است هرچه سریع تر برای معاینه و درمان به پزشک متخصص چشم مراجعه کنید.

مراجعه به پزشک
در مطلب بالا به بررسی مزایا و معایب استفاده از لنزهای تماسی برای کودکان پرداختیم. دانستیم که لنزهای تماسی اگرچه ممکن است برای کودکان خطرناک باشد اما در صورت رعایت بهداشت و نگهداری صحیح با عوارض کمتری همراه است. با این حال اگر کودک با استفاده از لنزهای تماسی با مشکلات چشمی نگران کننده ای همراه است، باید به پزشک متخصص چشم مراجعه شود.
یکی از پزشکانی که می توانید برای درمان و معاینه مشکلات چشمی به ایشان مراجعه کنید؛ دکتر رضا پورمازار جراح و متخصص بیماری های چشمی است. دکتر رضا پورمازار با کمک دستگاه های به روز و پیشرفته و استفاده از جدیدترین تکنیک های درمانی، به رفع مشکلات چشمی می پردازد.

بیماری میوکیمیا یا پرش پلک چشم چیست و چگونه درمان می شود؟

آیا تا به حال شاهد لرزش یا پرش غیر ارادی چشمان خود بوده اید؟ در چنین وضعیتی ممکن است شما بیماری میوکیمیا یا پرش پلک چشم را تجربه کرده باشید. در این اختلال معمولاً پلک پایین چشم تحت تاثیر قرار می گیرد. با این حال ممکن است پلک بالایی دچار انقباض شود. انقباضات پلک بالای چشم اگرچه در اکثر مواقع ضرر چندانی برای چشم ندارند اما ممکن است نشان دهنده یک بیماری عصبی باشند.
اگر شما هم علائم پرش پلک را در چشمان خود تجربه کرده اید؛ بهتر است به اپتومتریست مراجعه کنید. در این مطلب با ما همراه باشید تا علاوه بر معرفی علائم، دلایل و روش درمان این بیماری؛ شما را با بهترین پزشک متخصص چشم برای درمان مشکلات چشمی آشنا کنیم.

بیماری میوکیمیا یا پرش پلک چشم چیست

دلایل پرش پلک چشم چیست؟

اغلب بیماری هایی که برای چشم انسان اتفاق می افتند دارای علت خاصی هستند. بررسی علل بیماری میوکیمیا کمک می کند تا بیماران بهتر بتوانند برای درمان و پیشگیری از این بیماری اقدام کنند. علت های شایع بیماری میوکیمیا یا پرش پلک عبارت هستند از:
1. استرس و کمبود خواب: استرس همراه با کمبود خواب به عنوان علل اصلی این بیماری در چشم شناخته می شوند. تا زمانی که استرس و کمبود خواب رفع نشود؛ ممکن است بیمار با تکان خوردن غیر ارادی پلک همراه باشد.
2. رژیم غذایی نامناسب: مصرف بیش از حد کافئین و دریافت نکردن مواد مغذی مانند منیزیم به اندازه کافی می تواند باعث پرش پلک چشم شود. بنابراین بهتر است در برنامه غذایی از موادی که حاوی ویتامین و مواد مغذی هستند؛ بیشتر استفاده شود.
3. بیماری خشکی چشم: خشکی چشم از بیماری های شایع چشمی است که معمولاً در افراد میانسال و کسانی که از تجهیزات هوشمند برای ساعت های طولانی استفاده می کنند؛ اتفاق می افتد.
متاسفانه این بیماری موجب انقباضات چشمی و پرش پلک می شود. کسانی که از این بیماری رنج می برند؛ باید هرچه سریع تر به پزشک متخصص مراجعه کنند تا دچار مشکل زخم قرنیه نشوند.
4. حساسیت یا آلرژی: متاسفانه بسیاری از کسانی که دچار آلرژی چشمی می شوند؛ با علائمی مانند خارش، تورم، درد و…همراه هستند. این مسئله باعث می شود تا فرد دائماً چشمان خود را مالش دهد.
مالش دادن چشم ها باعث وارد شدن هیستامین به پلک چشم و پرش پلک می شود. استفاده از انواع دارو و قطره های حاوی آنتی هیستامین می تواند باعث ‌کنترل آلرژی و جلوگیری از تکان خوردن غیر ارادی چشم شود.
5. خستگی چشم: معمولاً آن دسته از افرادی که زمان زیادی از وقت خود را صرف مشاهده صفحات دیجیتالی مانند لب تاپ، تلویزیون، تلفن همراه و…می کنند؛ به دلیل خستگی شدید و ابتلا به بیماری خشکی چشم؛ دچار پرش پلک می شوند. برای جلوگیری از پرش پلک در صورت استفاده از صفحات دیجیتالی بهتر است کارهایی مانند پلک زدن طی فواصل زمانی کوتاه و استراحت دادن به چشم ها بعد از ۲۰ دقیقه انجام شود.

چه زمانی باید برای درمان به پزشک متخصص مراجعه کنیم؟

بیماری میوکیمیا یا پرش پلک چشم در اغلب اوقات به خودی خود درمان می شوند. اما چنان چه شدت علائم این بیماری به گونه ای باشد که تکان خوردن های غیر ارادی به صورت مداوم در پلک اتفاق بیفتد؛ باید برای درمان به پزشک متخصص چشم مراجعه شود. ممکن است پرش پلک ناگهانی و مداوم نشان دهنده نوعی اختلال عصبی باشد و باعث آسیب به مغز شود.‌
کسانی که باید برای معاینه و درمان اختلال میوکیمیا به پزشک متخصص چشم مراجعه کنند باید با علائمی همراه باشند که برخی از آن ها عبارت هستند از:
• خروج ترشحات غیر طبیعی از چشم
• قرمزی و تورم چشم
• افتادگی پلک بالایی چشم
• بسته شدن کامل پلک چشم بعد از پرش ناگهانی
• ادامه پیدا کردن تکان خوردن غیر ارادی پلک برای مدت طولانی

بیماری پرش پلک چشم چگونه درمان می شود؟

پزشک متخصص بعد از تعیین علت پرش پلک چشم؛ از روش های جراحی و غیر جراحی برای درمان استفاده می کند. در صورتی که شدت علائم بیماری میوکیمیا زیاد نباشد؛ پزشک متخصص توصیه می کند تا با افزایش زمان خواب، کنترل اضطراب و مصرف کمتر مواد مخدر؛ علائم این بیماری را در چشم کنترل کنند.
اما اگر شدت بیماری پرش پلک زیاد باشد و تکان های غیر ارادی به صورت مداوم در پلک اتفاق بیافتد؛ پزشک متخصص از روش جراحی برای درمان استفاده می کند. در این جراحی برخی از ماهیچه ها و اعصاب را از پلک چشم جدا می کنند. علاوه بر جراحی؛ تزریق بوتاکس می تواند در کاهش پرش پلک اثر گذار باشد.

راه های پیشگیری از بیماری میوکیمیا

راه های متعددی می توانند به پیشگیری از بیماری پرش چشم کمک کند. از راه های پیشگیری از بیماری میوکیمیا؛ پرهیز از مصرف نوشیدنی های الکلی، کافئین، تنباکو و‌ کارهایی مانند مرطوب نگه داشتن چشم ها، استراحت دادن به چشم و…است‌. همچنین توجه داشته باشید که اگر به دلیل نداشتن خواب کافی؛ دچار اسپاسم و تکان های شدید چشمی شده اید، زمان بیشتری را برای خواب در نظر بگیرید.

بیماری میوکیمیا یا پرش پلک چشم چیست

مراجعه به پزشک
حال که با بیماری میوکیمیا و علائم آن در چشم آشنا شده اید؛ می توانید در صورت تجربه آن به پزشک متخصص چشم مراجعه کنید. اگرچه روش های متعددی برای پیشگیری از این اختلال و کنترل آن وجود دارد اما؛ بهتر است برای معاینه و درمان به پزشک متخصص مراجعه شود.
دکتر رضا پورمازار متخصص و جراح بیماری های چشمی با استفاده تجهیزات پیشرفته و روش های نوین برای درمان بسیاری از بیماری های چشمی اقدام می کند. شما می توانید بعد از هماهنگی های لازم برای معاینه و درمان به ایشان مراجعه کنید.

مقایسه بیماری پینگوکولا و ناخنک چشم

پینگوکولا و ناخنک چشم دو نوع بیماری چشمی هستند که در سطح لایه ملتحمه چشم انسان رشد می کنند. این دو بیماری اگرچه خطر چندانی ندارند و باعث کوری نمی شوند اما در شکل ظاهری چشم ها اثر گذارند‌. بسیاری از بیمارانی که از عارضه ناخنک و پینگوکولا رنج می برند؛ اعتماد به نفس بالایی ندارند و به دنبال راه حلی برای رفع این دو عارضه هستند.
عده زیادی از افراد این دو عارضه را یکسان می دانند و تفاوتی میان آن ها قائل نمی شوند. در این مطلب بر آن شدیم تا به بررسی و مقایسه دو بیماری پینگوکولا و ناخنک چشم بپردازیم. برای دانستن اطلاعات بیشتر در این زمینه تا انتهای مطلب همراه ما باشید.

تفاوت عارضه پینگوکولا و ناخنک چشم در چیست؟

از ناخنک چشم به عنوان یک نوع توده مثلثی شکل گوشتی نیز یاد می شود. این توده مثلثی چشم معمولاً تا قسمت قرنیه چشم انسان امتداد پیدا می کند. بر خلاف بیماری ناخنک، پینگوکولا عارضه ای است که باعث ایجاد برآمدگی های زرد رنگی روی چشم می شود. اما این عارضه در سراسر قرنیه چشم انسان رشد نمی کند. معمولاً عارضه ناخنک چشم واضح تر است زیرا روی سطح شفاف قرنیه چشم رشد می کند. تحقیقات و بررسی های انجام شده نشان می دهد که ناخنک چشم ممکن است باعث تغییر قرنیه چشم و در نتیجه اختلال در بینایی انسان شود.
معمولاً افراد مبتلا به عارضه ناخنک چشم از بیماری آستیگماتیسم نیز رنج می برند. بیماری ناخنک چشم در صورتی که طی چند سال رشد کند و درمان نشود؛ سطح قرنیه را به طور کامل می پوشاند و باعث اختلال در عملکرد بینایی انسان می شود. اما بیماری پینگوکولا در کنار چشم ایجاد می شود و رشد نمی کند. بنابراین اختلالی در عملکرد چشم انسان ایجاد نمی کند.

مقایسه بیماری پینگوکولا و ناخنک چشم

چه عاملی باعث رشد عارضه ناخنک و پینگوکولا در چشم می شود؟

با توجه به نتایجی که در طی تحقیقات درباره علت رشد دو عارضه ناخنک و پینگوکولا انجام شده است؛ این دو بیماری در اکثر مواقع به دلیل قرار گرفتن طولانی مدت چشم در معرض اشعه ماورای بنفش، گرد و غبار، باد و… ایجاد می شوند. معمولاً احتمال بروز این دو عارضه در آن دسته از افرادی که زمان زیادی از وقت خود را در خارج از منزل سپری می کنند و در محیط هایی با آب و هوای گرم و خشک زندگی می کنند؛ بیشتر است.
همچنین آن دسته از افرادی که از انواع کلاه یا عینک برای سلامت چشم ها استفاده نمی کنند؛ بیشتر از سایر افراد در معرض بروز دو عارضه ناخنک و پینگوکولا قرار دارند. متاسفانه بسیاری از کارگران، کشاورزان و ماهی گیران در معرض این بیماری قرار دارند. اما احتمال بروز عارضه ناخنک چشم در افرادی که با شغل هایی مانند ملوانی، موج سواری، اسکی و…سر و کار دارند؛ به علت انعکاس سطح بالای اشعه uv بیشتر است.

افراد مبتلا به دو عارضه ناخنک و پینگوکولا با چه علائمی همراه هستند؟

بیشتر کسانی که از این دو عارضه رنج می برند؛ چیزی را در چشم احساس نمی کنند. اما اغلب آن ها با مشکلاتی مانند قرار گرفتن لایه ای از اشک روی چشم، احساس وجود جسم خارجی در چشم، سوزش و خارش نیز همراه هستند. معمولاً علائم این بیماری ها در افرادی که از لنزهای تماسی استفاده می کنند، بیشتر است.
در واقع افرادی که از لنز تماسی استفاده می کنند؛ به دلیل وجود این ناهمواری؛ نمی توانند شاهد اتصال لنز با چشم باشند و ممکن است در صورت استفاده و برخورد لنز و چشم؛ علائم این دو بیماری را بیشتر احساس کنند. در برخی از مواقع ناخنک و پینگوکولا ممکن است ملتهب شوند و عوارضی را مانند قرمزی، درد، ریزش اشک و… به همراه داشته باشند.

درمان دو عارضه پینگوکولا و ناخنک چگونه انجام می شود؟

ناخنک و پینگوکولا زمانی که روی چشم ایجاد شوند؛ خود به خود از بین نمی روند. برای درمان این دو عارضه باید به پزشک متخصص چشم نیز مراجعه شود. پزشک متخصص بعد از معاینه این دو عارضه؛ متناسب با وضعیت بیماری، روش مناسبی را برای درمان استفاده می کند. در صورتی که این دو عارضه با سوزش همراه باشند؛ پزشک متخصص از انواع قطره های چشمی برای تسکین درد استفاده می کند.
عارضه ناخنک چشم در صورت درمان نشدن ممکن است رشد کند و سطح قرنیه را بپوشاند. در چنین شرایطی پزشک متخصص با رضایت بیمار طی یک جراحی کوتاه؛ ناخنک را از سطح چشم جدا می کند. خوشبختانه بیماری پینگوکولا بر خلاف ناخنک روی قرنیه رشد نمی کند؛ اما در صورت درمان نشدن ممکن است به ناخنک تبدیل شود. بنابراین باید برای درمان هرچه سریع تر این دو عارضه به پزشک متخصص چشم مراجعه شود.

چه راه هایی برای پیشگیری از دو عارضه پینگوکولا و ناخنک وجود دارد؟

بر خلاف بسیاری از بیماری های چشمی؛ این دو عارضه در صورت مراقبت؛ قابل پیشگیری هستند. استفاده از کلاه های لبه دار و عینک آفتابی می تواند تاثیر بسزایی در جلوگیری از بروز این عارضه ها داشته باشد.
کسانی که به دلیل شرایط شغلی دائماً در معرض نور خورشید قرار دارند؛ باید از انواع محافظ چشمی برای جلوگیری از برخورد اشعه های مضر خورشید استفاده کنند. همچنین کسانی که در محیط های آلوده و خشکی قرار دارند، بهتر است علاوه بر استفاده از عینک و کلاه، از اشک مصنوعی برای شستشوی چشم و جلوگیری از خشک شدن چشم ها استفاده کنند.

مقایسه بیماری پینگوکولا و ناخنک چشم

مراجعه به پزشک
در مطلب فوق به بررسی کامل دو بیماری پینگوکولا و ناخنک چشم پرداختیم. دانستیم که این دو بیماری در صورت درمان نشدن ممکن است باعث مشکلاتی برای قرنیه چشم شوند. بنابراین بهتر است برای کنترل و درمان این دو عارضه به متخصص چشم مراجعه شود. پزشک متخصص از انواع دارو یا جراحی برای درمان این دو عارضه استفاده می کند.
دکتر رضا پورمازار جراح و متخصص بیماری های چشمی؛ از پزشکان حاذقی است که می توانید برای درمان انواع مشکلات و عارضه های چشمی به ایشان مراجعه کنید. دکتر رضا پورمازار با استفاده از تجهیزات پیشرفته و مدرن خود؛ به بررسی مشکلات چشمی می پردازد و بهترین روش درمانی را مطابق با شرایط بیمار انتخاب و از آن برای درمان عارضه های چشمی استفاده می کند.

تاثیر آسیب سر بر بینایی

آسیب های سر چگونه بینایی انسان را تحت تاثیر قرار می دهند؟

ضربات مغزی یکی از عواملی هستند که ممکن است بینایی انسان را تحت تاثیر قرار دهند. معمولاً ضربات مغزی زمانی اتفاق می افتد که عاملی مانند ضربه باعث شود تا مغز انسان در فضای داخلی جمجمه تکان بخورد. چنانچه آسیب سر به دلیل ضرب دیدن زیاد باشد؛ ممکن است به دلیل تغییرات شیمایی که در مغز رخ می دهد سلول ها آسیب ببینند.
در مواقعی ضربه به سر علاوه بر مغز، بینایی انسان را تحت تاثیر قرار می دهد. در این مطلب به بررسی اینکه ضربات مغزی چگونه باعث اختلال در بینایی و سلامت چشم می شوند، می پردازیم.

ضربه مغزی چگونه اتفاق می افتد؟

ضربه مغزی ممکن است به دلایلی متعددی برای انسان اتفاق بیافتد. برخورد سر با جسم سخت و محکم، تصادف و…از عواملی هستند که ممکن است باعث ضربه خوردن مغز و جا به جا شدن آن در استخوان جمجمه شوند.
در مواقعی حتی ساده ترین ضربات در این ناحیه ممکن است باعث آسیب دیدگی سلول های این بخش از سر شود. متاسفانه ضربه مغزی در مواردی خطرات جبران ناپذیری را با خود به همراه دارد. هرگونه حرکات خشونت آمیز روی سر ممکن است باعث شود تا تغییرات شیمایی باعث اختلال در مغز انسان و حتی نابینایی چشم ها شوند.

تاثیر آسیب سر بر بینایی

علائم ضربه مغزی چیست؟

متاسفانه ضربه مغزی تنها باعث اختلال در عملکرد بینایی و بروز علائم مختلف در چشم ها نمی شود. در بسیاری از مواقع ضربه شدید به مغز در همان لحظه باعث اختلال در بینایی نمی شود. در واقع ممکن است بیمار چند روز بعد از ضربه مغزی شاهد علائم مختلفی در چشم شود. با این حال ممکن است فرد در روزهای اول بعد از ضربه مغزی با علائمی همراه باشد که برخی از آن ها عبارت هستند از:
• استفراغ و حالت تهوع
• کلافگی و سردرگمی
• خستگی شدید و مداوم
• بد خلقی
• سر گیجه
• کبود شدن ناحیه ضرب دیده

آسیب به سر باعث بروز چه علائمی در چشم می شود؟

بیشتر از 82 درصد افراد بعد از ضربه مغزی ممکن در ناحیه چشم آسیب ببینند و دچار اختلال در بینایی شوند. علائم و نشانه های چشمی ناشی از ضربه با توجه به محل ضربه و شدت ضربه متفاوت است.
همچنین زمان درمان شدن مشکلات چشمی با توجه به علائم، نشانه ها، ماهیت آسیب سر، نوع آسیب دیدگی و…متفاوت باشد. شایع ترین مشکلات چشمی که ممکن است بعد از ضرب دیدن سر برای چشم ها اتفاق بیافتد عبارت هستند از:
• تار شدن دید و دو بینی: یکی از شایع ترین نشانه های ضربه به مغز سر، تار شدن دید انسان و دو بینی است. ضربه هایی که به سر وارد می شود؛ باعث آسیب دیدن ماهیچه ها و همچنین اعصابی که در اطراف چشم قرار دارند، می شود. این مسئله باعث اختلالاتی در تراز بودن چشم انسان می شود.
• حساس شدن به نور: از دیگر عواملی که ممکن است بعد از ضربه برای چشم ها خطرساز باشد؛ حساسیت شدید به نور است. نور خورشید، نور فلورسنت و…می توانند حساسیت شدیدی را برای چشم ایجاد کنند که ممکن است فرد احساس درد داشته باشد. این مسئله به دلیل جابجایی در ساختارهای حساس به درد اتفاق می افتد.
• درد، سوزش و خارش: متاسفانه در مواقعی ممکن است ضرباتی که به مغز انسان وارد می شود؛ به صورت پراکنده باعث ایجاد درد در نواحی مختلف چشم شوند. علاوه بر درد، ممکن است فرد به دلیل ضربه سر در ناحیه چشم با سوزش و خارش چشم همراه باشد.
• نابینایی چشم: چنانچه ضربه وارد شده به مغز یا جمجمه شدید باشد؛ ممکن است فرد نابینا شود. نابینایی در اثر ضربه ممکن است دائمی یا موقتی باشد. علت نابینا شدن چشم ها بعد از ضربه مغزی پاره شدن رگ های خونی و کبودی یا تورم آن ها است که باعث اختلال در میدان دید چشم می شود.

چه زمانی باید برای درمان به پزشک متخصص مراجعه کنیم؟

در صورتی که بعد از ضربه شدید یا جزئی به سر با علائمی مانند سرگیجه، سردرد، استفراغ، خستگی و…همراه هستید؛ بهتر است هرچه سریع تر به پزشک متخصص مراجعه کنید. همچنین ممکن است به فاصله چند ساعت تا چند روز بعد از ضربه با علائمی مانند دو بینی، حساسیت به نور و…همراه باشید که باید در چنین شرایطی به چشم پزشک مراجعه کنید. متخصص چشم با بررسی و معاینه وضعیت چشم ها، برای درمان آن در زمان کوتاهی اقدام می کند.

تاثیر آسیب سر بر بینایی

مراجعه به پزشک
در مطلب فوق به بررسی این موضوع که آسیب های سر چگونه بینایی انسان را تحت تاثیر قرار می دهند؛ پرداختیم. دانستیم که متاسفانه خارش، قرمزی، حساسیت به نور، دو بینی و…از علائم ضربه مغزی در چشم هستند. بنابراین اگر فردی به دلیل ضربه شدید به مغز با علائم خاصی در چشم همراه است؛ بهتر است هرچه سریع تر به پزشک متخصص مراجعه کند.
دکتر رضا پورمازار جراح و متخصص بیماری های چشمی است که می توانید با اطمینان کامل برای درمان مشکلات چشمی به ایشان مراجعه کنید. دکتر پورمازار با معاینه دقیق و استفاده از بهترین تجهیزات، به بهترین نحو به درمان و جراحی بیماری های چشمی می پردازد.