عوارض سیتومگالوویروس در چشم

عوارض سیتومگالوویروس در چشم

سیتومگالوویروس نوعی بیماری ویروسی است. در صورتی که بدن انسان به این ویروس شایع آلوده شود، تا آخر عمر با او همراه خواهد بود. این ویروس معمولاً مشکلات زیادی در افراد ایجاد نمی کند، به همین دلیل اکثر افراد از مبتلا بودن به این بیماری آگاهی ندارند. با این حال، وجود این ویروس در بدن افراد ضعیف و مسن و همچنین خانم های باردار، خطرناک بوده و کمی نگران کننده است. برای مطمئن شدن از سلامتی خود و آگاهی بیشتر در مورد عوارض سیتومگالوویروس در چشم بهتر است هر از چند گاهی به مطب پزشک متخصص مراجعه کنید. در این مقاله به بررسی عوارض سیتومگالوویروس در چشم می پردازیم، تا پایان با ما همراه باشید.

علت ویروس سیتومگالوویروس

بیماری سیتومگالوویروس، به واسطه ویروس های مربوط به آبله مرغان، هرپس سیمپلکس و مونونوکلئوز ایجاد می شود. پس از آلوده شدن بدن به این ویروس خطرناک، تا ابد در بدن بیمار باقی خواهد ماند. اما به این معنا نیست که ویروس کار خود را همان موقع شروع می کند. در واقع ویروس سیتومگالوویروس در بدن، دوره هایی غیر فعال می شود و دوباره شروع به فعالیت می کند. در صورتی که بدن شما آلوده به این ویروس بوده ولی هنوز سالم هستید، به این معناست که ویروس شما هنوز فعال نشده است.
این ویروس در زمانی که فعال است به راحتی به افراد دیگر منتقل می شود. ویروس سیتومگالوویروس از طریق مایعات بدن انسان مانند خون، ادرار، بزاق دهن، شیر مادر، اشک، مایع منی و همچنین مایعات واژن منتقل می شود. لازم به ذکر است که بیماری سیتومگالوویروس هرگز از طریق تماس های بدنی منتقل نمی شود.

عوارض سیتومگالوویروس در چشم

عوارض سیتومگالوویروس در چشم

علائم ویروس سیتومگالوویروس

همان طور که اشاره شد، اکثر افراد به این ویروس آلوده هستند اما چون ویروس غیر فعال است، هیچ نشانه و علائمی در آن ها وجود ندارد. ویروس سیتومگالوویروس معمولاً در گروهی از افراد، تاثیر بیشتری دارد و علائم خود را در بدن آنها نشان می دهد. این افراد شامل موارد زیر می شوند.
• نوزادانی که قبل از تولد به سیتومگالوویروس مبتلا شده اند.
• نوزادانی که به واسطه شیر مادر به این ویروس آلوده شده اند.
• افراد با سیستم ایمنی ضعیف از جمله افراد مسن، باردار، افراد پیوند عضوی، افراد آلوده به ویروس HIV و…

راه های انتقال ویروس سیتومگالوویروس

همان طور که می دانید اغلب بیماری های ویروسی ناقل هستند و در صورت رعایت نکردن اصول و نکات بهداشتی، ممکن است به آسانی دیگران را هم بیمار کنیم. ویروس سیتومگالوویروس، یکی از ویروس های خطرناک است که در صورت فعال شدن در بدن فرد، ممکن است مشکلات زیادی ایجاد کند. در ادامه راه های انتقال ویروس سیتومگالوویروس را معرفی خواهیم کرد.
• آلوده شدن چشم و قسمت های داخلی بینی افراد با مایعات بدن آلوده از جمله آب دهان، خون، اشک و…
• انتقال ویروس از طریق شیر مادر یا آب دهان به نوزاد
• پیوند اعضا، مغز استخوان، سلول های بنیادی یا تزریق خون آلوده
• ایجاد رابطه جنسی با فرد مبتلا
• شیر مادر آلوده

عوارض ویروس سیتومگالوویروس

عوارض سیتومگالوویروس در چشم، به سیستم ایمنی بدن افراد بستگی دارد. همچنین سلامت بدنی افراد و مدت زمان آلوده شدن بدن هم، از عوامل تاثیرگذار در عوارض سیتومگالوویروس به حساب می آیند.
عوارض این ویروس در چشم افراد مختلف به شرح ذیل است.
عوارض ویروس سیتومگالوویروس در بزرگسالان سالم
معمولاً ویروس سیتومگالوویروس در بدن افراد سالم و قدرتمند، تاثیر چندانی نمی گذارد. بر اساس آمار به دست آمده تعداد معدودی از بزرگسالان سالم آلوده به سیتومگالوویروس، به بیماری مونونوکلئوز مبتلا شده اند.
عوارض بیماری سیتومگالوویروس در بزرگسالان عبارتند از:
• مشکلات معده و دستگاه گوارش
• مشکلات کبد
• بیماری های مغزی و سیستم عصبی

عوارض بیماری سیتومگالوویروس در چشم افرادی با سیستم ایمنی ضعیف

عوارض و مشکلاتی که بیماری عفونی سیتومگالوویروس برای افراد ضعیف به وجود می آورد شامل موارد زیر می شود.
• ایجاد اختلال در بینایی و حتی از بین رفتن کامل بینایی افراد
• ایجاد التهاب در لایه حسگر نور چشم
• مشکلات گوارشی مانند التهاب روده، هپاتیت و …
• اختلالات عصبی مانند التهاب مغز
• پنومونی

عوارض سیتومگالوویروس در چشم

عوارض سیتومگالوویروس در چشم

عوارض عفونت سیتومگالوویروس در نوزادان

معمولاً اکثر نوزادان در همان روزهای اول زندگی، بر اثر تماس با شیر مادر و سایر مایعات بدن مادر، به این ویروس مبتلا می شوند. عوارضی که این بیماری عفونی برای نوزادان ایجاد می کند عبارتند از:

• از بین رفتن شنوایی
• ایجاد مشکلات بینایی
• تشنج
• عدم هماهنگی
• ایجاد ضعف در ناحیه ماهیچه ها
روش تشخیص سیتومگالوویروس
تشخیص بیماری سیتومگالوویروس به آسانی ممکن نیست و در صورتی که از سلامت بدن خود اطمینان ندارید توصیه می کنیم حتما به یک متخصص مراجعه کنید. پزشک متخصص از روش های مختلفی می تواند این بیماری را تشخیص بدهد.
روش های تخیص ویروس سیتومگالوویروس عبارتند از:
• آزمایش های خون و ادرار
• بیوپسی
• آزمایش چشم
• آزمایش های تصویر برداری

راه های درمان سیتومگالوویروس

معمولاً ویروس سیتومگالوویروس عوارض زیادی در ناحیه چشم افراد ایجاد می کند. ویروس سیتومگالوویروس با ایجاد اختلال در شبکیه چشم، ممکن است بینایی فرد را به خطر بیاندازد. درصورت مراجعه به پزشک متخصص چشم، داروهایی قوی به شما تجویز خواهد شد که باید به بدن شما تزریق شوند. در صورتی که چشم شما در معرض خطر باشد پزشک این داروها را به چشم شما تزریق خواهد کرد.
به طور کلی داروهای زیادی برای این بیماری تجویز می شود. اما بهتر است بدانید که این داروها توانایی درمان قطعی این بیماری عفونی را ندارند. متاسفانه تاکنون دانشمندان و داروسازان، داروی خاصی برای درمان این بیماری تولید نکرده اند. داروهایی که موجود هستند، تنها این ویروس را کنترل کرده و از پیشرفت آن جلوگیری می کنند.

مراجعه به پزشک
در حال حاضر، هیچ درمان قطعی برای بیماری سیتومگالوویروس وجود ندارد. اما محققان و دانشمندان در حال تلاش و مطالعه واکسن های آزمایشی هستند. با این حال ممکن است تا ساخت واکسن نهایی مدت زمان زیادی طول بکشد. در نتیجه بهتر است در دوره های کوتاهی به دکتر پورمازار جراح و متخصص چشم مراجعه کنید و در صورت مبتلا بودن به این ویروس، هر چه سریع تر آن را تشخیص بدهید و تا جای ممکن آن را کنترل کنید.

 

دلایل بیرون زدگی چشم

دلایل بیرون زدگی چشم

بیرون زدگی چشم یکی از نشانه های مهم نوعی بیماری جدی است. پزشکان به این برآمدگی یا بیرون زدگی چشم افراد، پروپنوز و اگزوفتالموس می گویند. هر بیرون زدگی چشمی لزوماٌ نشان دهنده بیماری نیست چرا که خیلی از افراد به طور مادرزادی با چشمانی برآمده و غیر طبیعی به دنیا می آیند. با این حال افرادی هستند که به مرور زمان و بر اثر بیماری زمینه ای به این حالت مبتلا می شوند.
پروپتوز، از دلایل بیرون زدگی چشم به شمار می رود که مشکلات زیادی در ناحیه چشم به وجود می آورد. در صورتی که برآمدگی چشم شما طوری است که می توان به راحتی سفیدی جشم مابین عنبیه و پلک بالایی را مشاهده کرد، این برآمدی غیر طبیعی بوده و بهتر است هر چه زود تر به پزشک متخصص مراجعه کنید. در این مقاله قصد داریم پیرامون دلایل بیرون زدگی چشم بررسی کنیم.

بیرون زدگی چشم از حدقه چیست؟

بیرون زدگی و بزرگ شدن چشم، همیشه نشان دهنده یک بیماری نیست، اما ممکن است به دلیل وجود یک بیماری ایجاد شود. در واقع بیرون زدگی چشم به فرآیندی گفته می شود که کره چشم از کاسه چشم بیرون آمده و باعث برآمدگی در ناحیه چشم می شود. بیماری بیرون زدگی چشم بسته به میزان شدت برآمدگی، می تواند یک یا هر دو چشم فرد را دچار مشکل کند.
بیرون زدگی چشم مشکلاتی از جمله خشکی قرنیه، التهاب ملتحمه و… را ایجاد می کند. این بیماری در صورت تشخیص به موقع، قابل درمان است اما ممکن است سال ها طول بکشد تا علائم برطرف شده و بیماری کاملاً بهبود یابد. در مقابل، در صورتی که این بیماری درمان نشود، ممکن است بیرون زدگی را چند برابر کرده و مشکلات جدی تری به چشم شما وارد کند.

دلایل بیرون زدگی چشم

دلایل بیرون زدگی چشم

علایم بیرون زدگی چشم از حدقه

بیماری بیرون زدگی چشم همان طور که از نام آن مشخص است، با برآمدگی چشم همراه است. اما این نشانه، کافی نیست چرا که افراد زیادی وجود دارند که از بدو تولد دارای چشمان برآمده هستند. بیرون زدگی چشم که در اثر بیماری پروپنوز به وجود می آید علائم و نشانه های زیادی دارد که مهم ترین و رایج ترین آن ها عبارتند از:
• خشکی چشم
• آبریزش چشم
• احساس وجود جسم خارجی در چشم
• قرمزی چشم
• پف کردن چشم ها
• التهاب و تورم
• مشکلات بینایی
• دید دوتایی
• مشکل در تمرکز روی اشیاء
برآمدگی که بر اثر پروپنوز به وجود می آید باید به سرعت درمان شود. در صورتی که این برآمدگی طولانی شود، ممکن است عصب بینایی فرد را درگیر کند و در نتیجه باعث نابینایی او شود.

عوارض بیرون زدگی چشم از حدقه

بیرون زدگی چشم در صورتی که درمان نشود عوارض خطرناکی را همراه خواهد داشت. از عوارض بیرون زدگی چشم می توان به باز ماندن پلک ها هنگام خواب و در نتیجه خشک شدن و آسیب دیدن قرنیه چشم اشاره کرد. همچنین خشک شدن بیش از اندازه قرنیه موجب زخم و عفونی شدن قرنیه می شود و در نهایت باعث از بین رفتن بینایی بیمار خواهد شد.
یکی از عوارض بیرون زدگی چشم از حدقه، خطر التهاب ملتحمه است. التهاب ناحیه قرنیه و ملتحمه، باعث ایجاد اشک و پلک زدن غیر طبیعی شده و باعث ملتهب شدن سطح ناحیه بالایی قرنیه می شود.

تشخیص بیرون زدگی چشم از حدقه

بیرون زدگی چشم که ناشی از بیماری گریوز باشد، در صورت تشخیص و درمان به موقع درمان خواهد شد. در صورتی که احساس کردید چشم شما دچار چنین حالت هایی شده، بهتر است در اسرع وقت به پزشک متخصص مراجعه کنید و از سالم بودن یا مبتلا شدن به این بیماری مطمئن شوید.
تشخیص بیرون زدگی چشم توسط پزشک، از روش های مختلفی انجام می شود که عبارتند از:
• آزمایش خون
• آزمایش تیروئید
• آزمایش های تصویر برداری از قبیل سی تی اسکن، MRI، بررسی چشم و کاسه چشم و…
• اندازه گیری درجه بیرون زدگی چشم از حدقه

دلایل بیرون زدگی چشم از حدقه چیست؟

یکی از اصلی ترین دلایل بیرون زدگی چشم از حدقه، بیماری گریوز است. جالب است بدانید که 20 الی 25 درصد مبتلایان به این بیماری، دچار برآمدگی در ناحیه چشم می شوند.
بیماری گریوز، نوعی بیماری خود ایمنی است که موجب پرکاری تیروئید می شود. به دنبال پر کار شدن غده تیروئید، هورمون های اضافی در بدن تولید می شوند و موجب بزرگ شدن غده تیروئید خواهد شد. در زمان بیماری گریوز، سلول های ایمنی بدن، به غده تیروئید و کره چشم حمله می کنند. در نهایت موجب بزرگی بافت چربی و عضلات ناحیه چشم می شوند. به همین دلیل است که کره چشم به جلو آمده و حالت برآمدگی در این ناحیه ایجاد می کند.

دلایل بیرون زدگی چشم

دلایل بیرون زدگی چشم

سایر علل بیماری برون چشمی

بیماری گریوز، اصلی ترین دلیل برآمدگی چشم است. اما ممکن است بیرون زدگی چشم به دلایل دیگری اتفاق بیافتد که در صورت تشخیص نادرست ممکن است حال بیمار را وخیم کرده و مشکلات جدی تری برای وی ایجادکند. دلایل بیرون زدگی چشم عبارتند از:
• تومور سرطانی یا غیر سرطانی
• لخته خون
• آسیب و ضربه به چشم
• سلولیت اوربیت
• اختلالات درون مغز
• نوروبلاستوما
• سرطان خون
• رابدومیوسارکوم
• لنفوم: اغلب لنفوم غیر هوچکین
• همانژیوم: تجمع غیر طبیعی عروق خونی
• خونریزی پشت چشم: ناشی از آسیب به چشم
• تومورهای متاستاتیک از سرطان در جاهای دیگر بدن
• بیماری‌های بافت همبند مانند سارکوئیدوز
• بیماری برون چشمی

مراجعه به پزشک
بیرون زدگی چشم ممکن است به دلایل مختلفی در افراد به وجود بیاید. بسیاری از افراد هستند که به طور مادرزادی دارای برآمدگی چشم هستند و این حالت نگران کننده نخواهد بود. اما ممکن است افراد با گذشت زمان به طور ناگهانی دچار این مشکل شوند که در این صورت بهتر است به پزشک مراجعه کنند. دکتر پورمازار جراح و متخصص چشم مراجعه انتخاب مناسبی برای تشخیص دلایل بیرون زدگی چشم و درمان خواهد بود.

ویژگی های لنز تماسی نامرئی

ویژگی های لنز تماسی نامرئی

امروزه افراد بسیاری در سراسر دنیا از لنز تماسی نامرئی که جایگزین مناسبی برای عینک طبی محسوب می شود استفاده می کنند. این لنزها در انواع مختلفی هستند و در بهبود عیوب انکساری چشم تاثیر مطلوبی دارند. تشخیص اینکه یک فرد باید از چه نوع لنزی استفاده کند بر عهده پزشک متخصص چشم است. در این مقاله قصد داریم به بررسی ویژگی های لنز تماسی نامرئی بپردازیم.

ویژگی های لنز تماسی نامرئی

لنز تماسی به صفحه پلاستیکی منحنی و شفافی گفته می شود که به شکل دایره است و روی قرنیه چشم قرار می گیرد. لنز تماسی بسیار نازک است و روی لایه اشکی که قرنیه را می پوشاند شناور می شود. امکان دارد پزشک متخصص چشم برای درمان یا کنترل برخی از بیماری های چشمی استفاده از نوع خاصی از لنز را برای بیمار خود تجویز کند. تعیین لنز مناسب بعد از انجام توپوگرافی قرنیه و مشخص کردن پستی و بلندی های قرنیه توسط چشم پزشک انجام می شود. گاهی نیز ممکن است لازم باشد لنزهای مختلفی آزمایش شوند تا نهایتاً لنز مناسبی برای بیمار انتخاب شود.

ویژگی های لنز تماسی نامرئی

ویژگی های لنز تماسی نامرئی

انواع لنزهای تماسی

برای هر نوع بیماری چشمی لنزهای گوناگونی وجود دارند که می توان از آن ها استفاده کرد. به طور کلی لنزهای تماسی با توجه به جنس، انعطاف پذیری و مدت ماندگاری به انواع مختلفی تقسیم می شوند:
• لنزهای سخت
لنزهای تماسی سخت همان طور که از اسم شان پیدا است جنس مقاوم تری دارند و قابل تا شدن نیستند. این نوع لنزها از دو جنس PMMA و RGP ساخته می شوند. لنزهای RGP قابلیت نفوذپذیری در برابر گاز اکسیژن را دارند و مانع از رسیدن اکسیژن به قرنیه نمی شوند. لنزهای تماسی RGP از لحاظ سازگاری با قرنیه نسبت به سایر انواع لنز تماسی نامرئی، بهتر هستند و رطوبت پذیری بالایی نیز دارند. البته استفاده از این نوع لنز تماسی به دلیل سفت بودن و انعطاف پذیر نبودن ممکن است برای برخی بیماران ناخوشایند باشد اما جهت بهبود بیماری های خاصی مثل آستیگماتیسم یا قوز قرنیه بهترین گزینه محسوب می شوند.
• لنزهای نرم
لنزهای نرم قابلیت انعطاف بیشتری داشته و به سادگی تا می شوند؛ از همین رو استفاده از آن ها راحت تر بوده و بیمار را با مشکل مواجه نمی کنند. اغلب انواع لنزهای موجود در بازار از جنس نرم هستند.
• لنز یکبار مصرف
لنزهای یکبار مصرف جنس نرمی دارند و بسیار راحت هستند. این نوع لنز را می توان هر روز صبح روی قرنیه گذاشت و شب آن را از چشم خارج کرد. بهتر است لنز یکبار مصرف در طول شب روی چشم نماند چرا که سبب کاهش طول عمر لنز می شود. لنزهای یکبار مصرف نسبت به انواع دیگر لنزها قیمت بیشتری دارند اما ایجاد حساسیت نمی کنند و ممکن است رنگ های مختلفی هم داشته باشند. لنز یکبار مصرف از یک هفته تا یک ماه قابل نگهداری است و پس از آن باید دور ریخته شود.
• لنزهای شبانه روزی
این نوع لنز قابلیت این را دارد که در طول شب نیز روی چشم فرد باقی بماند و نیازی نیست شب ها آن را از چشم خارج کنید. البته درآوردن لنز برای ضدعفونی کردن حداقل یک بار در هفته الزامی است. استفاده از لنزهای طولانی مدت خطر عفونت قرنیه را افزایش می دهد. به همین دلیل توصیه می شود جز در موارد ضروری از آن ها استفاده نکنید.
• لنز بانداژ
لنزهای بانداژ کاربرد درمانی دارند و معمولاً پس از انجام عمل جراحی یا وارد شدن آسیب به قرنیه، توسط چشم پزشک تجویز می شوند تا با قرار گرفتن روی قرنیه، به ترمیم زخم و پوشاندن سطح قرنیه کمک کند. لنزهای بانداژ توانایی نگهداری اکسیژن و آب در بافت خود را به مدت طولانی دارند و همانند پانسمانی برای محافظت از قرنیه عمل می کنند.
• لنزهای توریک
معمولاً از این نوع لنزها برای بهبود آستیگماتیسم استفاده می شود و به نوعی همانند لنزهای سخت RGP عمل می کنند. البته لنزهای توریک نسبت به لنزهای RGP قیمت بیشتر و عملکرد محدودتری دارند.

کاربردهای لنز تماسی نامرئی

پزشک متخصص چشم ممکن است برای اصلاح بیماری های چشمی مختلفی مثل دور بینی، نزدیک بینی، آستیگماتیسم و قوز قرنیه انواع خاصی از لنز تماسی نامرئی را برای بیمار تجویز کند. این لنزها با اصلاح شکل قرنیه، به بهبود بینایی کمک می کنند و به تدریج عیوب انکساری را برطرف می کنند.

چه کسانی نباید از لنز تماسی استفاده کنند؟

درست است که لنزها یک جایگزین بی دردسر برای عینک هستند اما باید به این نکته توجه داشت که امکان دارد برای برخی از بیماران به خاطر شرایط خاص، بهتر باشد که از لنز استفاده نکنند. به عنوان مثال کسانی که چشم های حساس دارند و مکرراً دچار عفونت یا حساسیت چشمی می شوند نباید لنز تماسی به کار ببرند. همچنین برای افرادی که به جهت شغل خود در محیط آلوده و در مجاورت ذرات خارجی قرار می گیرند، تمیز نگه داشتن لنز کار سختی بوده و پیشنهاد نمی شود.

ویژگی های لنز تماسی نامرئی

ویژگی های لنز تماسی نامرئی

عوارض استفاده از لنز تماسی نامرئی

بیمارانی که از لنزهای تماسی استفاده می کنند باید نهایت نظافت و پاکیزگی را در نگهداری از لنزهای خود به خرج دهند. استفاده از لنزهایی که تمیز و ضدعفونی نشده اند خطر ابتلا به عفونت های چشمی را تا چندین برابر افزایش می دهد. همچنین باید از خرید خودسرانه لنزهای تماسی خودداری کنید چرا که به کار بردن لنزهای نامتناسب با چشم می تواند سبب خراشیدگی یا آسیب به قرنیه شود. علاوه بر این تناسب لنز با چشم باید به طور منظم توسط چشم پزشک ارزیابی شود تا درصورت نیاز نسبت به تعویض نوع یا اندازه لنز اقدام کنید.

 

مراجعه به پزشک
برای اینکه بتوانید از لنز تماسی نامرئی متناسب با نوع بیماری چشمی خود استفاده کنید، لازم است چشم پزشک با استفاده از ابزارهای خاص بهترین لنز تماسی را برای شما تجویز کند. دقت داشته باشید که استفاده از لنز تماسی نامناسب یا نامرغوب نه تنها تاثیری بر بهبود بینایی نخواهد داشت، بلکه ممکن است منجر به تشدید بیماری چشمی شما و حتی عفونت های قرنیه شود. بنابراین پیش از اقدام به تهیه لنز، توسط یک چشم پزشک ماهر و با تجربه، دکتر پومازار، جراح و متخصص بیماری چشمی معاینه شوید و راهنمایی های لازم را از او دریافت کنید.

مراقبت های بعد از عمل قوز قرنیه

مراقبت های بعد از عمل قوز قرنیه

بیماری قوز قرنیه از جمله مشکلات چشمی شایع در بین مردم جهان است که به مرور زمان پیشرفت می کند و فرد را در انجام کارهای روزمره خود با مشکل مواجه می کند. البته خوشبختانه روش های درمانی متعددی برای رفع این بیماری وجود دارند که به تشخیص چشم پزشک می توان هر یک از آن ها را برای درمان قوز قرنیه به کار گرفت. در این مقاله قصد داریم پیرامون مراقبت های بعد از عمل قوز قرنیه بررسی داشته باشیم.

قوز قرنیه چیست؟

قرنیه چشم در حالت طبیعی شکل کروی دارد اما گاهی ممکن است به دلایلی قرنیه تغییر شکل دهد و مخروطی شود. در چنین حالتی گفته می شود فرد دچار قوز قرنیه یا کراتوکونوس شده است. این عارضه چشمی معمولاً در سنین نوجوانی و جوانی رایج است و در مواردی حتی افراد 40 الی 50 ساله را نیز درگیر می کند. در نتیجه قوز قرنیه، بینایی دچار اختلالاتی می شود و فرد نشانه های آستیگماتیسم و نزدیک بینی را تجربه خواهد کرد. در عارضه قوز قرنیه، قرنیه به تدریج نازک شده و از حالت کروی خود خارج می شود؛ این اتفاق سبب می شود چشم به درستی قادر به دریافت تصاویر و ارسال آن ها به مغز نباشد و فرد تصویر را تار ببیند.

مراقبت های بعد از عمل قوز قرنیه

مراقبت های بعد از عمل قوز قرنیه

علائم قوز قرنیه

از آنجا که قوز قرنیه یک بیماری پیش رونده است و به مرور زمان بر شدت آن افزوده می شود، تشخیص به موقع و درمان مناسب آن، اهمیت بسیاری برای بهبود این بیماری دارد. البته قوز قرنیه معمولاً در مراحل ابتدایی نهفته است و به سادگی قابل تشخیص نیست؛ با این حال مراجعه به چشم پزشک متخصص و معاینه منظم چشم ها به تشخیص زودهنگام قوز قرنیه کمک زیادی می کند. علاوه بر این برخی از علائم می توانند نشانه ابتلای فرد به قوز قرنیه باشند. در صورت مشاهده این علائم بهتر است در اولین فرصت توسط یک متخصص چشم پزشکی معاینه شوید:
1. دوبینی
2. حساسیت به نور
3. تاری دید
4. دیدن هاله هایی در اطراف اشیا
5. تغییر پی در پی نمره چشم
6. افت کیفیت بینایی
7. انحراف دید

دلایل ایجاد قوز قرنیه

عوامل و علل متعددی از جمله شرایط محیطی، استفاده مداوم از لنزهای تماسی، حساسیت های چشمی، اختلالات کروموزومی و آسم آلرژیک وجود دارند که می توانند سبب بروز قوز قرنیه در یک فرد شوند و در کاهش کیفیت دید بیمار تاثیر بگذارند. برخی از عوامل قوز قرنیه در زیر شرح داده شده اند:
مالیدن چشم ها: مالش چشم ها به مدت طولانی و با فشار زیاد دست باعث می شود قرنیه حالت طبیعی خود را از دست دهد و موجب تشدید بیماری قوز قرنیه شود. بنابراین یک توصیه مهم برای افراد مبتلا به قوز قرنیه این است که از مالیدن چشم های خود خودداری کنند.
ژنتیک و ارث: قوز قرنیه از جمله بیماری های چشمی است که امکان دارد از طریق وراثت از والدین به فرزندان انتقال یابد. لذا یکی از کارهایی که جراح و چشم پزشک برای تشخیص قوز قرنیه انجام می دهد، بررسی سوابق خانوادگی ابتلا به این عارضه است. توصیه می شود کسانی که سابقه قوز قرنیه را در خانواده خود داشته اند به طور مرتب برای معاینه چشم های خود به چشم پزشک مراجعه کنند.
متعادل نبودن آنزیم های قرنیه: سلول های قرنیه مواد مضری را تولید می کنند که برای چشم ضرر دارد؛ اما وجود آنتی اکسیدان ها سبب می شود این مواد از بین بروند؛ بنابراین زمانی که سطح آنتی اکسیدان ها از حداقل میزان لازم پایین تر بیاید فیبرهای کلاژن ضعیف شده و مواد مضر قرنیه سبب می شوند که قرنیه تغییر شکل داده و بیماری قوز قرنیه رخ بدهد.

درمان قوز قرنیه

چشم پزشک متخصص پس از معاینه چشم ها و تشخیص میزان و شدت قوز قرنیه، از بین روش های درمانی مختلف بهترین مورد را برای درمان بیمار به کار می گیرد. این روش ها می توانند تجویز عینک، لنز تماسی و عمل قوز قرنیه باشند که با توجه به شرایط فرد می توان از آن ها برای رفع قوز قرنیه کمک گرفت. عمل قوز قرنیه روش های پیوند قرنیه یا عمل رینگ داخل قرنیه (کرارینگ) را شامل می شود که جزو شیوه های نوین درمان قوز قرنیه به حساب می آیند.

مراقبت های بعد از عمل قوز قرنیه

اگر برای درمان کراتوکونوس تحت عمل قوز قرنیه قرار گرفته اید لازم است نکات مراقبتی پس از عمل را رعایت کنید تا روند بهبودی شما با سرعت بیشتری صورت بگیرد و بتوانید هرچه سریع تر فعالیت های روزمره خود را مثل قبل انجام دهید. مراقبت های بعد از عمل قوز قرنیه شامل موارد ذیل هستند:
1. از انجام ورزش ها و فعالیت های بدنی سنگین بپرهیزید.
2. بعد از عمل قوز قرنیه می توانید حمام کنید یا سر و صورت خود را بشویید اما باید مراقب باشید تا آب و کف وارد چشم ها نشود.
3. داروها و قطره های چشمی تجویز شده توسط پزشک را به طور منظم مصرف کنید.
4. تا بهبودی کامل چشم ها از شنا کردن خودداری کنید.
5. به هیچ وجه چشم های خود را مالش ندهید.
6. پس از عمل بینایی شما به شکل محسوسی بهبود خواهد یافت؛ بنابراین اگر با افت دید ناگهانی و کاهش کیفیت بینایی مواجه شدید بهتر است سریع تر به چشم پزشک مراجعه فرمایید.
7. از تماس دست های آلوده خود با چشم هایتان پرهیز کنید و چشم ها را با استفاده از گاز استریل و محلول نمکی ضدعفونی کنید.
8. علائمی مثل خارش، سوزش و تاری دید طبیعی هستند و لازم نیست نگران شوید.
9. اگر به طور همزمان از چند قطره چشمی استفاده می کنید، بین مصرف قطره ها 10 الی 15 دقیقه فاصله بیندازید.

مراقبت های بعد از عمل قوز قرنیه

مراقبت های بعد از عمل قوز قرنیه

مراجعه به پزشک
قوز قرنیه باعث کوری نمی شود اما در صورتی که فرد نسبت به درمان آن اقدام نکند بیماری به پیشرفت خود ادامه داده و کیفیت بینایی روز به روز کاهش پیدا می کند. همچنین بیمار مبتلا به قوز قرنیه به تدریج دچار عوارضی مثل آستیگماتیسم، تاری دید، نزدیک بینی و حساسیت به نور می شود. بنابراین توصیه می کنیم در صورت مشاهده هریک از علائم بیماری قوز قرنیه در اولین فرصت با مطب دکتر پورمازار جراح و متخصص بیماری های چشمی تماس گرفته و وقت معاینه دریافت کنید.

 

علائم بیماری ام اس در چشم

علائم بیماری ام اس در چشم

بیماری ام اس با تخریب پوشش سلول های عصبی مرتبط با چشم، موجب بروز مشکلات چشمی در فرد می شود و بینایی او را با اختلال مواجه می سازد. با شناخت علائم ام اس در بینایی افراد و راه های درمان آن می توان تا حدی از تشدید این عوارض پیشگیری کرد. در ضمن از آنجا که با پیشرفت بیماری ام اس، نشانه های ضعف بینایی نیز شدت می یابند، مراجعه به چشم پزشک برای کاهش این علائم امری ضروری و مهم است. در این مقاله قصد داریم پیرامون علائم بیماری ام اس در چشم بررسی کنیم.

ام اس چیست؟

بیماری ام اس ( مولتیپل اسکلروزیس) یکی از انواع بیماری های عصبی است که معمولاً در هر بیمار، علائم متفاوتی از خود نشان می دهد؛ اما ظاهر شدن مشکلات بینایی جزو نشانه های رایج در تمام بیماران مبتلا به ام اس محسوب می شود و بیماران زیادی در تمام مراحل ابتلا به ام اس آن را تجربه می کنند. در نتیجه بیماری ام اس، سیستم ایمنی بدن و سلول های عصبی را مورد حمله قرار می دهد و منجر به ایجاد ضایعات دائمی در سیستم اعصاب مرکزی می گردد. این بیماری غالباً فرد را در انجام فعالیت های روزمره خود دچار مشکل می کند و بر روند زندگی او تاثیر می گذارد. از جمله علائم بیماری ام اس می توان به موارد زیر اشاره کرد:
• اختلالات بینایی
• احساس سوزن سوزن شدن بدن
• ضعف و بی حسی اندام ها
• لرزش دست و پا
• اختلال در راه رفتن
• اسپاسم

علائم بیماری ام اس در چشم

علائم بیماری ام اس در چشم

علائم ام اس در چشم

از علائمی که افراد مبتلا به ام اس تجربه می کنند مشکلات چشمی مثل دوبینی، تاری دید، التهاب چشم و در شرایط وخیم تر نابینایی است. این عارضه های چشمی ممکن است یکی از چشم ها یا هر دو چشم را تحت تاثیر قرار دهند. اغلب این مشکلات معمولاً پس از گذشت مدتی برطرف می شوند و نیاز به درمان پزشکی خاصی ندارند اما به عنوان یکی از مهم ترین علائم ابتلا به بیماری ام اس شناخته می شوند؛ پس چنانچه فردی با مواردی مثل تاری دید یا دوبینی مواجه شد باید سریعاً توسط پزشک متخصص چشم معاینه شود تا از علت این مشکلات اطلاع پیدا کرده و نسبت به درمان اقدام کند.

ام اس و مشکلات بینایی

اصولاً بیماری ام اس همواره با علائمی در بینایی بیمار همراه است و کیفیت دید او را کاهش می دهد. در ابتدا ممکن است این علائم به شکل تاری دید موقتی و کوتاه جلوه کند؛ اما با پیشرفت بیماری، بینایی فرد نیز بیشتر آسیب می بیند و در صورتی که بیماری کنترل نشود حتی امکان کوری فرد نیز وجود دارد. به طور کلی بیماری ام اس سبب بروز اختلالات زیر در بینایی فرد می شود:

  • دیپلوپیا ( دوبینی)

عضلات چشم یک فرد سالم به طور هماهنگ کار می کنند و میان هر دو چشم ارتباط یکسانی وجود دارد اما فردی که به ام اس مبتلا می شود، دچار آسیب عضلات چشم در ساقه مغز شده و علائمی مثل دوبینی را تجربه خواهد کرد. دوبینی به این علت اتفاق می افتد که عضلات یکی از چشم ها با چشم دیگر هماهنگ نمی شود و در نتیجه دو تصویر متفاوت به مغز ارسال می شود. این مسئله ممکن است فرد را با حالت هایی مثل سرگیجه، تهوع و سردرد مواجه کند و تعادل فرد را مختل کند. دوبینی گاهی موقتی بوده و بدون درمان بهبود پیدا می کند اما اگر بیماری ام اس پیشرفت کند احتمال اینکه دوبینی دائمی شود، وجود دارد.

  • نوریت بینایی ( التهاب عصب بینایی)

نوریت بینایی یکی از مشکلات بینایی رایج در ام اس است که از التهاب عصب بینایی ناشی می شود. این مشکل معمولاً در یکی از چشم ها رخ می دهد و پس از گذشت مدتی چشم دیگر را هم درگیر می کند. بروز این مشکل باعث می شود فرد محیط اطراف را بدون رنگ و کدر مشاهده کند یا در هنگام حرکت دادن چشم هایش دچار درد شدیدی شود. در صورتی که بیماری کنترل شود بینایی مجدداً به حالت اولیه خود باز می گردد. اما با پیشرفت بیماری ممکن است فرد به مدت شش ماه دچار نوریت حاد شده و حتی بینایی خود را از دست بدهد.

  • نیستاگموس ( حرکات غیرارادی چشم)

اختلال نیستاگموس که گاهی با نام” چشم های رقصنده” نیز شناخته می شود موجب حرکات غیرارادی و ریتمیک چشم می گردد و می تواند بینایی فرد را مختل کند. نیستاگموس بر اثر حمله بیماری به مخچه یا گوش داخلی رخ می دهد و ممکن است یکی از چشم ها یا هر دو چشم را تحت تاثیر قرار دهد. حرکات چشم در بیمار مبتلا به نیستاگموس معمولاً سریع و تکانشی هستند؛ این حرکات می توانند در جهت بالا و پایین، طرفین یا به صورت چرخشی باشد و در هنگام نگاه کردن به جلو یا حرکت دادن چشم اتفاق بیافتد.

درمان مشکلات بینایی ناشی از ام اس

چنانچه فرد مبتلا به ام اس با یکی از مشکلات بینایی مواجه شد باید در اولین فرصت نزد متخصص چشم رفته و معاینه شود. چشم پزشک با توجه به شدت مشکلات چشمی می تواند روش های درمانی مختلفی را برای بهبود کیفیت دید فرد اعمال کند. در ادامه به چند روش رایج برای درمان مشکلات بینایی ناشی از بیماری ام اس اشاره شده است:
• بستن یکی از چشم ها: این روش معمولاً برای درمان دوبینی ناشی از ام اس به کار می رود.
• تزریق استروئید: تزریق استروئید یا مصرف قرص های خوراکی آن می تواند حملات دمیلیناسیون را به تاخیر انداخته و نوریت و دوبینی را کاهش دهد.
• استفاده از عینک های مخصوص: ممکن است چشم پزشک برای کاهش مشکل دوبینی عینک های خاصی با لنزهای منشوری را برای بیمار تجویز کند.

علائم بیماری ام اس در چشم

علائم بیماری ام اس در چشم

مراجعه به پزشک
مشکلات چشمی جزو علائم اجتناب ناپذیر بیماری ام اس هستند که تقریباً همه بیماران آن را تجربه می کنند؛ اما با مراجعه به یک چشم پزشک متخصص و باتجربه می توان این مشکلات را تا حدودی کاهش داد و کنترل کرد. افرادی که از مشکلات بینایی ناشی از بیماری ام اس رنج می برند، می توانند در اسرع وقت با مطب دکتر پورمازار، جراح و متخصص بیماری های چشمی تماس گرفته و برای دریافت نوبت اقدام کنند.

عوارض مصرف مشروبات الکلی در چشم

عوارض مصرف مشروبات الکلی در چشم

مصرف مشروبات الکلی به میزان زیاد و به مدت طولانی می تواند تاثیرات مخربی بر سلامت فرد و ابتلا به بسیاری از مشکلات جسمی داشته باشد. یکی از آثار منفی مشروبات الکلی، کاهش سطح سلامت چشم و پایین آمدن کیفیت بینایی است. دلایل زیادی وجود دارند که باید مصرف الکل را قطع کنید؛ تضعیف بینایی و کاهش کیفیت دید یکی از دلایل مهم برای ترک مصرف الکل است. علاوه بر این باید بدانید که پیش از رانندگی کردن نباید مشروبات الکلی بنوشید؛ زیرا این کار عملکرد مغز و در نتیجه بینایی شما را تحت تاثیر قرار داده و سبب به خطر افتادن جان شما می شود. در این مقاله قصد داریم به بررسی عوارض مصرف مشروبات الکلی در چشم بپردازیم.

مصرف الکل چه تاثیر بر بینایی فرد دارد؟

الکل موجود در خون به عملکرد اندام های بدن کمک می کند اما سیستم اعصاب مرکزی به شدت نسبت به این ماده حساس است و چنانچه الکل خون از میزان معین بالاتر برود، سلول های مغزی دچار نقص عملکرد یا آسیب های جدی می شوند. لوب پس سری یکی از بخش های مهم مغز است که وظیفه دریافت و تحلیل اطلاعات دیداری را به عهده دارد. این قسمت از ساختار مغز، اطلاعات به دست آمده از چشم را تحلیل می کند و آن ها را به لوب های پیشانی و آهیانه می فرستد. مصرف الکل تاثیر مخربی بر این لوب دارد و می تواند منجر به مختل شدن دید فرد شود.

مضرات مشروبات الکلی برای چشم

مصرف الکل می تواند مشکلات متعددی را در بینایی فرد ایجاد کند و حتی سبب ابتلای او به بیماری های چشمی شود. یکی از مهم ترین آثار منفی که نوشیدن الکل روی بینایی می گذارد این است که دید شخص را در شب به شدت کاهش می دهد و مانع از تغییر شکل مردمک چشم در مواجهه با نور محیط می شود. مصرف الکل باعث می شود مردمک چشم نتواند به درستی نسبت به نور محیط تنگ یا گشاد شود و این سبب کاهش دید در شب می گردد. به همین دلیل افرادی که در شب و در حال مستی رانندگی می کنند دید لوله ای دارند و نور چراغ ماشین های روبرو آن ها را دچار گیجی و خیرگی چشم می کند. در ادامه به سایر مشکلات بینایی که بر اثر مصرف مشروبات الکلی ایجاد می شوند اشاره شده است.

عوارض مصرف مشروبات الکلی در چشم

عوارض مصرف مشروبات الکلی در چشم

  • کاهش حساسیت به کنتراست

در حالت طبیعی افراد قادر به تشخیص اشیا از پس زمینه خود هستند و می توانند تفاوت اجسام تخت و سه بعدی را دریابند اما هنگامی که فردی بر اثر مصرف الکل دچار مستی می شود، قادر به تشخیص اشیا از زمینه نیست و درکی از فاصله بین اجسام ندارد. به همین دلیل معمولاً توصیه می شود افراد مست از رانندگی کردن به ویژه در هوای ابری و مه آلود بپرهیزند.

  • ابتلا به حملات میگرنی

میگرن از جمله بیماری هایی است که در صورت شدید بودن می تواند بینایی فرد را به شدت تحت تاثیر قرار داده و او را نسبت به نور حساس کند. تحقیقات نشان می دهد مصرف الکل در برخی افراد منجر به بروز حملات میگرنی شده و در نتیجه بینایی فرد به شدت کاهش پیدا کند.

  • کاهش کیفیت دید

از آنجا که مصرف مشروبات الکلی عملکرد مغز را به شدت تحت تاثیر قرار می دهد و معمولاً ارسال پیام های عصبی را با اخلال مواجه می کند، احتمال دارد در هنگام مصرف الکل دچار حالت هایی مثل دوبینی، تاری دید و… شوید. این مشکلات بینایی به دلیل هماهنگ نشدن عضلات چشم و مختل شدن عملکرد مغز رخ می دهند و بسته به میزان مصرف فرد احتمال دارد تا چند ساعت یا چند روز بینایی به حالت عادی باز نگردد.

  • کند شدن واکنش های مردمک چشم

مردمک یا عنبیه چشم در مواجهه با تغییر نور محیط به سرعت تنگ یا گشاد می شود تا از وارد شدن نور زیاد به چشم جلوگیری کرده و از آن ها محافظت کند؛ اما مصرف نوشیدنی های الکلی سبب می شود تغییر شکل مردمک چشم با کندی صورت بگیرد و تنگ شدن یا گشاد شدن مردمک با تاخیر اتفاق بیافتد. این مسئله می تواند موجب شود که فرد در هنگام ورود به محیط های روشن برای چند لحظه بینایی ناقص و ضعیفی داشته باشد یا درد چشم را تجربه کند.

  • نوروپاتی بینایی

در موارد نادری احتمال دارد فردی که به طور مداوم از مشروبات الکلی یا سیگار استفاده می کند، دچار بیماری نوروپاتی بینایی شود و دید او به شدت کاهش پیدا کند. این بیماری بر اثر عوامل مختلفی رخ می دهد و به عقیده برخی از پزشکان مشروبات الکلی یکی از این عوامل هستند که اثرات سمی آن بینایی فرد را مختل می کند. علاوه بر این بیماری نوروپاتی بینایی ممکن است بر اثر مسمومیت با متانول نیز اتفاق بیافتد و در برخی موارد مشاهده شده است که گروهی از افراد که سوء مصرف الکل دارند از متانول استفاده می کنند.

  • کاهش دید محیطی

نوشیدن مشروبات الکلی باعث می شود فرد دید تونلی و لوله ای داشته باشد و نسبت به محرک های محیطی که در کناره های مرکز دید او قرار می گیرند به درستی واکنش نشان ندهد. این مسئله سبب می شود واکنش فرد در مقابل عوامل محیطی کاهش پیدا کند و در پردازش اشیا دچار مشکل شود. برای درمان دید لوله ای باید به سرعت مصرف الکل را قطع و به متخصص چشم مراجعه کرد.

عوارض مصرف مشروبات الکلی در چشم

عوارض مصرف مشروبات الکلی در چشم

مراجعه به پزشک
مصرف نوشیدنی های الکلی می توانند سبب آسیب های جزئی یا جدی بینایی شوند و عملکرد چشم ها را به شدت تحت تاثیر قرار دهند. گاهی اوقات در نتیجه مصرف بیش از حد الکل، فرد نیاز به مراقبت های پزشکی برای حفظ و بهبود بینایی خود دارد. اگر شما یا یکی از نزدیکان شما از بیماری های چشمی ناشی از نوشیدن الکل رنج می برید می توانید با مراجعه به مطب دکتر پورمازار جراح و متخصص بیماری های چشمی راهنمایی های لازم در خصوص نحوه درمان بیماری دریافت کنید. پزشک متخصص تلاش می کند تا با انجام معاینات چشمی دقیق، میزان آسیب وارد شده به چشم ها را محاسبه کرده و نسبت به شرایط هر بیمار راه حل مناسبی را برای درمان مشکلات بینایی ناشی از مصرف الکل ارائه دهد.

 

عمل انحراف چشم با لیزر

عمل انحراف چشم با لیزر

انحراف چشم نوعی عارضه چشمی است که احتمال ابتلا به آن در هر فردی با هر سن و سالی وجود دارد. چنانچه یک شخص به انحراف چشمی مبتلا باشد، چشم های او در یک راستا حرکت نکرده و دید مستقیم ندارند. امروزه به لطف پیشرفت علم و دانش پزشکی روش های قابل اعتماد و بی خطری برای درمان انحراف چشم ابداع شده اند که یکی از آن ها عمل انحراف چشم با لیزر است.

انحراف چشم چیست؟

انحراف چشم یکی از مشکلات چشمی است که به دلایل مختلفی بروز پیدا می کند و بر بینایی فرد تاثیر می گذارد. این مشکل بخصوص در میان اطفال شایع بوده و بنابر آمار به دست آمده حدود 4 درصد از کودکان به انحراف چشم مبتلا هستند. انحراف چشم سبب می شود چشم های یک فرد نتوانند تصویر روبروی خود را به صورت مستقیم ببینند و هر یک از چشم ها در جهت متفاوتی دید دارند. این مسئله باعث می شود دو تصویر متفاوت به مغز فرستاده شده و تحلیل آن با مشکل مواجه گردد. در نتیجه شخصی که به انحراف چشم مبتلا است، دچار دوبینی و محو دیدن محیط اطراف می گردد.

عمل انحراف چشم با لیزر

عمل انحراف چشم با لیزر

انواع انحراف چشم

انحراف چشم ممکن است به سمت داخل، خارج، بالا یا پایین بوده و در هر دو چشم یا یکی از چشم ها اتفاق بیافتد. گاهی اوقات انحراف چشم پنهان بوده و تنها با بستن یک چشم می توان آن را تشخیص داد. انحراف هر دو چشم به داخل که ایزوتروپی نامیده می شود، جزو شایع ترین انواع انحرافات چشمی است و در کودکان و بزرگسالان بسیاری وجود دارد. چشم پزشک متخصص با معاینه چشم های افراد می تواند نوع انحراف چشم را تشخیص داده و راه های درمان مناسب را پیشنهاد کند.

دلایل ایجاد انحراف چشم یا استرابیسم

طبق مطالعات صورت گرفته حرکت چشم با کمک شش عضله ای که در اطراف چشم وجود دارند انجام می گیرد. گاهی ممکن است این عضلات به درستی به وظیفه خود عمل نکرده و قادر به حرکت دادن چشم نباشند؛ در نتیجه سبب ایجاد انحراف چشم یا استرابیسم در فرد می شود. از جمله علل ایجاد انحراف چشم می توان موارد زیر را نام برد:
1. انحراف چشم ارثی
2. تیروئید
3. بیماری ام اس
4. تومور چشم یا مغز
5. متوازن نبودن عضلات اطراف چشم
6. سکته مغزی
7. فشار خون
8. آسیب مغزی جنین و انحراف چشم مادرزادی
9. دیابت

عمل انحراف چشم با لیزر

عمل انحراف چشم با لیزر یکی از شیوه های نوین درمان این مشکل است که بسیار کم خطر است و عوارض جانبی ندارد. درمان انحراف چشم با لیزر بسته به نوع و میزان انحراف می تواند روشی موثر و مفید واقع شده و استرابیسم را به طور کامل برطرف کند. عمل انحراف چشم با لیزر زمانبر نیست و در مدت کوتاهی با بی حسی موضعی انجام می گیرد. جراح متخصص و چشم پزشک با معاینه چشم بیمار و تشخیص نوع انحراف چشم او، درباره شیوه درمان موثر تصمیم گیری می کند.

تشخیص انحراف چشم

گاهی اوقات انحراف چشم از نوع نهفته است و فقط در هنگام نگاه کردن به یک جهت خاص مشخص می شود؛ بنابراین در چنین حالتی ممکن است بیمار تا پیش از معاینه چشم نسبت به انحراف چشم خود مطلع نباشد. با این حال، برخی از علائم انحراف چشم که به تشخیص استرابیسم کمک می کند در زیر عنوان شده اند:
1. دشواری در مطالعه
2. خستگی چشم
3. نداشتن درک عمقی
4. دوبینی
5. تاری دید و محو بودن تصاویر
6. ناتوانی در تمرکز کردن روی یک جسم خاص
7. احساس کشیده شدن گوشه چشم ها

عمل انحراف چشم با لیزر

عمل انحراف چشم با لیزر

انحراف چشم در کودکان

انحراف چشم معمولا، در کودکان و اطفال زیر 7 سال رایج است و شیوع آن در بین دختران و پسران به یک اندازه است. معاینه چشم ها توسط چشم پزشک متخصص سبب تشخیص به موقع و درمان زود هنگام استرابیسم کودکان می شود و خطر دائمی شدن این مشکل را برطرف می کند. البته امروزه با وجود روش های پیشرفته ای مثل عمل انحراف چشم با لیزر، این مشکل حتی در سنین بالا نیز قابل رفع خواهد بود. اما بهتر است والدین نسبت به بینایی سنجی کودکان خود اهتمام کافی به خرج دهند تا درمان سریع تر و راحت تر انجام بگیرد.
گاهی ممکن است عریض بودن بینی در کودکان و شیرخواران سبب منحرف به نظر رسیدن چشم ها شود. این نوع انحراف، انحراف کاذب نام دارد که با رشد کودک و تکامل چهره او برطرف خواهد شد و چشم های کودک حالت طبیعی پیدا می کنند. در حالی که انحراف چشم واقعی با افزایش سن کودک نه تنها رفع نمی شود بلکه به شکل واضح تری نمایان می شود. پزشک متخصص چشم می تواند انحراف چشم کودکان را تشخیص داده و مناسب ترین راه درمان را برای آنها پیشنهاد کند.

عوارض انحراف چشم

تا چند سال پیش برخی از مردم عمل انحراف چشم را یک نوع جراحی زیبایی می دانستند اما امروزه ثابت شده است که رفع انحراف چشم تاثیر بسزایی در سلامت جسم و روح افراد دارد. در صورتی که انحراف چشم درمان نشود می تواند منجر به تنبلی چشم و آسیب دائمی بینایی شود. فرد مبتلا به انحراف چشم دید سه بعدی از اشیای اطراف خود نداشته و در تخمین عمق و فاصله اشیا ناتوان است.
علاوه بر این انحراف هر دو چشم یا یکی از چشم ها تاثیر بسزایی در ظاهر و چهره افراد دارد و چنانچه به موقع درمان نشود احتمال دارد باعث بروز پیامدهای روانی مثل انزوا، کاهش اعتماد به نفس، گوشه گیری، افسردگی و خجالت زدگی گردد. به همین جهت است که پزشکان همواره به والدین توصیه می کنند فرزند خود را به طور منظم نزد یک چشم پزشک ماهر و باتجربه ببرند و از سلامت بینایی او اطمینان حاصل کنند.

 

مراجعه به پزشک
عمل انحراف چشم با لیزر از جمله روش های درمانی برای بهبود استرابیسم است که درصد موفقیت بالایی دارد و احتمال بروز انحراف مجدد پس از انجام این عمل بسیار پایین است. برای درمان انحراف چشم با بیشترین میزان موفقیت و بهترین نتیجه، می توانید به مطب دکتر پورمازار جراح و متخصص بیماری های چشمی مراجعه کنید.

عوارض لیزر شبکیه چشم

عوارض لیزر شبکیه چشم

امروزه استفاده از لیزر برای درمان بسیاری از بیماری های چشمی و مشکلات بینایی به یک روش رایج و غیر تهاجمی تبدیل شده است که مزایای بیشتری نسبت به روش های غیر لیزر دارد. لیزر شبکیه چشم یکی از راه های درمانی موثر برای رفع آسیب های ایجاد شده در شبکیه چشم است و اثر مهمی در جلوگیری از نابینا شدن افراد دارد. ممکن است برخی افراد شایعاتی درباره عوارض لیزر شبکیه چشم شنیده باشند و همین سبب تردید و نگرانی آن ها شده باشد. اما باید توجه داشت که عوارض لیزر شبکیه چشم در مقابل آسیب های جبران ناپذیری که درصورت لیزر نکردن رخ خواهند داد، بسیار ناچیز و جزئی هستند.

لیزر شبکیه چیست؟

لیزر شبکیه یا رتین یکی از روش های درمانی پیشرفته است که امروزه کاربرد بسیاری در بهبود انواع بیماری های شبکیه دارد. در این روش پرتوهای لیزر تنها روی شبکیه چشم متمرکز می شوند و برای سایر بخش های چشم خطرناک نیستند. انجام لیزر شبکیه نوعی شیوه درمان کم تهاجم بوده و به صورت سرپایی در حداکثر 30 دقیقه انجام می گیرد اما نقش بسیار مهمی در رفع مشکلات بینایی، ثبات دید و جلوگیری از نابینا شدن بیماران دارد. ممکن است انجام لیزر شبکیه کمی همراه با درد باشد اما نیازی به بستری بیماری نیست و پس از اتمام لیزر شخص می تواند با کمک یک همراه به منزل بازگردد و استراحت کند.

عوارض لیزر شبکیه چشم

عوارض لیزر شبکیه چشم

لیزر شبکیه چطور انجام می شود؟

برای انجام لیزر شبکیه چشم از بی حسی موضعی استفاده می شود و جراح متخصص با ریختن قطره های خاصی در چشم بیمار، باعث گشاد شدن مردمک چشم می شود. سپس لیزر روی محل آسیب دیده شبکیه متمرکز می شود و با تاباندن نور به داخل چشم جداشدگی یا پاره شدن شبکیه را ترمیم می کند. ممکن است چشم پزشک شما در حین انجام لیزر شبکیه از لنزهای تماسی مخصوصی روی چشم ها استفاده کند.

عوارض لیزر شبکیه

لیزر شبکیه یکی از راه های کم خطر برای درمان آسیب های وارد شده به شبکیه چشم است اما همانند سایر روش های درمانی عوارض جانبی جزئی و موقتی نیز دارد که با اتمام دوره نقاهت، بهبود می یابند. از جمله عوارض لیزر شبکیه می توان به دیدن لکه های سیاه در هنگام پلک زدن، تاری دید، حساسیت به نور، افت کیفیت بینایی در شب و دیدن نقطه های سفید در تاریکی اشاره کرد. این علائم زودگذر هستند و معمولاً به مرور زمان کاملا برطرف می شوند.
ممکن است بیمار یک الی دو روز پس از انجام لیزر شبکیه احساس درد داشته باشد که با مصرف مسکن های تجویز شده توسط چشم پزشک تسکین خواهد یافت؛ اما چنانچه درد بیش از حد زیاد و طولانی باشد می بایست فوراً به متخصص چشم پزشکی مراجعه کند و مورد معاینه قرار بگیرد.

چه افرادی به لیزر شبکیه نیاز دارند؟

چشم پزشک متخصص با معاینه چشم افراد تصمیم می گیرد که برای رفع مشکل بینایی آن ها چه شیوه درمانی را به کار ببرد اما به طور کلی می توان گفت لیزر شبکیه چشم برای درمان بیماری های زیر استفاده می شود:

• جداشدگی یا سوراخ شدن شبکیه
جدا شدن لایه های عصبی شبکیه چشم از لایه رنگدانه ها از جمله مشکلات جدی بینایی است که در صورت درمان نشدن می تواند سبب ایجاد عواقب جبران ناپذیر و از بین رفتن بینایی فرد به طور کامل گردد. همچنین سوراخ های شبکیه ممکن است به دلایل مختلفی ایجاد شود و بر کیفیت بینایی شخص تاثیر بگذارند. لیزر شبکیه چشم به عنوان موثرترین و بی خطر ترین راه برای درمان جداشدگی و سوراخ شدن شبکیه شناخته می شود.

• تومورهای چشمی
امروزه چشم پزشکان برای از بین بردن و بهبود تومورهای خوش خیم موجود در چشم از روش لیزر شبکیه کمک می گیرند. این تومورها در اغلب موارد باعث تورم شبکیه می شوند.

• انسداد ورید شبکیه
انسداد ورید شبکیه یکی از مشکلاتی است که برخی افراد به دلیل بالا رفتن سن یا ابتلا به بیماری هایی مثل دیابت و فشار خون به آن دچار می شوند. این مشکل ناشی از مسدود شدن عروقی است که وظیفه خارج کردن خون از شبکیه چشم را بر عهده دارند. تورم این عروق باعث نشت مایع از شبکیه یا رشد غیرطبیعی عروق خونی در چشم می شود. این عارضه به کمک لیزر شبکیه چشم به راحتی قابل رفع است.

• دژنرسانس وابسته به سن ماکولا
هنگامی که یک فرد به این عارضه چشمی دچار می شود، بخش مرکزی شبکیه او که ماکولا نام دارد آسیب می بیند و از بین می رود. در نتیجه این اتفاق ممکن است فرد در معرض خطر نابینا شدن قرار بگیرد. از لیزر شبکیه چشم می توان برای درمان نوع خاصی از این بیماری، یعنی بیماری دژنرسانس مرطوب کمک گرفت. دژنرسانس مرطوب سبب نشت خون یا مایع از شبکیه و تورم ماکولا می گردد و فرد مبتلا به این بیماری با تاری دید بدون احساس درد مواجه می شود.

عوارض لیزر شبکیه چشم

عوارض لیزر شبکیه چشم

مراقبت های پس از لیرز شبکیه

بعد از انجام لیزر شبکیه بهتر است نکات مراقبتی زیر را رعایت کنید تا روند بهبودی شما سریع تر صورت بگیرد و بتوانید هر چه زودتر فعالیت های روزمره خود را مجدداً از سر بگیرید:
1. بهتر است بعد از لیزر شبکیه از فردی بخواهید که شما را تا منزل همراهی کند.
2. پس از لیزر شبکیه و هنگام ورود به فضای باز از عینک آفتابی استفاده کنید؛ چرا که تا چند ساعت پس از لیزر، مردمک چشم گشاد و باز است.
3. در صورت وجود علائمی مثل تاری دید، از انجام کارهایی که به دقت و ظرافت بالایی نیاز دارند خودداری کنید.
4. بیمار بعد از لیزر شبکیه می تواند بدون هیچ گونه مشکلی حمام کند؛ البته باید مراقب باشد تا کف صابون و شامپو وارد چشم او نشود.

 

مراجعه به پزشک
بیماری های شبکیه جزو مشکلات قابل توجه و مهمی هستند که به هیچ وجه نباید درمان آن ها را به تعویق انداخت. بنابراین پیشنهاد می شود چنانچه با هریک از علائم بیماری های شبکیه مواجه شدید در اسرع وقت به چشم پزشک با تجربه دکتر پورمازار، جراح و متخصص بیماری های چشمی مراجعه کنید و تحت معاینه و درمان قرار بگیرید.

انواع خال چشم و درمان آن

انواع خال چشم و درمان آن

خال بدن از سلول هایی تشکیل می شود که سلول ملانوسیت نام دارد. وظیفه سلول ملانوسیت تولید ملانین یا رنگ دانه است که مشخص کننده رنگ مو، پوست و چشم خواهد بود. معمولاً این سلول ها در تمام قسمت های بدن تشکیل شده و عادی هستند. اما گاهی اوقات پیش می آید که این سلول ها در یک نقطه از بدن جمع شده و در کنار هم یک خال را تشکیل می دهند. خال چشم یکی از انواع خال ها است که بر اثر جمع شدن سلول ملانوسیت به وجود می آید. به وجود آمدن خال در چشم افراد نه تنها باعث از بین رفتن زیبایی چشم شده بلکه موجب مختل شدن نقطه دید افراد هم خواهد شد. از این رو متخصصان چشم پزشکی توصیه می کنند که هر شش ماه یک بار به مطب پزشک مراجعه کرده و چشم خود را معاینه نمایید. تا از بروز مشکلات بینایی پیشگیری کنید و در صورت مبتلا بودن به خال چشم، سریعاً آن را درمان کنید.

خال چشم چیست؟

خال چشم که به اصطلاح پزشکی نووس نام دارد، یکی از بیماری های بی خطر چشم است که انواع مختلفی دارد. خال چشم معمولاً در همه نقاط چشم به وجود می آید و در اکثر موارد بی ضرر است و مشکل خاصی برای افراد ایجاد نمی کند. اما بهتر است که این خال را به پزشک متخصص نشان دهید و معاینه کنید. چرا که برخی از خال های چشم بدخیم هستند و در صورت درمان نشدن، ممکن است تبدیل به بیماری خطرناکی مانند سرطان ملانوما شوند. لازم به ذکر است که متاسفانه سرطان ملانوما یکی از بیماری های بدخیم و دردناک است که موجب به مرگ بیمار می شود.

انواع خال چشم و درمان آن

انواع خال چشم و درمان آن

انواع خال‌های چشم

همان طور که اشاره شد خال چشم به دلیل انتشار نامناسب سلول های ملانوسیت و جمع شدن آن ها در یک نقطه به وجود می آید. خال های چشم به دو دسته خوش خیم و بدخیم تقسیم می شوند که در صورت بدخیم بودن گاهی موجب مرگ خواهند شد. از انواع خال های چشم می توان به موارد زیر اشاره کرد.

  • خال چشم اکتسابی

خال اکتسابی دقیقا همان خال هایی هستند که به دلیل جمع شدن ملانوسیت ها تشکیل می شوند. ملانوسیت ها که مسئول تولید رنگدانه ها هستند به یکدیگر متصل می شوند و خال چشم اکتسابی را به وجود می آورند. این نوع خال چشم در ابتدا وجود ندارد و با گذشت زمان و بالا رفتن سن افراد به وجود می آید.

  • خال عنبیه

خال عنبیه یا نووس عنبیه، یکی از خال های چشم است که معمولاً 6-10 درصد افراد به آن مبتلا می شوند. همان طور که از نام آن مشخص است، این خال روی بخش عنبیه یا بخش رنگی چشم به وجود می آید. خال های عنبیه معمولاً تیره رنگ هستند و احتمال به وجود آمدن آن در افراد چشم آبی بیشتر است. به همین دلیل به آسانی قابل مشاهده هستند.

  • خال چشم مادرزادی

خال چشم مادرزادی که از نام آن مشخص است، از بدو تولد با نوزاد همراه است. گاهی اوقات این عارضه در طول زندگی و با گذشت زمان خود را نشان خواهد داد. خال های مادرزادی معمولاً خطرناک هستند و اغلب موجب بیماری سرطان خواهند شد. بنابراین در صورت مشاهده هر نوع لک یا خال در چشم، بهتر است فوراً به پزشک مراجعه کنید.

  • خال چشم ملتحمه‌ای

خال ملتحمه ای به دلیل جمع شدن ضایعات رنگ دانه سلول ملانوسیت در بخش سفیدی چشم ایجاد می شود. خال ملتحمه ای معمولاً در سنین کودکی نمایان می شود و تقریبا 50 درصد سفیدی چشم را پوشش می دهد. این نوع خال ممکن است به مرور زمان تغییر رنگ بدهد که معمولاً در دوران بلوغ و بارداری اتفاق می افتد.

  • خال چشم کوروئیدی

خال چشم کوروئیدی، نوعی آسیب چشمی است که به واسطه رنگدانه ها ایجاد می شود و در پشت چشم قرار می گیرد. بر اساس مطالعات انجام شده توسط بنیاد ملانوم، از بین 10 نفر، یکی از آن ها به نووس کوروئیدی مبتلا خواهند شد. این نوع خال چشم که بر اثر انباشته شدن سلول های ملانوسیت ایجاد می شوند، بی خطر هستند و تشخیص آن فقط از طریق معاینه پزشک متخصص چشم امکان پذیر است.
خال های کوروئیدی، علائم و نشانه خاصی ندارند. این خال ها با ترشح مایعات از چشم یا رشد و تکثیر رگ های خونی همراه هستند. نووس کوروئیدی، در صورت درمان نشدن به موقع موجب از هم گسیختگی شبکیه چشم و حتی از بین رفتن بینایی بیمار خواهد شد. پس در صورت امکان، مراجعه به متخصص در هر 6 ماه را فراموش نکنید.

انواع خال چشم و درمان آن

انواع خال چشم و درمان آن

عوارض خال چشم

درست است که اکثر خال های چشم بی خطر و غیر سرطانی هستند. اما در هر صورت بهتر است که هر از گاهی چشم خود را به متخصص چشم نشان دهید و از بروز هر نوع بیماری چشمی از جمله خال چشم جلوگیری کنید. در صورت تشخیص خال چشم، بهتر است مراجعه به پزشک را ادامه دهید و سایز خال را هر بار یادداشت نمایید. معمولاً پیش آمده است که خال های چشمی که جدی گرفته نشده اند، به بیماری خطرناک ملانوم تبدیل می شوند و سلامتی فرد را به خطر می اندازند. هر چه تشخیص این بیماری دیرتر انجام شود، عارضه های آن خطرناک تر خواهد شد.

درمان خال چشم

خوشبختانه اکثر خال های چشم قابل درمان هستند. برای درمان خال چشم، پزشک معمولاً آن را در بازه های زمانی 6 ماه یا یک ساله، مورد بررسی و آزمایش قرار می دهد و هر گونه تغییر در رنگ و سایز خال چشم را بررسی می کند. در نهایت پزشک بسته به نوع خال و میزان وخیم بودن آن اقدام به برداشتن آن خواهد کرد. پزشکان برای درمان خال چشم از روش های لیزر و عمل باز استفاده می کنند.

مراجعه به پزشک
خال چشم یکی از مشکلاتی است که معمولاً در برخی از افراد به وجود می آید. خال چشم دارای انواع مختلفی است که در صورت مشاهده هر گونه خال یا لکه در چشم، می توانید به مطب دکتر رضا پورمازار جراح و متخصص بیماری های چشمی مراجعه کنید و از بروز بیماری های خطرناک تر جلوگیری کنید.

روش های پیشگیری از آب سیاه چشم

روش های پیشگیری از آب سیاه چشم

یکی از بیماری هایی که معمولاً بر اثر بالا رفتن سن افراد به وجود می آید، آب سیاه چشم است که اغلب با آب مروارید اشتباه گرفته می شود. آب سیاه چشم از بیماری های چشمی خطر ناک است که در صورت درمان نشدن موجب نابینایی فرد خواهد شد. این بیماری معمولاً در افراد بالای 50 سال به وجود می آید. از این رو پزشکان توصیه می کنند که حتماً افراد مسن در بازه های 6 ماه به پزشک متخصص چشم مراجعه کنند تا از مبتلا شدن به آب سیاه چشم پیشگیری شود. با این حال، 2درصد از مردم به این بیماری مبتلا هستند و این درحالی است که خودشان از این موضوع اطلاع ندارند.

آب سیاه چشم چیست؟

همان طور که می دانید اطلاعات از چشم انسان به مغز توسط عصب بینایی منتقل می شوند. برای داشتن دید خوب، به یک عصب بینایی سالم نیاز دارید. بهتر است بدانید که عصب بینایی بر اثر بالا رفتن فشار چشم آسیب دیده و در نتیجه بینایی فرد را تحت تاثیر قرار می دهد. این مشکل با گذشت زمان وخیم و خطرناک تر خواهد شد. متاسفانه در ایران بسیاری از افراد به دلیل مراجعه نداشتن به چشم پزشک، از مبتلا بودن به بیماری آب سیاه یا گلوکوم بی خبر هستند و این موضوع را زمانی متوجه می شوند که یک مشکل اساسی در بینایی شان به وجود بیاید. در این زمان عصب بینایی کاملاً آسیب دیده و بیماری آب سیاه بینایی چشم شما را کاملاً مختل خواهد کرد. لازم به ذکر است که این بیماری در صورت تشخیص دیرهنگام موجب کوری مطلق افراد خواهد شد. در ضمن برای درمان این کوری حاصل از بیماری گلوکوم، هیچ راه درمانی وجود ندارد.

روش های پیشگیری از آب سیاه چشم

روش های پیشگیری از آب سیاه چشم

انواع آب سیاه چشم

بیماری آب سیاه یا گلوکوم که ار بیماری های خطرناک است که معمولاً نشانه و علائم خاصی از خود نشان نمی دهد. این بیماری به مرور زمان ایجاد شده و در صورت آسیب زدن به عصب بینایی راهی برای درمان نخواهد گذاشت. آب سیاه چشم دارای چهار نوع اصلی است که عبارتند از:

۱) آب سیاه زاویه باز اولیه

۲) آب سیاه زاویه بسته اولیه

۳) گلوکوم ثانویه

۴) آب سیاه کودکان

معمولاً آب سیاه به طور ناگهانی در افراد اتفاق می افتد که با علائمی مانند سردرد، چشم درد، قرمز چشم و کاهش بینایی همراه است. به این حادثه ناگهانی که به صورت حاد رخ می دهد، آب سیاه بسته می گویند.

علائم آب سیاه

آب سیاه در ابتدا نشانه و علائم خاصی ندارد و به راحتی قابل تشخیص نخواهد بود. اما با گذشت زمان و پیشرفت آن، فرد مبتلا دچار سردرد شدید، سرگیجه، حالت تهوع، چشم درد و قرمزی چشم خواهد شد.

چه کسانی به آب سیاه مبتلا می شوند؟

آب سیاه معمولاً در اثر آسیب دیدن عصب بینایی به وجود می آید. آسیب دیدگی عصب بینایی به مرور زمان موجب مشکلات چشمی از جمله مختل شدن بینایی فرد می شود. بیماری گلوکوم در هر فردی اتفاق خواهد افتاد اما افرادی که نشانه های زیر را داشته باشند بیشتر در معرض این بیماری خواهند بود.

• فشار بالای داخل چشم

• سن بالای ۶۰ سال

• داشتن سابقه خانوادگی

• افراد مبتلا به بیماری ها دیابت، بیماری قلبی، فشار خون بالا و کم خونی شدید

• نازک بودن قرنیه چشم

• افراد نزدیک بین یا دور بین شدید

• آسیب دیدن چشم

• انجام عمل های جراحی در چشم

• مصرف بلند مدت  داروهای کورتیکواستروئید

روش های پیشگیری از آب سیاه چشم

روش های پیشگیری از آب سیاه چشم

روش های پیشگیری از آب سیاه چشم

پیشگیری از آب سیاه چشم، تنها با معاینات مکرر پزشک متخصص ممکن است. با مراجعه متوالی به پزشک علاوه بر اینکه از این بیماری پیشگیری می کنید، در صورت ابتلا شدن، به سرعت آن را درمان خواهید کرد. تشخیص به موقع آب سیاه از پیشرفت آن و در نتیجه کوری مطلق جلوگیری کرده و حتی به روش های مختلفی قابل درمان خواهد بود. از راه های پیشگری از آب سیاه چشم می توان به موارد زیر اشاره کرد.

• انجام منظم معاینات چشمی توسط متخصص چشم

• استفاده مرتب از قطره چشم تجویز شده توسط پزشک

• انجام تمرینات ورزشی برای افرادی که در معرض خطر هستند.

درمان آب سیاه با دارو

یکی از رایج ترین روش های درمان آب سیاه، درمان با دارو است. در این روش پزشک متخصص در مراحل اولیه بیماری تعدادی دارو در قالب قرص و قطره تجویز می کند که فشار چشم بیمار را کنترل خواهد کرد. مصرف این داروها ممکن است موجب سردرد و سوزش چشم شود. در این صورت بهتر است این موضوع را با پزشک خود در میان بگذارید.

درمان آب سیاه با لیزر

موثرترین روش برای درمان آب سیاه یا گلوکوم، درمان با لیزر است که در طی آن مایعات ترشح شده در چشم را با لیزر خارج می کنند. لیزر درمانی گاهی اوقات موثر نیست و با گذشت زمان ممکن است دوباره فشار چشم افزایش یابد.

درمان آب سیاه با جراحی

درمان آب سیاه با عمل جراحی، یکی از روش های مطمئن و پایدار برای درمان خواهد بود. در این روش با ایجاد منافذ جدید در چشم موجب خروج مایعات چشم می شوند. معمولاً از این روش زمانی استفاده می کنند که روش های دیگر جواب ندهد و بیماری دوباره برگشته باشد. درمان گلوکوم با جراحی، بینایی شما را بهبود نمی بخشد و تنها از دید فعلی شما محافظت خواهدکرد.

 

مراجعه به پزشک

دکتر رضا پورمازار جراح و متخصص بیماری های چشمی یکی از پزشکان مطمئن هستند که با مراجعه به مطب آن می توانید از ابتلا شدن به آب سیاه پیشگیری نمایید. با اعتماد به این پزشک متخصص می توانید از بینایی و سلامتی چشم خود مراقبت کنید.