علت باز بودن چشم نوزاد در خواب چیست؟

باز بودن چشم نوزاد در خواب دلایل مختلفی دارد؛ اما معمولاً به‌ صورت طبیعی ایجاد می‌ شود. احتمالاً تا به‌ حال مشاهده کردید که برخی نوزادان زمانی‌ که خواب هستند، یکی از چشمانشان تا حدی یا کاملاً باز است و در برخی موارد نیز هر دو چشم آن‌ ها باز می‌ ماند که این دلیل اصلی نگرانی والدین است و همیشه این سوال مطرح می‌ شود که آیا باز بودن چشم نوزاد طبیعی است یا خیر؟ در این مقاله از سایت دکتر رضا پورمازار همراه ما باشید تا دلایل باز بودن چشم نوزاد در خواب را بشناسید.

آیا باز ماندن چشم نوزادان در خواب طبیعی است؟

اگر نوزاد شما نیز با چشمان باز می‌ خوابد لازم نیست خیلی نگران باشید چون بیشتر مواقع این یک مسئله عادی است و دلیلی مبنی‌ بر بیماری برای آن نمی‌ توان ارائه کرد. تقریباً ۲۰ درصد از افراد در زمان نوزادی چنین حالتی را تجربه خواهند کرد. خوابیدن نوزاد با چشمان باز بسیار شایع است. در ادامه برخی از دلایلی باعث باز بودن چشم نوزاد می شوند را بررسی خواهیم کرد.

• حرکت سریع چشم در خواب یاREM دلیل باز ماندن چشم نوزادان در خواب

در برخی از نوزادان به‌ خاطر عدم تکامل سیستم عصبی REM طولانی‌ تری وجود دارد و این الگوی خواب می‌ تواند دلیلی بر خوابیدن نوزاد با چشم باز باشد.

• ژنتیک دلیل باز ماندن چشم نوزادان در خواب

بسیاری از تحقیقات نشان دادند که وراثت باعث می‌ شود تا نوزادان در هنگام خواب پلک‌ هایشان باز باشد. اگر پدر یا مادر این عادت را دارند که در هنگام خواب چشمانشان باز باشد، احتمال دارد که نوزاد آن‌ ها این عادت را به ارث ببرد.

• یک اختلال در هنگام تولد دلیل باز ماندن چشم نوزادان در خواب

در برخی موارد نادر نیز به‌ صورت مادرزادی نوزادان دچار مشکلاتی مثل نقص در اعصاب صورت هستند و همین امر باعث می‌ شود که با چشمان باز بخوابند. اگر پس‌ از تولد متخصص اطفال هر گونه مشکل مادرزادی را رد کرد؛ بنابراین لازم نیست نگران باز بودن چشم نوزادتان در هنگام خواب باشید. چنانچه فکر می کنید که به‌ خاطر این مشکل چشم‌ های کودکتان خشک می‌ شود، باید با پزشک متخصص در میان بگذارید تا برای محافظت از خشک شدن قرنیه کودک قطره یا پماد چشمی تجویز شود.

• بیماری دلیل باز ماندن چشم نوزادان در خواب

به‌ ندرت پیش می‌ آید که نوزادان به‌ خاطر بیماری با چشم باز بخوابند. اما لازم است این مورد را نیز بشناسید. برخی از نوزادان که با چشم باز می‌ خوابند ممکن است دچار مشکلات تیروئیدی، آسیب عصب صورت و انواع مختلف تومورها باشند. اگر در طولانی‌ مدت مشاهده کردید که کودک به‌ خواب‌ رفته اما چشمانش باز است، توصیه می‌ شود حتماً با پزشک در این مورد مشورت کنید.

اقدامات ضروری در مورد باز ماندن چشم نوزاد درخواب

شما باید چند نکته را به‌ خاطر بسپارید تا بتوانید به کودکتان کمک کنید خواب راحت‌ تری داشته باشد:
• اگر فکر می‌ کنید که ممکن است باز بودن چشم نوزاد مشکل‌ ساز شود، می‌ توانید پلک‌ هایش را آرام ببندید. ولی حتماً توجه داشته باشید که کودک قبل‌ از انجام این کار کاملاً به‌ خواب‌ رفته باشد.
• اگر کودک پس‌ از ۱۸ ماهگی هنوز هم عادت دارد با چشم باز بخوابد، بهتر است از یک متخصص کودک کمک بگیرید. این نوع عادت کاملاً طبیعی است اما در موارد نادر نیز در اثر برخی ناهنجاری‌ های پلک ایجاد می‌ شود که برای بررسی‌ های بیشتر باید از متخصص چشم و اطفال مشورت بگیرید.

مراجعه به پزشک
در مطالب فوق علت باز بودن چشم نوزاد در خواب را بررسی کردیم و با توجه به مواردی که بررسی شد، می‌ توان نتیجه گرفت که در اغلب موارد این حالت طبیعی است و نیازی به مداخلات پزشکی ندارد. در صورتی‌ که فکر می‌ کنید لازم است کودک شما توسط متخصص معاینه شود، می توانید با دکتر رضا پورمازار جراح و متخصص بیماری‌ های چشمی مشورت کنید. برای دریافت نوبت ویزیت حضوری کافیست با شماره‌ های درج شده در این سایت تماس بگیرید.

عمل جراحی آرتیفلکس چیست؟

لنز آرتیفلکس برای جراحی‌ های لیزری چشم مورد استفاده قرار می‌ گیرد. این لنز بسیار نازک است و دقیقاً جلوی چشم و جلوی عنبیه قرار می‌ گیرد. عملکرد آن درست مانند لنز تماسی دائمی است. اگر از این لنزها استفاده می‌ کنید اصلاً نگران مراقبت و نگهداری از آن‌ ها نباشید؛ زیرا تا آخر عمر بدون هیچ مشکلی در چشم شما باقی می‌ ماند. حتی زمانی نیاز باشد با نظر پزشک می‌ توان این لنزها را خارج کرد. در ساخت لنزهای آرتیفلکس از مواد متفاوتی استفاده می‌ شود. بخشی از این لنز از جنس سیلیکون بوده و انعطاف‌ پذیر است. اگر شما نیز قرار است تحت عمل جراحی آرتیفلکس قرار بگیرید، در این مقاله از مجموعه مقالات سایت دکتر رضا پورمازار همراه ما باشید.

چه کسانی باید جراحی آرتیفلکس انجام دهند؟

افراد زیر کاندید انجام جراحی آرتیفلکس هستند:
• کسانی که سن بیشتر از ۱۸ سال داشته باشند و نمره‌ چشم آن‌ ها در طی ۶ ماه گذشته تغییر نکرده باشد، می‌ توانند از این نوع لنزها استفاده کنند.
• همچنین افرادی که دچار نزدیک‌ بینی شدید هستند و نمی‌ توان برای درمان آن‌ ها از جراحی با لیزر استفاده کرد، بهترین روش استفاده از لنزهای آرتیفلکس خواهد بود.
• افرادی که دچار خشکی چشم شدید باشند.
• کسانی که قرنیه چشم آن‌ ها بسیار نازک باشد.
• اشخاصی که در تاریکی مردمک چشمشان خیلی گشاد می‌ شود و باعث می‌ شود دید آن‌ ها تار باشد.
• کسانی که قصد دارند بینایی خود را برای همیشه اصلاح کنند.
• افرادی که دچار زخم قرنیه هستند نیز می‌ توانند به‌ عنوان درمان از این نوع لنزها بهره ببرند.

چه کسانی نباید جراحی آرتیفلکس انجام دهند؟

در شرایط زیر به‌ هیچ‌ عنوان نباید جراحی آرتیفلکس انجام شود:
• فشار چشم بالا
• تعداد سلول‌ های اندوتلیال قرنیه (کم‌ تر از ۲ هزار سلول در هر میلی‌ متر مربع)
• عمق قدامی باریک
• التهاب حاد چشمی
• سابقه خانوادگی گلوکوم
• وجود بیماری آب مروارید
مزایای لنز آرتیفلکس
استفاده از لنزهای آرتیفلکس برای کسانی که دچار دوربینی یا نزدیک‌ بینی شدید هستند یا اشخاصی که چشم آن‌ ها آستیگمات است، مزایای بسیار زیادی به‌ همراه خواهد داشت. از جمله مزایای این جراحی می‌ توان به موارد زیر اشاره کرد.

قابل بازگشت بودن عمل آرتیفلکس

اگر پس‌ از عمل آرتیفلکس مشکلی برای بیمار به وجود آید، می‌ توان با خارج کردن لنز چشم را به حالت اولیه برگرداند و این نسبت‌ به جراحی‌ هایی که توسط لیزر انجام می‌ شود، مزیت مهمی به حساب می‌ آید؛ زیرا در جراحی‌ هایی که با لیزر صورت می‌ گیرد، یک لایه از قرنیه توسط لیزر برداشته می‌ شود و به‌ هیچ‌ عنوان نمی‌ توان چشم‌ ها را به حالت اولیه برگرداند.

• ایمن و موثر

تقریباً می‌ توان گفت از ۲۵ سال پیش تا به‌ حال در روش‌ های جراحی مختلف از این نوع لنز استفاده‌ شده است و مطالعات در طولانی‌ مدت نشان دادند که روشی کاملاً ایمن با کارایی بسیار بالا است.

• رفع انحرافات اساسی

کسانی که دچار نمره چشم بالا هستند، بهترین روش اصلاح دید آن‌ ها استفاده از لنزهای آرتیفلکس است. در صورتی‌ که عمل لیزر اصلاً روش مناسبی برای این افراد نخواهد بود.

• افزایش دقت بینایی

قرنیه مرکزی در روش کاشت لنز آرتیفلکس کاملاً سالم باقی می‌ ماند؛ بنابراین قدرت بینایی پس‌ از عمل به بیشترین حد و عالی‌ ترین درجه می‌ رسد.

• امکان اصلاح مشکلات چشمی به صورت همزمان

کسانی که دچار نزدیک‌ بینی یا آستیگماتیسم هستند، برای درمان باید از دو روش کاشت لنز و لیزیک استفاده کنند. در حالی‌ که لنز آرتیفلکس می‌ تواند به‌ طور همزمان آستیگماتیسم و نزدیک بینی را برطرف کند.

• عدم برش قرنیه

در هنگام جراحی لنز آرتیفلکس هیچ برشی روی قرنیه ایجاد نمی‌ شود؛ بنابراین کسانی که نمی‌ توانند از جراحی لیزر برای درمان استفاده کنند، این روش بهترین انتخاب است.

• برش های کوچک

برای انجام این جراحی برش بسیار کوچک تقریباً ۳ میلی‌ متر ایجاد می‌ شود؛ بنابراین نیازی به بخیه ندارد و سرعت بهبودی بسیار بالا است.

• عدم چرخش لنزها

با توجه به این‌ که لنزهای آرتیفلکس به مردمک چشم متصل می‌ شوند، بنابراین هیچگاه دچار چرخش نخواهند شد و اثرات جانبی آن‌ ها کم‌ تر است.

اقدامات مهم پیش‌ از انجام جراحی آرتیفلکس

پیش‌ از انجام جراحی آرتیفلکس باید اقدامات زیر انجام شود:
• از چند روز پیش‌ از تاریخ جراحی نباید از لنزهای چشمی استفاده شود.
• برای کاهش علائم خشکی چشم می‌ توان از مکمل‌ های حاوی روغن ماهی استفاده کرد.
• مطابق با دستور پزشک باید از قطره اشک مصنوعی استفاده کرد.
• این جراحی بدون نیاز به بیهوشی و تنها با بی‌ حسی موضعی انجام می‌ شود.

وضعیت بیمار حین جراحی آرتیفلکس

در طی جراحی آرتیفلکس بیمار شرایط زیر را تجربه خواهد کرد:
• برای رفع استرس بیمار در حین جراحی آرام‌ بخش تزریق می‌ شود.
• برای بی‌ حس کردن داخل چشم از قطره‌ های مخصوص بهره می‌ برند و طی جراحی از قطره‌ های دیگری نیز استفاده خواهد شد.
• ممکن است در حین عمل نیاز به تزریقاتی وجود داشته باشد که هیچگونه دردی ندارد و با هدف جلوگیری از حرکت چشم انجام می‌ شود.
• پس‌ از تمام شدن جراحی، چشم بیمار بانداژ شده و پس‌ از چند ساعت برداشته می‌ شود.
• بعد از گذشتن چند ساعت از اتمام جراحی، بیمار می‌ تواند به منزل برگردد و مطابق با دستور پزشک مراقبت‌ های لازم را انجام دهد.

مراجعه به پزشک
در مطالب فوق ما سعی کردیم شرایطی که نیاز به عمل جراحی آرتیفلکس دارند را بررسی کنیم. اگر شما نیز کاندید انجام عمل جراحی آرتیفلکس هستید، توصیه می‌ کنیم حتماً تحت نظر متخصص قرار بگیرید تا روند درمانی کنترل شود. دکتر رضا پورمازار جراح و متخصص بیماری‌ های چشمی در این زمینه به شما کمک خواهند کرد تا بتوانید با خیال راحت بهترین روش درمانی را انتخاب کنید. جهت دریافت نوبت ویزیت حضوری می‌ توانید با شماره‌ های درج شده در این سایت تماس بگیرید.

 

عمل کاشت لنز دائمی یا آرتیزان چیست؟

عمل کاشت لنز دائمی یا آرتیزان یکی از روش‌ های بسیار موفقیت‌ آمیز برای خلاصی از عینک و لنزهای تماسی است. این لنزها داخل کره چشم قرار می‌ گیرند. اگر شما نیز سالیان طولانی است که از عینک استفاده می‌ کنید و قصد بهبود وضعیت بینایی خود را دارید، پیشنهاد می‌ کنیم این مقاله از مجموعه مقالات سایت دکتر رضا پورمازار را از دست ندهید و در ادامه همراه ما باشید.

معرفی عمل کاشت لنز دائمی یا آرتیزان

عمل کاشت لنز دائمی یا آرتیزان در دسته جراحی‌ های پیشرفته قرار می‌ گیرد. این جراحی در اتاق عمل انجام‌ شده و لازم نیست که بیمار پیش‌ از عمل یا بعد از آن بستری شود؛ بلکه بلافاصله پس‌ از اتمام مرخص خواهد شد. فقط ممکن است بیمار کمی احساس درد داشته باشد؛ زیرا در این عمل نیاز به انجام بخیه است. توجه داشته باشید که پس‌ از کشیده شدن بخیه‌ ها درد بیمار تا حد زیادی کاهش پیدا می‌ کند. با توجه به وضعیت بینایی فرد، عمل کاشت لنز یا آرتیزان می‌ تواند مناسب یا غیرمناسب باشد.
در مورد عمل کاشت لنز دائمی حتماً باید با یک جراح متخصص صحبت کرد. در واقع لنزهای دائمی نوعی لنز قابل کاشت به نام لنزهای داخل چشمی فاکیک هستند که از پلاستیک شفاف و انعطاف پذیر ساخته می‌ شوند. یکی از رایج ترین انواع لنزهای داخل چشمی فاکیک در انگلستان به نام کولامر داخل چشمی است که برای قرارگیری در پشت مردمک و جلوی عدسی چشم طراحی می شود و به‌ صورت یک ایمپلنت نرم و انعطاف‌ پذیر جایگذاری خواهد شد.

عمل کاشت لنز دائمی برای اصلاح ضعف شدید چشم

با روی کار آمدن لنزهای داخلی چشم بسیاری از مشکلات چشمی درمان شدند. افرادی که شماره چشم بالایی دارند و لیزیک و عمل prk روی آن‌ ها تأثیری ندارد، با استفاده از عمل کاشت لنز دائمی می‌ توانند از مشکلات این‌ چنینی راحت شوند. در واقع این لنزها عملکردی مشابه لنزهای تماسی دارند ولی تفاوتشان این است که لازم نیست آن‌ ها را از چشم خارج کنید و اقداماتی برای نگهداری آن‌ ها انجام دهید.

عمل کاشت لنز دائمی همزمان با عمل آب مروارید

در عمل آب مروارید می‌ توان لنزهای داخل چشمی را جایگزین لنز طبیعی چشم کرد. این پیشرفت تکنولوژی کمک می‌ کند که افراد مبتلا به آب مروارید پس‌ از عمل دیگر نیازی به عینک نداشته باشند و عیوب انکساری چشم آن‌ ها برطرف شود.

عمل کاشت لنز دائمی برای درمان دوربینی و نزدیک‌ بینی

در گذشته که امکانات زیادی وجود نداشت روش درمان عیوب انکساری چشم با راه‌ های درمان امروزه تفاوت زیادی داشتند. مثلاً اگر شخصی دچار عیوب انکساری میشد، تنها راه درمان آن استفاده از عینک بود. اما امروزه با وجود لنزهای دائمی می‌ توان انواع دوربینی و نزدیک‌ بینی بسیار شدید را درمان کرد.

نحوه قرارگیری لنز داخل چشمی در عمل کاشت لنز دائمی

برای انجام این کار ابتدا بی‌ حسی تزریق می‌ شود و سپس در کنار قرنیه یک برش می‌ زنند تا پزشک بتواند لنز را در داخل چشم بگذارد. در واقع این لنز در بخش قدامی، جلوی عدسی اصلی و عنبیه قرار می‌ گیرد و در نهایت با بخیه‌ های ظریف و دقیق محل برش بسته می‌ شود. پس‌ از مدتی این بخیه‌ ها کشیده می‌ شوند. در زمینه لنزهای دائمی داخل چشم با تنوع زیادی مواجه هستیم که از نظر کیفیت با یکدیگر متفاوتند. هر کدام از این لنزها دارای ویژگی‌ ها و مزایای بخصوصی بوده که بهترین آن‌ ها، لنزهایی با قابلیت انعطاف‌ پذیری بالا هستند.

عمل کاشت لنز دائمی برای چه کسانی مناسب است؟

افراد ۴۵ سال به بالا کاندیدهای مناسبی برای انجام این عمل هستند و همچنین کسانی که ضخامت قرنیه کمی دارند، می‌ توانند از این روش برای درمان مشکلات بینایی استفاده کنند. معمولاً توصیه می‌ شود کسانی که شماره چشمشان بیش‌ از محدوده قابل اصلاح با جراحی‌ های لیزری قرنیه است از این نوع لنزها استفاده کنند. از سوی دیگر این جراحی می‌ تواند برای درمان دوربینی و نزدیک‌ بینی شدید استفاده شود. لازم به ذکر است کسانی که بیماری‌ های چشمی دیگری مثل خشکی، آستیگمات نامنظم و غیره دارند، به‌ هیچ‌ وجه نباید تحت عمل کاشت لنز دائمی قرار بگیرند. بنابراین توصیه می‌ کنیم حتماً با پزشک و متخصص در این زمینه صحبت کنید و با توجه به شرایط و وضعیت خود بهترین روش را انتخاب کنید.

انواع لنز دائمی

لنزهای دائمی در انواع مختلفی ساخته می‌ شوند که هر کدام آن‌ ها نسبت‌ به دیگری دارای ویژگی‌ های بخصوصی هستند. لازم است که پیش‌ از عمل آرتیزان یا کاشت لنز دائمی با انواع این لنزها آشنا شوید تا بتوانید یک انتخاب هوشمندانه داشته باشید. برخی از لنزهای دائمی رایج شامل موارد زیر هستند:
• لنز IOL Monofocal
• لنز IOL چند کانونه
• لنز IOL تطبیقی
• لنزIOL هلالی

معاینه اولیه برای کاشت لنز دائمی

پیش‌ از انجام عمل جراحی کاشت لنز دائمی ابتدا پزشک برای معاینه اولیه و مشاوره جلسه‌ ای را در نظر می‌ گیرد. در این جلسه ضمن آن‌ که موقعیت و سلامت چشم‌ های بیمار بررسی می‌ شود و اقدامات لازم صورت می‌ گیرد، بیمار می‌ تواند هرگونه سوالی در این زمینه دارد مثل نوع لنز انتخابی، نحوه کاشت لنز، حساسیت یا آلرژی و مشکلات چشمی خود را از پزشک بپرسد. همچنین پزشک در این جلسه عوارض و مشکلاتی که ممکن است پس از عمل داشته باشید را یادآور می‌ شود تا شما بتوانید با دید کامل و جامع تصمیم بگیرید.

اقدامات ضروری پیش از عمل کاشت لنز دائمی

پیش‌ از انجام عمل کاشت لنز دائمی فرد باید یکسری مراقبت‌ های لازم را به عمل آورد تا نتیجه مثبت دریافت شود. یکی از مهم‌ ترین نکاتی که باید به آن توجه داشته باشید عمل به دستورات پزشک است که تمام بایدها و نبایدهای گفته‌ شده را رعایت کنید. معمولاً پزشکان می‌ خواهند که پیش‌ از عمل مدتی را از لنزهای تماسی استفاده نکنید که باید این نکته را جدی بگیرید. اگر پیش‌ از عمل از دارو یا قطره خاصی استفاده می‌ کنید، باید آن را با جراح و متخصص در میان بگذارید؛ زیرا برخی از داروها می‌ توانند عوارض منفی به‌ دنبال داشته باشند.

مراقبت‌ های بعد از عمل کاشت لنز دائمی

اگر سعی کنید پس‌ از عمل مراقبت‌ های لازم را به‌ درستی انجام دهید، قطعاً دوره نقاهت کوتاه‌ تری خواهید داشت و نتیجه عمل شما با موفقیت بیشتری صورت می‌ گیرد. اولین مورد برای مراقبت بعد از عمل این است که شما حتماً برای روز عمل شخصی را به‌ عنوان همراه با خود داشته باشید که لازم نباشد پس‌ از عمل رانندگی کنید؛ همچنین پس‌ از عمل مواردی مانند پوشاندن چشم، دور بودن از نور خورشید، خودداری از شنا کردن و ورزش‌ های سنگین، استفاده از داروهای تجویز شده سر وقت، دور بودن از فضای آلوده جزو مراقبت‌ های بعد از عمل هستند.

مراجعه به پزشک
در مطالب فوق ما سعی کردیم هر آنچه لازم است در مورد عمل کاشت لنز دائمی یا آرتیزان بدانید را بررسی کنیم. بسیاری از افراد پیش‌ از انجام این عمل در مورد هزینه‌ آن سؤال می‌ کنند. در پاسخ به این افراد باید بگوییم که اصلاً نباید هزینه را در اولویت قرار دهند؛ بلکه باید تجربه و تخصص جراح را بررسی کنند. دکتر رضا پورمازار جراح و متخصص بیماری‌ های چشمی با بهره‌ گیری از روش‌ های نوین درمان، مشکلات عیوب انکساری و سایر بیماری‌ های چشمی را درمان می‌ کنند. جهت دریافت نوبت می‌ توانید با شماره‌ های درج شده در سایت تماس بگیرید.

علل ایجاد زخم قرنیه و روش های تشخیص آن

زخم قرنیه یکی از مشکلات بسیار رایج چشمی است که افراد زیادی را درگیر می‌ کند اما با شناخت دلایل ایجاد این بیماری تا حد زیادی می‌ توان از ایجاد زخم قرنیه جلوگیری کرد. در جلوی چشم یک لایه شفاف از بافت به نام قرنیه وجود دارد که مانند یک پنجره نور را وارد چشم می‌ کند. اشک می‌ تواند قرنیه را در برابر باکتری‌ ها، ویروس‌ ها و قارچ‌ ها حفظ کند. هرگونه اختلال در این عملکرد باعث ایجاد زخم قرنیه می‌ شود که معمولاً در اثر عفونت به وجود می‌ آید. لازم است بدانید که در طولانی‌ مدت نباید از لنزهای تماسی استفاده کنید؛ زیرا یکی از دلایل شایع ایجاد زخم قرنیه هستند. اگر علاقه دارید در مورد علل ایجاد زخم قرنیه و روش تشخیص آن اطلاعات مفیدی کسب کنید، این مقاله از مجموعه مقالات سایت دکتر رضا پورمازار را از دست ندهید.

دلایل ایجاد زخم قرنیه

دلایل زیادی باعث ایجاد زخم قرنیه می‌ شوند که از جمله آن‌ ها می‌ توان به خشکی چشم، آسیب چشم، اختلالات التهابی، استفاده از لنزهای تماسی استریل نشده و کمبود ویتامین A اشاره کرد اما مهم‌ ترین علت ایجاد زخم قرنیه عفونت است. به هیچ عنوان نباید از لنزهای تماسی تاریخ مصرف گذشته یا لنزهای تماسی یکبار مصرف برای مدت زمان طولانی استفاده شود؛ زیرا این موارد باعث افزایش خطر ابتلا به زخم قرنیه می‌ شوند. در ادامه سایر علل ایجاد زخم قرنیه را بررسی می کنیم.

• کراتیت هرپس سیمپلکس

یکی از عفونت‌ های ویروسی که باعث شعله‌ ور شدن مکرر ضایعات و تشدید زخم در چشم می‌شود، کراتیت هرپس سیمپلکس است. عواملی مثل قرار گرفتن طولانی‌ مدت در معرض نور خورشید، استرس یا هر چیز دیگری که سیستم ایمنی را ضعیف کند می‌ تواند باعث تشدید این عفونت شود.

• کراتیت آکانتامبا

این عفونت معمولاً زمانی ایجاد می‌ شود که فرد از لنزهای تماسی استفاده کند. در واقع چنین وضعیتی یک عفونت آمیبی محسوب می‌ شود‌ با این‌ که نادر است اما می‌ تواند در مراحل پیشرفته منجر به نابینایی شود.

• کراتیت قارچی

معمولاً کسانی که سیستم ایمنی ضعیفی دارند دچار کراتیت قارچی می‌ شوند. این عفونت می‌ تواند پس‌ از آسیب به قرنیه به واسطه یک ماده گیاهی به وجود آید.

علائم عفونت و زخم قرنیه

معمولاً زخم قرنیه همراه با علایم عفونت هستند که شناخت آن‌ ها در درمان به موقع نقش زیادی دارد. برخی از مهم‌ ترین علایم عفونت عبارتند از:
• حساسیت به نور
• ترشحات چرک مانند از چشم
• خارش چشم
• چشم آبکی
• چشم قرمز یا صورتی
• احساس سوزش در چشم
زخم قرنیه با علایم شدید بروز می‌ کند و باید هر چه سریع‌ تر درمان شود. در واقع زخم قرنیه مثل یک لکه یا ناحیه خاکستری یا سفید ایجاد می‌ شود که اغلب شفاف به‌ نظر می‌ آید. برخی مواقع نیز زخم‌ ها خیلی کوچک هستند و اصلاً به‌ صورت عادی نمی‌ توان آن‌ ها را مشاهده کرد اما بیمار علایم آن را احساس می‌ کند. علایم زخم قرنیه شامل موارد زیر می‌ شود:
• التهاب چشم
• نقطه سفید روی قرنیه
• زخم
• پلک های متورم
• پارگی بیش از حد
• احساس جسم خارجی در چشم
• تاری دید
• حساسیت به نور
• ترشحات چرکی از چشم

تشخیص زخم قرنیه

راحت‌ ترین روش برای تشخیص زخم قرنیه معاینه چشم است که در طی آن پزشک می‌ تواند وجود زخم قرنیه را تأیید یا رد کند. اما معمولاً آزمایشات دیگری نیز برای بررسی زخم قرنیه استفاده می‌ شود که لکه چشم فلورسین است. پیش‌ از انجام این آزمایش چشم‌ پزشک روی یک تکه نازک کاغذی لکه یک قطره رنگ نارنجی می‌ ریزد. در ادامه پزشک باید با لمس ملایم کاغذ لکه روی چشم، رنگ را به چشم بیمار منتقل کند.
در نهایت نیز توسط یک میکروسکوپ نور بنفش خاصی به چشم بیمار تابانده می‌ شود تا پزشک بتواند نقاط آسیب‌ دیده را بررسی و مشاهده کند. پس‌ از تابانده شدن نور بنفش، آسیب‌ های موجود در قرنیه به رنگ سبز مشخص می‌ شوند. بیمارانی که با مشکل زخم قرنیه مراجعه می‌ کنند، در مراحل اولیه با قطره‌ های چشمی چشم آن‌ ها بی‌ حس می‌ شود و سپس به‌ آرامی زخم تراشیده شده و نمونه‌ ای از آن برای آزمایش ارسال خواهد شد.

درمان زخم قرنیه

پس‌ از تشخیص قطعی علت زخم قرنیه پزشک می‌ تواند با تجویز برخی داروهای ضد باکتری، ضد ویروس یا ضد قارچ این مشکل زمینه‌ ای را درمان کند. اگر بیمار دچار عفونت شدید شده باشد، پزشک می‌ تواند قطره‌ های ضد باکتریایی چشم برای بیمار تجویز کند. چنانچه چشم دچار التهاب و تورم شده باشد، باید حتماً از قطره‌ های چشمی کورتیکواستروئید استفاده شود. در طی درمان باید به توصیه‌ های پزشک توجه داشته باشید و از موارد زیر اجتناب کنید:
• استفاده از لنزهای تماسی
• دست زدن بی دلیل به چشم
• آرایش
• مصرف داروهای دیگر

پیشگیری از زخم قرنیه

بهترین روش پیشگیری این است که شما بلافاصله پس‌ از مشاهده علایم عفونت و آسیب‌ های دیگر سریع به فکر درمان باشید. زخم قرنیه اگر به‌ موقع درمان نشود، می‌ تواند باعث ایجاد یک اسکار دائمی روی چشم شود و در موارد نادر به کل چشم آسیب می‌ رساند. اما می‌ توان با در نظر داشتن چند نکته کلیدی از ایجاد آن جلوگیری کرد:
• به‌ هیچ‌ عنوان در هنگام خواب از لنزهای تماسی استفاده نکنید.
• پیش‌ از گذاشتن و برداشتن لنز از داخل چشم حتماً آن را استریل کنید.
• اگر فکر می‌ کنید جسم خارجی داخل چشمانتان است آن را بشویید.
• پیش‌ از دست زدن به چشم حتماً دست‌ های خود را بشویید.

مراجعه به پزشک
در مطالب فوق سعی کردیم علل ایجاد زخم قرنیه و روش تشخیص آن را بررسی کنیم. همان‌ طور که در مطالب فوق ذکر شد زخم قرنیه قابل‌ درمان است و در اکثر موارد واکنش مثبتی به روش‌ های درمانی نشان می‌ دهد. اما نباید خطر آن را نادیده گرفت؛ زیرا می‌ تواند باعث ایجاد کاهش بینایی شود. بنابراین با مشاهده هر گونه علایم باید سریعاً به پزشک متخصص مراجعه شود. دکتر رضا پورمازار جراح و متخصص بیماری‌ های چشمی در این زمینه به شما کمک خواهند کرد. برای دریافت نوبت ویزیت حضوری توسط ایشان می‌ توانید با شماره‌ های درج شده در این سایت تماس بگیرید.

علت تجمع مایع پشت شبکیه چیست؟

تجمع مایع پشت شبکیه چشم به دلایل مختلفی ایجاد می‌ شود که شناخت شایع‌ ترین علل آن تا حد زیادی در تشخیص و درمان به‌ موقع نقش دارند. در این مقاله نیز قصد داریم مهم‌ ترین دلایل ایجاد تجمع مایع پشت شبکیه را بررسی کنیم شما اطلاعات دقیق‌ تری در مورد این اختلال داشته باشید.

افیوژن مشیمیه

لایه‌ ای از رگ‌ های خونی اسفنجی که در بین شبکیه و قسمت سفید رنگ چشم قرار دارد مشیمیه نامیده می‌ شود. مشیمیه وظیفه تغذیه و اکسیژن رسانی به بخش بیرونی شبکیه را بر عهده دارد. اگر مایع یا خون بین مشیمیه و صلبیه قرار بگیرد، باعث جداشدگی مشیمیه سروزی خواهد شد. این اختلال معمولاً در اثر پایین بودن فشار داخلی چشم ایجاد می‌ شود و بیشتر بیمارانی که به‌ تازگی جراحی گلوکوم انجام دادند را درگیر می‌ کند. در اثر این کاهش فشار، مایع فضای اطراف سلول را در بر می‌ گیرد و در چنین شرایطی مویرگ‌ ها به‌ خاطر التهاب نفوذ پذیرتر هستند.

رتینوپاتی سروزی مرکزی

در بیماری رتینوپاتی سروزی مرکزی نیز مایع در پشت شبکیه جمع می‌ شود. عملکرد اپی‌ تلیوم رنگدانه‌ ای شبکیه که در بین مشیمیه و شبکیه قرار دارد به‌ درستی صورت نمی‌ گیرد؛ به‌ همین خاطر است که مایع در زیر شبکیه شروع به تجمع می‌ کند. در چنین حالتی بیمار دچار اعوجاج بینایی شده و در برخی موارد نیز با جداشدگی جزئی شبکیه مواجه خواهیم بود. معمولاً افرادی که در محدوده سنی ۳۰ تا ۵۰ سالگی قرار دارند و کسانی که به‌ طور دائم استروئید مصرف می‌ کنند در خطر ابتلا به این بیماری قرار دارند.

رتینوپاتی دیابتی

در اثر افزایش قند خون بیماری رتینوپاتی دیابتی رخ می‌ دهد که با گذر زمان افزایش قند در خون، روی عروق خونی شبکیه تأثیر می‌ گذارد و به آن‌ ها آسیب‌ های جدی وارد می‌ کند. در اثر این بیماری رگ‌ های خونی متورم شده و اتصالات محکم در آن‌ ها از بین می‌ رود. در چنین حالتی با خونریزی و نشت مایع در پشت شبکیه مواجه هستیم. در نتیجه رگ‌ های خونی جدید تشکیل خواهد شد. اما این رگ‌ ها کاملاً شکننده هستند و به‌ راحتی نشت می‌ کنند و خونریزی بیشتری ایجاد می‌ شود.
در نهایت مایع بیشتری پشت شبکیه جمع می‌ شود و باعث جدا شدن خواهد شد. معمولاً رتینوپاتی در اوایل هیچگونه علائمی ندارد اما به‌ مرور می‌ تواند باعث ایجاد تغییرات بینایی شود. با پیشرفت بیماری علائمی مثل تاری دید، لکه‌ های شناور تیره و رگه‌ هایی که شبیه تار عنکبوت هستند ایجاد خواهند شد. در کشورهای توسعه‌ یافته شدیدترین علایم این بیماری شامل از دست دادن بینایی می‌ شود و بیشتر در بین بزرگسالان ۲۰ تا ۷۴ سال گزارش شده‌ است.

ادم ماکولا

زمانی‌ که مایع در بخشی از شبکیه به نام ماکولا جمع می‌ شود، باعث ایجاد ادم ماکولا خواهد شد. این محدوده برای دید مرکزی تحقیق به کار می‌ رود. چنانچه مایع در زیر این بخش جمع شود باعث تورم بافت شده و اختلال در عملکرد آن ایجاد خواهد شد. معمولاً نشت مایع از رگ‌ های خونی آسیب‌ دیده در نزدیکی شبکه به وجود می‌ آید. ادم ماکولا در اثر هر بیماری که به رگ‌ های خونی آسیب می‌ رساند، ایجاد می‌ شود و حتی در بسیاری از موارد می‌ تواند در اثر جراحی‌ های چشم به وجود آید.

تشخیص مایع پشت شبکیه

پزشک متخصص برای بررسی شبکیه چشم و وجود مایع پشت آن ابتدا چشمان شما را معاینه می‌ کند و سپس برای تکمیل تشخیص خود آزمایش‌ ها زیر را درخواست خواهد کرد. معمولاً در این پروسه آزمایشات زیر مفید خواهند بود.

• تست گرید آمسلر

برای‌ این که تعیین شود دید مرکزی بسیار مهم بیمار دچار تغییر شده‌ است یا نه؟ از تست گرید آمسلر استفاده می‌ شود که به کمک مربع‌ های شبکه مانند بینایی فرد آزمایش خواهد شد. بیمار در چنین حالتی به مربع‌ های شبکه نگاه می‌ کند و باید به پزشک بگوید که “آیا هر یک از خطوط مواج به‌ نظر می‌ رسند یا مناطق گم‌ شده‌ ای نیز وجود دارد؟” به کمک این تست تغییرات جزئی در بینایی نیز قابل‌ تشخیص هستند.

• توموگرافی انسجام نوری

توموگرافی انسجام نوری نیز یکی از روش‌ های بسیار مؤثر است که به وسیله یک دوربین مخصوص از شبکیه تصاویر مقطعی به دست می‌ آورد. به وسیله آن می‌ توان ضخامت شبکیه را اندازه‌ گیری کرد و مایع زیر شبکیه و تورم آن را تشخیص داد.

• فوندوس اتوفلورسانس

با استفاده از فلورسانس طبیعی شبکیه تصویربرداری اتوفلورسانس انجام می‌شود. در این روش هیچگونه تزریق ماده رنگی وجود ندارد و زمانی‌ که از نور آبی برای روشن کردن شبکه‌ ای استفاده می‌ شود، ساختارهای خاصی قابل‌ مشاهده هستند که به‌ صورت درخشان بوده و در یک تصویر سیاه و سفید ثبت خواهند شد. به کمک این الگوهای مشخص می‌ توان بیماری‌ های مختلف مثل رتینوپاتی و دژنراسیون ماکولا مرتبط با سن را تشخیص داد.

• آنژیوگرافی فلورسین

در انجام آنژیوگرافی فلورسین ماده رنگی تزریق می‌ شود که به واسطه آن می‌ توان تورم موجود در شبکیه را تشخیص داد. این ماده رنگی چند ثانیه پس‌ از تزریق به چشم بیمار می‌ رسد و باعث درخشش آن می‌ شود. توسط دوربینی عکس از بخش‌ های مختلف گرفته خواهد شد.

• آنژیوگرافی سبز ایندوسیانین

آنژیوگرافی سبز ایندوسیانین یعنی دقیقاً مثل آنژیوگرافی فلورسین است؛ فقط در نور مادون قرمز قابل‌ مشاهده خواهد بود. این روش به‌ صورت عمیق‌ تر به لایه‌ های شبکیه می‌ چرخد و به وسیله یک دوربین حساس به مادون قرمز تصاویر واضحی از آن دریافت می‌ کند. معمولاً برای تکمیل آنژیوگرافی فلورسین شبکیه از این روش استفاده خواهد شد.

• سونوگرافی چشمی

سونوگرافی چشم نیز یکی از روش‌ های بسیار دقیق آزمایش است که به وسیله امواج صوتی تصاویری از ساختارهای داخل چشم بدست می‌ آید. معمولاً از روش سونوگرافی برای تشخیص مشکلاتی مثل جداشدگی شبکیه، تجمع مایع پشت شبکیه، سرطان‌ های چشم و بررسی رتینوپاتی دیابتی استفاده می‌ شود که می‌ تواند جزئیات داخلی را به‌ خوبی و با وضوح کامل مشخص کند.

مراجعه به پزشک
همان‌ طور که در مطالب فوق ذکر شد، دلایل مختلفی باعث تجمع مایع پشت شبکیه می‌ شوند که با تشخیص زود هنگام می‌ توان از عوارض آن‌ ها جلوگیری کرد؛ بنابراین باید بررسی‌ های دوره‌ ای و سالانه چشم را جدی بگیرید و حتماً تحت نظر متخصص آزمایشات لازم را انجام دهید. دکتر رضا پورمازار جراح و متخصص بیماری‌ های چشمی در این زمینه می‌ توانند به شما کمک کنند. جهت دریافت ویزیت حضوری می‌ توانید از طریق شماره‌ های درج شده در این سایت اقدام کنید.