عمل اپی لیزیک چشم

عمل اپی لیزیک چشم چیست؟

عمل اپی لیزیک چشم نوع جدیدی از عمل لیزیک است که توانایی اصلاح عیوب انکساری چشم را دارد و می تواند با کمترین عوارض، افراد را از زدن عینک بی نیاز کند. عیوب انکساری چشم، یک سری اختلالات چشم مربوط به قرنیه هستند. قرنیه که وظیفه هدایت نور به شبکیه را بر عهده دارد؛ در افراد مبتلا به عیوب انکساری دچار اختلال می شود و نمی تواند نور را به صورت دقیق روی نقطه خاصی از شبکه هدایت کند. این افراد با مشکل تاری دید و تمرکز در دید مواجه می شوند؛ با عمل هایی مانند لیزیک می توان این مشکل را در افراد برطرف کرد. در ادامه مطلب در خصوص کاندیداهای مناسب برای این عمل و مهم ترین فواید و عوارض این عمل مطالبی بیان می شود.

کاندیدای مناسب برای عمل اپی لیزیک

عمل هایی که برای اصلاح عیوب انکساری چشم به کار برده می شوند از تنوع بالایی برخوردار هستند. عمل پی آر کی، آرکی یا رادیال کراتوتومی، عمل لیزک چشم و اپی لیزیک تعدادی از این عمل ها هستند. متخصصان چشم با توجه به پارامترهای معینی مانند ضخامت قرنیه، شغل افراد و سطح فعالیت آن ها، سن بیماران و وضعیت چشم آن ها، روش مناسب را برای اصلاح دید چشم انتخاب می کنند.
برخی از مهمترین ویژگی های کاندیدای مناسب برای عمل اپی لیزیک عبارتند از:
افراد دارای قرنیه نازک
برخی از افراد به دلیل داشتن قرنیه های نازک، نمی‌توانند عمل هایی مانند لیزیک را انجام دهند. این افراد می ‌توانند از عمل اپی لیزیک برای بهبود وضعیت بینایی خود استفاده کنند‌.
افراد دارای نزدیک بینی شدید
از آن جا که در اپی لیزیک نیازی به ایجاد برش عمیق نیست و بافت قرنیه نسبت به سایر عمل های جراحی کمتر تراشیده می شود؛ این عمل می ‌تواند برای افرادی که مبتلا به نزدیک بینی شدید هستند؛ مناسب باشد.
افراد نظامی و ورزشکار
عمل اپی لیزیک برای ورزشکاران حرفه‌ای و نظامیان بهترین گزینه است؛ زیرا این عمل عوارضی مانند چروک شدن لایه پوششی قرنیه ندارد و از طرفی دوران نقاهت کوتاه‌تری دارد؛ می تواند گزینه مناسبی برای افرادی که شغل های سخت و پر برخورد دارند، باشد.
سایر شرایط مناسب برای انجام این عمل عبارتند از:
• داشتن سن بالای ۱۸ سال
• عدم ابتلای فرد به آب مروارید
• ثابت شدن نمره عینک چشم در یک سال گذشته
• باردار نبودن
• عدم ابتلا به بیماری های چشم همانند گلوکوم، خشکی شدید و رتینوپاتی دیابتی تبخال چشمی
• نرمال بودن مردمک
عمل اپی لیزیک چشم برای کسانی که مبتلا به دور بینی حداکثر ۶ دیوپتر و آستیگماتیسم حداکثر ۶ دیوپتر هستند؛ کاربرد دارد. کسانی که شماره نزدیک بینی آنها منفی یک تا منفی ده دیوپتر است؛ با داشتن شرایط ذکر شده می توانند این عمل را به راحتی انجام دهند. نتایج تحقیقات نشان داده است افراد مبتلا به نزدیک بینی متوسط و پایین موفقیت بیشتری برای انجام این عمل دارند.

عمل اپی لیزیک چشم

عمل اپی لیزیک چشم

مهم ترین فواید عمل اپی لیزیک چشم چیست؟

عمل اپی لیزیک چشم به جهت اینکه نسبت به بسیاری از عمل های چشم مانند لازک عوارض کمتری دارد و احتمال نکروز سلول های اپیتلیال چشم در آن کم است؛ مورد توجه قرار گرفته است.
برخی از مزیت های مهم عمل اپی لیزیک عبارتند از:
احساس درد کمتر
بنا به دلایل متعددی مانند استفاده از تیغ لرزشی پلیمری، استفاده از جداگر اپیتلیال به جای الکل و ایجاد برش های کمتر افراد در عمل اپی لیزیک احساس درد بسیار کمتری خواهند داشت به طوری که با مصرف مسکن‌های دوز پایین درد آن ها التیام می یابد.
دوره نقاهت کوتاه
در این عمل پس از سه روز سلول های سطح قرنیه به صورت کامل ترمیم می ‌شوند و دیگر لازم نیست که از لنز تماسی پانسمانی استفاده کنند.
سایر مزیت های این عمل عبارتند از:
• کاهش احتمال کدورت قرنیه
• انجام سریع عمل اپی لیزیک (پنج تا ده دقیقه برای هر چشم)
• نداشتن عوارضی مانند چروک نشدن و کنده نشدن لایه پوششی
• نحوه انجام عمل اپی لیزیک چشم

نحوه انجام عمل اپی لیزیک چشم

برای انجام این عمل، از لیزر اپیتلیال که یکی از جدیدترین و پیشرفته ترین انواع لیزر است و عوارض جانبی بسیار کمی دارد استفاده می شود. این عمل در واقع یک عملیات جراحی شکست نور است که جایگزین بسیار خوبی برای کسانی است که میوپ کمی دارند؛ این روش جزو روش های کم تهاجمی محسوب می شود.
روش انجام این عمل به شرح زیر است:
• در مرحله اول پزشک از قطره های بی حسی موضعی بسیار قوی استفاده می‌کند؛ و چشم فرد را کاملا بی حس می کند.
• در مرحله دوم، پزشک با استفاده از اپی کراتوم، لایه اپیتلیوم را شل می کند و آن را با لایه بومن بلند می کند.
• در مرحله سوم، با استفاده از لیزر لایه ای از قرنیه به ضخامت ۱۶۰ میکرون برش داده می شود و به عقب برگردانده می شود. سپس با کمک لیزر اگزایمر سطح قرنیه تراش داده می شود.
• در مرحله چهارم، لایه برش خورده مجدداً روی قرنیه برگردانده می شود و چند روز بعد از عمل به خوبی ترمیم می شود.
• در مرحله پنجم، لنز تماسی پانسمانی که ساختاری نرم دارد روی محل برش قرار داده می شود تا به عنوان یک تار عضلانی به بازسازی سلول های اپیتلیال کمک کند.
روش انجام عمل در اپی لیزیک به گونه ای است که قوام قرنیه به خوبی حفظ می شود و تغییری در ضخامت آن ایجاد نمی شود. برش و شکاف هایی که در این روش ایجاد می ‌شوند؛ عمقی نیستند و بهبودی سریع تر رخ می دهد. بیمار ممکن است تا چند روز بعد از عمل، تاری دید داشته باشد که کاملاً طبیعی است و بعد از چند روز تاری برطرف می شود. استفاده از قطره ها و داروهای تجویز شده توسط پزشک، دوره نقاهت را کوتاه تر خواهد کرد.

عمل اپی لیزیک چشم

عمل اپی لیزیک چشم

مراجعه به پزشک
عمل جراحی اپی لیزیک چشم از نوین ترین و پیشرفته ترین روش های جراحی چشم است که برای عیوب انکساری چشم مانند اصلاح دوربینی، اصلاح نزدیک بینی، اصلاح آستیگماتیسم و پیرچشمی کاربرد دارد. متخصص چشم با توجه به پارامترهایی مانند ‏سن، وضعیت سلامت بیمار، ضخامت قرنیه، سلامت کلی چشم، شغل و میزان فعالیت بیمار روش مناسب برای جراحی چشم را به کار می برد. عمل اپی لیزیک به دلیل استفاده از اپی کراتوم به جای الکل، عدم ایجاد برش های عمیق و برگردانده شدن مجدد لایه اپیتلیال روی سطح چشم نسبت به سایر روش‌های جراحی مزیت‌های زیادی دارد. در صورتی که داوطلب انجام عمل اپی لیزیک هستید؛ می توانید به مطب دکتر رضا پورمازار متخصص چشم در تهران مراجعه کنید.

درمان پف زیر چشم

آیا می توان پف زیر چشم را درمان کرد؟

پف زیر چشم که در بسیاری از افراد به صورت ژنتیکی وجود دارد، یکی از عواملی است که صورت را پیرتر از سن واقعی نشان می دهد. بیرون زدگی کیسه های چربی که در داخل حدقه چشم قرار دارد؛ باعث بیرون زدگی قسمت زیر چشم و ایجاد پف می شود. با مراجعه به یک متخصص چشم یا زیبایی می توان این حالت را برطرف کرد و زیبایی و جوانی را به صورت هدیه کرد. در حال حاضر با استفاده از روش های نوین پزشکی مانند مزوتراپی، تزریق ژل، جراحی های پیشرفته و لیزر این مورد قابل درمان است. در ادامه مطلب علت های اصلی پف چشم و روش های درمان آن بیان می شود.

علت های اصلی پف زیر چشم کدامند؟

علت های اصلی پف چشم به دو دسته عوامل ژنتیکی و عوامل محیطی تقسیم بندی می شوند. سبک زندگی افراد جزء عوامل محیطی است که وابستگی بسیار زیادی به ایجاد پف در زیر چشم دارد. عوامل ژنتیکی و محیطی باعث ضعیف شدن و افتادگی پوست دور چشم می شوند و از آنجا که پوست اطراف چشم ظریف تر از پوست سایر نقاط بدن است؛ بیشتر تحت تاثیر عوامل قرار می گیرد.
به طور کلی بخشی از مهم ترین عوامل ایجاد پف زیر چشم عبارتند از:
آلرژی های فصلی
آلرژی های فصلی باعث آبریزش چشم، تورم چشم و قرمزی چشم خواهند شد. مالش چشم ها با اثرات آلرژی روی پوست چشم به مرور زمان باعث ایجاد پف در زیر چشم خواهد شد.
فشار خون بالا
عواملی مانند مصرف نمک زیاد که باعث پرفشاری خون می شوند؛ می توانند پف زیر چشم را ایجاد کنند. زیرا این عوامل باعث تجمع مایع در زیر پوست چشم می شود.
سایر عوامل عبارتند از:
مصرف مشروبات الکلی
مصرف دخانیات و مواد مخدر
کم کاری غده تیروئید
کم کاری غده فوق کلیوی
لاغری بیش از حد
افزایش چربی در کیسه های زیر چشم
بیماری های کبدی
ایجاد اختلال در غدد اشکی
عفونت سینوس ها

آیا پف زیر چشم با لیزر قابل درمان است؟

لیزر درمانی یک روش بسیار موثر برای درمان تورم زیر چشم است. متخصص چشم با معاینه کامل فرد و گرفتن شرح حال کامل از او، تشخیص می ‌دهد که آیا لیزر درمانی می تواند برای این فرد مفید باشد یا خیر؟
در این روش با استفاده از جراحی لیزر تورم زیر چشم برطرف می شود؛ به دلیل دقت بالای این عمل، امکان دسترسی به نقاط حساس و ظریف، عدم ایجاد برش های عمیق و خونریزی کمتر، این روش نسبت به روش جراحی کلاسیک طرفداران بیشتری پیدا کرده است.

درمان پف زیر چشم

درمان پف زیر چشم

روش درمان با لیزر

در این روش ابتدا متخصص جراحی یک بی حس کننده موضعی در محل عمل تزریق می کند. سپس به غشای مخاطی پلک ‌پایین و چربی های زیر چشم از طریق یک برش کوچک دسترسی پیدا می کند. با استفاده از لیزر چربی‌های اضافی برداشته می ‌شوند و پوست زیر چشم کشیده می شود. گاهی اوقات ممکن است پزشک متخصص به صورت همزمان عمل افتادگی پلک را نیز انجام دهد.
تورم پلک بالا همراه با لیزر نیز به همین صورت برطرف می ‌شود. امکان انجام جراحی لیزر برای هر دو طرف صورت به طور همزمان امکان پذیر است.

درمان پف زیر چشم با تزریق ژل

تزریق ژل و فیلر یکی از روش‌های درمانی متداول برای برطرف کردن تورم زیر چشم است. با توجه به میزان پف چشم، دوز تزریق و تعداد جلسات تزریق تعیین می شود. ژل هایی که در این روش مورد استفاده قرار می گیرند؛ کاملا استریل، قابل جذب و ضد آلرژی هستند. علاوه بر رفع تورم زیر چشم، تزریق ژل باعث بهبود حالت چشم ها و جوانسازی پوست اطراف چشم می شود. در اکثر مواقع برای پف های خفیف زیر چشم، ژل تزریق می شود.

نحوه تزریق ژل زیر چشم

پزشک متخصص ابتدا محل تزریق ژل را پاکسازی می کند و سپس ناحیه تزریق را به صورت موضعی بی حس می کند. سپس مقداری ژل مانند اسید هیالورونیک را برای تزریق آماده می کند. ژل باید به صورت یکنواخت در زیر بافت ها تزریق شود.
ممنوعیت های تزریق ژل
بانوان باردار و بانوانی که در دوران شیردهی هستند، افرادی که خون رقیق دارند، مبتلایان به بیماری های خود ایمنی، بیماران مبتلا به دیابت و افرادی که سابقه سکته قلبی و مغزی دارند؛ نباید ژل تزریق کنند.

ماندگاری تزریق ژل

تزریق ژل یک روش موقت است که ماندگاری آن بین ۶ تا ۹ ماه تخمین زده می شود. افراد پس از مدت زمان ذکر شده باید مجدداً برای تزریق ژل نزد متخصص مراجعه کنند.

درمان پف زیر چشم

درمان پف زیر چشم

سایر روش های درمان پف زیر چشم

روش های متنوعی برای درمان پف چشم ابداع شده است که می ‌توانند تورم های خفیف تا شدید زیر چشم را درمان کنند و همراه با درمان این عارضه پوست را جوان و شاداب کنند.
برخی از رایج ترین روش های درمان تورم زیر چشم عبارتند از:
تزریق بوتاکس
در برخی از مواقع پف زیر چشم به دلیل طویل شدن و ضعیف شدن عضلات نواحی پلک به وجود می‌آید این عضلات چین و چروک پوست را ایجاد می کنند که این چین ها به سمت بیرون برجسته می شوند و پف زیر چشم را به وجود می‌آورند. زمانی که در این ناحیه بوتاکس تزریق می شود؛ این عضلات به صورت موقت فلج می شوند و این حالت در زیر چشم از بین می رود. بوتاکس یک روش موثر اما موقت است که ماندگاری آن در بهترین حالت ممکن نه ماه است. به همین سبب افراد باید هر چند ماه یک بار اقدام به تزریق بوتاکس کنند و دوره آن را تمدید کنند.
مزوتراپی
مزوتراپی درمان غیر جراحی برای از بین بردن تورم زیر چشم است که هزینه آن نسبت به سایر روش ها کمتر است. در مزوتراپی داروهای درمانی، عصاره گیاهان، انواع ویتامین‌ها و هومیوپاتی به زیر چشم تزریق می شوند. مزوتراپی با افزایش خونرسانی به ناحیه زیر چشم و تحریک کلاژن سازی پوست پف چشم را درمان می کند. مزوتراپی باید در چند جلسه انجام شود؛ این روش نیز موقت است و برای بهره بردن از فواید آن باید دوره تزریقات را تمدید کرد.
جراحی کلاسیک
روش های تهاجمی یا جراحی کلاسیک برای درمان پف شدید چشم مورد استفاده قرار می گیرد. این روش به صورت دائمی پف زیر چشم را درمان می کند. در این روش چربی های اضافی و پوست اضافه برداشته می شوند و تورم زیر چشم برای همیشه درمان می شود.

نتیجه گیری
پف زیر چشم در اثر عوامل ژنتیکی و عواملی مانند افزایش سن، آلرژی، مصرف دخانیات و نوشیدنی های الکلی، بیماری های زمینه ای مانند کم کاری تیروئید و اثرات نور خورشید به وجود می‌آید. برای درمان پف چشم می توان به متخصص چشم که کار جراحی زیبایی را نیز انجام می ‌دهد مراجعه کرد. متخصصان چشم از طریق روش های مختلفی مانند مزوتراپی، بوتاکس، تزریق ژل و عمل های جراحی، پف چشم را درمان می کنند. برای درمان پف چشم و پلک می توانید به مطب دکتر رضا پورمازار متخصص چشم در تهران مراجعه کنید.

آنژیوگرافی چشم چیست

آنژیوگرافی چشم چیست؟

آنژیوگرافی چشم یکی از روش های تصویربرداری از چشم است که از طریق آن پزشک می ‌تواند به بسیاری از بیماری‌های چشمی پی ببرد. چشم پزشک با هدف های مختلفی مانند مشاهده تغییرات میکروسکوپی در چشم، تعیین مناسب ترین روش درمانی برای ناهنجاری های چشم، تایید تشخیص بیماری و غیره آنژیوگرافی را انجام می دهد. ظهور روش های تشخیصی نوین در چشم پزشکی باعث شده است تا اختلالات چشمی به موقع تشخیص داده شوند و افراد کمتر در معرض خطرات بینایی قرار بگیرند. با توجه به اهمیت آنژیوگرافی و اینکه این روش در کلینیک های چشم پزشکی به وفور استفاده می شود؛ در این مطلب به عوارض این روش و چگونگی نحوه انجام این روش پرداخته می شود.

آنژیوگرافی در بیماری های چشم چه کاربردی دارد؟

آنژیوگرافی فلورسئین در حال حاضر یکی از روش های تشخیصی است که در آن از رنگ های بی ضرر فلورسنت استفاده می شود. این روش به خوبی عروق شبکه های چشم را نشان می دهد و پزشک می تواند میزان خونرسانی به عروق شبکیه چشم را به دقت بررسی کند و بیماری های شبکیه چشم را مورد بررسی قرار دهد. همچنین پزشک می تواند از این طریق به خوبی و با زاویه باز از شبکیه به صورت رنگی تصویربرداری کند و تغییرات ایجاد شده در شبکیه را مورد بررسی قرار دهد.
شفافیت تصویربرداری و میدان اندازه گیری که دستگاه آنژیوگرافی فراهم می کند نسبت به بسیاری از روش های تصویربرداری چشم برتری دارد و همین عامل موجب کاربرد گسترده این روش تشخیصی شده است؛ به طوری که امکان تصویربرداری رنگی شبکیه با زاویه ۲۱۰ درجه امکان پذیر می شود.
برخی از مهم ترین کاربردهای آنژیوگرافی چشم عبارتند از:
تشخیص رتینوپاتی دیابتی: بیماری دیابت می تواند روی چشم افراد خصوصاً عروق خونی چشم تاثیر بگذارد و باعث نشت مایع و خون شود و مشکلاتی مانند دید ضعیف، تورم پرده شبکیه، افزایش فشار داخل چشم و نابینایی را به وجود آورد. پزشک از طریق آنژیوگرافی می ‌تواند رتینوپاتی دیابتی را به موقع تشخیص دهد و از نابینایی و ایجاد مشکلات بیشتر در بیمار جلوگیری کند.
تشخیص دژنراسیون ماکولا: این بیماری که با نام AMD شناخته می شود یک مشکل چشمی شایع است که در افراد بالای ۵۰ سال از اصلی‌ترین علل کوری است. در این بیماری لکه زرد چشم آسیب جدی می بیند و دید مرکزی دچار مشکل جدی می شود. لکه زرد حساس ترین نقطه در شبکیه است که در پشت چشم است و از میلیون ها سلول حساس به نور تشکیل شده است به همین سبب تشخیص به موقع این بیماری می‌ تواند فرد را از بسیاری از مشکلات چشمی نجات دهد. چشم پزشک در صورتی که در آنژیوگرافی، عروق خونی نشت دار یا غیر طبیعی مشاهده کند؛ این بیماری را تشخیص می‌دهد و برای درمان آن اقدامات لازم را انجام می دهد.
سایر کاربردهای آنژیوگرافی چشم عبارتند از:
تشخیص تورم و التهاب ماکولا
تشخیص گرفتگی عروق چشم
تشخیص سرطان چشم مانند سرطان ملانوما
تشخیص چروک شدگی و جمع شدگی شبکیه
بررسی عروق خونی مشیمیه

آنژیوگرافی چشم چیست

آنژیوگرافی چشم چیست

آنژیوگرافی چشم چگونه انجام می شود؟

تست های تصویربرداری آنژیوگرافی و شبکیه توسط متخصص چشم پزشکی یا اپتومتریست در کلینیک های چشم پزشکی انجام می شود. انجام تست آنژیوگرافی نیم ساعت وقت می برد. مراحل انجام این تست به ترتیب عبارتند از:
تزریق قطره گشاد کننده مردمک در چشم: چشم‌پزشک قطره متسع کننده مردمک را در چشم بیمار تزریق می کند و از او می خواهد بین ۲۰ دقیقه تا نیم ساعت صبر کند تا قطره به خوبی اثر کند. این قطره ها باعث می شوند که ماهیچه مربوط به دریچه عنبیه و عضله تطبیق دهنده جسم مژگانی نسبت به استیل کولین پاسخ ندهند و مردمک گشاد شود. قطره ها جزو داروهای آنتی کولینرژیک طبقه‌بندی می ‌شوند.
تزریق رنگ در ورید: در آنژیوگرافی چشم از ماده بی خطری به نام فلوروسین استفاده می شود. این رنگ در رگ دست بیمار تزریق می شود. پس از چند ثانیه رنگ تزریق شده به عروق چشمی شبکیه می رسد و باعث درخشان شدن رگ های خونی چشم می شود.
عکس برداری: زمانی که رنگ به صورت کامل وارد عروق خونی شبکیه شد؛ عکس برداری شروع می شود. دوربینی که برای عکسبرداری به کار برده می شود یک نور آبی تیره را به چشمان بیمار می تاباند و باعث می شود؛ رنگ تزریق شده به رنگ سبز فلورسنت مشاهده شود. پزشک با بررسی دقیق عکس های بدست آمده می تواند به مشکلات چشم پی ببرد.
آیا آنژیوگرافی چشم می‌تواند عوارضی به دنبال داشته باشد؟
در حالت کلی آنژیوگرافی چشم یک روش ایمن محسوب می شود و عوارض جانبی شدید و طولانی مدتی به دنبال ندارد. عوارض به وجود آمده در آنژیوگرافی چشم موقتی و طبیعی هستند و با انجام یک سری راهکارهای ساده برطرف می‌شوند.
موارد احتیاط: مادران باردار و شیرده قبل از انجام آنژیوگرافی چشم باید به پزشک متخصص چشم وضعیت خود را اعلام کنند زیرا ماده رنگی که در آنژیوگرافی استفاده می شود؛ ممکن است به جنین آسیب جدی برساند. از طرفی ماده رنگی از طریق شیر به کودک منتقل می ‌شود و ممکن است سبب واکنش‌های شدید در کودک شود. به همین علت آنژیوگرافی به مادران باردار و شیرده توصیه نمی‌ شود.
علاوه بر این مشکلات چشمی مانند آب مروارید و آب سیاه و مصرف هر گونه داروی گیاهی، غیر گیاهی و مکمل ها باید به پزشک اطلاع رسانی شود.
عوارض موقتی و زودگذر آنژیوگرافی عبارتند از:
حالت تهوع و استفراغ
خشکی دهان یا افزایش بزاق
بروز واکنش های آلرژیک مانند عطسه، خارش پوست و کهیر
احساس گرما و قرمزی در پوست
نارنجی رنگ شدن ادرار
تار شدن دید به مدت چند دقیقه
حساس شدن چشم به نور به مدت کوتاه
برای رفع حالت تهوع و استفراغ بهتر است افراد چند نفس عمیق بکشند. پزشک برای عدم بروز واکنش های آلرژیک ممکن است داروهای ضدحساسیت و آنتی‌هیستامین تجویز کند. به ندرت ممکن است فرد دچار مشکلات تنفسی شود اما در صورت بروز این مشکلات مصرف داروهای ضد حساسیت آن را برطرف می کند. برای رفع سایر عوارض افراد باید ۲۴ ساعت صبر کنند بعد از ۲۴ ساعت، سایر عوارض خود به خود برطرف می ‌شوند.

آنژیوگرافی چشم چیست

آنژیوگرافی چشم چیست

مراجعه به پزشک
آنژیوگرافی چشم یکی از راه های تشخیص بیماری ها و اختلالات چشمی است. در این روش تشخیصی، بعد از تزریق قطره متسع کننده مردمک چشم، پزشک ماده رنگی فلوروسین را به داخل رگ های بیمار تزریق می کند. عروق شبکیه چشم در اثر این ماده رنگی درخشان می شوند و پس از عکسبرداری از آنها میتوان اختلالاتی مانند ورم ماکولا و رتینوپاتی دیابتی را تشخیص داد و با توجه به عارضه و میزان پیشرفت آن بهترین روش درمانی را به کار برد. برای انجام آنژیوگرافی چشم به صورت دقیق می‌توانید به مطب دکتر رضا پورمازار متخصص چشم در تهران مراجعه کنید.

بیماری آنیزوکوریا

آنیزوکوریا به چه نوع بیماری اطلاق می شود؟

ممکن است برخی از افراد بعد از نگاه کردن در آینه متوجه ناهمسانی قطر مردمک های چشمان خود شوند؛ این نوع اختلال تحت عنوان بیماری آنیزوکوریا شناخته می شود. شروع این بیماری در جهان تقریباً ۲۰ درصد است. این بیماری می‌تواند در نوع خفیف و شدید بروز پیدا کند که افراد مبتلا به نوع خفیف ممکن است هیچ وقت متوجه بیماری خود نشوند؛ زیرا اختلاف قطر مردمک های چشم آنها ممکن است چهاردهم میلی متر باشد که با نگاه کردن در آینه مشخص نمی ‌شود و حتماً باید توسط چشم پزشک مورد بررسی قرار بگیرد تا این بیماری تشخیص داده شود. در حالت کلی این بیماری نمی تواند خطر جدی برای افراد داشته باشد اما از آنجا که می تواند نمایانگر مشکلات جدی چشم باشد در پزشکی اهمیت زیادی پیدا می‌کند. در ادامه مطلب عوامل به وجود آورنده این اختلال و علائم آن بیشتر بررسی می شوند.

آنیزوکوریا در اثر چه عواملی به وجود می آید؟

مردمک چشم حجم نور ورودی به شبکیه را کنترل می کند. عملکرد مردمک و حرکات آن در شرایط نوری مختلف توسط پزشکان ارزیابی می شود. پزشکان از طریق اطلاعات به دست آمده می ‌توانند سلامت شبکیه، عصب بینایی و ماهیچه های عنبیه را بررسی کنند. به عنوان مثال اختلال در ساختار اعصابی که وارد عنبیه می شوند؛ می تواند این بیماری را به وجود آورد. این بیماری می‌ تواند به صورت اکتسابی و مادرزادی وجود داشته باشد؛ در برخی از افراد نیز گاهی اوقات این بیماری بروز پیدا می‌ کند که علت آن می‌تواند بیماری‌های زمینه‌ای مغز و اعصاب باشد.
اگر این بیماری از نوع خفیف باشد یعنی اختلاف اندازه دو مردمک چشم کمتر از یک میلیمتر باشد؛ علت آن نمی‌تواند تروما یا بیماری‌های زمینه‌ای دیگر باشد. در این مواقع آنیزوکوریا تحت عنوان خوش‌خیم یا فیزیولوژیکی خوانده می ‌شود و علت های طبیعی مانند تغییر نور محیط و واکنش چشم به تغییر نور می‌تواند این مورد را پیش آورده باشد.
درصورتی که آنیزوکوریا از نوع شدید باشد دیگر طبیعی قلمداد نمی شود و عوامل مختلفی می توانند در بروز آن نقش داشته باشند؛ برخی از مهم ترین علت های ایجاد آنیزوکوریای شدید عبارتند از:
وارد شدن ضربه به چشم: ممکن است وارد شدن ضربه به یک چشم سبب شود که قطر مردمک یک چشم نسبت به چشم دیگر بزرگتر شود و این اختلال را به وجود آورد.
سندروم آدی: این سندروم که تحت عنوان هولمز- آدی خوانده می ‌شود ممکن است باعث بزرگتر شدن مردمک یک چشم نسبت به چشم دیگر شود. علت این سندروم ایدیوپاتیک یا ناشناخته است و در برخی از مواقع در اثر کمبود جریان خون خود را نشان می دهد.
سندروم هورنر: این سندروم می تواند به صورت مادرزادی نیز اتفاق بیفتد. در این بیماری مردمک یکی از چشم ها نسبت به چشم دیگر کوچک تر می شود. علت این بیماری می تواند مربوط به تحت فشار قرار گرفتن اعصاب اطراف چشم باشد.
سایر عوامل این بیماری عبارتند از:
آسیب مغزی و وارد شدن آسیب به سر
ایریت یا تورم اطراف مردمک چشم
ایجاد فشار روی اعصاب کنترل کننده حرکات چشم
بیماری چشم دیوید بویی
آنوریسم مغزی
عفونت مغز یا مننژیت
تومور مغزی
خونریزی مغزی
عوارض برخی از داروها مانند در داروهای درمان گلوکوم
یووئیت قدامی یا التهاب عنبیه

بیماری آنیزوکوریا

بیماری آنیزوکوریا

از روی چه علائمی می توان آنیزوکوریا را تشخیص داد؟

آشنایی با علائم اولیه Anisocoria می تواند بسیار با اهمیت باشد زیرا افراد به محض مشاهده علائم بیماری می توانند به پزشک مراجعه کنند و اقدامات لازم را برای درمان انجام دهند. با توجه به اینکه عوامل مختلفی می توانند در بروز این بیماری نقش داشته باشند؛ Anisocoria باتوجه به علت به وجود آورنده می تواند علائم مختلفی را از خود نشان دهد. در برخی از مواقع این علائم به علائم چشمی محدود می شود اما در برخی دیگر از مواقع گرفتگی و اسپاسم عضلات گردن، سردرد و حالت تهوع نیز مشاهده می ‌شود.
برخی از رایج ترین علائم این بیماری عبارتند از:
کاهش قدرت بینایی
تار مشاهده کردن اجسام
پیدا کردن دید دوتایی
احساس سردرد
حالت تهوع
احساس گرفتگی در عضلات گردن
احساس درد در چشم
حساسیت چشم نسبت به نور
اگر افراد با این علائم به پزشک مراجعه کنند پزشک برای تشخیص علت اصلی بروز این علائم از روش های تشخیصی مختلف استفاده می کند. روش های تشخیص که پزشک آنها را به کار می برد می‌تواند به ریشه‌یابی آنیزوکوریا منجر شود؛ ریشه یابی Anisocoria اولین و مهمترین قدم برای درمان این بیماری است. برخی از مهمترین روش های تشخیصی عبارتند از:
• آزمایش خون کامل
• پانکسیون کمر
• سی تی اسکن
• ‏mri
• ایکس ری
• افتالموسکوپی

آیا راهی برای درمان این اختلال وجود دارد؟

از آنجا که عوامل مختلفی می توانند در بروز این بیماری نقش داشته باشند؛ به همین سبب روش‌های درمانی این بیماری نیز می ‌توانند؛ متفاوت و متنوع باشند. برای برطرف کردن برخی از علت ها ممکن است چشم پزشک بیمار را به متخصصان دیگر مانند نورولوژیست ها ارجاع دهند. برخی از روش های درمانی Anisocoria باتوجه به علت اصلی عبارتند از:
روش های جراحی: در صورتی که بیمار در اثر تومور های مغزی به آنیزوکوریا مبتلا شده باشد ممکن است پزشک از روش های جراحی استفاده کند. حذف تومورهای مغزی خود به خود باعث درمان آنیزوکوریا می شود. برای درمان این بیماری باید به فوق تخصص جراحی مغز و اعصاب مراجعه کرد.
رادیوتراپی و شیمی درمانی: ممکن است برای تومورهای مغزی روش‌های جراحی به کار نرود و از روش‌ های دیگری مانند رادیوتراپی و شیمی درمانی استفاده شود. به عنوان مثال برای حذف تومورهای مغزی کوچک این روش به کار برده می شود. بعد از حذف تومور از طریق شیمی درمانی این بیماری خود به خود درمان می شود.
درمان با دارو: اگر علت آنیزوکوریا التهاب عنبیه باشد ممکن است پزشک داروهای آنتی بیوتیک یا ضد ویروسی تجویز کند و از این طریق، این بیماری را درمان کند.

بیماری آنیزوکوریا

بیماری آنیزوکوریا

مراجعه به پزشک
آنیزوکوریا به معنی عدم همسان بودن قطر مردمک های چشم است. در این بیماری یکی از مردمک های چشم نسبت به دیگری کوچکتر یا بزرگتر از حد معمول می شود. علت های مختلفی مانند وارد شدن آسیب به چشم، وارد شدن آسیب به سر، تومور مغزی، آنوریسم مغزی، یووئیت قدامی، سندروم هورنر، اختلالات عصبی، مردمک تونیک و عوارض برخی از داروها مانند پیلوکارپین سبب ایجاد این بیماری می شوند. متخصص چشم با بررسی و ریشه یابی علت این بیماری اقدام به درمان می کند. برای درمان این بیماری می توانید به مطب دکتر رضا پورمازار متخصص چشم در تهران مراجعه کنید.

بیماری کور رنگی

کور رنگی چه نوع بیماری چشمی است؟

بیماری کور رنگی یکی از اختلالات بینایی است که می ‌تواند جنبه ژنتیکی و وراثتی داشته باشد. شیمیدان بریتانیایی جان دالتون برای اولین بار این بیماری را معرفی کرد به همین سبب این اختلال به نام دالتونیسم نیز شهرت دارد. سلول های مخروطی موجود در شبکیه چشم که دارای رنگدانه هستند و وظیفه تشخیص رنگ ها از یکدیگر را برعهده دارند در این بیماری دچار اختلال می شوند. تشخیص این اختلال در افراد چندان سخت نیست و از طریق آزمایش های ساده‌ای همانند آزمایش ایشیهارا قابل تشخیص است. در ادامه مطلب علت های اساسی این بیماری و راه های درمان آن ذکر می شود.

افراد چگونه به بیماری کور رنگی مبتلا می شوند؟

برخی افراد گمان می کنند که صرفاً زمینه های ژنتیکی می تواند در بروز کور رنگی دخیل باشد درحالی که این بیماری می ‌تواند اکتسابی باشد و در اثر عوامل گوناگونی مانند افزایش سن و وارد شدن آسیب به عصب های چشم به وجود بیاید. کور رنگی اکتسابی می‌تواند در یک چشم رخ دهد و به مرور زمان دو چشم فرد را درگیر کند.
مهمترین عوامل بیماری کور رنگی عبارتند از:
عوامل ژنتیکی: بیماری کور رنگی یک بیماری ژنتیکی وابسته به کروموزوم ایکس مغلوب است و در اغلب موارد از مادر به فرزند منتقل می شود. از آنجا که مردان یک کروموزوم x دارند احتمال ایجاد این بیماری در مردان بیشتر از زنان است. به همین سبب جمعیت مردان مبتلا به کور رنگی بیشتر از زنان است؛ زیرا زنان یک کروموزوم ایکس اضافه دارند که می ‌تواند از بیان شدن ژن های معیوب جلوگیری کند.
بیماری پارکینسون: بیماری پارکینسون یک مشکل پیشرونده است که عصب های مختلف بدن مانند عصب های بینایی در آن درگیر می شوند.
آب مروارید: در بیماری آب مروارید، عدسی چشم کدر می شود؛ در نتیجه افراد مبتلا رنگ ها را با شفافیت و وضوح کامل مشاهده نمی کنند. بعد از درمان آب مروراید دید رنگی به حالت اول باز می گردد.
تیاگابین: تیاگابین یک داروی ضد تشنج است که یکی از عوارض آن کور رنگی است. افراد تا ۴۱ درصد در دید رنگ دچار مشکل می‌ شوند که پس از مدتی این اختلال در آنها برطرف می ‌شود.
سندروم کالمن: در سندروم کالمن غده هیپوفیز دچار مشکل می شود که در پی آن ممکن است فرد به کور رنگی نیز مبتلا شود.
نوروپاتی اپتیک ارثی لبر: این مشکل عصبی یکی از بیماری های ارثی در مردان است که می ‌تواند سبب کور رنگی سبز و قرمز در افراد شود.

بیماری کور رنگی

بیماری کور رنگی

بیماری کوررنگی به چند نوع تقسیم بندی می شود؟

برخی از افراد به اشتباه گمان می کنند که افرادی که مبتلا به کور رنگی هستند تمامی رنگ ها را خاکستری می بینند و قدرت تشخیص هیچ رنگی را ندارند و در حالی که کور رنگی به انواع مختلفی تقسیم بندی می شود و نوع سلول های مخروطی آسیب دیده نوع بیماری را تعیین می کنند.
انواع بیماری کور رنگی عبارتند از:
تک رنگ بینی: تک رنگ بینی شدیدترین نوع بیماری کور رنگی است که در آن تمامی سلول های مخروطی و رنگدانه های آنها دچار اختلال شده اند. فرد بیمار تمامی اشیا را به یک رنگ که خاکستری است؛ می بیند.
دو رنگ بینی: دو رنگ بینی زمانی اتفاق می‌افتد که یکی از سه سلول مخروطی شبکیه فاقد رنگدانه باشد. دو رنگ بینی شامل سرخ کوری، سبز کوری و آبی کوری است. در سرخ کوری فرد توانایی تشخیص رنگ قرمز و در آبی کوری توانایی تشخیص رنگ آبی و در سبز کوری توانایی تشخیص رنگ سبز را ندارد.
سه رنگ بینی: در کور رنگی از نوع سه رنگ بیرونی، سلول‌های مخروطی شبکیه دارای رنگدانه هستند اما رنگدانه های موجود در آن ها نسبت به رنگ ها حساسیت کمتری دارند. سرخ دشوار بینی، سبز دشوار بینی و آبی دشوار بینی از انواع این نوع کور رنگی هستند. رنگدانه های سلول های مخروطی در این بیماران یا دچار اختلال در عملکرد شده است یا غیر عادی هستند یا محدود شده‌اند.

چه راهکارهایی توسط چشم پزشکان برای درمان کور رنگی پیشنهاد می شود؟

برای درمان کوررنگی باید نزد متخصص چشم مراجعه کرد. متخصص چشم در ابتدا با روش هایی مانند آنومالوسکوپ کور رنگی و بد رنگ بینی را تشخیص می دهد و نوع آن را مشخص می‌کند. سپس با توجه به نوع بد رنگ بینی روش های مختلفی را برای درمان انتخاب می‌کند.
رایج ترین روش های درمان کوررنگی عبارتند از:
تجویز عینک های مخصوص: در صورتی که افراد به کور رنگی خفیف مبتلا شده باشند پزشک عینک را تجویز می‌ کند که با ایجاد کنتراست بهتر به افراد کمک کنند تا بتوانند رنگ ها را بهتر ببینند. عینک تا زمانی که روی چشم باشد می تواند کور رنگی را برطرف کند. مواد معدنی خاص موجود در ساختار این عینک ها سبب جذب فیلتر امواج قرمز و سبز می شود و شخص می تواند رنگ ها را تشخیص دهد.
تجویز لنز: لنزهایی که برای درمان کور رنگی تجویز می شوند کاربردی شبیه به عینک ها دارند. لنز ها جزو لنز های تماسی قرار می‌گیرند و در ساختار آنها ماده‌ای به نام رودامین استفاده می‌شود. لنزها با جذب طول موج های خاص باعث تشخیص رنگ در افراد می شود.
ژن درمانی: ژن درمانی نوین ترین روش درمان کور رنگی است که فعلا در مرحله تحقیقات قرار دارد امید است که در آینده ای نه چندان دور به عنوان روش قطعی برای درمان کور رنگی به کار گرفته شود. این روش به کمک متخصصان ژنتیک انجام می شود.

بیماری کور رنگی

بیماری کور رنگی

مراجعه به پزشک
بیماری کور رنگی یکی از اختلالات چشمی است که در اغلب موارد به صورت ژنتیکی بروز پیدا می کند. کور رنگی در انواع تک رنگ بینی، دو رنگ بینی و سه رنگ بینی بروز پیدا می کند. تعداد سلول های مخروطی که فاقد سلول های رنگدانه ای هستند نوع این بیماری را تعیین می‌کنند. متاسفانه در حال حاضر درمان قطعی برای این بیماری وجود ندارد و پزشکان تنها از طریق تجویز عینک و لنز می ‌توانند به این بیماران کمک کنند. برای درمان این بیماری می توانید به مطب دکتر رضا پورمازار متخصص چشم در تهران مراجعه کنید.

عمل ویترکتومی

صفر تا صد عمل ویترکتومی

عمل جراحی ویترکتومی یکی از عمل های جراحی چشم است که با هدف بهبود بینایی انجام می شود. در اثر عوامل مختلفی مانند التهاب، خونریزی داخل چشمی و عفونت، زجاجیه دچار کدورت می شود و در اثر همین کدورت، تصویر به صورت واضح روی شبکیه تشکیل نمی شود؛ در نتیجه قدرت بینایی کاهش پیدا می کند که برای بهبود آن زجاجیه یا بخشی از آن تخلیه می شود. در ادامه مطلب در خصوص نحوه این عمل مطالبی بیان می شود.

نحوه عمل جراحی ویترکتومی

در حالت کلی عمل جراحی ویترکتومی در دو نوع تخلیه زجاجیه قدامی و تخلیه زجاجیه عمیق انجام می شود. میزان التهاب و خونریزی داخل شبکیه، میزان کاهش قدرت بینایی فرد، علائم بینایی و… در تعیین نحوه جراحی بسیار موثر هستند. مراحل عمل ویترکتومی عبارتند از:
۱- در مرحله اول چشم پزشک، چشم بیمار را به صورت کامل معاینه می کند و مشکلات بینایی به دقت سنجیده می شوند. اگر بیمار به آب مروارید و پارگی شبکیه نیز مبتلا باشد؛ پزشک برای انجام عمل های جراحی دیگر نیز تصمیم گیری می کند؛ به همین سبب ممکن است همزمان با ویترکتومی، جراحی آب مروارید و… نیز انجام شود.
۲- با توجه به نحوه عمل جراحی، وضعیت بیمار و سلامت وی، در خصوص بیهوشی یا بی حسی نیز تصمیم گیری می شود.
۳- پس از بیهوش کردن یا بی حس کردن چشم بیمار، چشم پزشک ۳ برش کوچک روی قسمت سفیدی چشم یعنی صلبیه ایجاد می کند.
۴- در مرحله چهارم مایع ژله مانند و شفاف زجاجبه که تقریباً ۷۵ درصد فضای پشتی کره چشم را می پوشاند؛ با ابزار خاصی خارج می شود. نود و نه درصد این مایع را آب و یک درصد باقی مانده را ژل هیالورونیک اسید و کلاژن تشکیل می دهد. خارج شدن مایع تا زمانی اتفاق می افتد که التهاب و عفونت ها به طور کامل از کره چشم خارج شوند.
۵- در مرحله پنجم، به کمک لیزر درمانی عیوب چشم درمان می شود. پس از آنکه تمامی مشکلات چشمی اعم از پارگی شبکیه برطرف شد؛ به جای مایع خارج شده گاز یا روغن سیلیکون در داخل فضای پشت شبکیه تزریق می شود.
۶- با تزریق سیلیکون یا محلول BSS شبکیه به طور دقیق در سر جای خود قرار می گیرد. پس از اینکه متخصص چشم مطمئن شد که شبکیه در جای خود قرار گرفته است. برش های زده شده را بخیه می زند و چشم را پانسمان می کند.

عوارض عمل جراحی ویترکتومی

موفقیت عمل جراحی ویترکتومی و نتیجه نهایی عمل به عوامل متعددی از جمله مهارت و دانش پزشک متخصص، انجام مراقبت های های بعد از عمل و وضعیت سلامتی فرد بستگی دارد. با این حال ممکن است؛ برخی عوارض برای فرد به وجود بیاید. برخی از عوارض احتمالی این عمل جراحی عبارتند از:
عفونت: برش ها و زخم های ایجاد شده در طی عمل جراحی ممکن است در اثر عواملی مانند قند خون بالا، دیرتر خوب شوند و باعث ایجاد عفونت شوند.
آب مروارید: آب مروارید از دیگر عوارض این عمل جراحی است که در پی عواملی چون دیابت، بالا بودن سن بیمار و زخم های ایجاد شده روی صلبیه به وجود می آید.
افزایش فشار داخل چشم: افزایش فشار داخل چشمی از شایع ترین عوارض عمل جراحی ویترکتومی است. تزریق بیش از حد گاز به داخل چشم به جای زجاجیه و نوع گاز جایگزین به جای مایع چشم از عوامل افزایش فشار داخل چشمی است.
جدا شدگی شبکیه: اگر فشار داخل چشمی بعد از جراحی درمان و کنترل نشود؛ می تواند عوارضی چون جدا شدگی و پارگی شبکیه را به دنبال آورد.

عمل ویترکتومی

عمل ویترکتومی

مراقبت های بعد از جراحی ویترکتومی

روش های مراقبتی بعد از عمل جراحی ویترکتومی از اهمیت زیادی برخوردار است. زیرا عدم توجه به توصیه های متخصص جراح چشم می تواند سبب بروز عوارض زیادی شود؛ دوران نقاهت را طولانی تر کند و درد بیمار را افزایش دهد. مهم ترین روش های مراقبتی بعد از عمل ویترکتومی عبارتند از:
پانسمان کردن چشم: پانسمان کردن چشم و استفاده به موقع از قطره ها و داروهای تجویزی اهمیت بالایی دارند و باعث می شود که چشم فرد عفونت نکند.
نگه داشتن صورت به سمت پایین: نگه داشتن صورت به سمت پایین بعد از عمل جراحی توصیه می شود. نگه داشتن صورت به مدت چند ساعت انجام می شود و از جابجایی شبکیه جلوگیری می کند.
عدم فشار و مالش چشم: افراد باید توجه داشته باشند که بعد از عمل جراحی ویترکتومی از مالیدن و فشار دادن چشم خودداری کنند زیرا این کار می‌تواند در روند درمان اختلال ایجاد کند و باعث طولانی تر شدن دوران نقاهت نیز شود.
جلوگیری از مصرف خودسرانه داروها: ممکن است بعضی از افراد برای کاهش درد خود از داروهایی مانند ایبوپروفن استفاده کنند؛ این افراد باید توجه داشته باشند که به هیچ عنوان نباید بدون تجویز پزشک داروی خاصی را مصرف کنند زیرا برخی از داروها مانند ایبوپروفن و آسپرین می تواند تورم و التهاب بعد از عمل را چند برابر کند.
عدم انجام فعالیت های سنگین ورزشی: افراد باید توجه کنند که بعد از عمل جراحی چشم باید چند روز استراحت کنند و از انجام فعالیت های سنگین ورزشی و بلند کردن اجسام سنگین خودداری کنند. انجام فعالیت های سنگین می تواند باعث آسیب به چشم شود و نتایج عمل را با شکست روبرو کند.

عمل ویترکتومی

عمل ویترکتومی

مراجعه به پزشک
عمل جراحی ویترکتومی یکی از عمل های پر کاربرد در چشم پزشکی است که برای درمان مشکلات زجاجیه و شبکیه به کار برده می شود. رفع التهاب چشم، رفع عفونت داخلی چشم، درمان خونریزی داخلی چشم، درمان مشکلات مربوط به عروق شبکیه، درمان چین و چروک ایجاد شده در شبکیه، درمان پارگی و جدا شدگی شبکیه از کاربردهای این عمل جراحی است. دانش و مهارت متخصص چشم و انجام دقیق مراقبت های بعد از جراحی چشم تاثیر زیادی در موفقیت بعد از عمل دارد. برای درمان مشکلات مربوط به زجاجیه و انجام عمل ویترکتومی می توانید به مطب دکتر رضا پورمازار متخصص چشم در تهران مراجعه کنید.

 

بیماری تیروئید چشمی

بیماری تیروئید چشمی چیست؟

تیروئید چشمی بیماری است که تحت عنوان افتالموپاتی گریوز نیز شناخته می شود. این بیماری جزو بیماری های خود ایمنی تقسیم ‌بندی می ‌شود؛ زیرا سیستم ایمنی بدن در این بیماری ماهیچه ها و بافت های چربی کاسه چشم را مورد هدف قرار می دهد و باعث ایجاد التهاب، تورم و تخریب بافت آنها می شود. این بیماری می ‌تواند با ناهنجاری های غده تیروئید نیز در ارتباط باشد. در ادامه مطلب در خصوص علل ایجاد بیماری، نشانه ها و راه های تشخیص آن مطالبی ذکر می شود.

چه عواملی در بروز بیماری تیروئید چشمی نقش ایفا می‌کنند؟

بسیاری از افراد گمان می کنند که یک کم کاری یا پرکاری در غده تیروئید می تواند باعث ایجاد بیماری تیروئید چشمی شود در حالی که بسیاری از افراد مبتلا به تیروئید چشمی، تیروئیدی نرمال دارند و در برخی از مواقع به جای این که کم کاری یا پرکاری غده تیروئید عامل این بیماری باشد؛ جزو عوارض این بیماری قرار می گیرد. اما در برخی از مواقع نیز ناهنجاری غده تیروئید باعث ایجاد بیماری تیروئید چشمی می شود. برخی از مهم ترین عوامل ایجاد افتالموپاتی گریوز عبارتند از:
بیماری گریوز: در بیماری گریوز پادتن های تولید شده توسط سیستم ایمنی، به غده تیروئید که غده ای پروانه ای شکل در گردن است؛ حمله می کنند. اگر این پادتن ها به سلول های فیبروبلاست اوربیتال چشم حمله کنند و باعث ترشح سیتوکین های التهابی شوند بیماری گریوز چشمی را به وجود می‌آورند.
پرکاری تیروئید: اگر سیستم ایمنی بدن آنتی بادی هایی تولید کند که به جای حمله به میکروارگانیسم های بیماری زا، به بافت های خود بدن حمله کند؛ این بیماری به وجود می آید. گاهی اوقات این آنتی بادی ها باعث تولید پادتن هایی می شوند که این پادتن ها، باعث تولید هورمون اضافه توسط تیروئید می شوند و تیروئید پرکار را به وجود می آورند و به دنبال آن افتالموپاتی گریوز ایجاد می شود.
بیماری گواتر: گاهی اوقات پرکاری تیروئید به صورت گواتر خود را نشان می دهد؛ رشد یک یا چند توده اضافه در این غده می ‌تواند یکی از عوامل بیماری گواتر باشد که باعث افزایش تولید هورمون در خون می شود که می تواند علائم تیروئید چشمی را ایجاد کند.
کم کاری تیروئید: کم کاری تیروئید جزو عوامل تقریباً نادر این بیماری به حساب می آید؛ اما با این حال می‌تواند در بروز این بیماری نقش ایفا کند. بروز برخی از اختلالات در سیستم ایمنی می ‌تواند باعث تولید ناکافی هورمون های تیروئیدی و بروز مشکلات چشمی ناشی از آن شود. بیماری هاشیموتو به صورت غیرمستقیم می‌تواند باعث ایجاد عواملی شود که می‌توانند کم کاری تیروئید و پس از آن تیروئید چشمی را به وجود آورند.
با وجود پیشرفت علم پزشکی هنوز علت دقیق ابتلا به بیماری های تیروئیدی مشخص نشده است از همین رو برخی از عوامل افتالموپاتی گریوز ناشناخته است. طبق تحقیقات به عمل آمده افرادی که مواد مخدری مانند سیگار مصرف می کنند ۸ برابر نسبت به افراد غیر سیگاری بیشتر به این بیماری مبتلا می شوند.

بیماری تیروئید چشمی

بیماری تیروئید چشمی

تیروئید چشمی با چه علائمی بروز پیدا می کند؟

علائم بالینی بیماری تیروئید چشمی از اهمیت بالایی برخوردار است زیرا پزشک با بررسی علائم بالینی می تواند این بیماری را تشخیص دهد اما علائم بالینی در تمامی افراد به صورت واضح بروز پیدا نمی کند؛ و ممکن است پس از گذشت مدت زمانی خاص علائم به مرور خود را نشان دهند.
بیرون زدگی چشم در این بیماری مهمترین و شایعترین نشانه است که در دو فاز رخ می دهد. در فاز اول چشم حالت التهاب پیدا می کند؛ بدین صورت که در پلک بالا و پایین تورم مشاهده می شود و قرمزی چشم کاملا مشخص می شود و در فاز دوم، عضلات ناحیه چشم تغییر پیدا می ‌کنند و تولید مواد چربی افزایش پیدا می ‌کند که این امر باعث بیرون زدگی کره چشم و بزرگی عضلات آن می شود.
سایر علائم بیماری تیروئید چشمی عبارتند از:
باز شدن بیش از حد پلک
احساس درد در هنگام صبح در پشت چشم
کاهش انعطاف عضلات چشم و محدود شدن حرکات آن
دیپلویی دو چشمی به علت تورم ماهیچه های چشم
احساس وجود رطوبت در چشم
تاری دید

چه روش هایی برای درمان بیماری تیروئید چشمی پیشنهاد می شود؟

درمان زود هنگام و به موقع افتالموپاتی گریوز از اهمیت بالایی برخوردار است؛ زیرا پیشرفت این بیماری می‌تواند عصب بینایی را تحت فشار قرار دهد و فرد به مرور زمان بینایی خود را از دست دهد. وارد شدن آسیب به قرنیه چشم، مبتلا شدن به انحراف چشم و دید دوتایی به صورت دائمی از دیگر عوارض این بیماری است که درمان آن را با اهمیت جلوه می دهد.
برای درمان این بیماری نیاز است تا از متخصص چشم و غدد به صورت همزمان کمک گرفته شود. متخصص غدد سطح هورمون های تیروئیدی را به حد تعادل می رساند و فعالیت غده تیروئید را کنترل می کند. سپس متخصص چشم وارد عمل می شود و اقدامات درمانی را انجام می دهد. رایج ترین روش های درمان افتالموپاتی گریوز عبارتند از:
دارو درمانی: داروهایی که برای درمان افتالموپاتی گریوز به کار گرفته می شوند متعدد هستند و با هدف رفع التهاب، سرکوب سیستم ایمنی بدن و رفع خشکی چشم تجویز می شوند. برای رفع خشکی چشم، می ‌توان قطره های اشک مصنوعی تجویز کرد. برای رفع التهاب می توان داروهای ضد التهاب استروئیدی را داخل چشم تزریق کرد یا داروهایی مانند پردنیزولون را تجویز کرد. این داروها سیستم ایمنی بدن را نیز سرکوب می کنند.
عمل های جراحی: عمل جراحی با هدف رفع فشار از عصب چشم انجام می شود. در این عمل جراحی پزشک متخصص فضایی را در داخل کره چشم برای جابجا شدن بافت‌های ملتهب ایجاد می‌ کند. گاهی اوقات ماهیچه های بزرگ و پلک ها برای رفع بیرون زدگی چشم مورد هدف قرار می‌گیرند. گاهی اوقات نیز به صورت همزمان ماهیچه ها، پلک و کره چشم جراحی می شوند.
سایر روش های درمانی عبارتند از:
• استفاده از عینک های منشوری برای رفع دوبینی
• عمل انحراف چشم برای رفع دوبینی
• جراحی غدد تیروئید توسط متخصص غدد
• تجویز لوبریکانت های روغنی
• استفاده از پرتودرمانی

بیماری تیروئید چشمی

بیماری تیروئید چشمی

مراجعه به پزشک
بیماری تیروئید چشمی که با نام افتالموپاتی گریوز شناخته می شود یکی از بیماری هایی است که در اثر اختلال در سیستم ایمنی بدن به وجود می آید. در این بیماری سیستم ایمنی بدن پادتن هایی را علیه بافت های نرم و ماهیچه های کره چشم ترشح می کند؛ بیماری گریوز و ناهنجاری های غده تیروئید می توانند در بروز این بیماری نقش ایفا کنند. مراجعه به یک متخصص چشم می‌تواند از پیشرفت این بیماری جلوگیری کند و مشکلات چشمی این بیماری را برطرف کند. برای درمان این بیماری می توانید به مطب دکتر رضا پورمازار متخصص چشم در تهران مراجعه کنید.

 

عمل ریلکس اسمایل چشم

عمل ریلکس اسمایل چشم چیست؟

عمل ریلکس اسمایل چشم یا فمتو اسمایل نوعی عمل جراحی پیشرفته است که در آن با استفاده از فناوری لیزر و تکنولوژی فمتوسکند بدون ایجاد آسیب به قرنیه و عصب های آن، عدسی چشم خارج می شود. از آنجا که در این عمل برش ایجاد شده بسیار کوچک و شبیه به لبخند است، از کلمه اسمایل در آن استفاده می شود. در ادامه مطلب در خصوص نحوه انجام این متد، کاربرد این متد و مراقبت های قبل و بعد از عمل جراحی مطالبی عنوان می شود.

کاربرد عمل ریلکس اسمایل چشم چیست؟

جراحی فمتو اسمایل آخرین نسل از جراحی های پیشرفته است که برای اصلاح عیوب انکساری چشم به کار برده می شود و افراد را از عینک و لنز بی نیاز می کند. به طور کلی برای درمان ضعف بینایی، نزدیک بینی و آستیگماتیسم از این روش کم تهاجمی استفاده می شود.
درمان نزدیک بینی: برای درمان نزدیک بینی با این روش، چشم پزشک به‌خوبی سطح قرنیه بیمار را بررسی می کند در صورتی که قرنیه بیمار شرایط مناسبی داشته باشد و نزدیک بینی بین ۲/۵ تا ۱۰ باشد از این روش برای درمان استفاده می شود. برای اصلاح دید در این روش نیاز به لیزر اگزایمر وجود ندارد و تنها با همین روش نزدیک بینی قابل درمان است.
آستیگماتیسم: در صورتی که آستیگماتیسم فرد بین ۱/۵ تا ۲/۵ باشد از این طریق آستیگماتیسم درمان می شود. پس از گذشت دو ماه از این عمل، بیمار دید عادی خود را به دست می‌آورد و دیگر نیازی به لنز و عینک پیدا نمی کند.
برای انجام این عمل فرد باید حداقل در یک سال اخیر به نمره چشم ثابتی رسیده باشد؛ در صورتی که فرد به صورت همزمان مبتلا به آستیگماتیسم و نزدیک بینی باشد نباید نمره چشم او جمعاً بیشتر از ۱۲ و نیم باشد در غیر اینصورت باید از روش های دیگری برای درمان استفاده کند.

عمل ریلکس اسمایل چشم

عمل ریلکس اسمایل چشم

چرا عمل ریلکس اسمایل چشم؟

در عمل فمتو اسمایل کمترین دستکاری در بافت قرنیه انجام می شود و به صورت سرپایی ظرف مدت 15 دقیقه عمل به پایان می رسد. برشی که روی سطح قرنیه انجام می شود بین ۲ تا ۴ میلیمتر است و در یک مرحله و با استفاده از یک لیزر انجام می شود. تنها لیزری که در این روش مورد استفاده قرار می گیرد لیزر فمتوسکند سریع ترین لیزر پزشکی جهان است.
نحوه انجام عمل باعث شده است تا این عمل مزیت‌های زیادی نسبت به سایر روش های جراحی داشته باشد؛ برخی از مهمترین این مزیت ها عبارتند از:
دوران نقاهت کوتاه: دوران نقاهت این عمل کوتاه مدت است و برش های ایجاد شده روی سطح قرنیه چند روز بعد از عمل به صورت سریع درمان می شوند. یکی از دلایل دوران نقاهت کوتاه این روش جراحی این است که هیچ فلپی روی قرنیه ایجاد نمی شود و اعصاب قرنیه آسیب نمی بینند.
عدم ایجاد خشکی چشم: از آنجا که در این عمل جراحی بافت قرنیه کمترین آسیب را می بیند و استحکام و انسجام آن حفظ می شود؛ فرد پس از عمل به خشکی چشم مبتلا نمی شود.
سایر مزیت های عمل ریلکس اسمایل عبارتند از:
سرعت در روند ترمیم بافت قرنیه
سوزش و اشک ریزش به مقدار کم
امنیت بالای جراحی به دلیل استفاده از دستگاه مخصوص فمتوسکند
فشار کمتر به صلبیه و ساختمان چشم

مراقبت های قبل از عمل فمتو اسمایل

مراقبت های قبل از عمل جراحی ریلکس اسمایل چشم اهمیت زیادی دارند؛ مراقبت ها می‌توانند در موفقیت آمیز بودن عمل تاثیر گذار باشند. مهمترین مراقبت های قبل از عمل ریلکس اسمایل چشم عبارتند از:
عدم استفاده از لوازم آرایشی: استفاده از لوازم آرایشی قبل از عمل جراحی چشم می‌تواند باعث تغییر شکل قرنیه شود و در روند عمل تاثیر منفی بگذارد. بهتر است افراد یک هفته قبل از این عمل، از آرایش کردن چشم ها صرف نظر کنند.
کنترل آلرژی چشم: افرادی که به آلرژی های فصلی مبتلا هستند یا در اثر استفاده از مواد شیمیایی و گیاهی خاص دچار آلرژی می شوند؛ باید حتما قبل از عمل جراحی پزشک خود را در جریان بگذارند و با استفاده از داروهای ضد حساسیت آلرژی خود را کنترل کنند.
کنترل قند خون: افراد مبتلا به دیابت باید حداقل دو هفته قبل از عمل جراحی قند خون خود را کنترل کنند. بالا بودن قند خون باعث طولانی شدن دوران نقاهت می‌شود.
استحمام کردن: بهتر است قبل از رفتن به بیمارستان افراد استحمام کنند و به خوبی چشم های خود را شستشو دهند.
سایر مراقبت های قبل از عمل عبارتند از:
• عدم استفاده از عطر و ادکلن در روز جراحی
• خوابیدن به اندازه کافی
• استفاده از داروهای قبل از عمل
• انجام معاینات کامل چشمی و کنترل فشار چشم و غیره

عمل ریلکس اسمایل چشم

عمل ریلکس اسمایل چشم

مراقبت های بعد از عمل ریلکس اسمایل چشم

مراقبت های بعد از عمل فمتو اسمایل به اندازه مراقبت های قبل از عمل حتی بیشتر اهمیت دارد. انجام این مراقبت ها به کوتاه شدن دوره نقاهت و موفقیت بیشتر نتایج عمل کمک زیادی می کند. مهمترین روش های مراقبتی بعد از عمل جراحی فمتواسمایل عبارتند از:
عدم ایجاد فشار روی چشم ها: افراد باید از مالیدن چشم ها و ایجاد هرگونه فشار فیزیکی روی آنها جداً خودداری کنند. مالیدن چشم ها باعث آسیب به قرنیه می ‌شود. افراد باید حداقل دو هفته از مالیدن چشم خودداری کنند.
عدم مصرف مواد مخدر: افراد باید به مدت دو تا سه هفته از مصرف سیگار، قلیان و سایر مواد مخدر خودداری کنند و حتی از حضور در مکان هایی که دود سیگار وجود دارد؛ اجتناب کنند.
سایر روش های مراقبت بعد از عمل عبارتند از:
خودداری از شنا کردن به مدت ۲ هفته
عدم شستشو چشم ها تا ۲۴ ساعت
استفاده از عینک آفتابی مناسب در هنگام بیرون رفتن
خودداری از فعالیت‌های ورزشی و کارهای سنگین تا چند هفته

مراجعه به پزشک
عمل ریلکس اسمایل چشم یکی از پیشرفته ترین و جدیدترین عمل های چشم است که در آن با استفاده از لیزر یک برش 2 تا 4 میلیمتری روی قرنیه انجام می شود. این عمل برای درمان نزدیک بینی و آستیگماتیسم به کار می رود. در این عمل جراحی، لنتیکول روی لایه های زیرین قرنیه ایجاد می شود؛ سپس لنتیکول خارج می شود و عیوب انکساری چشم بهبود پیدا می کنند. برای انجام این عمل باید به یک متخصص متبحر مراجعه کرد. برای عمل فمتو اسمایل می توانید به مطب دکتر رضا پورمازار متخصص چشم در تهران مراجعه کنید.

بیماری گل مژه چشم

بیماری گل مژه چشم چیست؟ پیشگیری و درمان از گل مژه چشم

بیماری گل مژه چشم از بیماری های مربوط به پلک است که تقریبا شایع است و ممکن است هر فرد در زندگی خود چندین بار به این بیماری مبتلا شده باشد. این عارضه نوعی برجستگی قرمز است که روی پلک بالا یا پایین چشم ایجاد می شود. این برجستگی می تواند در قسمت بیرونی پلک یا قسمت داخلی آن ایجاد شود. این عارضه که با نام stye نیز خوانده می شود در انواع مختلفی مشاهده می شود. هوردئولوم و شالازیون دو نوع شایع این بیماری هستند؛ که بیماری شالازیون طول مدت بیشتری دارد و توده به وجود آمده در این بیماری حالت دردناک ندارد. در ادامه مطلب در خصوص علل و علائم بیماری و راه های درمان آن مطالبی بیان می شود.

عوامل خطر بیماری گل‌مژه چشم کدام است؟

پلک چشم دارای غددی است که این غدد مواد چربی و پروتئینی ترشح می کنند و این مواد ترشح شده را به اشک می افزایند. در اثر عوامل مختلفی مانند استفاده زیاد از مواد آرایشی، ورود گرد و غبار به داخل پلک چشم، ترشحات بیش از حد غدد چشم، زخم شدن پلک ها و پوسته پوسته شدن زخم ها می توانند باعث بسته شدن مسیر غدد پلک شوند. بسته شدن این مسیر زمینه را برای رشد باکتری ها فراهم می کند و در نتیجه بیماری گل مژه چشم پدید می آید.
سایر عوامل ایجاد کننده این بیماری عبارتند از:
• استفاده از لنزهای غیر بهداشتی و غیر استاندارد
• مبتلا شدن‌به بلفاریت
• خوابیدن با چشم آرایش شده
• مالش چشم ها با دست های آلوده
• عوامل عفونی مانند باکتری استافیلوکوک
• اختلال عملکرد غده میبومین
• سوختگی پلک
• ترومای پلک
• میلیا

بیماری گل مژه چشم

بیماری گل مژه چشم

بیماری گل مژه چشم را از روی چه نشانه هایی می توان تشخیص داد؟

علائم و نشانه های بیماری گل مژه چشم می تواند با توجه به نوع بیماری، علت بیماری و وضعیت عمومی بیمار متفاوت باشد. به عنوان مثال اگر علت بیماری اختلال در عملکرد غدد میبومین باشد؛ فرد به خشکی چشم نیز مبتلا خواهد شد. محل ایجاد بیماری نیز می‌تواند در علائم آن نقش داشته باشد؛ مثلاً اگر بیرون پلک به بیماری مبتلا شده باشد؛ بیمار یک برجستگی متورم و قرمز را در زیر یا داخل پوست مشاهده می کند.
مهم‌ترین نشانه‌های این بیماری عبارتند از:
احساس درد و تورم در قسمت پلک
احساس وجود یک جسم خارجی در چشم
احساس داشتن فشار در چشم
خارج شدن ترشحات سفت و ضخیم از غدد پلک در برخی از مواقع
حساس شدن پلک به لمس
پوسته پوسته شدن پلک دور چشم
احساس داشتن خارش
علائم بالینی این بیماری از اهمیت زیادی برخوردار هستند زیرا در اکثر موارد پزشکان متخصص از روی علائم بالینی این بیماری را تشخیص می دهند. از آنجا که این بیماری می‌تواند انواع مختلفی داشته باشد برای تعیین نوع دقیق بیماری گل مژه چشم پزشک از تجهیزات پزشکی برای معاینه دقیق چشم و پلک ها استفاده می کند. هوردئولوم، شالازیون، کیست غده عرق، کراتوز و کیست اینکلوژن انواعی از گل مژه ها هستند که با معاینه دقیق چشم و بررسی علائم بالینی نوع آنها مشخص می شود.

آیا راهی برای پیشگیری از گل مژه وجود دارد؟

از آنجا که عدم رعایت بهداشت یکی از عوامل مهم این بیماری است به همین سبب می‌توان گفت که امکان پیشگیری از این بیماری وجود دارد. با راهکارهای نسبتا ساده ای می توان از بروز این بیماری که حالتی دردناک دارد جلوگیری کرد. برای جلوگیری از ایجاد تورم روی پلک رعایت نکات زیر توصیه می شود:
عدم استفاده از وسایل مشترک با دیگران: استفاده از برخی وسایل مشترک مثل حوله، قطره چشمی و لوازم آرایشی توصیه نمی شود؛ زیرا ممکن است باکتری عامل این بیماری از این طریق به فرد دیگر انتقال پیدا کند.
شستشوی مرتب دست ها: شستشوی دست ها قبل از تماس دست با چشم توصیه می شود‌. دست ها با مکان های مختلفی ارتباط برقرار می کنند و به راحتی آلوده می شوند؛ آلودگی دست ها می تواند از طریق تماس با چشم به چشم انتقال پیدا کند.
استفاده از پد تمیز کننده پلک: می توان پدهای استریل تمیز کننده پلک را از داروخانه ها خریداری کرد. تمیز کردن چشم به صورت روزانه با این پدها توصیه می شود افرادی که مرتباً از لوازم آرایشی برای چشم استفاده می‌کنند باید از این پدها خریداری کنند.
سایر روش های پیشگیری عبارتند از:
مصرف غذاهای حاوی امگا ۳ مانند ماهی
درمان بیماری‌های زمینه‌ای مانند اختلال عملکرد غدد میبومین
پاک کردن آرایش چشم ها قبل از خواب
درمان خارش و آلرژی چشم
جلوگیری از بلفاریت، روزاسه و درماتیت

بیماری گل مژه چشم

بیماری گل مژه چشم

چه روش هایی برای درمان بیماری گل مژه چشم به کار برده می شود؟

در اکثر مواقع بدون مراجعه به پزشک بیماری گل مژه چشم به صورت خود به خود درمان می شود. این روند درمان خود به خودی می تواند بین سه روز تا یک هفته به طول بینجامد. افراد برای درمان زودتر این بیماری می توانند به چشم پزشک مراجعه کنند. در صورتی که برجستگی ایجاد شده بزرگ‌تر شد، بینایی فرد تحت تاثیر قرار گرفت، در ناحیه درگیر خونریزی رخ داد یا کل چشم قرمز و متورم شد حتماً باید به پزشک مراجعه شود. پزشک از راهکارهای درمانی مختلفی برای درمان بیماری گل مژه چشم استفاده می کند. برخی از مهمترین روش‌های درمانی عبارتند از:
• تجویز پمادها و کرم های آنتی بیوتیک برای روی پلک
• تجویز قطره اشک مصنوعی برای رفع خشکی چشم
• تجویز قطره ضد عفونی کننده چشم
• تخلیه گل مژه
متخصص چشم ممکن است روش های خانگی مانند بخور صورت، ماساژ پلک و کمپرس گرم را برای کاهش درد و التهاب برای بیمار تجویز کند. نحوه صحیح ماساژ دادن گل مژه را چشم پزشک به بیمار آموزش می دهد.

نتیجه گیری
بیماری گل مژه چشم یکی از بیماری های شایع چشم است که در آن غدد پلک چشم مسدود می شوند و حالتی برجسته مانند و متورم در پلک تشکیل می شود. این بیماری می تواند روی پلک بالا یا پایین و بخش های خارج پلک تشکیل شود. عواملی مانند عدم رعایت بهداشت چشم، استفاده از لنزهای غیر بهداشتی، مبتلا شدن به برخی از بیماری‌ها مانند بلفاریت جزو علت های ابتلا به این بیماری بر شمرده می شوند. از طریق آنتی بیوتیک و تخلیه گل مژه می توان این بیماری را درمان کرد. برای درمان این بیماری می توانید به مطب دکتر رضا پورمازار متخصص چشم مراجعه کنید.

رتینوپاتی نوزادان نارس

رتینوپاتی نوزادان نارس چیست؟

رتینوپاتی نوزادان نارس که تحت عنوان ROP نیز شناخته می شود یکی از علت های اصلی نابینایی در نوزادان است که قابل پیشگیری است. این اختلال مربوط به شبکیه چشم است؛ از آنجا که محل تشکیل تصاویر در چشم، شبکیه است و اطلاعات بینایی از طریق شبکیه به عصب بینایی و از آنجا به مغز منتقل می شود؛ پیشرفت و عدم درمان این بیماری می‌تواند موجب کوری شود. هرچقدر کودک نارس تر باشد، وزن آن هنگام تولد کمتر باشد و مشکلات بیشتری داشته باشد احتمال وقوع و پیشرفت رتینوپاتی در کودک بیشتر می شود. در ادامه مطلب در خصوص علت های اصلی و نحوه تشخیص این بیماری اطلاعاتی ارائه می ‌شود.

علت اصلی رتینوپاتی نوزادان نارس چیست؟

علت اصلی این بیماری مربوط به کامل نشدن عروق شبکیه است. عدم تکامل عروق می تواند منجر به ایسکمی شود و رگ‌زایی غیر طبیعی را به وجود آورد. احتمال بروز این بیماری در کشورهای پیشرفته کم تر است زیرا یکی از دلایل ابتلا به این بیماری استفاده از مقدار زیاد اکسیژن برای نوزادان نارس است؛ با پیشرفت روش های نگهداری از نوزادان احتمال رتینوپاتی تا حدود زیادی کم شد.
علت اصلی نابینایی در اثر رتیونپاتی بعد از آن عبارت است از:
نئوواسکولاریزاسیون: زمانی که نوزاد، نارس متولد می شود برای تکامل و رشد به دستگاه های خاصی وارد می شود. اکسیژن مکمل که در دستگاه قرار دارد باعث تشکیل رگ های خونی غیر طبیعی و غیر عادی در شبکیه می شود؛ به این رگزایی نئوواسکولاریزاسیون می‌گویند که به مرور زمان این رگ ها پاره می‌ شوند و ایجاد زخم و خونریزی در شبکیه می کنند. زخم های ایجاد شده باعث کشیدگی شبکیه و جدا شدن آن می شود. این عامل می ‌تواند یکی از مهم‌ترین علت‌های نابینایی در پی رتینوپاتی باشد.
سایر علت های اصلی رتینوپاتی نوزادان نارس عبارتند از:
تولد نوزاد با وزن کمتر از یک و نیم کیلو گرم
تولد نوزاد قبل از هفته 37 ام خصوصاً در هفته های بین ۲۶ تا ۲۸
کم بودن سن مادر
عوامل ژنتیکی
عفونت های دوران نوزادی
عدم دریافت اکسیژن کافی توسط شبکیه چشم

رتینوپاتی نوزادان نارس

رتینوپاتی نوزادان نارس

رتینوپاتی نوزادان نارس چگونه تشخیص داده می شود؟

از آنجا که این اختلال در نوزادان نارس شایع است پزشکان غربالگری را به دقت انجام می دهند. به همین خاطر تمامی نوزادانی که قبل از هفته ۳۲ متولد می شوند به طور دقیق معاینه می شوند و در هفته چهارم بعد از تولد نیز به طور دقیق مورد بررسی قرار می‌گیرند. نوزادانی که با وزن زیر دو کیلوگرم متولد می شوند حتی اگر به موقع متولد شده باشند؛ مورد معاینه و بررسی دقیق قرار می گیرند.غربالگری از اهمیت زیادی برخوردار است و می‌تواند حداقل ۸۵ درصد کودکان را از نابینایی و مشکلات بینایی نجات دهد.
برخی از علائم بالینی نیز می توانند به پزشک در تشخیص دقیق تر کمک کنند که این علائم عبارتند از:
• مشاهده تعداد معدودی رگ خونی در چشم
• افزایش تعداد رگ ها با گذر زمان
• ایجاد انحراف در چشم
• سفید بودن مردمک
• حرکات غیر عادی در چشم
روش های تشخیصی: از آنجا که برخی از علائم مانند رگزایی غیر طبیعی در چشم با چشم غیر مسلح قابل تشخیص نیست، چشم پزشکان از روش‌های خاصی برای تشخیص استفاده می کنند. چشم پزشک برای تشخیص ابتدا قطره های گشاد کننده مردمک را در چشم نوزاد تزریق می کند سپس با استفاده از افتالموسکوپ چشم نوزاد را معاینه می کند. ممکن است متخصص چشم با استفاده از دستگاهی به نام RET CAM عکس های سریالی در فواصل زمانی معین از شبکیه تهیه کند و با مقایسه عکس ها به رگزایی غیر طبیعی و رتینوپاتی پی ببرد.

پزشکان از چه روش هایی برای درمان رتینوپاتی نوزادان نارس استفاده می کنند؟

تشخیص و درمان به موقع رتینوپاتی نوزادان نارس از اهمیت بسیار بالایی برخوردار است؛ زیرا این بیماری عوارض زیادی را به همراه دارد و اگر در درمان آن تعویق شود ممکن است نوزاد برای همیشه بینایی خود را از دست دهد. این بیماری در درجات مختلفی بروز پیدا می‌کند که چشم پزشک با توجه به درجه و میزان پیشرفت بیماری روش درمانی را مشخص می کند.
رایج ترین روش های درمان رتینوپاتی نوزادان نارس عبارتند از:
تزریق بواسیزوماب: در صورتی که بیماری در درجه یک و دو وجود داشته باشد؛ متخصص از تزریق بواسیزوماب در داخل زجاجیه برای درمان استفاده می کند. در برخی از مواقع درجه یک و دو رتینوپاتی بدون به کاربردن روش درمانی خاصی به صورت خود به خود درمان می شود؛ اما از آنجا که احتمال عود این بیماری وجود دارد پزشک متخصص این روش درمانی را به کار می‌گیرد.
لیزر درمانی: لیزر درمانی به عنوان درمان اصلی رتینوپاتی نوزادان ‌نارس به کار برده می شود و برای درجات بالاتر بیماری مانند درجه سه به کار برده می شود. امکان عود بیماری در درمان لیزر بسیار کم است. در روش لیزر درمانی زخم ها و برش هایی در کنار شبکیه ایجاد می شود. در لیزر درمانی رشد رگ های خونی متوقف می ‌شود و این بیماری درمان می شود.
کرایوتراپی: کرایوتراپی یک روش درمانی تقریباً قدیمی است که در آن بخشی از سلول‌های شبکیه منجمد می ‌شود و با این کار رشد رگ های خونی متوقف می‌شود و از جداشدگی شبکیه جلوگیری می شود.
درمان جراحی: اگر بیماری پیشرفت پیدا کرده باشد؛ نوزاد در خطر نابینایی قرار گرفته باشد و احتمال جداشدگی شبکیه وجود داشته باشد؛ پزشک متخصص از روش جراحی اسکلرال بالکینگ استفاده می کند. در این روش نوزاد بیهوش می شود و کمربندی از جنس سیلیکون در اطراف صلبیه قرار داده می شود تا فشار وارد شده به شبکیه کم شود و از خطر نابینایی و جداشدگی شبکیه جلوگیری شود.

رتینوپاتی نوزادان نارس

رتینوپاتی نوزادان نارس

نتیجه گیری
رتینوپاتی نوزادان نارس یکی از بیماری های شایع چشمی در بین نوزادان نارس است. مشکلات تنفسی نوزاد، وزن کم نوزاد هنگام تولد، کم بودن سن مادر و دریافت اکسیژن مکمل با فشار بالا از عوامل رتینوپاتی است. اگر این بیماری پیشرفت پیدا کند به مرور زمان شبکیه چشم جدا می شود و نوزاد برای همیشه بینایی خود را از دست می دهد. به همین سبب تشخیص به موقع و غربالگری هنگام تولد از اهمیت بالایی برخوردار است. اگر نوزاد شما پیش از موعد متولد شده است یا وزن آن هنگام تولد کم بوده است پیشنهاد می شود که برای معاینه به مطب دکتر رضا پورمازار متخصص چشم مراجعه کنید تا از عواقب و عوارض این بیماری در نوزاد خود جلوگیری کنید.