چند روز بعد از عمل لیزیک چشم می توان رانندگی کرد؟

عمل لیزیک چشم یکی از رایج‌ترین روش‌های درمانی برای عیوب انکساری چشم مانند نزدیک بینی، دوربینی و آستیگماتیسم است. علاوه بر روش لیزیک، از روش‌های دیگری چون ppk و لازک استفاده می‌شود. استفاده از لیزر اگزایمر در این روش باعث شده تا این روش جراحی به نام لیزیک شناخته شود. تکنولوژی لیزر اگزایمر یا اکسایمر برای اولین بار در سال ۱۹۷۶ میلادی توسط کمپانی IBM ابداع شد. پس از آن این تکنولوژی به رایج‌ترین روش جراحی قرنیه چشم تبدیل شد؛ موفقیت بالای این روش باعث شد تا در دهه‌های اخیر از این روش حتی برای کسانی که شماره‌های چشم بالایی دارند؛ استفاده شود. افرادی که تصمیم به انجام این عمل جراحی می‌گیرند دارای برخی از سؤالات هستند. به‌عنوان‌مثال چند روز بعد از عمل لیزیک می‌توان رانندگی کرد؟
با توجه به این که سالانه افرادی زیادی عمل لیزیک را انجام می‌دهند بر آن شدیم تا به برخی از سؤالات رایج در این زمینه پاسخ دهیم. در ادامه با ما همراه باشید.

 

عمل لیزیک به چه نحوی انجام می‌شود

ابتدا در این روش فلپ یا ورقه نازکی از سطح قرنیه به ضخامت ۱۶۰ میکرون برداشته می‌شود؛ سپس با استفاده از نور لیزر بدون ایجاد هیچ‌گونه برشی عیوب انکساری چشم رفع می‌شود؛ پس از رفع عیوب فلپ قرنیه در جای خود قرار داده می‌شود.
این روش جراحی بدون نیاز به بیهوشی انجام می‌شود و ازآنجاکه از پالس‌های کوتاه مدت استفاده می‌شود؛ نیاز نیست تا در مدت زمان طولانی چشم بدون حرکت نگه داشته شود. روش دقیق جراحی با توجه به پارامترهای مختلفی تعیین می‌شود؛ ضخامت قرنیه، نوع مشکل چشم، شماره چشم، فیزیک و بیولوژیک چشم از جمله این پارامترها هستند. به‌عنوان‌مثال روشی که برای جراحی لیزیک دوربینی به کار برده می‌شود با روشی که برای نزدیک بینی به کار برده می‌شود متفاوت است. تراش لیزری در عمق قرنیه چشم برای کاهش شماره عینک مثال دیگری است که می‌توان برای نحوه انجام عمل لیزیک زد. موفقیت عمل لیزیک در افراد نزدیک بین بیشتر از سایر افراد است.

 

چه کسانی کاندید انجام این عمل هستند

با وجود تمام مزیت‌هایی که عمل لیزیک دارد؛ ممکن است برای برخی از افراد محدودیت ایجاد نماید. افرادی کاندید مناسب برای انجام عمل لیزیک هستند که حداقل ۱۹ سال تمام داشته باشند.
افرادی که شماره چشم آنها مدام تغییر می‌کند؛ کاندیدای مناسبی برای عمل لیزیک نیستند. برای این که بتوانید در لیست کاندیداهای این عمل قرار بگیرید باید حداقل به مدت ۱۸ ماه شماره چشم شما ثابت مانده باشد. علاوه بر این ویژگی‌ها باید دید شما با عینک کامل باشد تا بتوانید این عمل را انجام دهید.
افرادی که دچار بیماری‌های چشمی مانند قوز قرنیه هستند؛ متأسفانه نمی‌توانند این عمل را انجام دهند.
برای انجام عمل چشم با لیزر اگزایمر نباید قرنیه نازکی داشته باشید. خانم‌های باردار و شیرده باید پس از سپری شدن این دوران برای انجام عمل لیزیک اقدام نمایند.

 

مراقبت‌های قبل از این جراحی چیست

مراقبت‌های قبل و بعد از عمل جراحی از اهمیت بسیار بالایی برخوردار هستند. این مراقبت‌ها می‌توانند تأثیر چشمگیری در موفقیت عمل جراحی بگذارند. برای اینکه عمل شما با بیشترین درصد موفقیت انجام شود نکات زیر را جدی بگیرید:

  • بهتر آن است که چند روز قبل از عمل جراحی چشمان و پلک‌های خود را با شامپو بچه رقیق شده به خوبی شستشو دهید.
  • استفاده از لوازم آرایشی حداقل ۴ روز قبل از عمل به هیچ عنوان توصیه نمی‌شود.
  • حداقل ۷ روز قبل از عمل استفاده از لنزهای تماسی نرم را کنار بگذارید.
  • حداقل یک ماه قبل از عمل از لنزهای تماسی سخت استفاده نکنید.
  • روز عمل از هیچ گونه مواد معطر مانند کرم، لوسیون و ادکلن استفاده نکنید.
  • از انجام فعالیت‌هایی که باعث افزایش فشار چشم شما می‌شود؛ حداقل به مدت یک هفته اجتناب کنید.
چند روز بعد از عمل لیزیک چشم می توان رانندگی کرد؟

چند روز بعد از عمل لیزیک چشم می توان رانندگی کرد؟

مراقبت‌های بعد از عمل لیزیک چشم چیست

برای اینکه بعد از عمل لیزیک چشم عوارضی به سراغ شما نیاید و تأثیر عمل لیزیک به خوبی مشهود باشد؛ باید بعد از عمل مراقبت‌هایی را انجام دهید.

  • به مدت چهار تا ۷ روز از شستن صورت و چشمان خود اجتناب کنید.
  • حداقل دو هفته بعد از عمل نباید به هیچ عنوان از لوازم آرایشی استفاده کنید.
  • به مدت یک هفته بعد از عمل لیزیک چشم به صفحه گوشی و کامپیوتر خیره نشوید؛ در مواقع اضطراری می‌توانید با زدن عینک محافظ و به صورت محدود از آنها استفاده کنید.
  • تا دو روز پس از عمل جراحی نباید از وسایل نقلیه عمومی استفاده کنید؛ تمام رفت و آمدهای شما باید توسط خانواده و دوستان کنترل شود.
  • دستورات پزشک متخصص را مو به مو انجام داده و به موقع از قطره‌ها و داروهای خود استفاده نمایید.
  • تا شش ماه از مواجهه با نور مستقیم خورشید پرهیز کرده و هنگام بیرون رفتن حتماً از عینک آفتابی استفاده کنید.
  • خودداری کردن از کارهای ظریف چشمی حداقل تا یک هفته پس از عمل ضروری است. بهتر آن است که پس از آرام گرفتن کامل چشم، کارهای ظریف انجام شود.
  • حداقل تا دو ماه پس از عمل لیزیک از شنا کردن پرهیز کنید.

در صورتی که چشم شما خشک باشد این مراقبت‌ها را باید در مدت زمان طولانی‌تری انجام دهید.

 

چند روز بعد از عمل لیزیک می‌توان رانندگی کرد

برای پاسخ دادن به این سؤال باید جوانب مختلفی را مورد بررسی قرار داد. اما این نکته را در نظر داشته باشید که به هیچ عنوان نباید بعد از عمل لیزیک رانندگی کنید. زمان دقیق رانندگی بعد از عمل جراحی لیزیک را باید پزشک متخصص به شما اعلام کند.
سرعت بهبود زخم و سرعت بهبود دید از جمله عواملی هستند که تعیین می‌کند؛ شما چند روز بعد از عمل جراحی لیزیک می‌توانید رانندگی کنید. پزشک بعد از انجام عمل به طور مرتب چشم شما را معاینه می‌کند؛ بعد از اینکه زخم‌های شما بهبود پیدا کرد؛ تاری دید شما برطرف شد و چشم شما کاملاً آرام گرفت؛ مجاز به رانندگی هستید.

 

دوره نقاهت بعد از عمل لیزیک چقدر است

نمی‌توان به طور دقیق زمان مشخصی را برای دوره نقاهت بعد از عمل جراحی لیزیک مشخص کرد. نوع بیماری چشم، درجه چشم، واکنش چشم بیمار و فناوری استفاده شده در این عمل از جمله پارامترهایی هستند که دوره نقاهت را تعیین می‌کنند.
اگر عمل جراحی لیزیک چشم با موفقیت انجام شده باشد؛ دوره نقاهت به طور متوسط یک هفته طول می‌کشد.
بیمار ممکن است بعد از عمل جراحی لیزیک دچار درد و سوزش خفیف باشد که معمولاً چند ساعت بعد از عمل این درد و سوزش خفیف برطرف می‌شود.
به این نکته نیز توجه داشته باشید که بیمار به انتظار واقعی خود بین دو هفته تا سه ماه بعد از عمل می‌رسد.
سن بیمار می‌تواند نقش مهمی در دوره نقاهت پس از عمل داشته باشد؛ هر چقدر سن و درجه چشم بیمار پایین‌تر باشد؛ دوره نقاهت کوتاه‌تر خواهد بود.

 

عوامل خطرساز قبل از عمل چیست

برخی از عوامل می‌توانند بر موفقیت عمل جراحی لیزیک تأثیر منفی بگذارند به این عوامل، عوامل خطرزا گفته می‌شود.
التهاب لبه پلک‌ها، خشکی چشم‌ها، نازک بودن قرنیه، آستیگماتیسم با درجه بالا، بیماری‌هایی مانند دیابت و بیماری‌های روماتیسمی، آلرژی‌های فصلی از این دست عوامل هستند. افرادی که مشاغل خاص دارند مانند جوشکاران صنعتی، افرادی که در محیط‌های آلوده فعالیت می‌کنند؛ افراد شاغل در کارخانه‌ها خصوصاً افرادی که مدام در معرض مواد شیمیایی و بخارهای سمی قرار می‌گیرند؛ جزو افراد حساس قرار می‌گیرند؛ عمل جراحی لیزیک در این‌گونه افراد باید با نهایت دقت انجام شود و معاینات قبل از عمل با حساسیت بالا انجام شود.

 

برای انجام عمل لیزیک چشم به چه کسی مراجعه کنیم

میزان موفقیت عمل لیزیک چشم تا حد قابل توجهی به مهارت جراح بستگی دارد. به همین دلیل عمل لیزیک باید توسط پزشک متخصص و مجرب در این حوزه انجام شود. آقای دکتر پورمازار جراح و متخصص عمل لازک چشم، لیزیک، بلفاروپلاستی در تهران سال‌های طولانی است که عمل لیزیک را با بهره گرفتن از جدیدترین متدهای روز دنیا برای بیماران خود انجام می‌دهند. شما می‌توانید برای کسب اطلاعات بیشتر به صورت حضوری به مطب ایشان مراجعه کنید.

 

نتیجه گیری

عمل لیزیک یکی از روش‌های جراحی پرطرف‌دار در دهه‌های اخیر است که می‌تواند عیوب انکساری چشم را درمان و بهبود دهد. برای رسیدن به تأثیر بیشتر این عمل باید مراقبت‌های قبل و بعد از عمل را به خوبی انجام داد. اگر بعد از گذشت یک هفته از عمل لیزیک همچنان درد چشم را تجربه کردید یا ترس از نور داشتید یا با کاهش دید مواجه شدید؛ سریعاً به پزشک متخصص مراجعه کنید. دوره نقاهت این عمل به طور متوسط یک هفته بوده و پس از آن می‌توانید فعالیت‌های سبک خود را انجام دهید.

عوارض گذاشتن لنز داخل چشمی

 

عیوب انکساری چشم به روش‌های مختلفی درمان می‌شود که از جمله آنها می‌توان به عینک، لنز تماسی و لنز داخل چشمی اشاره کرد. کاشت انواع لنز داخل چشم برای درجات شدید عیوب انکساری چشم مورد استفاده قرار می‌گیرد. روش مذکور برای درمان آب مروارید نیز کاربرد دارد. این مقاله به بررسی عوارض گذاشتن لنز داخل چشمی اختصاص داده شده است. خواندن این مقاله برای کسانی که قصد انجام این جراحی را دارند، توصیه می‌شود.

 

لنز داخل چشمی چیست

عیوب انکساری یکی از شایع‌ترین مشکلات چشمی است. این عیوب نزدیک بینی، دوربینی و آستیگماتیسم را شامل می‌شود. آب مروارید را نیز می‌توان به مشکلات شایع چشمی اضافه کرد. رفع این مشکلات به روش‌های مختلف امکان‌پذیر است. عینک، لنز تماسی و لنز داخل چشمی از جمله این روش‌ها به شمار می‌رود. درجات خفیف عیوب انکساری چشم با استفاده از عینک یا لنز تماسی طبی درمان می‌شود. اما در صورت شدت یافتن عیوب انکساری یا بروز آب مروارید، استفاده از لنزهای داخل چشمی ضرورت پیدا می‌کند.
لنز داخل چشمی مشابه عدسی طبیعی چشم و از جنس پلاستیک است. این عدسی مصنوعی به صورت شفاف، انعطاف‌پذیر و سبک طراحی می‌شود. اولین استفاده از لنزهای داخل چشمی به سال 1960 بازمی گردد. البته این روش در سال 1981 به تأیید FDA رسیده است. لنزهای داخل چشمی و لنزهای تماسی به لحاظ نحوه استفاده با یکدیگر تفاوت دارند. لنزهای داخل چشمی تحت عمل جراحی داخل کره چشم کاشته می‌شوند. این در حالی است که لنزهای تماسی (طبی یا زیبایی) به صورت موقت داخل چشم قرار گرفته و خارج می‌شوند. انواع مختلفی از لنزهای داخل چشمی بر حسب کاربرد و نحوه استفاده در دسترس قرار دارد.

 

انواع لنز داخل چشمی

بر حسب نیاز انواع مختلفی از لنزهای چشمی طراحی و تولید شده است. بر حسب نحوه کارگذاری این لنزها به دو دسته اتاق قدامی و اتاق خلفی تقسیم می‌شوند. لنزهای اتاق قدامی در جلوی عنبیه قرار می‌گیرند. امکان قرار دادن پایک این لنزها در زاویه چشم یا روی عنبیه وجود دارد. لنزهای اتاق خلفی نیز همان گونه که از نامشان برمی آید، پشت عنبیه قرار می‌گیرند. پایک‌ها در این روش به شیار مژگانی یا صلبیه چشم متصل می شود.
بر حسب کاربرد نیز لنزهای داخل چشمی به دو نوع تک کانونی و چند کانونی تقسیم می‌شوند. لنزهای تک کانونی مختص اصلاح بینایی در فواصل محدود هستند. اما نوع چند کانونی وظیفه اصلاح بینایی در فواصل مختلف را بر عهده دارند. کاشت عدسی داخل چشمی برای رفع عیوب انکساری چشم بدون برداشت عدسی طبیعی انجام می‌شود. به عبارتی عدسی مصنوعی در مقابل عدسی طبیعی قرار گرفته و نواقص آن را جبران می‌کند. اما در شرایطی برداشت عدسی طبیعی و جایگزینی آن با لنز مصنوعی ضرورت پیدا می‌کند؛ به‌عنوان‌مثال می‌توان به آب مروارید اشاره کرد.

عوارض گذاشتن لنز داخل چشمی

عوارض گذاشتن لنز داخل چشمی

شرایط لازم برای استفاده از لنز داخل چشمی

برای انجام این عمل بالا بودن شماره چشم (نزدیک بینی یا دوربینی) ضرورت دارد. نزدیک بینی از منفی 3 تا منفی 23 دیوپتر و دوربینی از مثبت 1 تا مثبت 12 دیوپتر قابل قبول است. ثابت بودن شماره چشم به مدت یک سال نیز یکی دیگر از شروط این جراحی است. البته تغییرات کمتر از 5/0 دیوپتر در سال مانعی ندارد. شرایط سنی این عمل نیز بالای 18 و کمتر از 60 سال است. البته سن مناسب بین 45-21 سال قرار دارد. این جراحی برای زنان در دوران بارداری یا شیردهی مجاز نیست.

 

نحوه کاشت لنز داخل چشمی

متخصص چشم پزشک قبل از عمل سابقه بیماری و داروهای مصرفی بیمار را بررسی می‌کند. بررسی کامل چشم (مردمک، قرنیه، عدسی، شبکیه و …) قبل عمل نیز ضرورت دارد. بررسی هر یک از این موارد و ارزیابی عیوب انکساری چشم نیازمند انجام توپوگرافی چشم است. متخصص بعد از این مراحل با تجهیزات مخصوص اقدام به اندازه گیری دقیق ابعاد لنز مصنوعی می‌کند. زیرا بزرگ یا کوچک بودن لنز، مشکلات بسیاری را برای بینایی فرد ایجاد می‌کند.
عمل جراحی کاشت لنزهای دخل چشمی بسیار کوتاه و حدود 30 دقیقه به طول می‌انجامد. ابتدا چشم با استفاده از قطره مخصوص بی حس می‌شود. سپس برشی روی قرنیه ایجاد شده و لنز مصنوعی داخل چشم قرار می‌گیرد. 2 ساعت بعد از عمل، وضعیت بیمار به لحاظ وضعیت قرنیه، موقعیت لنز، فشار داخل چشم و بسیاری موارد دیگر ارزیابی می‌شود. در صورت عدم بروز مشکل ترخیص شده تا باقی مراحل درمان را در منزل سپری کند. بهبود وضعیت بینایی از بعد عمل جراحی مشخص می‌شود. اما برای مشخص شدن نتایج اصلی به 3 هفته زمان نیاز است. امکان عمل هم‌زمان هر دو چشم وجود دارد. اما گاهی پزشک بر اساس شرایط فرد عمل چشم دوم را به چندهفته‌ای موکول می‌کند.

مزایای استفاده از لنز داخل چشمی

لنز مورد استفاده در این روش به صورت دائمی داخل چشم کاشته می‌شود. ازاین‌رو همانند لنزهای تماسی نیازی به مراقبت‌های روزانه و ضدعفونی کردن ندارد. لنزهای داخل چشمی برای رفع عیوب انکساری شدید چشمی (دوربینی، نزدیک بینی و آستیگماتیسم) گزینه بسیار مناسبی است. این در حالی است که مشکلات چشمی حاد به عینک، جراحی لیزری یا لنزهای تماسی پاسخ مناسبی نمی‌دهد. سایر مزایای استفاده از لنز داخل چشمی عبارتند از:

  • در صورت نازک بودن قرنیه نیز می‌توان از این روش استفاده کرد. این در حالی است که نازک بودن قرنیه یک مانع جدی برای انجام لیزر یا لیزیک به شمار می‌رود.
  • قابل بازگشت است و در صورت نیاز می‌توان آن را از چشم خارج کرد. این موضوع مورد توجه افراد مبتلا به آب مروارید قرار دارد.
  • مشکلاتی چون خشک چشم کمتر رخ می‌دهد.
  • کیفیت قرنیه طی جراحی تغییر نمی‌کند.
  • جای زخم به سرعت بهبود پیدا می‌کند.
عوارض گذاشتن لنز داخل چشمی

عوارض گذاشتن لنز داخل چشمی

عوارض استفاده از لنزهای داخل چشمی

کاشت لنز داخل چشم نیازمند انجام عمل جراحی است. در این جراحی قرنیه برش خورده و دوره نقاهت تا هفته‌ها یا ماه‌ها به طول می‌انجامد. همچنین امکان بروز عفونت یا التهاب قرنیه وجود دارد. عدم تطابق محور بینایی و مرکز عدسی یا لنز مصنوعی (بیش از اندازه 25 الی 50 میلیمتر) یکی دیگر از عوارض این جراحی است. در این شرایط عیوب انکساری چشم برطرف نمی‌شود. امکان آسیب دیدن قرنیه طی عمل جراحی نیز وجود دارد. افزایش فشار چشم را نیز می‌توان به عنوان یکی از عوارض این جراحی در نظر گرفت. افزایش فشار تحت تأثیر احتباس مواد در اتاق قدامی چشم یا انسداد مردمک رخ می‌دهد. در این شرایط امکان آسیب به اعصاب چشمی و بروز آب سیاه وجود دارد.

 

سخن پایانی

ما در این مقاله به بررسی انواع لنز داخل چشمی و عوارض آن پرداختیم. این روش برای درمان عیوب انکساری شدید چشم و آب مروارید مورد استفاده قرار می‌گیرد. عوارض این عمل جراحی شامل دوره نقاهت طولانی، امکان آسیب به قرنیه و عدم تطابق محور بینایی و مرکز عدسی مصنوعی است. به این موارد می‌توان افزایش فشار چشم و خطر ابتلا به آب مروارید و آب سیاه را نیز اضافه کرد. البته بسیاری از این عوارض با انجام عمل جراحی زیر نظر چشم پزشک متخصص و باتجربه قابل پیشگیری است. برای کسب اطلاعات بیشتر در این حوزه می‌توانید به صورت حضوری به مطب دکتر پورمازار جراح و متخصص عمل لازک چشم، لیزیک، بلفاروپلاستی در تهران مراجعه کنید.

راه های محافظت از چشم

چشم‌ها به عنوان یکی از اعضای بدن که از آن‌ها بسیار استفاده می‌شود، در معرض خطرات زیادی قرار دارند و به راحتی آسیب می‌بینند. عواملی مانند نور زیاد، استفاده از مواد آرایشی و بهداشتی نامناسب، غذاهای نامناسب و غیربهداشتی، کمبود خواب، استفاده از ابزارهای هوشمند مانند کامپیوتر، لب تاپ و… به مدت طولانی، قرار گرفتن در مقابل نور مستقیم آفتاب و رانندگی در شب از عواملی هستند که باعث بروز بیماری چشمی می‌شوند و خطرات زیادی را برای چشم ایجاد می‌کنند. چشم‌ها حساس‌ترین اعضای بدن هستند که اگر از آن‌ها به درستی مراقبت نشود، دچار آسیب‌های جدی می‌شوند. خشکی چشم، نزدیک بینی، دوربینی، آستیگماتیسم و موارد دیگر بیماری‌هایی هستند که سبب اختلال در بینایی می‌شوند. با توجه به همین موضوع بر آن شدیم تا در این مقاله به معرفی راه کارهای محافظت از چشم بپردازیم. با ما همراه باشید.

 

استفاده از برنامه غذایی مناسب

داشتن یک برنامه غذایی استاندارد و خوردن غذاهایی که برای سلامت چشم مؤثر هستند، یکی از راه‌های مراقبت از چشم است که تأثیری زیادی در جلوگیری از بروز انواع بیماری‌های چشمی مانند آب مروارید، آب سیاه، کم بینی در شب و… دارد. چشم‌ها برای سالم ماندن به مواد مختلفی مانند انواع آنتی اکسیدان، ویتامین و مواد معدنی دارد که درصد زیادی از این مواد از طریق خوردن غذاهایی سالمی مانند سبزیجات، میوه‌ها، پروتئین و لبنیات و… تأمین می‌شوند. آنتی‌اکسیدان هایی مانند امگا -3، ویتامین A,E,C، زینک، بتاکاروتن برای سلامت چشم بسیار ضروری هستند و در غذاهایی مانند انواع ماهی‌ها، مغزها، تخم مرغ، شیر، ماست، هویج، پرتقال و کلم‌پیچ یافت می‌شوند. هویج یکی از خوراکی‌هایی است که تأثیر زیادی در تقویت بینایی دارد و با افزایش ویتامین A در بدن باعث تقویت بینایی چشم‌ها در شب می‌شود. معمولاً به کسانی که از بیماری شب کوری یا کم بینی در شب رنج می‌برند توصیه می‌شود تا در برنامه غذایی روزانه خود از یک لیوان آب هویج استفاده کنند.

راه های محافظت از چشم

راه های محافظت از چشم

استفاده از عینک آفتابی

اشعه‌های خطرناکی مانند اشعه فرابنفش و مادون قرمز، یکی از عواملی هستند که سلامت چشم را به خطر می‌اندازند و باعث بروز بیماری‌های جدی در چشم و پوست می‌شوند. با نازک شدن لایه ازون، میزان تابش اشعه فرابنفش به سطح زمین بیشتر شده است. اشعه فرابنفش یا UV اگرچه ممکن است به طور مستقیم با چشم در ارتباط نباشند اما در اثر انعکاس این تابش از سطح زمین و اشیا به چشم ممکن است باعث آسیب شوند. بنابراین بهتر است در روزهای گرم تابستان و مناطقی که میزان تابش نور خورشید زیاد است، از عینک‌های آفتابی با کیفیت بالا استفاده شود تا در اثر برخورد چشم با این اشعه، آسیبی به چشم وارد نشود.

راه های محافظت از چشم

راه های محافظت از چشم

استفاده از مواد بهداشتی و آرایشی شخصی

یکی از عواملی که باعث آسیب دیدن چشم‌ها و ابتلا بیماری‌های عفونی مربوط به چشم می‌شود، استفاده از مواد بهداشتی و آرایشی دیگران است که ممکن است انواع باکتری و میکروب را با خود به همراه داشته باشد. بنابراین بهترین راه برای جلوگیری از بیماری‌های عفونی و حفظ سلامت چشم، استفاده از محصولات بهداشتی شخصی است که مانع از انتقال انواع ویروس به چشم می‌شود. همچنین استفاده از مواد آرایشی و بهداشتی که نشان استاندارد ندارد، عاملی دیگری است که باعث آسیب‌های چشمی می‌شود. بسیاری از لوازم آرایشی به دلیل داشتن مواد شیمیایی باعث بروز بیماری‌های مختلفی می‌شوند که بهتر است از لوازمی که از کیفیت بالا برخوردار هستند استفاده شود.

 

داشتن خواب کافی

داشتن خوابی کافی یکی از عواملی است که تأثیر مستقیم بر سلامت چشم دارد و از بروز بیماری‌هایی مانند خشکی چشم جلوگیری می‌کند. خواب مناسب و کافی علاوه بر سلامت چشم، تأثیر زیادی در یادگیری، قدرت حافظه، شادابی و سلامت بدن دارد که متأسفانه امروزه به دلیل استفاده از انواع وسایل الکترونی، بسیاری از افراد از خواب کافی در زمان مناسب برخوردار نیستند. چشم‌ها از زمان بیداری یا در طی روز دائماً در حال فعالیت هستند و خوابیدن یک راه مناسب برای استراحت و رفع خستگی چشم‌ها است. در واقع خوابیدن شبانه که از کیفیت مطلوب برخوردار باشد، علاوه بر افزایش قدرت سیستم ایمنی برای مقابله با ویروس‌ها و بیماری‌های عفونی، با فراهم کردن رطوبت مورد نیاز چشم‌ها در تقویت بینایی چشم‌ها تأثیرگذار است. یکی از بیماری‌هایی که به دلیل نداشتن خواب کافی چشم را تهدید می‌کند، خشکی چشم است که به دلیل نداشتن استراحت کافی و استفاده زیاد از چشم به وجود می‌آید. در بیماری خشکی چشم، رطوبت کافی برای چشم وجود ندارد و اشک چشم به سختی جاری می‌شود. خشکی چشم با علائمی مانند حساسیت به نور، درد چشم و خارش همراه هستند که اگر به موقع درمان نشود خطرات زیادی را به همراه دارد.

راه های محافظت از چشم

راه های محافظت از چشم

استفاده صحیح از لپ تاب و موبایل

ابزارهای هوشمندی مانند لپ تاب، تلفن همراه، کامپیوتر و… به دلیل داشتن اشعه‌های خطرناک و نور آبی باعث آسیب دیدن چشم ها می‌شود. استفاده طولانی مدت از این ابزارها علاوه برخشکی چشم باعث بروز بیماری‌های چشمی نزدیک بینی و دوربینی می‌شود. بهتر است در هنگام استفاده از این ابزار هر چند وقت یک بار چشمان خود را استراحت دهند تا از بروز بیماری خشکی چشم جلوگیری شود. کسانی که در طی روز به مدت طولانی از کامپیوتر استفاده می‌کنند بهتر است به دستور پزشک از قطره اشک مصنوعی برای جلوگیری از خشکی چشم استفاده کنند یا در طی کار کردن هر 30 دقیقه یکبار چشمان خود را استراحت دهند.

 

مراجعه به موقع و منظم به چشم پزشک

یکی از راه‌های مراقبت از چشم، مراجعه به موقع و منظم به چشم پزشک است. سالانه درصد زیادی از مردم به دلیل بی توجهی و مراجعه نکردن به چشم پزشک دچار بیماری‌های چشمی و شدید شدن آسیب‌های چشمی می‌شوند که آثار جبران‌ناپذیری را به همراه دارد. تمام افراد باید با مراجعه به چشم و معاینه سالانه از شرایط چشم خود مطلع شوند تا اگر عاملی سلامت چشم را به خطر می‌اندازد، رفع کنند. معمولاً افرادی که در شرایط سنی بالاتر هستند نسبت به افرادی با سنین کمتر، بیشتر در معرض خطر هستند و بهتر است برای معاینه چشم هر سال به پزشک مراجعه کنند تا از وضعیت چشم خود با خبر شوند. شما می‌توانید برای ویزیت به صورت حضوری به مطب دکتر پورمازار دکتر چشم پزشکی و جراح و متخصص بلفاروپلاستی، لیزیک و لازک چشم، کاتاراکت (آب مروارید) و عمل زیبایی پلک در تهران مراجعه کنید.

انسداد مجاری اشک چیست؟

وقتی مجرای باریکی که باعث تخلیه اشک از سطح چشم به داخل بینی می‌شود دچار انسداد شود، به این حالت انسداد مجاری اشک گفته می‌شود. این انسداد به دو صورت مادر زادی و اکتسابی است. در حالت اکتسابی عفونت سبب این انسداد می‌شود. در نوع مادر زادی آن نوزاد در سن 3 تا 12 هفتگی ریزش اشک مداوم پیدا می‌کند. اغلب موارد در نوع مادرزادی ریزش اشک از یک چشم صورت می‌گیرد اما در موارد نادر ریزش اشک در هر دو چشم دیده می‌شود.

هنگامی که مجرای اشک فرد مسدود شده باشد، اشک نمی‌تواند به طور طبیعی تخلیه شود و چشم حالت آبکی و تحریک شده پیدا می‌کند. این شرایط به دلیل انسداد جزئی یا کامل در سیستم تخلیه اشک ایجاد می‌شود. مجرای اشک مسدود شده در نوزادان معمولاً بدون هیچ گونه درمانی در سال اول زندگی بهتر می‌شود. در بزرگسالان مجرای اشک مسدود شده ممکن است به دلیل آسیب، عفونت یا تومور باشد.

 

علائم انسداد مجاری اشک

علائم انسداد چشم در اغلب موارد خود را در همان مراحل اولیه بیماری نشان می‌دهند. علائم و نشانه‌های گرفتگی مجرای اشکی عبارتند از:

  • قرمزی قسمت سفید چشم
  • عفونت یا التهاب مکرر چشم
  • تورم دردناک نزدیک به گوشه داخلی چشم
  • پوسته شدن پلک‌ها
  • ترشحات مخاطی یا چرکی در سطح چشم
  • تاری دید

 

انسداد مجاری اشکی چگونه تشخیص داده می‌شود

انسداد مجاری اشکی توسط متخصص چشم تشخیص داده می‌شود. به همین دلیل افرادی که دارای علائم این بیماری هستند بهتر است که در اسرع وقت به پزشک مراجعه کنند. برای اینکه وضعیت فرد به خوبی تشخیص داده شود پزشک سؤالاتی می‌پرسد و در مورد علائم مربوطه صحبت می‌کند سپس چشم را معاینه می‌کند و آزمایشاتی انجام می‌دهد. او علاوه بر چشم، بینی را نیز معاینه می‌کند تا تشخیص دهد که آیا اختلال ساختاری مجاری بینی در انسداد مجاری اشک تأثیر داشته است یا نه؟ چنان چه پزشک پس از بررسی‌های ابتدایی احتمال ابتلا به انسداد مجاری اشکی را داد برای تشخیص قطعی آزمایش‌های دیگری را برای یافتن محل انسداد تجویز می‌کند.

انسداد مجاری اشک چیست

انسداد مجاری اشک چیست

آزمایش‌های تشخیص مجرای اشک مسدود شده

آزمایش تخلیه اشک

در این آزمایش میزان سرعت تخلیه اشک فرد مورد اندازه گیری قرار می‌گیرد. روی سطح هر چشم یک قطره از رنگی مخصوص قرار می‌دهند. اگر پس از گذشت 5 دقیقه و بیشتر رنگ هنوز روی سطح چشم باشد ممکن است فرد مبتلا به انسداد مجاری اشک باشد.

آبرسانی و کاوش

در این آزمایش پزشک برای بررسی میزان تخلیه اشک یک محلول نمکی را درون سیستم تخلیه اشک فرد می‌ریزد یا یک وسیله باریک را از راه سوراخ‌های کوچک گوشه چشم وارد می‌کند تا وضعیت انسداد را بررسی کند. گاهی خود این کاوش و بررسی می‌تواند مشکل را برطرف کند.

آزمایش‌های عکس برداری از چشم

در این آزمایش یک رنگ از ناحیه سوراخ گوشه پلک از طریق سیستم تخلیه اشک فرد منتقل می‌شود. بعد از آن برای یافتن محل و دلیل انسداد، عکس‌های اشعه ایکس، ترموگرافی کامپیوتری یا تصویر برداری رزونانس مغناطیسی از فرد گرفته می‌شود.

 

انسداد مجاری اشکی در چه کسانی شایع‌تر است

زنان مسن

معمولاً زنان مسن به دلیل تغییرات مربوط به سن بیشتر در معرض ابتلا به مجاری اشک مسدود شده هستند.

التهاب مزمن چشم

افرادی که به طور دائم در ناحیه چشم حالت قرمزی و التهاب و احساس سوزش داشته باشند بیش از سایرین در معرض ابتلا به مجرای اشک مسدود شده هستند.

عمل جراحی قبلی

سابقه جراحی چشم، پلک، بینی یا سینوس می‌تواند باعث ایجاد زخم در سیستم مجاری شود که این موضوع بعدها ممکن است سبب انسداد مجاری اشک شود.

افرادی که داروهای ضد گلوکوم مصرف می‌کنند

داروهای ضد گلوکوم اغلب برای استفاده موضعی روی چشم کاربرد دارد. استفاده از این داروهای موضعی می‌تواند فرد را در معرض ابتلا به انسداد مجاری اشک قرار دهد.

افرادی با سابقه پرتو درمانی یا شیمی درمانی

استفاده از روش‌های پرتو درمانی یا شیمی درمانی برای درمان سرطان به ویژه اگر تابش روی صورت یا سر باشد می‌تواند فرد را در معرض ابتلا به انسداد مجاری اشک قرار دهد.

انسداد مجاری اشک چیست

انسداد مجاری اشک چیست

درمان انسداد مجاری اشکی

نوع درمان بستگی به علت انسداد مجاری اشک دارد. گاهی ممکن است برای بهبود فرد به بیش از یک گزینه درمانی نیاز باشد. اگر علت مسدود شدن مجاری اشک تومور باشد باید تومور را معالجه کرد و در این صورت ممکن است برای رفع تومور عمل جراحی لازم باشد یا این که پزشک روش‌های درمانی دیگری را برای کوچک کردن آن تجویز کند. به طور کلی روش‌های درمان انسداد مجاری اشکی عبارتند از:

داروهای رفع عفونت

در صورتی که پزشک احتمال بدهد انسداد مجاری اشک به علت عفونت است ممکن است قطره‌های مخصوص چشم یا قرص آنتی‌بیوتیک تجویز کند.

مرور زمان یا ماساژ دهی

معمولاً نوزادانی که به صورت مادرزادی به انسداد مجاری اشکی مبتلا می‌شوند به‌مرورزمان بدون نیاز به درمان خاصی بهتر می‌شوند. این وضعیت می‌تواند با رشد سیستم تخلیه در اولین ماه‌های زندگی به وجود بیاید. غالباً غشای بافتی نازکی بر روی شکاف موجود در بینی وجود دارد. اگر با گذشت زمان انسداد مجاری اشک کودک بهتر نشد ممکن است پزشک یک ماساژ ویژه را برای کمک به باز کردن غشا آموزش دهد.
در صورتی که انسداد مجاری اشک به دلیل آسیب ناحیه‌ای از صورت باشد ممکن است پزشک بگوید منتظر بمانید تا مشخص شود که با بهبود ناحیه آسیب دیده مشکل رفع می‌شود یا نه؟ در واقع وقتی تورم کاهش پیدا کند ممکن است انسداد مجاری اشک خود به خود رفع شود.

اتساع، کاوش و شستشو

هنگام استفاده از این روش برای نوزادان بیهوشی عمومی انجام می‌شود. در این حالت پزشک دهانه مجرا را با وسیله مخصوص بزرگ می‌کند سپس یک پروب نازک از طریق سوراخ وارد سیستم تخلیه اشک می‌کند. در مورد بزرگسالانی که دارای سوراخ‌های باریک هستند پزشک می‌تواند با وسیله یک پروب کوچک سوراخ‌ها را گشاد کرده و مجاری اشک را شستشو دهد. این روش سرپایی ساده به طور موقت می‌تواند فرد را تسکین دهد.

اتساع سوند بالونی

در صورتی که درمان‌های اولیه مؤثر واقع شد و انسداد برگشت ممکن است پزشک از روش اتساع سوند بالونی استفاده کند. این روش معمولاً برای نوزادان و کودکان نوپا مؤثر است و ممکن است برای بزرگسالان دارای انسداد جزئی نیز مورد استفاده قرار بگیرد. برای انجام این روش درمان ابتدا بیهوشی عمومی به بیمار می‌دهند سپس پزشک از طریق انسداد مجاری اشک، در بینی یک لوله را با یک بالون تخلیه شده در نوک قرار می‌دهد. او چندین بالون را باد کرده و تخلیه می‌کند تا انسداد باز شود.

استنت یا لوله گذاری

در این روش نیز ابتدا بیهوشی عمومی انجام می‌شود. یک لوله نازک از جنس سیلیکون یا پلی اورتان از طریق یک یا هر دو سوراخ گوشه پلک فرد وارد می‌شود. بعد از آن این لوله‌ها از طریق سیستم تخلیه اشک به داخل بینی فرد منتقل می‌شوند. یک حلقه کوچک از این لوله در گوشه چشم قابل مشاهده است. به طور کلی لوله‌ها به مدت سه ماه باقی می‌مانند سپس آن‌ها را خارج می‌سازند. در این روش ممکن است عوارضی مانند التهاب ناشی از وجود لوله مشاهده شود.

 

عمل جراحی

معمولاً از عمل جراحی dacryocystorhinostomy برای درمان مجاری اشک مسدود شده استفاده می‌شود، این روش مجرای عبور اشک را برای تخلیه بینی فرد باز می‌کند. در صورتی که از این روش به عنوان یک روش سرپایی استفاده شود ابتدا بیهوشی عمومی یا یک بی حسی موضعی انجام می‌شود. مراحل این روش متفاوت است و به محل دقیق انسداد، میزان انسداد، تجربه جراح و تنظیمات بستگی دارد.
در روش خارجی این عمل، جراح برشی را در کنار بینی فرد، نزدیک محل قرارگرفتن کیسه اشکی ایجاد می‌کند. پس از اتصال کیسه اشکی به حفره بینی فرد و قرار دادن استنت در مجرای جدید، جراح با استفاده از چند بخیه برش‌های پوست را پیوند می‌زند.
در روش آندوسکوپی یا آندونازال، جراح از یک دوربین میکروسکوپی و سایر ابزارهای ریزی که از طریق سوراخ بینی به سیستم مجرای فرد وارد می‌شود، استفاده می‌کند. این روش به هیچ برشی احتیاج ندارد بنابراین جای زخمی هم باقی نمی‌ماند اما میزان موفقیت آن به اندازه روش خارجی نیست.
بعد از جراحی باید از اسپری ضد احتقان بینی و قطره‌های چشم برای جلوگیری از عفونت و کاهش التهاب استفاده کرد. پس از گذشت سه تا شش ماه فرد باید برای از بین بردن هرگونه استنت استفاده شده برای باز نگه داشتن کانال جدید، در طی روند بهبودی به مطب پزشک مراجعه کند.

 

برای تشخیص انسداد مجاری اشک باید به چه کسی مراجعه کنیم

همان طور که گفتیم تشخیص انسداد مجاری اشک توسط چشم پزشک انجام می‌شود. عدم درمان به موقع این بیماری می‌تواند عوارض جبران‌ناپذیری را به همراه داشته باشد. در صورتی که دارای برخی از علائم انسداد مجاری اشک هستید می‌توانید به صورت حضوری به مطب دکتر پورمازار دکتر چشم پزشکی و جراح و متخصص بلفاروپلاستی، لیزیک و لازک چشم، کاتاراکت (آب مروارید) و عمل زیبایی پلک در تهران مراجعه کنید.

توپوگرافی چشم چیست و چه کاربردهایی دارد؟

قرنیه اولین لایه چشم است و وظیفه متمرکز کردن پرتوهای ورودی روی عدسی یا لنز را بر عهده دارد. تغییر وضعیت قرنیه به لحاظ شکل، یکپارچگی، ضخامت، میزان رطوبت و … موجب بروز مشکلات مختلفی می‌شود. نزدیک بینی، دوربینی، آستیگماتیسم و قوز قرنیه از جمله این موارد به شمار می‌روند. لازمه درمان این مشکلات، بررسی دقیق وضعیت قرنیه با استفاده از نوعی تصویربرداری به نام توپوگرافی چشمی است. این مقاله به بررسی روش مذکور و کاربردهای آن اختصاص داده شده است. با ما تا پایان همراه باشید.

 

ساختار قرنیه

کره چشم شامل لایه‌های مختلفی است. اولین لایه با نام قرنیه از سلول‌های مخصوص و پروتئین تشکیل شده است. این لایه به دلیل نداشتن عروق خونی ظاهر شفافی دارد. تغذیه آن نیز توسط اشک و مایع موجود در بخش پشتی (زلالیه) انجام می‌شود. وظیفه قرنیه متمرکز کردن نور برای انعکاس به عدسی یا لنز است. همچنین از ورود اشعه‌های خطرناک فرابنفش به داخل چشم جلوگیری می‌کند. البته عملکرد صحیح و مناسب این لایه در گرو شفافیت آن است.
قرنیه از 5 لایه تشکیل شده است که به ترتیب شامل اپیتلیوم، بومن، استروما، مامبران دسمه و اندوتلیوم است. اپیتلیوم (خارجی‌ترین لایه قرنیه)، وظیفه جذب مواد مغذی از اشک و توزیع آن بین سلول‌های قرنیه را بر عهده دارد. این لایه همچنین از ورود گردوغبار و مواد بیماری زا به داخل چشم جلوگیری می‌کند. لایه بومن از کلاژن تشکیل شده است و در صورت آسیب‌دیدگی اپیتلیوم، آن را ترمیم می‌کند. بیشترین ضخامت قرنیه با سهم 90 درصدی مربوط به استروما است. این لایه از آب و کلاژن تشکیل شده است.
کلاژن موجب استحکام و انعطاف پذیری این لایه می‌شود. این مواد به شکلی کنار هم قرار گرفته‌اند که استروما دارای بیشترین شفافیت باشد. با کمی فاصله الیاف کلاژن به صورت متفاوت در کنار هم قرار گرفته و لایه مامبران دسمه را ایجاد کرده اند. وظیفه این لایه برای جلوگیری از ورود عفونت به بخش های داخلی چشم است. اندوتیلیوم (داخلی ترین لایه قرنیه) وظیفه متعادل سازی مایعات ورودی و مایعات خروجی از استروما را بر عهده دارد. این تعادل به حفظ شفافیت و جلوگیری از کدر شدن قرنیه کمک می‌کند.

 

توپوگرافی چشم چیست

هر گونه تغییر در شکل، ضخامت و ناهمواری سطح قرنیه موجب بروز مشکلات چشمی می‌شود؛ به‌عنوان‌مثال می‌توان به قوز قرنیه، نزدیک بینی، دوربینی و آستیگماتیسم اشاره کرد. تشخیص و درمان این مشکلات نیازمند ارزیابی دقیق از وضعیت قرنیه است. امکان انجام این ارزیابی با توپوگرافی قرنیه وجود دارد. توپوگرافی چشم نوعی تصویربرداری است که با هدف بررسی وضعیت قرنیه انجام می‌شود. شکل و انحنا، ناهمواری سطحی، ضخامت و رطوبت قرنیه از جمله مواردی است که از این روش به دست می‌آید.
البته این اطلاعات به صورت یک نقشه رنگی در اختیار چشم پزشک قرار می‌گیرد. رنگ‌های سرد و گرم نشان دهنده نوع ناهمواری در سطح چشم است. انواع مختلفی از دستگاه‌های توپوگرافی بر حسب شرکت تولید کننده وجود دارد. دستگاه‌های نوین در مقایسه با مدل‌های قدیمی با دقت بیشتری محاسبات ریاضی و اپتیکی را انجام می‌دهند. این روش کاملاً غیرتهاجمی است و هیچ گونه آسیبی به چشم وارد نمی‌شود. برای شروع فرد جلوی دستگاه توپوگرافی قرار می‌گیرد. حلقه‌های نور به سطح قرنیه برخورد کرده و بازتاب داده می‌شوند. داده‌های دریافتی در ادامه آنالیز و به نقشه‌های توپوگرافی تبدیل می‌شوند.

توپوگرافی چشم چیست و چه کاربردهایی دارد

توپوگرافی چشم چیست و چه کاربردهایی دارد

کاربرد توپوگرافی چشم

توپوگرافی یا تصویربرداری چشم در موارد مختلفی کاربرد دارد که از جمله آنها می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

تشخیص عیوب انکساری چشم

یکی از کاربردهای توپوگرافی چشم، تشخیص عیوب انکساری از قبیل نزدیک بینی (میوپی)، دوربینی (هیپروپی) و آستیگماتیسم است. در این مشکلات انحنای سطح قرنیه دستخوش تغییراتی قرار می‌گیرد؛ به‌عنوان‌مثال انحنای بیش از حد قرنیه موجب بروز نزدیک بینی می‌شود. اما دوربینی به دلیل انحنای کم مرکز قرنیه رخ می‌دهد. بیضی شدن و نامنظمی سطح قرنیه نیز نشانه آستیگماتیسم است.

تشخیص اسکار قرنیه

اسکار قرنیه به دلایل مختلف بروز پیدا می‌کند؛ به‌عنوان‌مثال می‌توان به درجات شدید قوز قرنیه یا خراش و آسیب فیزیکی آن اشاره کرد. امکان بروز اسکار تحت تأثیر خشکی قرنیه یا ورود باکتری و ویروس به چشم نیز وجود دارد. این مشکل با علائمی چون درد، حساسیت به نور، آبریزش چشمی و کاهش میزان بینایی نمایان می‌شود. با توپوگرافی چشم امکان تشخیص تغییرات روی قرنیه به دلیل اسکار وجود دارد.

تشخیص قوز قرنیه

قوز یا کراتوکونوس نوعی عارضه چشمی است که به دلیل تغییر شکل قرنیه ایجاد می‌شود. قرنیه در حالت طبیعی دارای شکل کروی، منظم و یکنواخت است. اما در شرایطی کاهش ضخامت، بیرون‌زدگی و شکل مخروطی پیدا می‌کند. این عارضه که قوز قرنیه نام دارد در توپوگرافی چشم به خوبی نمایان است. در تصاویر حاصل از این روش، بخش مرکزی به رنگ قرمز دیده می‌شود. رنگ گرم نشان دهنده شیب زیاد در محدوده مرکزی قرنیه است.

توپوگرافی چشم چیست و چه کاربردهایی دارد

توپوگرافی چشم چیست و چه کاربردهایی دارد

بررسی وضعیت چشم قبل و بعد از عمل جراحی

گاهی جراح برای بررسی نتایج عمل لیزیک، لازک و … از توپوگرافی چشم استفاده می‌کند؛ به‌عنوان‌مثال می‌توان به جراحی کاشت لنزهای داخل چشمی اشاره کرد. همچنین بررسی وضعیت قرنیه قبل عمل نیز از کاربردهای فتوگرافی است. اندازه گیری ضخامت قرنیه قبل لازک یکی از این موارد به شمار می‌رود. امکان انجام این عمل برای قرنیه‌هایی با ضخامت پایین وجود ندارد.
اندازه لنزهای داخل چشمی و تماسی نیز یکی از این موارد است که باید مطابق با وضعیت چشم بیمار طراحی و تولید شوند. در غیر این صورت مشکلاتی چون تنگ یا گشادی لنزهای مصنوعی رخ می‌دهد. تنگی لنزهای مصنوعی عملکرد سلول‌های چشم را دچار اختلال می‌کند. گشاد بودن نیز موجب حرکات اضافه لنز داخل چشم شده و به سلول‌های اپیتیال آسیب می‌زند.

بررسی میزان خشکی چشم

روی قرنیه از شکاف‌های بسیار ریز تشکیل شده است. وجود اشک برای پر کردن این شکاف‌ها و صاف کردن سطح قرنیه الزامی است. صاف بودن سطح این لایه به متمرکز ساخت پرتوهای نور ورودی به چشم کمک می‌کند. امکان ارزیابی وضعیت خشکی سطح قرنیه با روش توپوگرافی امکان‌پذیر است.

 

سخن پایانی

توپوگرافی چشم نوعی تصویربرداری است که شکل و یکپارچگی قرنیه را مشخص می‌کند. مهم‌ترین هدف از این کار تعیین ناهمواری‌های سطح قرنیه است. تعیین این موضوع برای مشکلاتی چون نزدیک بینی، دوربینی، قوز قرنیه و آستیگماتیسم اهمیت پیدا می‌کند. البته کاربردهای این تصویربرداری محدود به بررسی ناهمواری‌های سطح قرنیه نیست. بلکه اندازه گیری فشار داخل چشم، ضخامت قرنیه، اسکار قرنیه، میزان خشکی قرنیه و بسیاری موارد دیگر را نیز شامل می‌شود. شما می‌توانید جهت توپوگرافی چشم به صورت حضوری به مطب دکتر پورمازار، جراح و متخصص بیماری‌های چشم مراجعه کنید.

تفاوت عمل لازک و فمتولیزیک

عیوب انکساری چشم به اشکال مختلف نزدیک بینی، دوربینی، آستیگماتیسم و پیرچشمی بروز پیدا می‌کند. رفع این عیوب به روش‌های مختلف جراحی و غیر جراحی انجام می‌شود. عینک و لنز چشمی از جمله روش‌های غیر جراحی به شمار می‌روند. جراحی چشم نیز به دو صورت لیزری و غیر لیزری در دسترس قرار دارد. در این مقاله تفاوت عمل لازک و فمتولیزیک به عنوان دو مورد از روش‌های جراحی لیزری مورد بررسی قرار گرفته است.

 

تفاوت عمل لازک و فمتولیزیک

بیشتر مراجعات چشم‌پزشکی مربوط به عیوب انکساری چشم است. نزدیک بینی (میوپیا)، دوربینی (هیپروپی)، آستیگماتیسم و پیرچشمی از جمله این عیوب به شمار می‌روند. درمان عیوب انکساری به روش‌های مختلف انجام می‌شود؛ به‌عنوان‌مثال می‌توان به عینک، لنزهای چشمی، جراحی لیزری و جراحی غیر لیزری اشاره کرد.
امروزه جراحی‌های لیزری به دلیل دوره نقاهت کوتاه و نتایج مطلوب بیشتر مورد توجه بیماران قرار دارند. اساس این روش‌ها تغییر شکل و اصلاح قرنیه به کمک لیزر برای تمرکز اشعه نور روی شبکیه و بهبود دید است. قرنیه از 5 لایه تشکیل شده که خارجی‌ترین بخش آن اپی‌تلیوم نام دارد. در جراحی لیزری چشم این لایه برای دستیابی به بخش استروما به روش‌های مختلف برش می‌خورد. سپس با استفاده از لیزر ایرادات این لایه برطرف می‌شود.
جراحی چشم با استفاده از لیزر به دو روش لیزیک و PRK صورت می‌گیرد. در هر دو روش مشکلات قرنیه با استفاده از اشعه لیزر اصلاح می‌شود. اما تفاوت‌هایی در نحوه کار وجود دارد. لازک یکی از تکنیک‌های PRK و فمتولیزیک به عنوان یکی از تکنیک‌های لیزیک مطرح است. در ادامه پس از معرفی مختصر، تفاوت عمل لازک و فمتولیزیک مورد بررسی قرار است.

 

عمل لازک

لازک یا لازیک شیوه‌ای نو در جراحی چشم PRK (کراتکتومی فوتورفراکتیو) به شمار می‌رود. در جراحی PRK، پوسته قرنیه (اپی‌تلیوم) برش خورده و به صورت کامل برداشته می‌شود. سپس عیوب استرومای قرنیه با تابش اشعه لیزر از بین می‌رود. لایه جدید اپی‌تلیوم نیز بعد از گذشت چندین روز مجدد رشد می‌کند. در روش لازک، لایه یا فلپ قرنیه (اپی‌تلیوم برش خورده) به طور کامل جدا نمی‌شود. بلکه در پایان کار به محل خود بازگشته و بهبود پیدا می‌کند. متخصصان در ابتدا گمان می‌کردند که بازگرداندن فلپ روی قرنیه مدت زمان بهبودی فرد را کاهش می‌دهد. اما آمارها نشان می‌دهد که بهبودی فلپ جدید در مقایسه با برگرداندن فلپ اولیه مدت زمان کمتری به طول می‌انجامد.
در عمل لازک ابتدا روی اپی‌تلیوم برشی مدور با استفاده از ترفاین (نوعی تیغ ظریف) ایجاد می‌شود. یک مورد از تفاوت عمل لازک و فمتولیزیک مربوط به همین موضوع است. شل کردن محل برش نیازمند استفاده از قطره الکل رقیق می‌باشد. لایه برش داده شده بعد از شل شدن از محل خود برداشته می‌شود. البته این لایه به طور کامل جدا نیست و به قرنیه اتصال دارد.
سپس استرومای قرنیه با استفاده از لیزر اگزایمر اصلاح می‌شود. در پایان فلپ روی لایه استروما برگشته و پانسمان صورت می‌گیرد. پانسمان به صورت لنز روی قرنیه قرار می‌گیرد. استفاده از لنزهای تماسی به مدت 4-3 روز ضرورت دارد. این عمل بدون درد، سرپایی و زمان آن کمتر از 15 دقیقه است. دوره نقاهت حدود یک الی دو هفته به طول می‌انجامد. همچنین قطره استروئید چشمی به مدت چند هفته باید استفاده شود.

تفاوت عمل لازک و فمتولیزیک

تفاوت عمل لازک و فمتولیزیک

مزایای لازک

فلپ قرنیه در روش لازک بسیار نازک است. به‌طوری‌که بافت قرنیه به اندازه 160 میکرون بیشتر حفظ می‌شود. به همین دلیل افراد دارای قرنیه نازک یا شیب‌دار می‌توانند برای آن کاندید شوند. این در حالی است که این‌گونه افراد از انجام لیزیک ناتوان هستند. همچنین در این روش خطر خشک شدن چشم کاهش می‌یابد. همچنین درد و ناراحتی بعد از عمل کمتر است. البته مقایسه این عمل با لیزیک نشان می‌دهد که دوران نقاهت، درد و ناراحتی و مراقبت‌های بعد از لازک بیشتر است.

 

فمتولیزیک

در بسیاری از موارد رفع عیوب انکساری چشم با جراحی لیزیک انجام می‌شود. در این روش قرنیه با استفاده از تیغ جراحی (میکروکراتوم) برش می‌خورد. سپس سطح استرومای قرنیه با استفاده از لیزر اصلاح می‌شود. در پایان فلپ قرنیه به محل خود بازگردانده و پانسمان می‌شود. البته معایبی برای این روش عنوان شده است؛ به‌عنوان‌مثال اعمال برش با استفاده از تیغ جراحی صورت می‌گیرد. از تبعات این کار می‌توان به دوره نقاهت طولانی و ایجاد فلپ ضخیم اشاره کرد.
در نتیجه بسیاری از افراد دارای قرنیه نازک نمی‌توانند از لیزیک برای رفع عیوب انکساری چشم خود استفاده کنند. جدیدترین تکنیک در رابطه با این عمل جراحی فمتولیزیک نام دارد. تمامی نقاط ضعف روش لیزیک از جمله تیغ جراحی در روش فمتولیزیک برطرف شده است. در واقع جایگزینی تیغ جراحی با لیزر فمتوسکند اصلی‌ترین تفاوت عمل لازک و فمتولیزیک است. فلپ قرنیه حاصل از این لیزر دارای ضخامت کمتر و دقت بالاتری است.
در آغاز جراحی فمتولیزیک ابتدا پلک با استفاده از نگهدارنده باز می‌شود. دستگاه فمتوسکند روی چشم قرار گرفته و لایه خارجی قرنیه را در مدت زمانی بسیار کوتاه (26 ثانیه) برش می‌دهد. عوارض موجود در سطح استروما با استفاده از لیزر اگزایمر ویو لایت درمان می‌شود. دستگاه مورد استفاده با نگاه فرد به نور ثابت به مدت 1 ثانیه، به صورت خودکار حرکت چشم را دنبال می‌کند. در پایان فلپ قرنیه شسته شده و در مکان خود قرار می‌گیرد. این روش بعد از تأیید FDA در سال 1999 در درمان عیوب انکساری چشم مورد استفاده قرار گرفته است.

تفاوت عمل لازک و فمتولیزیک

تفاوت عمل لازک و فمتولیزیک

مزایای فمتولیزیک

در روش فمتولیزیک فلپ قرنیه بسیار نازک‌تر از روش لیزیک است. همچنین به دلیل عدم استفاده از تیغ برای برش قرنیه، عوارض جراحی به میزان قابل توجهی کاهش می‌یابد؛ به‌عنوان‌مثال می‌توان به کاهش عفونت، التهاب، دوره نقاهت و جراحی مجدد اشاره کرد. البته عوارضی نیز برای این روش وجود دارد؛ به‌عنوان‌مثال می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

  • حساسیت به نور
  • ایجاد حباب گاز زیر فلپ
  • پخش نور رنگین کمانی
  • التهاب لایه استروما به دلیل انرژی بالای لیزر

 

برای انجام عمل لازک و فمتولیزیک باید به مراجعه کنیم

کلینیک تخصصی چشم بینایی تحت نظر جناب آقای دکتر رضا پورمازار، متخصص چشم، متولد یزد، یکی از بهترین و معتبرترین کلینیک‌های چشم پزشکی در تهران است. در کلینیک چشم بینایی جراحی لیزیک و لازک چشم و فمتولیزیک لیزر با بهره گیری از جدیدترین متدهای روز دنیا توسط تیم مجرب و زیر نظر آقای دکتر پورمازار انجام می‌پذیرد. برای کسب اطلاعات بیشتر می‌توانید به صورت حضوری به کلینیک چشم بینایی مراجعه کنید.

 

سخن پایانی

ما در این مقاله به بررسی تفاوت عمل لازک و فمتولیزیک پرداختیم. بسیاری از عیوب انکساری چشم از قبیل دوربینی، نزدیک بینی و آستیگماتیسم با استفاده از این دو روش درمان می‌شوند. اساس کار هر دو با استفاده از لیزر است. اما تفاوت‌هایی نیز با یکدیگر دارند. یک مورد از تفاوت عمل لازک و فمتولیزیک مربوط به نحوه برش قرنیه است. در لازک برش با استفاده از تیغ صورت گرفته و فلپ قرنیه مجدد به محل خود بازمی‌گردد. اما در فمتولیزیک برش با استفاده از لیزر انجام می‌شود. کاهش دوران نقاهت، عفونت و سایر عوارض نیز به همین موضوع بازمی‌گردد.

عوارض عدم درمان آب سیاه

یکی از بیماری‌های رایج چشمی آب سیاه یا گلوکوم است. خروج مایع درونی چشم در بیمارانی که مبتلا به آب سیاه هستند کاهش پیدا می‌کند. آب سیاه به‌مرور زمان پیشرفت می‌کند و می‌تواند عوارض بسیار جدی را با خود به همراه داشته باشد. با توجه به همین موضوع در این مقاله به معرفی بیماری آب سیاه و عوارض عدم درمان آن می‌پردازیم. در ادامه با ما همراه باشید.

 

بیماری آب سیاه چیست

آب سیاه باعث افزایش فشار داخل چشم می‌شود و ناحیه عصب چشم را درگیر می‌کند. عصب بینایی از حدود یک میلیون فیبر عصبی تشکیل شده است. این فیبرهای عصبی هستند که ارتباط شبکیه با مغز را ایجاد می‌کنند. برای آن که انسان دید خوب داشته باشد، نیازمند یک عصب بینایی سالم است.

 

خطر ابتلا به آب سیاه در چه کسانی بیشتر است

اگر چه می‌توان گفت احتمال ابتلا به بیماری آب سیاه در تمام افراد یکسان است. اما برخی از افراد در معرض خطر بیشتری قرار دارند که عبارت‌اند از:

  • افراد بالای شصت سال
  • افرادی که یکی از اعضای خانواده آن‌ها به گلوکوم مبتلا شده‌اند.
  • افراد مبتلا به دیابت
  • افرادی که دچار نزدیک بینی شدید هستند.
  • بیمارانی که به طور مزمن داروهای کورتون دار مصرف می‌کنند.
عوارض عدم درمان آب سیاه

عوارض عدم درمان آب سیاه

علائم بیماری آب سیاه چیست

علائم بیماری آب سیاه به نوع آن بستگی دارد. گاهی اوقات این بیماری در اوایل هیچ‌گونه علامتی ندارد و بینایی بیمار کاملاً طبیعی است و هیچ گونه دردی احساس نمی‌کند. اما با پیشرفت آب سیاه بیمار ممکن است چنین احساس کند که از داخل تونل نگاه می‌کند و هاله سیاه رنگی را مشاهده کند. در برخی موارد نیز ممکن است از همان ابتدا دارای علائم باشد.

 

انواع بیماری آب سیاه

بیماری آب سیاه در حالت کلی به سه دسته زیر تقسیم می‌شود:

گلوکوم زاویه باز

منظور از زاویه باز این است، ناحیه‌ای که مایع چشم از آن خارج می‌شود باز است. گلوکوم زاویه باز رایج‌ترین نوع از بیماری آب سیاه است. به دلایل نامعلومی تخلیه مایع چشم به کندی صورت می‌گیرد، این کندی حرکت باعث افزایش فشار داخل چشم است. گلوکوم زاویه باز در ابتدا علائمی ندارد و با پیشرفت بیماری، میدان بینایی بیمار محدود می‌شود اما دید مرکز تا مرحله آخر بیماری حفظ می‌شود.

گلوکوم زاویه بسته

در این نوع از آب سیاه، زاویه‌ای که مایع چشم از آن خارج می‌شود تنگ یا مسدود می‌شود. به همین دلیل مایع نمی‌تواند خارج شود. در گلوکوم زاویه بسته فشار چشم به صورت ناگهانی افزایش پیدا می‌کند. این افزایش فشار در مدت زمان بسیار کمی می‌تواند به عصب بینایی چشم آسیب‌های جدی وارد کند و باعث کاهش دید شود. علائم گلوکوم بسته در اغلب موارد شدید است و درد چشم، تهوع، سردرد، قرمزی چشم، تاری دید و … از علائم رایج این نوع بیماری است.

گلوکوم مادرزادی

یکی از انواع کمتر شناخته شده و نادر بیماری آب سیاه، نوع مادرزادی آن است. به آب سیاهی که در کودکان زیر سه سال به وجود می‌آید آب سیاه نوزادی یا مادرزادی گفته می‌شود. به آب سیاهی که در کودکان بزرگ‌تر از سه سال اتفاق می‌افتد آب سیاه کودکان گفته می‌شود. برخی از علائم آب سیاه در کودکان عبارت‌اند از: ریزش بیش از حد اشک، حساسیت به نور، بستن یک یا هر دو چشم در نور، کدر و بزرگ شدن قرنیه، بزرگ بودن یک چشم نسبت به چشم دیگر، از دست دادن بینایی
با افزایش فشار داخل چشم، کودک دچار بدخلقی و حتی بی‌اشتهایی خواهد شد. تشخیص زود هنگام آب سیاه در کودکان می‌تواند در کاهش علائم این بیماری به شدت تأثیرگذار باشد.

 

آب سیاه چگونه تشخیص داده می‌شود

پزشک در اولین مرحله برای تشخیص آب سیاه اقدام به معاینه بالینی بیمار می‌کند. در مراحل بعدی به معاینه عصب بیماری و اندازه‌گیری چشم می‌پردازد. برای تشخیص شدت بیماری پزشک معاینات زیر را انجام خواهد داد:

  • تست‌های تشخیصی میدان بینایی
  • اندازه گیری ضخامت قرنیه

 

روش‌های درمانی آب سیاه چیست

برای درمان‌ آب سیاه روش‌های مختلفی وجود دارد هر چند البته هنوز درمان قطعی برای بازگرداندن بینایی از دست رفته وجود ندارد. تمام روش‌های درمانی آب سیاه تنها یک هدف را دنبال می‌کنند، آن هدف هم این است که فشار داخل چشم پایین آورده شود. روش‌های درمانی عبارتند از: دارویی، جراحی، لیزر درمانی.

درمان دارویی

یکی از روش‌های رایج درمان آب سیاه، دارو درمانی است. اغلب داروهایی که برای درمان آب سیاه تجویز می‌شوند به صورت قطره‌های چشمی هستند. در کنار قطره‌های چشمی ممکن است قرص نیز تجویز شود. این داروها با کاهش فشار داخل چشم یا کاهش تولید مایع در چشم بیماری را کنترل می‌کنند. اگر چه بیشتر افرادی که این داروها را مصرف می‌کنند عوارض خاصی را تجربه نمی‌کنند اما ممکن است برخی از افراد دچار سوزش و قرمزی در چشم شوند.

جراحی با لیزر

یک از راه‌های تخلیه مایع چشم، جراحی با لیزر است. جراحی با لیزر در اغلب موارد، زمانی توصیه می‌شود که درمان دارویی روی بیمار مؤثر نباشد. جراحی در مطب یا در کلینیک‌های جراحی چشم انجام می‌شود.

جراحی

در جراحی‌هایی که به منظور درمان آب سیاه انجام می‌شود، هدف ایجاد محل خروج جدیدی برای مایع داخل چشم است. روش جراحی بعد از شکست درمان دارویی و جراحی لیزر توصیه می‌شود. برای انجام عمل جراحی از بی‌حسی موضعی یا بیهوشی عمومی استفاده می‌شود. پزشک برای ایجاد یک کانال جدید جهت خروج مایع از داخل چشم، تکه کوچکی از بافت اطراف قرنیه را برمی‌دارد. روش جراحی در درمان آب سیاه در حدود 80 تا 90 درصد موارد مؤثر است.

عوارض عدم درمان آب سیاه

عوارض عدم درمان آب سیاه

عوارض عدم درمان به موقع آب سیاه چیست

همان طور که اشاره کردیم در حال حاضر هیچ روشی برای بازگرداندن بینایی از دست رفته در اثر این بیماری وجود ندارد. حتی روش جراحی، تنها دید باقی مانده بیمار را حفظ می‌کند و بهبودی در دید از دست رفته حاصل نمی‌شود. به همین دلیل تشخیص به موقع و شروع به درمان بسیار حائز اهمیت است. زیرا در غیر این صورت امکان از دست دادن بینایی به صورت کامل وجود دارد.

 

بهترین روش برای پیشگیری از ابتلا به بیماری آب سیاه چیست

مراقبت‌های شخصی زیر در پیشگیری و کاهش علائم بیماری آب سیاه بسیار مؤثر است:

  • انجام معاینات کامل چشم
  • داشتن رژیم غذایی سالم
  • بالا نگه داشتن سر در هنگام خواب
  • کاهش مصرف کافئین
  • انجام ورزش‌های منظم و ملایم
  • استفاده منظم از داروهای تجویز شده توسط پزشک
  • استفاده از محافظ چشم برای جلوگیری از وارد شدن صدمات جدی به چشم

 

آیا آب سیاه با گیاهان دارویی قابل درمان است

هرچند برخی گیاهان دارویی به عنوان درمان آب سیاه شناخته می‌شوند اما پزشکان استفاده از این داروها را توصیه نمی‌کنند. به همین دلیل نباید استفاده از داروهای گیاهی را جایگزین درمان‌های اصلی کرد.

 

چه زمانی باید به پزشک مراجعه کرد

در صورتی که دارای برخی فاکتورهای خطر هستید یا علائم آب سیاه را دارید باید در سریع‌ترین زمان ممکن به پزشک مراجعه کنید. زیرا در غیر این صورت ممکن است مشکلات بسیار جدی برای بینایی شما به وجود بیاید. شما می‌توانید جهت تشخیص و درمان آب سیاه به صورت حضوری به مطب دکتر پورمازار، جراح و متخصص بیماری‌های چشم مراجعه کنید.

عوارض عمل نکردن آب مروارید چیست؟

یکی از رایج‌ترین اختلالات چشمی به وجود آمدن آب مروارید یا کاتاراکت است. احتمال ایجاد این بیماری در افراد بالای 40 سال بیشتر است. در این بیماری، عدسی چشم شفافیت خود را از دست داده و در نتیجه عدسی کدر می‌شود. در مراحل اولیه ایجاد آب مروارید فقط بخش کوچکی از عدسی کدر می‌شود ولی با گذشت زمان بخش بزرگی از عدسی درگیر شده و در بینایی فرد تأثیر می‌گذارد. در نتیجه ایجاد آب مروارید، عدسی چشم دیگر توانایی تمرکز نور بر روی شبکیه را نخواهد داشت. افرادی که دارای مشکل آب مروارید چشم هستند، اجسام و مناظر اطراف خود را به حالت کدر و مات مشاهده خواهند کرد. تنها روش درمانی آب مروارید عمل جراحی است و هیچ گونه دارویی باعث درمان آب مروارید نخواهد شد. جراحی با لیزر و میکرو از روش‌های کم تهاجمی جراحی هستند که در صد موفقیت عمل آب مروارید را افزایش می‌دهند. در این مقاله دکتر پورمازار دکتر چشم پزشکی و جراح و متخصص بلفاروپلاستی، لیزیک و لازک چشم، کاتاراکت (آب مروارید) و عمل زیبایی پلک در تهران به سؤالات رایج در ارتباط با جراحی آب مروارید و عوارض عمل نکردن آن پاسخ می‌دهد. در ادامه با ما همراه باشید.

 

دلایل ایجاد آب مروارید چیست

آب مروارید به دلایل مختلفی ممکن است ایجاد شود. در بعضی از مواقع آب مروارید به دلیل کهولت سن به وجود می‌آید. با افزایش سن در پروتئین‌های تشکیل دهنده عدسی چشم اختلال ایجاد می‌شود. بنابراین با افزایش سن، احتمال به وجود آمدن آب مروارید بیشتر می‌شود. یکی دیگر از دلایل ایجاد آب مروارید وجود برخی از بیماری‌ها مانند دیابت است. بیماری دیابت احتمال به وجود آمدن آب مروارید را تا 10 برابر افزایش می‌دهد. در بعضی از مواقع، ضربه وارد شده به چشم ممکن است باعث ایجاد آب مروارید با گذر زمان شود. بعضی از نوزادان از هنگام تولد و به صورت ارثی ممکن است دارای آب مروارید باشند. افرادی که سیگار و یا مشروبات الکی مصرف می‌کنند بیشتر از دیگران به این بیماری مبتلا می‌شوند.

عوارض عمل نکردن آب مروارید چیست؟

عوارض عمل نکردن آب مروارید چیست؟

علائم ایجاد آب مروارید در چشم چیست

به وجود آب مروارید در چشم بدون بروز هیچ‌گونه درد است. برخی از علائم مانند دوبینی، دید مه‌آلود و کدر، تار دیدن تدریجی محیط، ضعف بینایی در تشخیص رنگ‌ها، احساس وجود پرده‌ای روی چشم و افزایش شماره عینک با ایجاد آب مروارید به وجود می‌آید. علاوه بر این موارد، علائم شایع آب مروارید عبارت‌اند از:

کاهش قدرت بینانی

با پیشرفت آب مروارید در چشم، بینایی کاهش پیدا کرده و ممکن است تا حد درک نور کاهش پیدا کند. این علامت به آرامی و با گذشت زمان اتفاق می‌افتد. در این شرایط با افزایش شماره عینک بهبودی نسبی در بینایی حاصل می‌شود. ولی برای بهبودی کامل و جلوگیری از نابینایی باید عمل انجام بگیرد.

تغییر رنگ مردمک

از علائم شایع آب مروارید تغییر رنگ مردمک چشم از سفید به خاکستری یا شیری است.

عوارض عمل نکردن آب مروارید چیست؟

عوارض عمل نکردن آب مروارید چیست؟

عوارض عمل نکردن آب مروارید

چشم یکی از ارگان‌های اصلی بدن است؛ بنابراین هرگونه آسیب به آن خسارات جبران‌ناپذیری را برای فرد به دنبال خواهد داشت. عدم مراجعه به موقع به پزشک و انجام عمل، ضررهای اقتصادی و روحی بسیاری برای بیمار به وجود می‌آورد. آب مروارید بعد از بروز علائم و تشخیص پزشک باید هر چه سریع‌تر درمان شود. درمان نشدن آب مروارید در مدت طولانی باعث ضعف بینایی و در نهایت کوری افراد می‌شود. این که بیماری با چه سرعتی پیشرفت خواهد کرد به طور دقیق معلوم نیست. به همین دلیل بیمار با مشاهده اولین علائم آب مروارید باید به پزشک مراجعه کند و هرچه زودتر عمل آب مروارید را انجام دهد. این نکته قابل ذکر است که داشتن آب مروارید یکی از شایع‌ترین دلایل کوری چشم در دنیا است. یکی دیگر از عوارض عمل نکردن به موقع آب مروارید، به وجود آمدن عارضه آب سیاه است. در این عارضه، عدسی چشم از بین می‌رود و باعث نابینایی کامل بیمار می‌شود. در این شرایط، فرد بعد از نابینایی درد شدیدی را تحمل خواهد کرد. بیمار تا 72 ساعت بعد از بروز آب سیاه می‌تواند عمل را انجام دهد. البته در این شرایط، عوارض و خطرات عمل نسبت به عمل آب مروارید بالا می‌رود و درصد موفقیت عمل پایین است.

به طور کلی، در صد موفقیت عمل آب مروارید بسیار بالا است؛ بنابراین فرد بیمار بدون داشتن ترس از نتیجه عمل می‌تواند این عمل آسان را انجام دهد. یکی از عواملی که در مراجعه دیر هنگام بیمار نقش مهمی دارد، هزینه عمل است. امروزه خدمات درمانی و بیمه‌های تکمیلی زیادی عمل آب مروارید را پوشش می‌دهند. در نتیجه بیمار با پرداخت مقدار کمی هزینه می‌تواند این عمل را انجام دهد.

مراقبت های بعد و قبل از جراحی انحراف چشم

هرگونه غیر هم‌راستایی چشم‌ها لوچی یا استرابیسم (strabism) نامیده می‌شود. استرابیسم نوعی مشکل چشمی است که چشم‌ها حالت ناهمگونی نسبت به هم دارند و زاویه‌ی دید چشم‌ها با هم متفاوت است. در واقع ممکن است یکی از چشم‌ها به طرف جلو باشد، در حالی که چشم دیگر به سمت بالا (هایپرتروپیا)، پایین (هایپوتروپیا)، خارج (اگزوتروپیا) یا داخل (ازوتروپیا) قرار بگیرد.

 

علت انحراف چشم چیست

به دیواره خارجی هر چشمی، شش عضله چسبیده است که حرکات چشم را کنترل می‌کند، یکی از این عضلات، چشم را به سمت راست و یکی دیگر به سمت چپ می‌برد. چهار عضله دیگر، مسئولیت حرکت چشم به سمت بالا، پایین و یا در یک زاویه مشخص را به عهده دارند. برای تمرکز هر دو چشم روی یک تصویر واحد، لازم است که هر شش عضله با یکدیگر و نیز با عضلات مرتبط چشم مقابل هماهنگ کار کنند. عدم هماهنگی و توازن حرکتی میان مغز و عضلات اطراف چشم سبب بروز بیماری استرابیسم می‌شود. بدین منظور که مغز نمی‌تواند تصاویر با تمرکز متفاوت را تحمل کند و به همین خاطر پیام‌های حاصل از یک میدان دید را در نظر نمی‌گیرد. دلایل بیماری استرابیسم در بزرگسالان عبارت است از:

  • دیابت
  • بیماری تیروئید (بیماری گریوز)
  • بیماری میاستنی گراویس
  • تومورهای مغزی یا یک حمله مغزی
  • آسیب مغزی (علت شایع نمی باشد)
مراقبت‌های بعد و قبل از جراحی انحراف چشم

مراقبت‌های بعد و قبل از جراحی انحراف چشم

علائم انحراف چشم چیست

استرابیسم در بزرگسالان به‌صورت زیر بروز می‌کند:

  • خستگی چشم
  • محو بودن یا روی هم افتادن تصویر
  • عدم درک عمق تصاویر
  • حساسیت به نور شدید، لوچی یا بستن یک چشم در نور آفتاب
  • دوبینی (دیپلویی)
  • احساس کشش در اطراف چشم ها یا مشکل هنگام مطالعه

 

راه‌های درمان انحراف چشم چیست

هدف از درمان این بیماری اصلاح و بهبود دید، مستقیم کردن چشم‌ها و به دست آوردن بهترین دید ممکن است. بیش از 95 % انحرافات چشمی یا استرابیسم قابل درمان هستند و این درمان محدودیت سنی ندارد و بسته به علت و شدت بیماری روش‌های مختلف درمانی برای درمان انحراف چشم پیشنهاد می‌شود: تجویز عینک، برداشتن کاتاراکت یا اصلاح سایر علل زمینه‌ای ایجاد انحراف و یا تغییر دادن موقعیت عضلات نامتعادل چشم. بعد از انجام یک معاینه کامل چشمی شامل مطالعه دقیق قسمت‌های داخلی، چشم‌پزشک بهترین درمان مناسب اصلاح بیماری را انتخاب خواهد نمود.

مراقبت‌های بعد و قبل از جراحی انحراف چشم

مراقبت‌های بعد و قبل از جراحی انحراف چشم

جراحی انحراف چشم چگونه انجام می‌شود

هدف از درمان انحراف چشم مستقیم کردن زاویه دید چشم ها و حفظ دید است. در اغلب موارد بهترین روش برطرف کردن دائمی انحراف چشم، جراحی است. جهت عمل جراحی استرابیسم در کودکان، بیهوشی ضرورت دارد، اما برای جراحی بزرگسالان این عمل با بیهوشی موضعی انجام می‌شود. بعد از این که بیمار بیهوش می‌شود شکافی روی قسمت سفید چشم (پرده ملتحمه) ایجاد می‌شود. عضله از چشم جدا شده و سپس در جهت متفاوت با استفاده از بخیه‌های ریز به چشم متصل می‌شود. تغییر جهت عضلات باعث ایجاد تغییر در زاویه چشم می‌شود. هر چند هنوز هم چشم قادر به حرکت در جهت‌های مختلف خواهد بود. با توجه به این که در جراحی انحراف چشم از لیزر استفاده نمی‌شود.

 

مراقبت‌های قبل از جراحی انحراف چشم

هرچند پزشک با توجه به شرایط بیمار دستورات لازم را به بیمار خواهد داد اما در حالت کلی مراقبت‌های قبل از جراحی انحراف چشم عبارت‌اند از:

  • یک هفته (7 روز) قبل از انجام عمل جراحی مصرف آسپیرین، داروهای حاوی آسپیرین یا داروهای مشابه آن (مانند آدویل ،موترین، ایبوپروفن، آلیو و…) اجتناب شود. (اگر به دلیل ابتلا به بیماری یا به منظور پیشگیری از بروز سکته مغزی و قلبی از این داروها استفاده می‌کنید باید قبل از انجام عمل با پزشک خود در این مورد مشورت کنید.)
  • از نیمه شب قبل از روز انجام عمل جراحی نباید چیزی بخورید. وجود غذا یا مایعات در معده بیمار در بیهوشی اختلال ایجاد می‌کند.
  • بیماران دیابتیک باید داروی خود را مطابق با دستور پزشک مصرف کنند.
  • در روز انجام عمل جراحی شیشه‌های عینک خود را بدون پریزم‌های آن به همراه داشته باشید.
  • بانوان در روز جراحی از وسایل آرایشی استفاده نکنند.

 

مراقبت‌های بعد از جراحی انحراف چشم

حدوداً پس از یک ساعت از پایان عمل، اثرات بیهوشی از بین می‌رود. پزشک برای کاهش درد و سوزش چشم‌ها پس از عمل، داروهای مسکن و قطره‌های چشمی تجویز می‌کند. سایر مراقبت‌های بعد از جراحی انحراف چشم عبارت‌اند از:

  • از مالیدن چشم و یا وارد کردن هرگونه فشار به پلک بعد از جراحی در هفته‌های اول تا دوم خودداری شود.
  • بیمار باید در هفته اول مراقبت زیادی داشته باشد و از ورود هرگونه مواد محرک نظیر شامپو به چشم‌ها جلوگیری کند.
  • همه‌ی داروها و قطره‌های چشم را مطابق با دستور پزشک مصرف شود.
  • بیمار بعد از جراحی به مدت یک یا دو هفته از لنزهای تماسی استفاده نکند.
  • تا دو هفته بعد از عمل جراحی از فعالیت‌های شدید بدنی اجتناب شود.
  • تا یک هفته پس از انجام عمل جراحی از تماس مستقیم چشم با آب شیر خودداری شود.
  • تا دو هفته از رفتن به استخر و شناکردن خودداری شود.
مراقبت‌های بعد و قبل از جراحی انحراف چشم

مراقبت‌های بعد و قبل از جراحی انحراف چشم

عوارض بعد از جراحی انحراف چشم

بعد از عمل اصلاح انحراف چشم، چشم ها سرخ می‌شوند و نواحی اطراف چشم‌ها تا حدودی کبود هستند و ممکن است بیمار احساس درد خفیفی داشته باشد. علاوه بر این شاید خونریزی خفیفی در ناحیه جراحی دیده شود. خونریزی معمولاً به سمت داخل یا خارج گوشه چشم است. همچنین ممکن است اشک‌های بیمار به رنگ قرمز یا صورتی متمایل شود و همراه با ترشحات باشد که البته این عوارض تا چند روز بعد از عمل ناپدید می‌شوند. معمولاً ظرف 2 تا 3 هفته عروق خونی پاره شده در چشم بهبود می‌یابد و همچنین قرمزی چشم‌ها نیز برطرف می‌شوند. گاهی بیمار در چشمان خود احساس ناراحتی می‌کند و تصور می‌کند که چیزی در چشم‌های او است که این حس نیز به مرور زمان از بین خواهد رفت. بیمار معمولاً ظرف چند روز می‌تواند به فعالیت‌های عادی خود ادامه دهد. هر چند جراحی انحراف چشم در اغلب موارد با موفقیت انجام می‌شود اما ناتوانی خفیف یا کامل در بهبود وضعیت و دوبینی از عوارض جانبی احتمالی بعد از عمل انحراف چشم است. سایر خطرات و مشکلات جراحی چشم ها مثل جداشدن شبکیه، کاهش بینایی، خونریزی، عفونت در عمل انحراف چشم به ندرت پیش می‌آید و بسته به سلامت عمومی بیمار و نحوه مراقبت پس از عمل، عوارض جانبی احتمالی در افراد متغیر است.

 

مراجعه به پزشک

انحراف چشم یا استرابیسم به عنوان یک مشکل چشمی جدی است که باید درمان شود. در صورت نیاز به هرگونه مشاوره می‌توانید به مطب دکتر رضا پورمازار متخصص جراح چشم در تهران مراجعه کنید.

هزینه عمل پی آر کی چشم (PRK)

عمل پی آر کی (PRK) یکی از تکنیک‌های جدید در جراحی چشم است. این عمل یک گزینه بسیار مناسب برای افرادی است که عمل لیزیک را نمی توانند انجام دهند. با توجه به این که در سال‌ های اخیر این روش طرفداران بسیار زیادی پیدا کرده است بر آن شدیم تا در این مقاله به برخی از پرسش های رایج در ارتباط با این جراحی پاسخ دهیم. این سوال ها عبارتند از:

عمل پی آر کی (PRK) برای چه کسانی مناسب است؟

هزینه عمل پی آر کی چشم چقدر است؟

مزایای عمل پی آر کی (PRK) چیست؟

اگر شما هم به دنبال یافتن پاسخ این سوالات هستید در ادامه با ما همراه باشید.

 

عمل پی آر کی (PRK)

عمل پی آر کی (PRK) جراحی لیزر چشم است که با تغییر شکل قرنیه، خطاهای دید انکساری را اصلاح می کند. قرنیه وظیفه شکست (خم شدن) نور به سمت مرکز شبکیه را دارد و اشکال انکساری هنگامی رخ می دهد که شکل و انحنای قرنیه دچار تغییر شود.

PRK اولین عمل جراحی انکساری لیزر بود که در سال 1995 توسط FDA تأیید شد. لیزیک چند سال بعد تأیید شد و امروزه انواع مختلفی از جراحی های بینایی با لیزر در دسترس است. PRK می تواند برای افرادی که کاندیدای ایده آل برای لیزیک نیستند، یک گزینه مطمئن و موثر باشد.

هزینه عمل پی آر کی چشم (PRK)

هزینه عمل پی آر کی چشم (PRK)

عمل پی آر کی (PRK) چگونه انجام می شود؟

ابتدا چند قطره بی حسی در چشم بیمار ریخته می شود. در صورتی که بیمار دارای استرس شدید باشد ممکن است که پزشک مصرف داروی آرام‌بخش را توصیه کند. سپس جراح یک اسپکولوم را روی چشم قرار می دهد تا مانع پلک زدن بیمار شود. را از پلک زدن دور نگه دارد. برخی از جراحان ممکن است از حلقه مکش ( suction ring) برای بی حرکت نگه داشتن چشم استفاده کنند. با توجه به این که قطره های بی حس کننده در چشم بیمار ریخته شده است، بیمار فشار و یا درد زیادی را احساس نخواهد کرد.

در مرحله بعدی، جراح لایه بالایی سلول های قرنیه (اپیتلیوم) را برداشته و به لایه بعدی قرنیه دسترسی پیدا می کند.

سپس جراح از لیزر اکسایمر برای تغییر شکل قرنیه استفاده خواهد کرد. این لیزر مقادیر میکروسکوپی بافت را از بین می برد تا کانتورهای دقیق قرنیه مورد نیاز برای تیز بینی را ایجاد کند. کل فرآیند معمولاً برای هر چشم کمتر از 10 دقیقه طول می کشد. سرانجام، جراح یک لنز نرم را روی قرنیه به عنوان نوعی باند قرار می دهد.

 

چه کسانی کاندید انجام عمل پی آر کی (PRK) هستند؟

  • اشخاصی که از عیوب انکساری مانند آستیگماتیسم، نزدیک بینی، دوربینی و…رنج می برند.
  • افرادی که قرنیه نازکی دارند.
  • کسانی که چندین بار جراحی قرنیه انجام داده اند و به نتایج مطلوب نرسیده اند.

 

مزایای جراحی چشم با استفاده از روش پی آر کی (PRK)

  • با توجه به اینکه در این نوع جراحی از فلپ در چشم استفاده نمی شود، بنابراین عوارضی بابت برداشتن و گذاشتن فلپ شخص را تهدید نمی کند.
  • در این جراحی قرنیه چشم نازک نمی شود و ضخامت خود را حفظ می کند.
  • در روش پی آر کی نفوذ لیزر نسبت به روش لیزیک کمتر است و عمق کمتری دارد.
  • طول زمان عمل در جراحی prk نسبت به جراحی لیزیک کمتر است.
  • هزینه عمل پی آر کی چشم (PRK) مناسب است.
هزینه عمل پی آر کی چشم (PRK)

هزینه عمل پی آر کی چشم (PRK)

عوارض درمان چشم با استفاده از عمل پی آر کی (PRK)

  • کسانی که از این روش برای جراحی استفاده می کنند ممکن است بعد از عمل، دچار التهاب، سوزش، قرمزی و عفونت در چشم شوند.
  • مدت زمان بهبودی پس از جراحی پی آر کی نسبت به عمل لیزیک بیشتر است.

 

مراقبت های بعد از جراحی پی آر کی (PRK)

دوران نقاهت بعد از عمل جراحی پی آر کی تا بهبودی کامل نسبتا طولانی است؛ اما در حالت کلی اغلب افراد دو هفته بعد از جراحی قادر هستند که فعالیت های روزانه خود را از سر بگیرند. با این حال، بهبودی کامل سه تا شش ماه و گاهی بیشتر طول می کشد. معمولاً برای چندین ماه پس از PRK نوسانات بینایی، حساسیت به نور و کاهش دید در شب وجود دارد. در این دوران لازم است که بیمار از ورود هرگونه مواد آلوده و غبار به درون چشم خود جلوگیری کند. سایر مراقبت‌ های بعد از جراحی پی آر کی عبارتند از:

  • اجتناب از خیره شدن به صفحه های نمایش برای مدت طولانی (افرادی که مجبور هستند برای مدت طولانی به لب تاپ یا تلفن همراه نگاه کنند، بهتر است برای جلوگیری از خشکی چشم از اشک مصنوعی استفاده کنند.)
  • استفاده از عینک های آفتابی در هنگام بیرون رفتن و قرار نگرفتن در محیط های پر نور
  • جلوگیری از برخورد اجسام سنگین به چشم

در صورتی که پس از عمل چشم ها دچار التهاب و عفونت شده است باید بلافاصله به پزشک مراجعه کرد تا اقدامات لازم برای درمان التهاب و عفونت صورت گیرد.

هزینه عمل پی آر کی چشم چقدر است؟

هزینه عمل پی آر کی چشم به فاکتورهای مختلفی بستگی دارد. یکی از موارد تاثیر گذار در هزینه عمل پی آر کی چشم نوع و شدت خطای انکساری است. هر چقدر خطای انکساری بیمار بالاتر باشد هزینه عمل نیز افزایش پیدا می کند. از دیگر فاکتورهای تعیین کننده هزینه عمل پی آر کی چشم میزان تجربه و مهارت پزشک است.

هزینه عمل پی آر کی چشم (PRK)

هزینه عمل پی آر کی چشم (PRK)

آیا بیمه هزینه عمل پی آر کی چشم را پرداخت می کند؟

متاسفانه در حال حاضر تمام بیمه ها هزینه عمل پی آر کی چشم را پرداخت نمی کنند؛ زیرا از نظر آن ها عمل پی آر کی در دسته عمل های زیبایی قرار دارد و به همین دلیل هزینه عمل پی آر کی چشم را متقبل نمی شوند. برای جبران هزینه های درمانی بیماران می توانند بیمه نامه تکمیلی خریداری کنند.

 

بحث و نتیجه گیری

برای این که بفهمید کاندیدای PRK هستید یا خیر باید به چشم پزشک مراجعه کنید. چشم پزشک با در نظر گرفتن تمام شرایط تعیین می کند که شما برای انجام این جراحی مناسب هستید یا خیر.