آیا تومور لیپوترموئید چشم درمان قطعی دارد؟

تومور لیپوترموئید، از آن دست تومورهای چشمی است که در بافت چربی چشم، اتفاق میفتد. به طور کلی، منشا تومورهای چشمی می تواند خود چشم یا سایر بافت ها باشد. در صورتی که تومور، منشا متفاوتی از چشم داشته باشد، می توان نتیجه گرفت که متعلق به بافتی دیگر بوده و حال با حرکت کردن، خود را به چشم رسانده است. در میان انواع تومورهای چشمی، تومور لیپودرموئید بسیار نادر و کمیاب بوده و کمتر کسی به آن مبتلا می شود. در این مطلب قصد داریم تا شما را با تومور لیپوترموئید چشم و روش درمان آن، آشنا کنیم.

آشنایی با تومور لیپودرموئید

اگر بافت چربی به شکلی غیرطبیعی روی کره چشم رشد کند، در اصطلاح پزشکی به آن تومور لیپودرموئید می گویند. این تومور در اغلب مواقع در نزدیکی فورنیکس تمپورال ایجاد شده و به وسیله بافت چربی و همبند، ایجاد می شود. تومور لیپودرموئید در کتاب های پزشکی به عنوان نوعی از کوریستومای مادرزادی معرفی شده است. در حقیقت واژه کوریستوما به معنی توده ای با بافتی طبیعی، اما در محلی غیرطبیعی گفته می شود؛ همین امر سبب می شود تا این نوع تومور را متمایز از دیگر انواع تومور چشمی در نظر بگیریم.
تومور لیپودرموئید در زمان ایجاد، رنگی میان زرد و سفید داشته و از بافتی نرم برخوردار است. شکل ظاهری این نوع از تومور یکنواخت بوده و کاملاً محکم به بافت پایه خود، متصل شده است. خوشبختانه تومور لیپودرموئید سرطانی نیست و همین مسئله، درمان کردن آن را راحت تر می کند.

درمان تومور لیپوترموئید چشم

علائم تومور لیپودرموئید چیست؟

در اغلب مواقع، تومور لیپودرموئید، خود را با نشانه های زیر، نشان می دهد:
• ایجاد توده ای قابل لمس به رنگ زرد مایل به سفید
• تحریک سطح چشم
در صورت مبتلا بودن فرد به تومور لیپودرموئید، فرد ممکن است به عوارض زیر دچار شود:
• انحراف کانتوس جانبی چشم
• آستیگماتیسم
• التهاب چشم
• استرابیسم یا انحراف چشم

درمان تومور لیپودرموئید چگونه انجام می شود؟

در صورتی که اندازه تومور لیپودرموئید کوچک بوده و عوارضی به همراه نداشته باشد، نیازی به درمان آن نیست؛ تنها کافی از تا از قطره های مرطوب کننده چشمی و ضد التهاب استفاده کرد. از سوی دیگر، اگر تومور اندازه ای بزرگ داشته و عوارض آن باعث آزار بیمار شود، نیاز است تا جراحی تومور لیپودرموئید صورت بگیرد. در طی جراحی، اولویت پزشک بر آن است که کم ترین آسیب ممکن به ملتحمه چشم وارد شود. از آنجا که تومور بدون واسطه به ملتحمه چشم می چسبد، برش و جداسازی آن می تواند تا حدودی کاری دشوار تلقی شود.

درمان تومور لیپوترموئید چشم

مراجعه به پزشک
تومور لیپودرموئید، یک بیماری نادر به شمار رفته و درمان آن به پزشکی حاذق و با مهارت نیاز دارد. برای درمان این بیماری، ما به شما دکتر پورمازار، جراح و متخصص بیماری های چشمی را پیشنهاد می کنیم. در صورت بروز هر گونه مشکل یا بیماری برای چشم، بهتر است تا در اولین فرصت به پزشک مراجعه کرده و اجازه پیشرفت را به بیماری خود ندهید؛ چرا که در غیر این صورت، احتمال حاد شدن مشکل آسیب های جبران ناپذیر به چشم و بینایی، وجود خواهد داشت.

آیا پتوز چشم درمان قطعی دارد؟

پتوز چشم یا افتادگی پلک بالا از جمله مشکلاتی است که در اثر تماس با مردمک چشم می‌ تواند در میدان بینایی فرد اختلال ایجاد کند؛ بنابراین در چنین حالتی نیاز به مداخلات پزشکی خواهد بود. جهت آشنایی با پتوز چشم و روش‌ های درمان آن در ادامه همراه ما باشید.

پتوز چشم چیست؟

پتوز همان افتادگی پلک است که می‌ تواند برخی اوقات بینایی فرد را با اختلال مواجه کند. زمانی‌ که افتادگی پلک بسیار شدید باشد، به‌ طوری‌ که قسمتی از مردمک یا تمامی آن را بپوشاند، باید درمان شود و درمان آن جراحی است. در اصل پلک انسان به‌ صورت دو چین روی نازک‌ ترین پوست بدن ایجاد می‌ شود. پلک می‌ تواند از چشم‌ های شما در برابر ورود اجسام خارجی، خشکی و فشار بیش‌ از حد محافظت کند و در هنگام خواب به‌ صورت یکنواخت اشک را در سطح چشم توزیع کند تا چشم‌ ها مرطوب بمانند.
حالا تصور کنید این پلک‌ ها به‌ صورت شل و آویزان در آیند که به آن پتوز، بلفاروپتوز یا بلفاروپتوزیس گفته می‌ شود. این نوع اختلال معمولاً در اثر ضربه، افزایش سن، ژنتیک یا اختلالات پزشکی به وجود می‌ آید؛ همچنین می‌ تواند به‌ صورت یک‌ طرفه یا در هر دو چشم ایجاد شود که با آن پتوز دو طرفه گفته می‌ شود. این بیماری در موارد شدید علاوه‌ بر ایجاد مشکلات بینایی، زیبایی را نیز با مشکل مواجه می‌ کند. پتوز چشم می‌ تواند به‌ صورت مادرزادی از بدو تولد در فرد وجود داشته باشد. اما بسیاری از اوقات نیز به‌ صورت اکتسابی بوده و می‌ تواند دائمی یا مقطعی بروز کند.
در بسیاری از موارد افتادگی پلک به‌ صورت یک مشکل جداگانه بوده و هیچگونه تأثیری بر سلامت و بینایی فرد نخواهد داشت و فقط کمی در ظاهر تغییر ایجاد می‌ کند. توجه داشته باشید اگر در طی چند روز یا چند ساعت افتادگی پلک ایجاد شود، نشان‌ دهنده یک مشکل جدی پزشکی بوده که باید در اسرع وقت بررسی و تشخیص داده شود. در بسیاری از موارد این بیماری به‌ صورت طبیعی یا با مداخله‌ پزشکی برطرف می‌ شود.

آیا پتوز چشم درمان قطعی دارد

علائم پتوز چشم

از نظر بالینی علامت اصلی افتادگی پلک این است که پلک فوقانی یک یا هر دو چشم حالت طبیعی ندارد و به‌ صورت افتاده دیده می‌ شود. با این‌ حال، افتادگی پلک گاهی به‌ سختی قابل تشخیص است و به‌ طور مداوم پیش نمی‌ آید. در چنین حالتی فرد باید جلوی آینه بایستد و چشم ها را بررسی کند. در این حالت زمانی‌ که به چشم خود نگاه می‌ کند باید قسمت زیادی از عنبیه یا دایره رنگی چشم در بالای مردمک مشاهده شود. در واقع هیچ قسمت از مردمک چشم نباید به واسطه پلک پوشانده شود. اگر این وضعیت به وجود آید، جلوی چشم مسدود می‌ شود؛ بنابراین کیفیت بینایی فرد پایین می‌ آید.
برخی افراد که دچار پتوزهای شدید چشمی هستند، در ناحیه پلک احساس درد می‌ کنند. معمولاً این افراد مجبورند در هنگام صحبت کردن سر خود را به عقب خم کنند یا حتی ابروهای خود را به‌ طرف بالا ببرند تا بتوانند چهره فرد مقابل را بهتر ببینند. معمولاً برای رفع این مشکل پزشکان به بررسی بیماری‌ های زمینه‌ ای می‌ پردازند؛ زیرا برخی اوقات این مشکل در اثر اختلالات عصبی و سردردهای میگرنی ایجاد می‌ شود. لازم به ذکر است که پتوزهای ساده و بدون عارضه هیچگونه علائمی ندارند اما در موارد شدید به‌ عنوان یک مشکل جدی پزشکی محسوب می‌ شوند که باید برای آن درمان مناسب آغاز شود.

انواع پتوز چشم

افتادگی پلک انواع مختلفی دارد که شناخت آن‌ ها می‌ تواند در انتخاب روش درمانی تأثیر بگذارد. در این بخش ما چند نوع از این بیماری که شایع‌ تر هستند را ذکر می‌ کنیم.

• اکتسابی

افتادگی پلک اکتسابی یکی از شایع‌ ترین انواع پتوز چشمی است که انواع گوناگونی دارد:
• افتادگی پلک عصبی: در اثر درگیری اعصاب پلکی ایجاد می‌ شود.
• افتادگی پلک عضله‌ ای: در اثر اختلال در عضله پلکی، پلک بالا نگه‌ داشته نمی‌ شود.
• افتادگی پلک تاندونی: در اثر ضعف تاندون چشمی افتادگی پلک بالا ایجاد می‌ شود.
• افتادگی پلک مکانیکی: وزن پلک برای عضلات سنگین‌ تر مناسب نیست.

• مادرزادی

افتادگی پلک به‌ صورت مادرزادی نیز در کودکان مشاهده می‌ شود که دلیل اصلی آن ضعف عضله‌ ای است. افتادگی پلک در کودکان منجر به ایجاد آستیگماتیسم یا تاری دید و حتی انسداد مسیر بینایی خواهد شد.

پیشگیری از افتادگی پلک یا پتوز چشم

در واقع باید گفت که هیچ روش پیشگیری برای افتادگی پلک و پتوزچشم وجود ندارد، به‌ خصوص اگر این عارضه به‌ صورت مادرزادی بروز کند. همان‌ طور که گفته شد پتوز انواع مختلفی دارد که نوع اکتسابی آن به دلایل خاصی غیر قابل پیشگیری است و در اثر روند پیری، ضربه به چشم، جراحی یا آسیب‌ های عصبی و عضلانی ایجاد می‌ شود؛ به‌ همین خاطر شما می‌ توانید فقط با اجتناب از تزریق بوتاکس توسط افراد آماتور، مالش بیش‌ از حد چشم و استفاده از لنزهای تماسی تا حد زیادی از ایجاد پتوز اکتسابی جلوگیری کرد. اگر احساس کردید که کودک شما دچار افتادگی پلک شده‌ است، باید تحت نظر پزشک قرار بگیرد تا درمان آغاز شود. با توجه به این‌ که افتادگی پلک در موارد شدید می‌ تواند بینایی را تحت تأثیر بگذارد، باید آن را جدی گرفت و با مراجعه‌ فوری به پزشک از پیشرفت آن جلوگیری کرد.

بهترین روش درمان افتادگی پلک چشم

خوشبختانه پتوز مادرزادی در کودکان وضعیت نسبتاً پایداری دارد و نیاز به درمان خاصی پیدا نمی‌ کند اما کسانی که در اثر روند پیری دچار افتادگی پلک می‌ شوند، به‌ صورت تدریجی افزایش پیدا خواهد کرد و نیاز به درمان دارد. با توجه به علت و شدت ایجاد افتادگی پلک، روش درمانی‌ که برای آن استفاده می‌ شود متفاوت خواهد بود و معمولاً از روش‌ های زیر برای درمان پتوز چشمی بهره می‌ برند.

• قطره چشمی برای رفع افتادگی پلک

اگر با افتادگی پلک به‌ صورت موقت مواجه شویم که در اثر تزریق بوتاکس به وجود آید، می‌ توان از قطره‌ چشم لوپیدین برای بهبودی سریع‌ تر آن استفاده کرد؛ زیرا این قطره انقباض پلک‌ ها را سریع‌ تر می‌ کند.

• جراحی افتادگی پلک چشم

معمولاً از روش جراحی زیبایی پلک ها بلفاروپلاستی برای برطرف کردن مشکل کسانی که در اثر افزایش سن دچار افتادگی پلک می‌ شوند، استفاده خواهد شد که در این روش جراح پلاستیک با استفاده از بی‌ حسی موضعی جراحی را انجام می‌ دهد. در این حالت می‌ تواند موقعیت پلک‌ های بیمار را با چشمان باز تنظیم می‌ کند. در موارد خفیف نیز با برداشتن بخشی از عضلات پلک مشکل افتادگی پلک برطرف می‌ شود. اما در موارد متوسط کوتاه کردن عضله اصلی پلک صورت می‌ گیرد و تا حد زیادی نیز لیفت ابرو می‌ تواند به بهتر شدن شرایط این بیماران کمک کند. اخیرا نیز از جراحی اسلینگ استفاده می‌ شود که در آن عضلات پیشانی لیفت شده و پلک‌ ها بالا می‌ روند.

آیا پتوز چشم درمان قطعی دارد

مراجعه به پزشک
ما در مطالب فوق سعی کردیم هر آنچه لازم است در مورد پتوز چشم و روش‌ های درمان قطعی آن بدانید را بررسی کنیم. چنانچه مبتلا به یکی از انواع مختلف پتوز چشم و افتادگی پلک هستید، بهتر است در قدم اول تحت نظر متخصص چشم قرار بگیرید تا شرایط شما بررسی شود. دکتر رضا پورمازار جراح و متخصص بیماری‌ های چشمی در این زمینه به شما کمک خواهند کرد. برای دریافت نوبت ویزیت حضوری می‌ توانید با شماره‌ های درج شده در سایت تماس بگیرید.

آیا مگس پران چشم درمان دارد؟

مگس‌ پران یا فلوترهای چشم در اثر کوچک شدن طبیعی مایع ژل مانند در چشم ایجاد می‌ شوند. معمولاً با افزایش سن مگس‌ پران به وجود می‌ آید که فرد از وجود لکه‌ های سیاه یا خاکستری، رشته یا تار عنکبوت و حتی نور یا فلاش دوربین در دید خود شکایت می‌ کند. معمولاً مگس‌ پران نیازی به درمان ندارد ولی در مواردی که فرد فلاش‌ های چشم زیادی داشته باشد، باید تحت درمان قرار بگیرد. جهت آشنایی با مگس پران و روش درمان آن در ادامه همراه ما باشید.

مگس پران یا فلوتر چشم چیست؟

وقتی به دیوار خالی یا آسمان نگاه می‌ کنید شاید اشکال کوچکی را در جلوی چشم خود به‌ صورت شناور مشاهده کنید. این اشکال واضح نیستند و شبیه به ذرات گرد و غبار روی لنز دوربین به‌ نظر می‌ آیند. در چنین حالتی شما سعی می‌ کنید پلک بزنید تا بتوانید گرد و غبار را دور کنید. اگر بلافاصله به‌ جای دیگری نگاه کنید این اشکال در جلوی چشم شما به حرکت در می‌ آیند. زمانی که چنین حالتی رخ می‌ دهد، شما شناورهای چشمی را تجربه می‌ کنید. در واقع بخش‌ هایی از ماده ژل مانند در وسط چشم که زجاجیه نام دارد، به شکل جامد شده و شناورهای چشمی ایجاد می‌ شوند.

آیا مگس پران چشم درمان دارد

با افزایش سن، زجاجیه در داخل چشم جمع می‌ شود و به‌ صورت ذرات کوچک در می‌ آیند. حرکت شناورها در زجاجیه کُند می‌ شود و همان‌ طور که در حال حرکت هستند، از مقابل مرکز شبکیه چشم شما عبور خواهند کرد و این باعث می‌ شود که شما ذرات شناور را ببینید. در روند پیری این عارضه بسیار رایج است و در اغلب موارد نیازی به مداخله پزشکی ندارد. برخی اوقات فلوترها می‌ توانند نشانه جداشدگی شبکیه و بیماری جدی چشم باشند. چنانچه تعداد شناورها بیشتر از حد معمول باشد یا تابش نور در میدان دید ایجاد شود، باید سریعاً به متخصص برای بررسی بیشتر مراجعه شود.

آیا مگس پران خطرناک است؟

در حالت کلی مگس پران چشم خطرناک نیست اما در برخی موارد می‌ تواند زنگ خطر برای بیماری‌ های جدی در چشم باشد. به‌ عنوان مثال این عارضه می‌ تواند باعث ایجاد سوراخ در شبکیه چشم شود که یک بیماری بسیار خطرناک است؛ بنابراین اگر مدت زیادی است که از این اختلال رنج می‌ برید و طی این سال‌ ها بیماری پیشرفت نکرده، لازم نیست نگران باشید. اما در صورتی‌ که با پیشرفت بیماری مواجه شدید و مشکلات بسیاری در زمینه‌ های بینایی به وجود آمد باید سریع مداخله پزشکی برای آن انجام شود.

علت ایجاد مگس پران چشم چیست؟

مگس پران چشم به دلایل مختلفی ایجاد می‌ شود که مهم‌ ترین و اصلی‌ ترین آن سن است. در اثر بالا رفتن سن مایع زجاجیه داخل چشم کوچک می‌ شود و زمانی‌ که منقبض شد، ذرات کوچکی به وجود می‌ آیند که در مایع شناور هستند. در نهایت آن‌ ها به سمت پایین چشم حرکت می کنند و به همین خاطر بیمار متوجه آن‌ ها نمی‌ شود. وجود خون در چشم و احساس التهاب که معمولاً مرتبط با دیابت است. به این بیماری رتینوپاتی دیابتی می گویند که باعث می‌ شود خون از شبکیه به داخل زجاجیه برود. بیمار در این حالت لکه‌ های تیره یا رگه‌ هایی در بینایی خود مشاهده می‌ کند. به‌ همین خاطر گفته‌ شده است که بیماران مبتلا به دیابت به‌ طور منظم تحت نظر و معاینه توسط متخصص چشم قرار بگیرد. برخی اوقات همراه با مگس‌ پران التهاب داخل چشم تجربه می‌ شود که این التهاب را یووئیت می‌ نامند.

مگس‌ پران چه کسانی را تهدید می‌ کند؟

مگس پران معمولاً در افراد زیر بیشتر رخ می‌ دهد:
• افرادی که سن بیشتر از ۶۰ سال داشته باشند.
• اشخاصی که دچار نزدیک‌ بینی هستند.
• کسانی که در گذشته جراحی‌ های چشمی دیگری مثل آب‌ مروارید انجام داده باشد.
• بیمارانی که در گذشته به التهاب چشم دچار شده باشند.

درمان مگس پران چشم

همان‌ طور که گفته شد معمولاً مگس پران چشم نیازی به درمان ندارد. با این‌ که وجود شناورها کمی آزار دهنده است اما هیچ ضرری به‌ همراه نخواهند داشت. این شناورها از محدوده‌ دید بیمار دور می‌ شوند و به‌ مرور زمان دیگر احساس نمی شوند. اما در موارد خاص می‌ توان از روش‌ های زیر برای درمان استفاده کرد:
• جراحی مگس پران چشم: جراحی یک گزینه بسیار مناسب برای برداشتن شناورهای موجود در چشم است؛ اما خطرات زیادی را برای بینایی فرد به‌ دنبال دارد. زمانی‌ که تعداد شناورها زیاد باشد و روی دید فرد تأثیر بگذارد، می‌ توان از روش ویترکتومی برای برداشتن آن‌ ها استفاده کرد. در این روش جراحی از برش‌ هایی برای برداشتن زجاجیه ژل مانند از داخل چشم استفاده می‌ شود. سپس زجاجیه را با محلولی که شبیه آن است، جایگزین می‌ کنند. این روش می‌ تواند خطرات زیادی را به‌ همراه داشته باشد.
• لیزر: برخی اوقات نیز از لیزر برای درمان مگس پران استفاده می‌ شود که می‌ تواند گروه‌ بندی شناورها را از هم بپاشد و آن‌ ها را از میدان دید بیمار خارج کند. این روش نیز عوارض جانبی زیادی را در پی خواهد داشت.

آیا مگس پران چشم درمان دارد

مراجعه به پزشک
در مطالب فوق ما سعی کردیم هر آنچه لازم است در مورد مگس‌ پران چشم و روش‌ های درمان آن بدانید را بررسی کنیم. این بیماری نگران‌ کننده نیست اما توصیه می‌شود حتماً تحت نظر پزشک باشید تا از پیشرفت بیماری مطلع شوید. دکتر رضا پورمازار جراح و متخصص بیماری‌ های چشمی در این زمینه می‌ توانند به شما کمک کنند. برای دریافت نوبت ویزیت حضوری توسط این پزشک کافیست با شماره‌ های درج شده در سایت تماس بگیرید.

عوامل مهم کاهش بینایی کودکان

۷ عامل مهم که باعث کاهش بینایی در کودکان می شود

کاهش بینایی در کودکان یکی از مشکلات رایج است که باید به آن توجه ویژه داشت؛ زیرا برخی اوقات عامل ایجاد کاهش بینایی می‌ تواند آسیب‌ های بیشتری به سیستم بینایی کودک وارد کند؛ به‌ همین خاطر باید کودک تحت نظر پزشک متخصص قرار بگیرد تا مشکل کنترل شود. در ادامه قصد داریم ۷ عامل مهم که باعث کاهش بینایی در کودکان می‌ شود را بررسی کنیم تا با علم بیشتر در این زمینه از آسیب‌ های جدی به بینایی جلوگیری شود.

کاهش بینایی در کودکان

با تضعیف بینایی در کودکان فعالیت آن‌ ها نیز کاهش می‌ یابد؛ زیرا نمی‌ توانند به‌ درستی اجسام و اشخاص مقابل را تشخیص دهند. به‌ همین خاطر معمولاً در مکان‌ های شلوغ فعالیت برای آن‌ ها سخت می‌ شود. برخی کودکان دچار تنبلی چشم خواهند شد که علت آن نیز کاهش بینایی است و اگر به‌ موقع تشخیص داده شود تا حد زیادی در افزایش کیفیت زندگی کودک نقش دارد. لازم به ذکر است که دلایل کاهش بینایی کودکان متفاوت است ولی برای هر کدام از آن‌ ها راهکار و روش درمان مناسبی توسط پزشک در نظر گرفته می‌ شود تا هر چه زودتر اختلال کنترل شود.

عوامل مهم کاهش بینایی کودکان

عوامل مهم کاهش بینایی در کودکان

در اغلب موارد افزایش طول محوری چشم یا نزدیک بینی باعث بالا رفتن نمره چشم در کودکان و کاهش بینایی آن‌ ها می‌ شود. ۷ عامل مهم که باعث کاهش بینایی در کودکان می‌ شوند، عبارتند از:
۱. ژنتیک و وراثت: مهم‌ ترین عامل در ایجاد ضعف بینایی کودکان و همچنین ایجاد نزدیک بینی ژنتیک است. معمولاً در کودکانی که هر ۲ والد مبتلا به نزدیک‌ بینی هستند، بیشتر شاهد بروز چنین وضعیت بینایی هستیم.
۲. استفاده بیش از حد از عینک: اگر کودک مبتلا به نزدیک‌ بینی خفیف شده باشد و دائماً از عینک استفاده کند، وضعیت بینایی او بدتر می‌ شود؛ به‌ همین خاطر معمولاً پزشکان توصیه می‌ کنند فقط برای انجام کارهایی که نیاز به مشاهده فاصله نزدیک است از عینک استفاده شود.
۳. استفاده از عینک با اصلاح کامل: معمولاً توصیه می‌ شود کودکان مبتلا به نزدیک‌ بینی از عینک‌ هایی با اصلاح کامل استفاده نکنند؛ زیرا باعث تشدید وضعیت نزدیک‌ بینی می‌ شود.
۴. استفاده بیش از حد از ابزار الکترونیکی: نزدیک‌ بینی کودکان با استفاده از ابزاری مثل تلویزیون، کامپیوتر و موبایل تشدید می‌ شود؛ بنابراین توصیه شده‌ است استفاده از این ابزار به حداقل برسد.
۵. آب مروارید کودکان:‌ بسیاری از کودکان از بدو تولد دچار آب‌ مروارید می‌ شوند. تشخیص آب مروارید در مراحل اولیه بسیار مهم است؛ زیرا در صورت تشخیص دیر هنگام مشکلات بینایی بسیار جدی‌ تری برای کودک ایجاد می کند.
۶. ترومای چشمی یا آسیب فیزیکی به چشم: بسیاری از کودکان در حین بازی و فعالیت دچار سانحه می‌ شوند که در برخی موارد به چشم آن‌ ها آسیب‌ های جدی وارد خواهد شد.
۷. آسیب به شبکیه: بسیاری از بیماری‌ ها مانند رتینیت پیگمنتوزا باعث آسیب به شبکیه چشم می‌ شوند که تا حد زیادی بینایی کودک را تحت تأثیر قرار می دهند.

تغییرات چشمی کودکان

طول چشم نوزادان تازه‌ متولد شده حدوداً ۵/۱۶ میلی‌ متر است. در سنین ۲۰ و ۲۱ سالگی رشد طولی چشم‌ ها متوقف می‌ شود و در حالت طبیعی به طول ۲۴ میلی‌ متر می‌ رسد. رشد چشم می‌ تواند روی انعکاس نور به درون شبکیه نیز تأثیر بگذارد و شرایط خاصی را در موقعیت جدید ایجاد کند؛ بنابراین رشد طولی چشم‌ ها نیز اهمیت بسیار زیادی دارد.

نزدیک بینی کودکان

نزدیک‌ بینی می‌ تواند در اثر طویل شدن رشد چشم افزایش پیدا کند. کودکانی که نزدیک‌ بینی آن‌ ها از نوع متوسط تا شدید است و با سرعت افزایش پیدا می‌ کند، به‌ شدت در معرض خطر ابتلا به بیماری‌ های شبکیه و مشکلات دیگر چشمی قرار دارند که می‌ تواند بینایی را نیز تهدید کند. توجه داشته باشید که کودکان در سال‌ های اولیه زندگی سعی دارند با محیط اطراف خود تعامل داشته باشند؛ بنابراین باید از بینایی دور و متوسط برای ارتباط با محیط اطراف استفاده کنند. به همین خاطر درمان و کنترل نزدیک‌ بینی اهمیت زیادی دارد.

تنبلی چشم در کودکان

تنبلی چشم زمانی رخ می‌ دهد که بینایی یکی از چشم‌ ها به‌ طور صحیح رشد نکند. پزشکان این حالت را آمبلیوپی می‌ نامند. اگر این وضعیت بدون درمان رها شود، به‌ مرور باعث می‌ شود تا مغز پیام‌ های ارسالی از طریق چشم ضعیف را به‌ طور کل حذف کند؛ بنابراین باعث ایجاد مشکلات دائمی بینایی می‌ شود.
تنبلی چشم در کودکان معمولاً در سنین ۶ تا ۹ سال ایجاد می‌ شود. باید قبل‌ از ۷ سالگی علایم ضعیف شدن چشم در کودک شناسایی شود و درمان تنبلی چشم انجام شود؛ زیرا در این سن شانس اصلاح کامل بیماری بسیار زیاد است. از جمله علایم رایج تنبلی چشم می‌ توان به موارد زیر اشاره کرد:
· کودک در تشخیص نزدیک یا دور بودن اجسام و درک عمق مشکل دارد.

· لوچی یا بستن یک چشم مشاهده می‌ شود.
· کودک سرش را زیاد کج می‌ کند تا دید بهتری داشته باشد.
· چشم به درون یا بیرون سرگردان است.
· چشم‌ های کودک به‌ صورت هماهنگ عمل نمی‌ کنند.

عوامل مهم کاهش بینایی کودکان

مراجعه به پزشک

معمولاً والدین چند هفته بعد از تولد نوزاد متوجه سرگردانی چشم‌ ها می‌ شوند در این حالت باید سریعاً به پزشک مراجعه کنند. سابقه خانوادگی چشم ضربدری، آب مروارید دوران کودکی و سایر بیماری‌ه ای چشمی در بررسی بینایی کودک نقش مهمی دارند و این ارزیابی تا حد بسیار زیادی از مشکلات جدی در بینایی جلوگیری می‌ کند. در سنین بزرگ‌ تر نیز معمولاً پزشک یا پرستار مدرسه متوجه مشکل در بینایی می‌ شوند و از خانواده می‌ خواهند تا فرزندشان را به یک متخصص چشم برای بررسی بیشتر بسپارند. نظر متخصص انحراف چشم کودکان برای موارد پیشرفته‌ تر الزامی است.

معمولاً اغلب مشکلات بینایی در صورت تشخیص زود هنگام قابل درمان و اصلاح هستند. علائمی که باید به آن ها توجه داشته باشید:

· قرمزی در چشم‌ ها مشاهده شود.

· چشم ها نسبت‌ به حالت طبیعی متفاوت باشند.

· اشک ریزش بیش‌ از حد معمول باشد.

· چشم‌ ها همتراز نباشند یا با یکدیگر حرکت نکنند.

· پس‌ از ۶ ماهگی چشم ها به‌ صورت ضربدری قرار داشته باشند.

· اندازه مختلف، رنگ غیرعادی یا تغییر رنگ در مردمک ها مشاهده شود.

در صورت مشاهده علائم فوق می توانید از طریق شماره های درج شده در سایت، برای ویزیت حضوری توسط دکتر رضا پورمازار جراح و متخصص بیماری های چشمی نوبت بگیرید.

بررسی عوارض دیابت کنترل نشده روی شبکیه چشم

دیابت کنترل نشده می‌ تواند اثرات مخربی روی شبکیه چشم داشته باشد. در واقع دیابت یک نوع بیماری مربوط به تنظیم قند خون است که در آن بدن توانایی تولید یا استفاده درست از انسولین را ندارد. به‌ همین خاطر قند به‌ درستی از جریان خون جمع‌ آوری نمی‌ شود و در مدت زمان طولانی می‌ تواند بخش‌ های مختلف بدن را تهدید کند. از جمله عوارض قند خون بالا می‌ توان به آسیب‌ های قلبی، کلیوی، آسیب به رگ‌ های خونی اشاره کرد؛ همچنین دیابت چشم‌ ها را نیز هدف قرار می‌ دهد و آسیب‌ های غیرقابل جبرانی در آن ها به وجود می‌ آورد. در ادامه همراه ما باشید تا با عوارض دیابت کنترل‌ نشده روی شبکیه چشم آشنا شوید.

علائم شبکیه آسیب‌ دیده در اثر دیابت

در اثر دیابت شبکیه چشم آسیب می‌ بیند اما ممکن است هیچ علائمی در آن ظاهر نشود. در اغلب موارد نشانه‌ های زیر می‌ تواند بیمار را متوجه کند:
• نقاط شناور یا تاریکی در جلوی چشم
• دید تار یا دوبینی
• هاله‌ های نور یا نقاط تاریک
• سختی دید اجسام خارج از قرنیه

عوارض دیابت کنترل نشده روی شبکیه چشم

عوامل مؤثر در ایجاد بیماری‌ های شبکیه ناشی از دیابت

از جمله عوامل موثر در ایجاد بیماری های شبکیه در اثر دیابت می توان به موارد زیر اشاره کرد:
• عارضه های چشمی ارثی
• سابقه بیماری ارثی دیابت
• نوع دیابت
• افزایش سن
• مدت‌ زمان بیماری و تشخیص آن
• نحوه کنترل بیماری

بیماری‌ های شبکیه مرتبط با دیابت

در بخش خلفی چشم شبکیه لایه سلولی حساس به نور وجود دارد که نور را به سیگنال‌ های الکتریکی تبدیل می‌ کند. این سیگنال‌ ها به مغز ارسال می‌ شوند و مغز آن‌ ها را تجزیه‌ و تحلیل کرده و تصاویر قابل‌ تشخیص و واضح ایجاد می‌ کند. شبکیه چشم دائماً نیاز به تأمین خون دارد که به واسطه رگ‌ های خونی کوچک آن را دریافت می‌ کند. تقریباً ۹۰ درصد مواردی که سلامت چشم بیمار در اثر دیابت به خطر می‌ افتد، در مراحل اولیه قابل‌ درمان است. به‌ همین خاطر توصیه می‌ شود افراد دیابتی به‌ صورت سالانه تست‌ های بینایی را انجام دهند تا از مشکلات احتمالی جلوگیری شده باشد. دیابت کنترل نشده باعث بروز مشکلات مختلف در شبکیه چشم بیماران می‌ شود. شناخت این بیماری‌ ها و علایم آن‌ ها تا حد زیادی در تشخیص و درمان به‌ موقع کمک خواهد کرد؛ بنابراین آشنایی با آن‌ ها اهمیت زیادی دارد.

رتینوپاتی دیابتیک

در اثر بالا بودن سطح قند خون، رگ‌ های خونی موجود در شبکیه چشم بیمار ورم می‌ کنند و دچار پارگی خواهند شد؛ همچنین ممکن است این رگ‌ های خونی مسدود شوند و جریان خون را عبور ندهند. در اکثر موارد رگ‌ های جدید خونی داخل شبکیه رشد می‌ کنند. این موارد می‌ توانند اختلال در بینایی را در پی داشته باشند. اگر سطح قند خون بالا رود، این رگ‌ های خونی کوچک دچار آسیب می‌ شوند. سه مرحله رتینوپاتی دیابتی عبارتند از:
• در مرحله اول که به نام رتینوپاتی زمینه‌ ای شناخته می‌ شود، با تورم کوچک درون رگ‌ های خونی مواجه هستیم که می‌ توانند کمی خونریزی به‌ همراه داشته باشند و معمولاً تأثیری در بینایی فرد ندارند.
• مرحله بعدی به نام رتینوپاتی پیش تکثیری است که در آن تغییرات به‌ صورت شدیدتر و گسترده‌ تر در رگ‌ های خونی ایجاد می‌ شوند که نتیجه آن خونریزی شدید داخل چشم است.
• مرحله سوم نیز رتینوپاتی تکثیری نام دارد که در آن تعداد بافت زخمی و رگ‌ های خونی که ضعیف شدند در شبکیه افزایش پیدا می‌ کند و می‌ تواند باعث از دست رفتن بینایی شود. لازم است بدانید اگر فردی در سن پایین مشکلی در بینایی داشته باشد، می‌ تواند با درمان به‌ موقع و تغییر در سبک زندگی از پیشرفت آن جلوگیری کند.

علائم رتینوپاتی دیابتیک

در بسیاری از موارد این بیماری در سیستم بینایی فرد وجود دارد اما نسبت‌ به آن آگاه نیست؛ زیرا در مراحل اولیه علایم واضحی مشاهده نمی‌ شود و تنها زمانی‌ فرد متوجه علایم می‌ شود که بیماری پیشرفت کرده باشد. از جمله علایم رتینوپاتی دیابتی می‌ توان به موارد زیر اشاره کرد:
• ذرات شناور در هوا مشاهده می‌ شود.
• بیمار دچار تاری دید خواهد شد.
• به‌ صورت موقت وضعیت دید از تار به واضح و برعکس تغییر می‌ کند.
• نقاط تیرهیا بدون تصویر در میدان دید مشاهده می‌ شود.
• دید فرد در بینایی کاهش می‌یابد.
• رنگ‌ ها محو خواهند شد.
• در مراحل شدیدتر بینایی فرد از دست می‌ رود.
علایم رتینوپاتی دیابتی معمولاً در هر دو چشم ایجاد می‌ شوند و احتمال ایجاد رتینوپاتی دیابتی در بیمارانی که سابقه دیابت طولانی تری داشته باشند، بیشتر است.

روش های درمانی برای رتینوپاتی دیابتی

تنها زمانی برای درمان رتینوپاتی دیابتی اقدام می‌ شود که نتایج عکسبرداری نشان‌ دهنده علایم رتینوپاتی دیابتی و جدی بودن مشکل باشند. در چنین وضعیتی پزشک سریعاً برای حفظ بینایی درمان‌ های لازم را شروع می‌ کند. برخی از روش‌ های درمان رتینوپاتی دیابتی شامل موارد زیر هستند:
• لیزر درمانی: با لیزر درمانی از نشت عروق خونی جلوگیری می‌ شود و تا حد زیادی تورم شبکیه کاهش می‌یابد. در این روش رگ‌ های خونی جمع می‌ شوند و از رشد مجدد آن‌ ها جلوگیری خواهد شد.
• تزریق درون چشمي دارو: داروهای ضدنور گزایی با تزریق در چشم بیمار می‌ توانند تورم ماکولا را کاهش دهند و به وسیله آن بینایی را بهبود بخشند. البته داروهای استروئیدی نیز گزینه‌ دیگری برای درمان تورم ماکولا محسوب می‌ شوند که آن‌ ها را مشابه داروهای ضدنور گزایی داخل چشم تزریق می‌ کنند. تعداد دفعات تزریق توسط متخصص مشخص می‌ شود.
• جراحي ويتركتومي: در بیمارانی که دچار رتینوپاتی دیابتی پیشرفته هستند و دیگر روش های فوق در درمان آن تاثیر ندارند، از جراحی برای برداشتن بافت‌ های اضافی یا جلوگیری از خونریزی درون چشم استفاده می‌ شود.

ادم ماکولار دیابتیک

زمانی‌ که مایعات در بخش ماکولار شبکیه جمع می‌ شوند، ادم ماکولار ایجاد خواهد شد. این تجمع مایعات می‌ تواند باعث ایجاد ورم شبکیه شود. ادم ماکولار بینایی بیمار را مختل می‌ کند، به‌ طوری‌ که اجسام به‌ صورت تار دیده شده و رنگ‌ ها محو خواهند شد. چنانچه این بیماری به‌ موقع تشخیص داده نشود و درمان صحیح صورت نگیرد، بیمار بینایی خود برای همیشه را از دست می‌ دهد.

علائم ادم ماکولار دیابتیک

از جمله علایم ادم ماکولار دیابتی می‌ توان به تاری دیدیا امواج در مرکز یا نزدیک مرکز میدان دید اشاره کرد. بیماران رنگ‌ ها را به‌ صورت غیرطبیعی مشاهده می‌ کنند یا در دیدشان به‌ طور کامل محو می‌ شوند. خواندن و مطالعه برای این افراد کمی سخت است. چنانچه هر کدام از این موارد را احساس کردید، باید در سریع‌ ترین زمان ممکن به متخصص مراجعه کنید؛ زیرا این بیماری به‌ شدت بینایی را تحت تأثیر قرار می دهد.

عوارض دیابت کنترل نشده روی شبکیه چشم

مراجعه به پزشک
دیابت کنترل‌ نشده می‌ تواند تأثیر مخربی روی شبکیه چشم داشته باشد؛ بنابراین کسانی که دچار دیابت هستند باید به‌ صورت دوره‌ ای و در زمان‌ های مشخص تحت آزمایش و بررسی قرار بگیرند. به‌ همین خاطر توصیه می‌ کنیم بیماران دیابتی حتماً تحت نظر متخصص چشم باشند تا مشکلات مربوطه کنترل شود. شما می‌ توانید برای درمان رتینوپاتی دیابتی و بررسی‌ های دوره‌ ای توسط دکتر رضا پورمازار جراح و متخصص چشم با شماره‌ های درج شده در این سایت تماس بگیرید.