آیا عفونت چشم در نوزادان خطرناک است؟

عفونت چشم در نوزادان ممکن است به دلایل مختلفی از جمله مجرای اشک مسدود شده، عفونت ویروسی در اثر سرماخوردگی و موارد دیگر رخ دهد. درمان عفونت چشم بسته به نوع بیماری متفاوت خواهد بود. عفونت چشم درمان نشده در نوزادان می‌تواند با عوارض و خطرات جدی همراه باشد. در این مطلب به این مورد که آیا عفونت چشم در نوزادان خطرناک است؟ پرداخته شده است.

 

عفونت چشم در نوزادان

بیماری‌های چشمی مختلفی وجود دارد که می‌تواند کودک را تحت تأثیر قرار دهد. یکی از این موارد عفونت چشم است. عفونت چشم در نوزادان بسیار شایع است و با علائمی مانند قرمزی چشم همراه است. عفونت چشم در نوزادان می‌تواند در اثر آلرژی یا تحریک ایجاد شود. در بیشتر موارد عفونت چشم در نوزادان با ترشحات آبکی یا چسبناک از چشم که باعث به هم چسبیدن پلک‌ها می‌شود تشخیص داده می‌شود.

 

گل مژه

گل مژه یک توده قرمز و دردناک در نزدیکی لبه پلک است که ممکن است شبیه جوش به نظر برسد. گل مژه معمولاً پر از چرک است. گل مژه معمولاً در قسمت خارجی پلک ایجاد می‌شود. اما گاهی اوقات ممکن است قسمت داخلی پلک را تحت تأثیر قرار دهد. گل مژه زمانی رخ می‌دهد که باکتری‌ها، غدد چربی را در پایه مژه آلوده می‌کنند. علائم و نشانه‌های گل مژه در نوزادان شامل موارد زیر است:

  • ایجاد توده قرمز بر روی پلک نوزاد
  • ترشحات سفید از درد از چشم
  • تورم پلک

گاهی اوقات گل مژه در نوزادان باعث ایجاد عفونت جدی می‌شود که به آن سلولیت می‌گویند. در این شرایط آنتی‌بیوتیک‌های خوراکی مانند اریترومایسین یا دیکلوکساسیلین برای نوزاد تجویز می‌شود.

آیا عفونت چشم در نوزادان خطرناک است

آیا عفونت چشم در نوزادان خطرناک است

ورم ملتحمه

ورم ملتحمه نوعی التهاب در بافت نازکی است که قسمت سفیده چشم را می‌پوشاند. در این بیماری رگ‌های خونی کوچک در ملتحمه متورم می‌شوند؛ بنابراین این امر باعث می‌شود سفیدی چشم به قرمز یا صورتی تغییر رنگ دهد. ورم ملتحمه در نوزادان معمولاً به دلیل عفونت باکتریایی، ویروسی، واکنش آلرژیک یا مجرای اشکی ناقص ایجاد می‌شود. اگرچه ورم ملتحمه ممکن است تحریک کننده باشد، اما به ندرت بینایی نوزاد را تحت تأثیر قرار می‌دهد. شایع‌ترین علائم این بیماری در نوزادان عبارتند از:

  • قرمزی در یک یا هر دو چشم
  • ترشحات در یک یا هر دو چشم در طول شب که باز شدن چشم در صبح را دشوار می‌کند.

ورم ملتحمه ناشی از ویروس هرپس سیمپلکس یک عفونت جدی به شمار می‌رود و در صورت عدم درمان، ممکن است منجر به زخمی شدن چشم و کاهش بینایی شود.

آیا عفونت چشم در نوزادان خطرناک است

آیا عفونت چشم در نوزادان خطرناک است

شالازیون

شالازیون یک توده یا کیست کوچک است که رشد کندی داشته و در داخل پلک ایجاد می‌شود. در مراحل اولیه، شالازیون به عنوان یک ناحیه کوچک قرمز یا ملتهب در پلک ظاهر می‌شود. سپس این التهاب می‌تواند به یک توده بدون درد تبدیل شود. شالازیون ممکن است در پلک بالا یا پایین ایجاد شود. شالازیون در کودکان بدون درد است. با این حال می‌تواند باعث آبریزش چشم و تحریک خفیف آن شود.
اگر شالازیون در نوزادان آلوده شود، ممکن است منجر به تورم و درد در کل پلک شود.

آیا عفونت چشم در نوزادان خطرناک است

آیا عفونت چشم در نوزادان خطرناک است

سلولیت چشم

اگر چشمان نوزاد قرمز و متورم باشد، این امر می‌تواند ناشی از سلولیت باشد. پریوبیتال سلولیت شامل عفونت پلک و اطراف چشم است. با این حال اوربیتال سلولیت شامل عفونت کره چشم و بافت‌های اطراف آن است.

علائم این بیماری در نوزادان می‌تواند شامل تورم، قرمزی، درد و حساسیت به لمس در اطراف چشم باشد. نوزاد می‌تواند چشم خود را بدون درد به همه جهات حرکت دهد. اما ممکن است در باز شدن پلک به دلیل تورم دچار مشکل شود. عوارض احتمالی بیماری سلولیت چشم در نوزادان در صورت عدم درمان، شامل موارد زیر است:

  • عفونت پوشش داخلی مغز و نخاع
  • از دست دادن بینایی
  • آبسه مغزی
  • آسیب مغزی در اثر آبسه

 

بلفاریت

اگر پلک‌های نوزاد ملتهب، قرمز و تحریک شده باشند، ممکن است به بیماری بلفاریت مبتلا باشد. بلفاریت معمولاً زمانی رخ می‌دهد که غدد چربی ریز نزدیک به پایه مژه‌ها مسدود شده و باعث تحریک و قرمزی می‌شوند. علائم و نشانه‌های بلفاریت در نوزادان عبارتند از:

  • چشمان اشک آلود
  • چشمان قرمز
  • پلک‌هایی که چرب به نظر می‌رسند
  • پوست‌پوست شدن پوست دور چشم
  • چسبیدن پلک

بلفاریت یک بیماری مزمن است. این به این معنی است که بیماری ممکن است بهبود یابد اما در اثر عوامل تحریک کننده به طور مجدد عود کند. علائم این بیماری در نوزادان به طور کامل از بین می‌رود. همچنین در موارد نادر بلفاریت شدید می‌تواند منجر به کاهش بینایی یا تغییرات دائمی در پلک‌ها شود.

آیا عفونت چشم در نوزادان خطرناک است

آیا عفونت چشم در نوزادان خطرناک است

مجاری اشک مسدود شده

انسداد مجاری اشک در میان نوزادان بسیار شایع است. در بیشتر موارد مجاری اشک مسدود شده به خودی خود بهبود می‌یابد. با این حال، برخی از نوزادان به روش‌های درمانی نیاز دارند. انسداد مجرای اشک می‌تواند از تخلیه طبیعی اشک جلوگیری کند. نوزادان مبتلا به مجاری اشک مسدود شده معمولاً دارای علائم زیر هستند:

  • آبریزش بیش از حد چشم یا اپی فورا
  • ترشح از چشم که بسته به محل انسداد می‌تواند آبکی یا ترکیبی از مخاط و چرک باشد
  • افزایش ترشحات در صورت فشار بر گوشه‌های داخلی پلک‌های پایین

 

مراجعه به پزشک

گاهی اوقات مجرای اشک مسدود شده باعث عفونت چشم می‌شود. در این صورت نوزاد به آنتی‌بیوتیک نیاز دارد. در بیشتر موارد مجرای اشک مسدود شده به خودی خودش بهبود می‌یابد. اما اگر بعد از یک سالگی کودک مجرا مسدود شده باقی بماند، برای باز شدن به روش‌های درمانی نیاز دارد. در این شرایط پزشک دهانه مجرای اشک را با استفاده از ابزار مخصوص باز می‌کند. شما می‌توانید برای اطمینان از سلامت نوزاد خود به صورت حضوری به مطب دکتر رضا پورمازار جراح و متخصص چشم برای معاینه مراجعه کنید.

آیا با بیماری چشم صورتی آشنایی دارید؟

چشم صورتی که به آن التهاب ملتحمه نیز گفته می شود، شامل التهاب در بافت ملتحمه چشم است. ملتحمه بافت شفاف و نازکی است که قسمت سفید چشم را می پوشاند. این بیماری مسری است و می تواند به سرعت گسترش یابد. اما به ندرت جدی می شود. ورم ملتحمه معمولاً به بینایی آسیب نمی رساند و بدون هیچ مشکلی به مرور زمان از بین می رود. در این مطلب به بیماری چشم صورتی پرداخته شده است.

 

چشم صورتی چیست؟

بیماری چشم صورتی یا التهاب ملتحمه شامل التهاب یا عفونت غشای شفاف پوشاننده قسمت سفید کره چشم است. این بیماری باعث قرمز یا صورتی شدن قسمت سفید چشم می شود. چشم صورتی معمولاً به دلیل عفونت باکتریایی یا ویروسی، واکنش آلرژیک یا مجرای اشک ناقص در نوزادان ایجاد می شود. بیماری التهاب ملتحمه ممکن است تحریک کننده باشد. اما به ندرت بینایی افراد را تحت تأثیر قرار می دهد. روش های درمانی می توانند ناراحتی چشم صورتی را تسکین دهند. از آنجا که چشم صورتی ممکن است مسری باشد، تشخیص و درمان به موقع می تواند به محدود شدن شیوع آن کمک کند.

علائم چشم صورتی

شایع ترین علائم التهاب ملتحمه عبارتند از:

  • قرمزی در یک یا هر دو چشم
  • خارش در یک یا هر دو چشم
  • ترشحاتی که در یک یا هر دو چشم در طول شب ایجاد می شود و ممکن است مانع از باز شدن چشم یا چشم ها در هنگام صبح شود.
  • آبریزش چشم
آیا با بیماری چشم صورتی آشنایی دارید؟

آیا با بیماری چشم صورتی آشنایی دارید؟

علل چشم صورتی

چشم صورتی ممکن است به دلایل مختلف ایجاد شود که شامل موارد زیر هستند:

عفونت باکتریایی و ویروسی

بیماری چشم صورتی در بیشتر موارد توسط آدنوویروس رخ می دهد. همچنین ویروس هرپس سیمپلکس، واریسلا زوستر و ویروس های مختلف دیگر می توانند منجر به التهاب ملتحمه شوند. ورم ملتحمه ویروسی و باکتریایی می توانند همراه با سرما خوردگی یا علائم عفونت تنفسی مانند گلودرد ایجاد شوند. استفاده از لنزهای تماسی که به درستی تمیز نمی شوند نیز باعث التهاب ملتحمه باکتریایی می شوند. هر دو نوع التهاب ویروسی و باکتریایی مسری بوده و از طریق تماس مستقیم یا غیر مستقیم با ترشحات چشم افراد آلوده منتقل می شود.

ورم ملتحمه آلرژیک

التهاب ملتحمه آلرژیک هر دو چشم را تحت تأثیر قرار داده و ممکن است در پاسخ به مواد آلرژی زا مانند گرده گل رخ دهد. بدن افراد در پاسخ به مواد حساسیت زا، آنتی بادی ایمونوگلوبولین تولید می کند. این آنتی بادی، سلول های خاصی به نام ماست سل را در مخاط چشم و مجاری هوایی تحریک کرده تا مواد التهابی از جمله هیستامین آزاد شود. ترشح هیستامین در بدن می تواند تعدادی از علائم و نشانه های آلرژی را مانند چشم قرمز یا صورتی ایجاد کند.

ورم ملتحمه ناشی از تحریک

تحریک ناشی از از مواد شیمیایی یا ورود جسم خارجی به چشم نیز می تواند باعث التهاب ملتحمه شود. گاهی اوقات تمیز کردن چشم برای از بین بردن مواد شیمیایی یا خارج کردن جسم خارجی، باعث قرمزی و تحریک چشم می شود. علائم و نشانه های چشم صورتی ناشی از تحریک شامل آبریزش چشم و ترشحات مخاطی است.

آیا با بیماری چشم صورتی آشنایی دارید؟

آیا با بیماری چشم صورتی آشنایی دارید؟

عوامل خطرزا ابتلا به چشم صورتی

عوامل خطرزا برای ابتلا به بیماری چشم صورتی عبارتند از:

  • قرار گرفتن در معرض مواد آلرژی ‌زا
  • تماس با ترشحات فرد مبتلا به ورم ملتحمه ویروسی یا باکتریایی
  • استفاده از لنزهای تماسی به ویژه به صورت طولانی مدت

 

پیشگیری از ابتلا به چشم صورتی

پیشگیری از ابتلا به چشم صورتی در بزرگسالان

رعایت بهداشت می تواند گسترش چشم صورتی را کنترل کند. به عنوان مثال:

  • عدم لمس چشم ها با دست
  • شستن مرتب دست ها
  • استفاده از حوله و دستمال تمیز
  • عدم استفاده از حوله و پارچه دستشویی
  • تعویض مرتب ملحفه بالشت ها
  • عدم استفاده از مواد آرایش چشم مانند ریمل
  • عدم به اشتراک گذاری لوازم آرایشی چشم یا وسایل مراقبت از چشم

پیشگیری از بیماری چشم صورتی در نوزادان تازه متولد شده

چشم نوزادان نسبت به باکتری هایی که به طور معمول در کانال تولد مادر وجود دارند، حساس است. این باکتری ها هیچ علامتی در مادر ایجاد نمی کنند. در موارد نادر، این باکتری ها می توانند باعث ایجاد یک نوع جدی از بیماری ورم ملتحمه در نوزادان شود که به عنوان ورم ملتحمه نوزادان شناخته می شود. در چنین شرایطی برای حفظ بینایی، به درمان به موقع نیاز است. به همین دلیل برای چشمان نوزاد تازه متولد شده از پماد آنتی بیوتیک برای جلوگیری از عفونت چشم استفاده می شود.

آیا با بیماری چشم صورتی آشنایی دارید؟

آیا با بیماری چشم صورتی آشنایی دارید؟

درمان چشم صورتی

  • درمان چشم صورتی معمولاً بر کاهش علائم متمرکز است. پزشک ممکن است استفاده از اشک مصنوعی، تمیز کردن پلک ها با پارچه مرطوب و استفاده از کمپرس سرد یا گرم را توصیه کند.
  • در صورت استفاده از لنزهای تماسی معمولاً به بیماران توصیه می شود تا پایان درمان بیماری التهاب ملتحمه، استفاده از آنها متوقف شود.
  • بسیاری از بیماران برای درمان التهاب ملتحمه به استفاده از قطره های چشمی آنتی بیوتیک نیاز نخواهند داشت. زیرا التهاب ملتحمه معمولاً ویروسی بوده و آنتی بیوتیک ها به درمان آن کمک نخواهند کرد. التهاب ملتحمه ویروسی اغلب از یک چشم شروع شده و سپس چشم دیگر را در طی چند روز آلوده می کند. با این حال، علائم و نشانه ها به تدریج و به صورت خود به خود از بین می روند.

 

درمان ورم ملتحمه آلرژیک

اگر سوزش ملتحمه ناشی از آلرژی باشد، پزشک ممکن است یکی از انواع مختلف قطره های چشمی را برای افراد مبتلا به آلرژی تجویز کند. این داروها ممکن است شامل داروهایی برای کنترل واکنش های آلرژیک مانند آنتی هیستامین ها و تثبیت کننده های ماست سل یا داروهای کنترل کننده التهاب مانند ضد احتقان ها، استروئیدها و قطره های ضد التهاب باشند. قطره چشمی بدون نسخه حاوی آنتی هیستامین و داروهای ضد التهاب نیز ممکن است برای درمان ورم ملتحمه مناسب باشند. علاوه بر این، جلوگیری از قرار گیری در معرض مواد آلرژی زا می تواند از شدت علائم چشم صورتی بکاهد.

https://www.webmd.com/eye-health/eye-health-conjunctivitis#1

آیا با بیماری چشم صورتی آشنایی دارید؟

آیا با بیماری چشم صورتی آشنایی دارید؟

عوارض بیماری چشم صورتی

چشم صورتی در کودکان و بزرگسالان می تواند باعث ایجاد التهاب در قرنیه و تحت تأثیر قرار گرفتن بینایی شود. ارزیابی و درمان به موقع توسط پزشک برای درد چشم، احساس وجود جسم خارجی در چشم، تاری دید یا حساسیت به نور، می تواند خطر عوارض را کاهش دهد. به همین دلیل مراجعه به پزشک در اسرع وقت بسیار حائز اهمیت است. شما می توانید برای تشخیص و درمان چشم صورتی به صورت حضوری به مطب دکتر پورمازار جراح و متخصص بیماری های چشم در تهران مراجعه کنید.

اشک مصنوعی و تمام چیزهایی که باید در مورد آن بدانید

اشک مصنوعی محلولی است که به طور خاص برای مرطوب کردن چشم فرمول شده است. اشک مصنوعی برای رفع سوزش، تحریک و ناراحتی ناشی از خشکی چشم مورد استفاده قرار می گیرد. این دارو دارای دو نوع مختلف، حاوی مواد نگهدارنده و فاقد مواد نگهدارنده است که بسته به نیاز بیمار و اهداف دیگر انتخاب می شوند. در این مطلب به کاربردها، مزایا و عوارض اشک مصنوعی به طور کامل پرداخته شده است.

 

اشک مصنوعی چیست؟

اشک مصنوعی نوعی قطره چشمی است که برای روان کاری خشکی چشم مورد استفاده قرار گرفته و به حفظ رطوبت در سطح خارجی چشم کمک می کند. از قطره های اشک مصنوعی برای درمان خشکی چشم در نتیجه افزایش سن، استفاده از برخی داروها، بیماری های پزشکی، جراحی چشم یا عوامل محیطی مانند دود یا باد استفاده می شود. قطره های اشک مصنوعی بدون نسخه در دسترس هستند. برخی از این قطره ها علاوه بر چرب و مرطوب کردن چشم، موجب بهبودی سطح چشم ها می شوند. همچنین برخی دیگر از آنها به کاهش تبخیر اشک در چشم ها کمک می کنند. اشک مصنوعی ممکن است حاوی عوامل ضخیم کننده باشد که محلول را برای مدت بیشتری بر روی صفحه چشم نگه می دارد.

تمام چیزهایی که باید در مورد اشک مصنوعی بدانید

تمام چیزهایی که باید در مورد اشک مصنوعی بدانید

انواع اشک مصنوعی

قطره های اشک مصنوعی چشم به دو نوع مختلف زیر تقسیم می شوند:

قطره اشک مصنوعی با مواد نگهدارنده

این نوع از قطره های اشک مصنوعی اغلب در بطری های چند دوزی ارائه شده و حاوی مواد شیمیایی نگهدارنده هستند. این قطره ها پس از باز شدن بطری امکان رشد باکتری را از بین می برند. با این حال، مواد نگهدارنده ممکن است چشم را تحریک کند. این امر به ویژه در صورت ابتلا به خشکی چشم متوسط یا شدید رخ می دهد.

قطره اشک مصنوعی فاقد مواد نگهدارنده

این نوع از قطره ها، افزودنی های کمتری داشته و به طور کلی برای افراد مبتلا به خشکی چشم متوسط یا شدید توصیه می شوند. قطره های چشمی فاقد مواد نگهدارنده ممکن است در ویال های تک دوزی ارائه شوند.

اشک مصنوعی به صورت ژل های بدون نسخه نیز در دسترس هستند. اما استفاده از آنها می تواند باعث تاری دید موقت شود.

 

مزایای استفاده از اشک مصنوعی

این دارو برای تسکین خشکی و تحریک چشم مورد استفاده قرار می گیرد. دلایل عمده خشکی چشم شامل باد، آفتاب، تهویه نامطبوع، استفاده از رایانه و مصرف داروهای خاص است. این محصول ممکن است حاوی مواد مختلف از جمله کربوکسی متیل سلولز، دکستران، گلیسیرین، هایپروملوز، پلی اتیلن گلیکول ۴۰۰، پلی سوربات، پلی وینیل الکل، پوویدون، پروپیلن گلیکول یا موارد دیگر باشد. روان کننده های چشم باعث مرطوب نگه داشتن چشم و محافظت از آن در برابر آسیب و عفونت می شوند. همچنین علائم خشکی چشم مانند سوزش، خارش و احساس وجود جسم خارجی در چشم را کاهش می دهند. در یک چشم آسیب دیده، اشک مصنوعی باعث بهبود سطح چشم، افزایش راحتی از طریق کاهش احساس خراش سطح و از بین بردن ذرات آلوده می شود. همچنین این قطره ها با روانکاوی چشم از آسیب بیشتر جلوگیری می کنند.

تمام چیزهایی که باید در مورد اشک مصنوعی بدانید

تمام چیزهایی که باید در مورد اشک مصنوعی بدانید

استفاده از اشک مصنوعی به چه افرادی توصیه می شود؟

استفاده از اشک مصنوعی برای گروه های زیر از افراد توصیه می شود:

  • افرادی مبتلا به بیماری خشکی چشم
  • افراد مبتلا به سوزش و خارش چشم

 

عوارض جانبی استفاده از اشک مصنوعی

شایع ترین عارضه جانبی اشک مصنوعی شامل ایجاد علائم واکنش آلرژیک است. به همین دلیل، در صورت مشاهده علائم آلرژیک از جمله موارد زیر لازم است استفاده از اشک مصنوعی را متوقف کرده و به پزشک مراجعه کرد:

  • سوزش شدید یا تحریک چشم بعد از استفاده از قطره اشک مصنوعی
  • درد چشم
  • تغییر در بینایی

سایر عوارض جانبی شایع اشک مصنوعی شامل موارد زیر است:

  • سوزش خفیف چشم
  • خارش یا قرمزی چشم
  • چشمان اشک آلود
  • تاری دید
  • طعم ناخوشایند در دهان
تمام چیزهایی که باید در مورد اشک مصنوعی بدانید

تمام چیزهایی که باید در مورد اشک مصنوعی بدانید

نحوه استفاده از اشک مصنوعی

قطره های چشمی را دقیقاً بر اساس اطلاعات مندرج شده بر روی بسته آنها یا مطابق دستورالعمل پزشک استفاده کنید. از استفاده از این قطره ها به مقدار بیشتر یا کمتر از حد توصیه شده خودداری کنید. هنگام استفاده از لنزهای تماسی از مصرف اشک مصنوعی پرهیز کنید و لنزهای تماسی را حداقل به مدت ۱۵ دقیقه پس از استفاده از این دارو در داخل چشم قرار دهید. دستان خود را قبل از استفاده از قطره های چشمی به خوبی بشویید.
برای استفاده از اشک مصنوعی سر خود را کمی به عقب متمایل کرده و پلک پایین را پایین آورده تا جیب کوچک ایجاد شود. بطری اشک مصنوعی را در بالای چشم های خود نگه داشته و به آن ضربه بزنید تا قطره به داخل چشم ریخته شود. سپس چشمان خود را به مدت ۲ یا ۳ دقیقه بدون چشمک زدن، ببندید و انگشت خود را به آرامی به مدت یک دقیقه به گوشه داخلی چشم فشار داده تا مانع از تخلیه مایع به مجرای اشک شود.

 

نگهداری از اشک مصنوعی

  • قطره را در دمای اتاق نگهداری کنید.
  • بعد از باز کردن بطری، مدت زمان استفاده و نگهداری از دارو را مطالعه کنید.
  • اشک مصنوعی را در جای امن و دور از دسترس کودکان قرار دهید.
  • از استفاده از قطره های تاریخ مصرف گذشته خودداری کنید.
تمام چیزهایی که باید در مورد اشک مصنوعی بدانید

تمام چیزهایی که باید در مورد اشک مصنوعی بدانید

عوارض مصرف خودسرانه اشک مصنوعی

بر اساس مطالعات انجام شده، مصرف خودسرانه و بیش از حد اشک مصنوعی باعث سرکوب علائم بیماری خشکی چشم و همچنین تشدید علت زمینه ای آن می شود. به همین دلیل به بیماران توصیه می شود که از مصرف خودسرانه و بیش از حد اشک مصنوعی خودداری کرده و آن را تنها در صورت تجویز پزشک و مطابق دستورالعمل پزشک استفاده کنند. شما می توانید برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد چگونگی استفاده از اشک مصنوعی و این که آیا واقعاً به استفاده از اشک مصنوعی نیاز دارید یا نه به مطب دکتر پورمازار جراح و متخصص چشم در تهران مراجعه کنید.

بیماری آکروماتوپسی را بیشتر بشناسیم

آکروماتوپسی یک بیماری نادر و شامل تخریب ارثی شبکیه چشم است. این بیماری به عنوان عدم وجود جزئی یا کامل بینایی رنگ همراه با سایر مشکلات بینایی شناخته می‌شود. افراد مبتلا به بیماری آکروماتوپسی جزئی از درجه کمی از تبعیض رنگی برخوردار هستند. در حالی که آکروماتوپسی کامل تنها قادر به تشخیص تفاوت بین سیاه، سفید و سایه‌های خاکستری است. این بیماری با آزمایش‌های تشخیصی مختلف شناسایی می‌شود و وسایل کم بینایی می‌توانند کاهش بینایی را برطرف کنند. در این مطلب به طور کامل به بیماری آکروماتوپسی پرداخته شده است.

 

آکروماتوپسی چیست؟

آکروماتوپسی یک اختلال بینایی ارثی غیر پیش‌رونده نادر است که با کمبود جزئی یا کامل بینایی رنگ‌ها، کاهش دید، حساسیت به نور و نیستاگموس مشخص می‌شود. در واقع، آکروماتوپسی نوعی اختلال در شبکیه چشم است. شبکیه حاوی دو نوع سلول گیرنده نور است که میله‌ها و مخروط‌ها نامیده می‌شوند. این سلول‌ها سیگنال‌های دیداری را از طریق فرایندی به نام انتقال نور از چشم به مغز منتقل می‌کنند. میله‌ها در نور کم دید را فراهم می‌کنند و مخروط‌ها باعث دید در نور شدید از جمله دید رنگ‌ها می‌شوند. علت آکروماتوپسی عدم وجود مخروط‌های عملکردی در شبکیه چشم است. در واقع، افراد مبتلا به آکروماتوپسی کامل نمی‌توانند هیچ رنگی را درک کنند. دید در این افراد تنها محدود به سیاه، سفید و سایه‌های خاکستری است. این بیماری همچنین با مشکلات دیگری از جمله افزایش حساسیت به نور و تابش خیره کننده، حرکات غیر ارادی چشم به عقب و جلو و کاهش قابل توجه در وضوح دید همراه هست. علاوه بر این، مبتلایان به این بیماری می‌توانند به دوربینی یا در موارد نادر نزدیک بینی دچار شوند.

بیماری آکروماتوپسی را بیشتر بشناسیم

بیماری آکروماتوپسی را بیشتر بشناسیم

انواع آکروماتوپسی

آکروماتوپسی دو نوع مختلف کامل و ناقص دارد:

آکروماتوپسی کامل

در این نوع بیماری مخروط‌های عملکردی در شبکه چشم وجود ندارد و بیماران علائم بصری شدیدی را تجربه می‌کنند.

آکروماتوپسی ناقص

در این نوع از بیماری برخی از مخروط‌های عملکردی وجود داشته و علائم بینایی بیماران نسبت به نوع کامل آن کمتر است.

 

علائم و نشانه‌ های آکروماتوپسی

به منظور تشخیص این بیماری، متخصصان علائم و نشانه‌های زیر را هنگام انجام معاینه چشم بررسی می‌کنند:

  • قدرت بینایی کم (دید جزئی یا ضعیف از نور)
  • فتوفوبیا (حساسیت به نور)
  • عدم درک رنگ‌ها
  • فوندوس طبیعی یا تقریباً طبیعی (قسمت عقب چشم)
  • شرایط پایدار مادرزادی و غیر پیش‌رونده
  • فتوپیک غیرطبیعی یا غایب ‏الکترورتینوگرام که پاسخ الکتریکی فعالیت چشم را در شرایط نوری و مناسب برای عملکرد طبیعی مخروط اندازه گیری می‌کند.
  • نیستاگموس (حرکت غیر ارادی چشم)
بیماری آکروماتوپسی را بیشتر بشناسیم

بیماری آکروماتوپسی را بیشتر بشناسیم

نیستاگموس با توجه به شرایط زیر متفاوت است:

فاصله

نیستاگموس در حالی که بیمار سعی می‌کند چیزی را از دور به کانون توجه برساند، افزایش می‌یابد.

سطح روشنایی

در تاریکی نیستاگموس کاهش یافته در حالی که با روشنایی شدید افزایش می‌یابد.

تثبیت

زمانی که بیمار تلاش می‌کند چیزی را ببیند، نیستاگموس بدتر می‌شود.

سن

نیستاگموس معمولاً در دوران کودکی و اوایل نوجوانی بیشتر دیده می‌شود و با افزایش سن کاهش می‌یابد.

 

علت ابتلا به آکروماتوپسی

این بیماری یک اختلال ژنتیکی است که در آن کودک با مخروط‌های غیر فعال به دنیا می‌آید. مخروط‌ها سلول‌های گیرنده نوری خاصی در شبکیه هستند که تن‌های مختلف رنگ را جذب می‌کنند. سه نوع مخروط قرمز، سبز و آبی در شبکیه وجود دارد که وظیفه دید طبیعی رنگ را برعهده دارند. توزیع متعادل این سلول‌ها برای دید طبیعی رنگ لازم است. کودکی که با مخروط‌های غیرفعال متولد شود، به بیماری آکروماتوپسی مبتلا است. در بیشتر موارد این بیماری توسط جهش‌های ژنی ایجاد می‌شود که عملکرد سلول‌های مخروطی چشم را مهار می‌کنند.

 

تشخیص آکروماتوپسی

تشخیص این بیماری توسط چشم پزشک انجام می‌شود. افرادی که دارای یافته‌های بالینی معمول زیر و سابقه خانوادگی ابتلا به این بیماری هستند، مشکوک به آکروماتوپسی بوده و باید آزمایشات مختلفی را برای تشخیص آن انجام دهند.

 

یافته های بالینی

  • نیستاگموس آوندی
  • افزایش حساسیت به نور
  • تثبیت خارج از مرکز
  • کاهش قدرت بینایی
  • عدم تبعیض رنگی
  • اسکوتومای کوچک مرکزی
  • پیدایش فوندوس

تشخیص آکروماتوپسی از طریق بررسی سابقه بالینی و خانوادگی، معاینه برای نیستاگموس، آزمایش حدت بینایی، ارزیابی بینایی رنگ و معاینه فوندوسکوپی مشخص می‌شود. در صورت مشکوک به ابتلا به این بیماری، آزمایش‌های اضافی دیگر مانند توموگرافی انسجام نوری، فلورسانس فوندوس، میدان‌های بینایی و الکترورتینوگرام انجام می‌شود.

بیماری آکروماتوپسی را بیشتر بشناسیم

بیماری آکروماتوپسی را بیشتر بشناسیم

تست های تشخیصی

فلوئورسانس فوندوس

از این آزمایش برای شناسایی استرس یا آسیب به اپیتلیوم رنگ‌دانه شبکیه استفاده می‌شود.

توموگرافی انسجام نوری

از این آزمایش می‌توان برای ارزیابی لایه‌های مختلف در پشت چشم استفاده کرد.

الکترورتینوگرام

از الکترورتینوگرام برای ارزیابی عملکرد انواع سلول‌های گیرنده نوری شامل میله‌ها و مخروط‌ها استفاده می‌شود.

بیماری آکروماتوپسی را بیشتر بشناسیم

بیماری آکروماتوپسی را بیشتر بشناسیم

درمان آکروماتوپسی

در حال حاضر هیچ درمانی برای آکروماتوپسی وجود ندارد. با این حال، تلاش‌های قابل توجهی با هدف تغییر در بیماران در حال انجام است. همچنین استفاده از روش‌های گسترش یافته برای دید بهتر در محیط‌های مختلف می‌تواند مؤثر باشد:

به حداکثر رساندن دید

به حداکثر رساندن دید باقی مانده برای فرد یک گام اساسی است و این امر با استفاده از وسایل کم بینایی مانند لنزهای تلسکوپی امکان‌پذیر است. طیف گسترده‌ای از فناوری‌های کمکی برای افراد دارای اختلالات بینایی وجود دارند که می‌توانند موانع بینایی را در تمام مراحل کاهش بینایی برطرف کنند.

لنزهای رنگی

با افزایش سطح نور، بینایی افراد مبتلا به آکروماتوپسی کاهش می‌یابد. به همین دلیل بیماران معمولاً در روشنایی خانه یا بیرون از خانه بدون استفاده از لنزهای رنگی با کاهش سطح عملکرد بینایی مواجه می‌شوند. در نتیجه بیماران برای قرار گرفتن در زیر نور آفتاب در فضای باز یا فضای داخلی بسیار روشن به لنزهای رنگی بسیار تیره نیاز دارند.

معاینه عمومی چشم

معاینات چشم پزشکی برای افراد مبتلا به آکروماتوپسی بسیار مهم است. زیرا این افراد هنوز در معرض خطر ابتلا به انواع دیگر مشکلات چشم قرار دارند.

مراقبت از چشم ها

مراقبت از چشم‌ها فارغ از هر نوع سطح بینایی، بسیار مهم است. این امر در مبتلایان به این بیماری از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است.

مراجعه زود هنگام به پزشک در کاهش و کنترل علائم این بیماری بسیار مؤثر است. جهت تشخیص و درمان انواع بیماری‌های چشمی می‌توانید به صورت حضوری به مطب دکتر پورمازار چشم پزشک و جراح متخصص چشم در تهران مراجعه کنید.

سندروم آشر چیست؟

سندروم آشر یک بیماری نادر و ارثی است که باعث کاهش تدریجی بینایی و ناشنوایی می‌شود. این بیماری همچنین می‌تواند تعادل را تحت تأثیر قرار دهد. سندروم آشر به ۳ نوع مختلف تقسیم می‌شود. نوزادان مبتلا به این بیماری به صورت ناشنوا یا کم شنوا به دنیا می‌آیند. همچنین بینایی آن‌ها در دوران کودکی یا نوجوانی به تدریج کاهش می‌یابد. این بیماری به عنوان یک ویژگی ژنتیکی اتوزومی مغلوب به ارث می‌رسد. در این مطلب اطلاعات جامع و کاملی در مورد بیماری سندروم آشر ارائه شده است.

 

سندروم آشر

سندروم آشر یکی از شایع‌ترین بیماری است که شنوایی و بیماری را تحت تأثیر قرار می‌دهد. این بیماری گاهی اوقات بر تعادل نیز تأثیرگذار خواهد بود. علائم عمده این سندروم شامل بیماری چشمی رتینیت پیگمنتوزا و همچنین ناشنوایی یا کم شنوایی است. انواع مختلف این سندروم برحسب میزان شنوایی و از دست دادن بینایی، سن، کاهش بینایی و سرعت پیشرفت آن و همچنین مشکلات تعادلی تقسیم می‌شوند. بیماری چشمی رتینیت پیگمنتوزا در ابتدا باعث شب کوری و از دست دادن دید محیطی از طریق تحلیل رفتن تدریجی سلول‌های شبکیه می‌شود. شبکیه یک بافت حساس به نور در پشت چشم است و برای بینایی بسیار مهم است.

با پیشرفت رتینیت پیگمنتوزا، میدان بینایی باریک شده تا جایی که تنها بینایی مرکزی باقی می‌ماند. این شرایط به نام دید تونلی شناخته می‌شود. کیست‌ها در ماکولا و آب مروارید می‌توانند گاهی اوقات باعث کاهش زود هنگام بینایی مرکزی در افراد مبتلا به سندروم آشر شوند. همچنین ناشنوایی یا کم شنوایی در سندروم آشر در اثر رشد غیر طبیعی سلول‌های گیرنده صدا در گوش داخلی ایجاد می‌شود. علاوه بر این، این بیماری می‌تواند به دلیل تکامل غیر طبیعی سلول‌های گیرنده صدای دهلیزی، مشکلات تعادلی شدیدی ایجاد کند. زیرا این سلول‌ها جاذبه و حرکت سر را تشخیص می‌دهند.

سندروم آشر چیست

سندروم آشر چیست

انواع مختلف سندروم آشر

این بیماری به سه نوع مختلف تقسیم می‌شود که نوع ۱ و ۲ رایج‌ترین اشکال آن است.

سندروم آشر نوع ۱

نوزادان متولد شده با سندروم آشر نوع ۱:

  • هنگام تولد تقریباً ناشنوا هستند.
  • مبتلا به مشکلات شدید تعادل هستند.
  • قادر به نشستن بدون حمایت در سنین بالاتر از حد نرمال هستند.
  • قبل از سن ۱۰ سالگی و معمولاً در اوایل کودکی دچار مشکلات بینایی می‌شوند که معمولاً با مشکلات دید در شب آغاز می‌شود.
  • به سرعت به سمت نابینایی کامل پیش می‌روند.
  • توانایی استفاده از سمعک را ندارند.

سندروم آشر نوع ۲

نوزادانی که با سندروم آشر نوع ۲ متولد می‌شوند:

  • در هنگام تولد کم شنوایی متوسط تا شدید دارند.
  • از تعادل طبیعی برخوردار هستند.
  • می‌توانند از سمعک استفاده کنند.
  • در دوران نوجوانی مشکلات بینایی در شب را تجربه می‌کنند.
  • نوع دوم این بیماری پیشرفت کندتری دارد.
  • این سندروم در کودکان منجر به کوری کامل نمی‌شود.

سندروم آشر نوع ۳

نوزادانی که با سندروم آشر نوع ۳ متولد می‌شوند:

  • در بدو تولد از شنوایی طبیعی برخوردار هستند.
  • تعادل تقریباً طبیعی دارند.
  • به‌مرورزمان دچار مشکلات تعادل می‌شوند.
  • به تدریج دچار کاهش بینایی و شنوایی می‌شوند.
  • می‌توانند از سمعک استفاده کنند.
  • شب کوری از دوران بلوغ آغاز می‌شود.
  • لکه‌های کوری در اواخر نوجوانی و اوایل بزرگسالی رخ می‌دهند.
  • نابینایی کامل معمولاً در میان‌سالی ایجاد می‌شود.
سندروم آشر چیست

سندروم آشر چیست

علت ابتلا به سندروم آشر

سندروم آشر یک بیماری ارثی است. به این معنی که از والدین به فرزندان منتقل و در اثر تغییراتی به نام جهش در ژن‌ها ایجاد می‌شود. ژن‌ها دستورالعمل‌های کدگذاری شده شیمیایی در سلول‌ها هستند. در واقع، ژن‌ها به سلول‌ها می‌گویند که چه عملکردی داشته باشند. ژن‌ها از هر دو نسخه‌ی پدر و مادر منتقل می‌شوند. بیماری آشر یک بیماری اتوزومی مغلوب است به این معنی که:

  • زنان و مردان هر دو به یک اندازه تحت تأثیر این بیماری قرار می‌گیرند.
  • پدر و مادر هر دو دارای یک ژن جهش یافته هستند که منجر به این بیماری در فرزند می‌شود.

 

چه عاملی باعث کاهش بینایی در سندروم آشر می شود؟

شبکیه بافتی در پشت چشم است که برای بینایی لازم است. جهش ژنی در سندروم آشر سلول‌های حسگر نور شبکیه به نام میله و مخروط را تحت تأثیر قرار می‌دهد. به این بیماری رتینیت پیگمنتوزا گفته می‌شود. در بیماری رتینیت پیگمنتوزا میله‌ها و مخروط‌های حسگر نور شبکیه به آرامی خراب می‌شوند. این اتفاق از لبه‌های خارجی شبکیه آغاز می‌شود. با پیشرفت بیماری، فرد ابتدا بینایی محیطی و سپس دید مرکزی را از دست می‌دهد.

 

تشخیص سندروم آشر

تست‌های مختلف از جمله تست‌های بینایی برای تشخیص این سندروم مورد استفاده قرار می‌گیرند. آزمایش ژن آشر می‌تواند وجود یا عدم وجود این بیماری را تأیید کند. آزمایش ژنتیکی برای انواع مختلف سندروم آشر در برخی از آزمایشگاه‌ها در دسترس هستند.

 

تست بینایی

بیماری آشر ممکن است تا زمان کاهش دید در شب کودک تشخیص داده نشود. این عارضه در انواع مختلف این سندروم در سنین زیر رخ می‌دهد:

  • قبل از ۱۰ سالگی در سندروم آشر نوع ۱
  • در سال‌های نوجوانی در سندروم آشر نوع ۲

تست بینایی شامل موارد زیر است:

معاینه فیزیکی شبکیه

این معاینه می‌تواند تغییرات رگ‌های خونی، نگاه مومی به سطح شبکیه و انبوه سلول‌های مرده شبکیه را تشخیص دهد.

تست میدان دید

این آزمایش بینایی محیطی را اندازه گیری می‌کند.

سندروم آشر چیست

سندروم آشر چیست

الکترورتینوگرام

این معاینه تشخیص رتینیت پیگمنتوزا و همچنین پاسخ شبکیه به نور را تأیید می‌کند. ازآنجاکه این آزمایش نیاز به‌قرار دادن لنز تماسی دارد، از بیهوشی عمومی در کودکان خردسال استفاده می‌شود.

 

درمان سندروم آشر

اگرچه تحقیقات فراوانی در مورد این بیماری صورت گرفته، اما تابه‌حال درمان قطعی برای آن یافت نشده است. با این حال، مطالعات طولانی مدت مؤسسه ملی چشم و بنیاد مبارزه با نابینایی نشان می‌دهد که دوزهای بالای ویتامین A پالمیتات می‌تواند تغییرات چشم ناشی از رتینیت پیگمنتوزا را کاهش دهد. به طور کلی، درمان در کودک شامل انطباق با کاهش شنوایی و بینایی برای لذت بردن از زندگی طبیعی است.

هزینه های درمانی عبارتند از:

  • سمعک
  • روش‌های جبران بینایی
  • کاشت حلزون گوش
  • آموزش شنیداری
  • آموزش جهت گیری و تحرک

 

مراجعه به پزشک

تشخیص و درمان به موقع بیماری سندروم آشر تأثیر زیادی در کاهش عوارض آن دارد. در صورت عدم درمان و پیگیری به موقع، این اختلال می‌تواند منجر به عارضه از دست دادن بینایی در شب شود حتی روی شنوایی تأثیر بگذارد. به همین دلیل مراجعه به پزشک در اسرع وقت بسیار حائز اهمیت است. در صورت ابتلا به سندرم آشر جهت درمان می‌توانید به صورت حضوری به مطب دکتر رضا پور مازار جراح و متخصص بیماری‌های چشم در تهران مراجعه کنید.

علل قرمزی چشم

قرمزی چشم زمانی رخ می‌دهد که رگ‌های چشم متورم یا تحریک می‌شوند. قرمزی چشم که به آن چشم‌های خونی نیز گفته می‌شود، می‌تواند وجود چندین مشکل مختلف سلامتی را نشان دهد. در حالی که برخی از این مشکلات خوش‌خیم هستند، برخی دیگر جدی بوده و نیاز به مراقبت‌های فوری پزشکی دارند. همچنین برخی از علل قرمزی چشم ممکن است به خودی خود درمان شوند و جای نگرانی نیستند. با این حال، برخی دیگر از علل قرمزی چشم نشان دهنده وجود مشکلات جدی در چشم هستند. در این مطلب به علل قرمزی چشم پرداخته شده است.

 

قرمزی چشم چیست؟

اصطلاح چشم قرمز برای توصیف چشم‌های قرمز و خونی مورداستفاده قرار می‌گیرد. قرمزی چشم می‌تواند نشانه یک تحریک جزئی یا یک بیماری پزشکی جدی مانند عفونت باشد. قرمزی چشم زمانی ایجاد می‌شود که رگ‌های خونی کوچک که در سطح چشم وجود دارند، بزرگ شده و از خون پر می‌شوند. این امر به دلیل عدم تأمین اکسیژن کافی در قرنیه یا بافت‌های پوشاننده چشم رخ می‌دهد. قرمزی چشم به خودی خود جای نگرانی نیست. اما اگر همراه با درد چشم، ترشح غیرطبیعی یا اختلال در بینایی باشد، می‌تواند به عنوان یک مشکل جدی پزشکی به شمار رود.

علل قرمزی چشم

علل قرمزی چشم

علل قرمزی چشم

قرمزی چشم می‌تواند به دلایل مختلفی به وجود بیاید که برخی از آن‌ها شامل موارد زیر است:

سندروم خشکی چشم

علت شایع قرمزی چشم سندروم خشکی چشم است. این اتفاق زمانی رخ می‌دهد که اشک طبیعی کافی برای روانکاوی قسمت جلوی چشم وجود نداشته باشد. زمانی که چشم خشک می‌شود، قرمز و ملتهب خواهد شد.

چشم صورتی

در برخی از موارد قرمزی چشم به دلیل چشم صورتی که به آن ورم ملتحمه نیز گفته می‌شود، ایجاد می‌شود. ورم ملتحمه شامل التهاب یا عفونت لایه محافظ شفاف چشم در قسمت جلوی آن است. چشم صورتی ممکن است ناشی از آلرژی، باکتری، ویروس یا مواد سمی باشد.

علل قرمزی چشم

علل قرمزی چشم

بلفاریت

بلفاریت یکی از علل قرمزی چشم و تحریک آن است. در این بیماری غدد روغنی چشم تحت تأثیر قرار می‌گیرند و قادر به ترشح لایه چربی اشک نخواهند بود. علل شایع این بیماری شامل بهداشت نامناسب، کاهش تعداد پلک زدن و احتمالاً دمودیکوزیس چشمی است.

یوئیت

یوئیت شامل التهاب یووا چشم است که می‌تواند باعث قرمزی، درد، تاری دید، مگس پران چشم و حساسیت به نور شود. علائم این بیماری ممکن است ناگهانی ایجاد شده و سریعاً وخیم شود.

استفاده مکرر از قطره های چشمی

استفاده مکرر از قطره‌های چشمی یکی از علل قرمزی چشم است. در واقع، استفاده از این قطره‌ها پس از قرمزی چشم، باعث بدتر شدن شرایط می‌شود. استفاده هم‌زمان از این قطره‌ها می‌تواند باعث اتساع مجدد رگ‌های خونی چشم شود. این امر احتمال خونریزی در چشم را افزایش می‌دهد.

علل قرمزی چشم

علل قرمزی چشم

استفاده از لنزهای تماسی

لنزهای تماسی می‌توانند برای چشم تحریک کننده باشند و باعث قرمز شدن آنها شوند. استفاده از لنزهای تماسی با تنظیم نامناسب، استفاده بیش از حد از آنها، استفاده از لنزهای آسیب دیده و بهداشت نامناسب این لنزها، از علل احتمالی قرمزی چشم هستند. عارضه بدتر استفاده از لنزهای تماسی شامل ابتلا به یک نوع عفونت باکتریایی در قرنیه چشم به نام زخم قرنیه است که می‌تواند بینایی را تهدید کند.

صدمه

قرمزی چشم گاهی اوقات در اثر آسیب‌دیدگی چشم ایجاد می‌شود. صدمه دیدن چشم می‌تواند به صورت تصادفی رخ دهد. زمانی که چشم‌ها دچار آسیب می‌شوند، رگ‌های خونی داخل آن بزرگ و منبسط شده تا خون و سلول‌های بهبود دهنده، آسیب را ترمیم کنند. قرمزی چشم که در اثر آسیب ایجاد می‌شود، می‌تواند یک علامت هشدار دهنده از مشکل جدی در چشم باشد.

زخم قرنیه یا عفونت

اگر قرنیه چشم آلوده شود، رگ‌های خونی مجاور بزرگ و متورم می‌شوند. زیرا سلول‌ها برای کمک به مبارزه با عفونت وارد عمل می‌شوند. این سلول‌ها می‌توانند قرمزی قابل‌مشاهده‌ای در چشم ایجاد کنند. قرنیه چشم، فاقد عروق خونی است و بیشتر اکسیژن و مواد مغذی خود را از طریق اشک و اتمسفر خارجی دریافت می‌کند. با عفونت قرنیه، رگ‌های خونی مجاور بزرگ شده و سلول‌های مهم التهابی را به سرعت به محل می‌رسانند.

خونریزی زیر ملتحمه

خونریزی زیر ملتحمه باعث قرمز شدن کامل قسمت سفیدی چشم می‌شود. این اتفاق زمانی رخ می‌دهد که یکی از رگ‌های خونی در زیر ملتحمه که بافت شفاف قسمت سفید چشم را می‌پوشاند، ترکیده یا شکسته می‌شود. خون ایجاد شده جایی برای رفتن ندارد؛ بنابراین در زیر ملتحمه پخش می‌شود.

گلوکوم حاد

گاهی اوقات قرمزی چشم می‌تواند نشان دهنده یک بیماری جدی باشد. گلوکوم حاد با زاویه بسته یک بیماری چشمی بسیار جدی است که باعث قرمزی چشم می‌شود. این اتفاق زمانی رخ می‌دهد که فشار مایع داخل چشم به سرعت بالا می‌رود. این نوع گلوکوم باعث قرمزی ناگهانی چشم، درد شدید و تاری دید می‌شود.

اپی اسکلریت

بیماری دیگری که می‌تواند منجر به خون آلود شدن چشم شود، بیماری اپی اسکلریت است. اپی اسکلریت التهاب لایه شفاف و نازک بافت است که بین ملتحمه و صلبیه قرار دارد. اپی اسکلریت همراه با قرمزی چشم باعث درد و تحریک خفیف چشم می‌شود.

آلرژی

قرمزی چشم که همراه با سوزش و خارش است، اغلب به دلیل آلرژی رخ می‌دهد. در آلرژی رگ‌های خونی قسمت جلوی چشم گشاد شده و باعث تجمع مایعات و در نتیجه تورم می‌شود.

بارداری

بارداری باعث تغییرات زیادی در هورمون‌های بدن می‌شود. این تغییرات باعث کاهش تولید اشک می‌شوند؛ بنابراین چشم ممکن است تحریک شده و قرمز شود.

کمبود خواب

در صورت عدم خواب کافی، چشم‌ها ممکن است قرمز شوند. چشم‌ها برای عملکرد صحیح به اشک نیاز دارند. به همین دلیل چشمک زدن و خوابیدن امری ضروری است. عدم خواب کافی از گردش مناسب مایعات در چشم جلوگیری می‌کند؛ بنابراین چشم‌ها برای تمیز شدن و تولید اشک به خواب کافی نیاز دارند.

علل قرمزی چشم

علل قرمزی چشم

سایر قرمزی چشم شامل موارد زیر است:

  • سندروم بینایی رایانه
  • سیگار کشیدن
  • شنا کردن

 

مراجعه به پزشک

با توجه به این که علت قرمزی چشم می‌تواند مختلف باشد، بهتر است از درمان‌های خانگی اجتناب شود و به پزشک مراجعه شود. در صورتی که دچار قرمزی چشم شده‌اید می‌توانید به صورت حضوری به مطب دکتر رضا پورمازار متخصص چشم در تهران مراجعه کنید.

نکات مهم در بهداشت چشم

چشم‌ها بخش مهمی از سلامت کلی بدن به شمار می‌روند؛ زیرا اکثر مردم برای دیدن و درک دنیای اطراف خود به چشم‌ها اعتماد می‌کنند. با این حال، برخی از بیماری‌های چشمی می‌توانند منجر به کاهش بینایی شوند؛ بنابراین رعایت نکات مهم در بهداشت چشم برای جلوگیری از ایجاد بیماری‌های چشمی امری ضروری و مهم است. در این مقاله به نکات مهم در بهداشت چشم و ضرورت رعایت آن‌ها پرداخته شده است.

 

عوامل تأثیرگذار بر سلامت چشم

مراقبت از چشم‌ها به دید سالم و حمایت از سلامت چشم کمک می‌کند. برخی از عوامل رایجی که بر سلامت چشم تأثیرگذار هستند، عبارتند از:

تغذیه نامناسب

چشم‌ها به ویتامین‌ها و مواد مغذی برای پیشگیری از ابتلا به بیماری‌های کور کننده چشم مانند بیماری دژنراسیون ماکولای وابسته به سن و گلوکوم نیاز دارند.

نکات مهم در بهداشت چشم

نکات مهم در بهداشت چشم

قرار گرفتن در معرض مواد مضر

آسیب چشم می‌تواند در اثر اشعه ماوراء بنفش خورشید و همچنین قرار گیری در معرض مواد شیمیایی سمی ایجاد شود.

سیگار کشیدن

دود تنباکو خطر ابتلا به بیماری‌های آسیب رسان چشم را افزایش می‌دهد.

شرایط سلامتی

فشار خون بالا، دیابت و سایر بیماری‌ها، خطر ابتلا به بیماری‌های چشم و از دست دادن بینایی را افزایش می‌دهند. با این حال، انتخاب سبک زندگی مناسب می‌تواند به مدیریت این بیماری‌ها کمک کند.

تروما

تروما ممکن است به طور غیر منتظره و در اثر حوادث مختلف مانند تصادف رانندگی یا در نتیجه فعالیت‌های خطرناکی مانند ورزش یا آسیب‌های ناشی از کار رخ دهد.

عفونت‌ها

چشم‌ها ممکن است به دلیل عدم استفاده صحیح از لنزهای تماسی، قرار گرفتن در معرض آب آلوده، التهاب ملتحمه ویروسی یا باکتریایی یا عفونت پس از ضربه، در معرض خطر عفونت قرار گیرند.

آگاهی از این موارد می‌تواند برای محافظت از سلامت چشم‌ها مفید باشد.

 

نکات مهم در بهداشت چشم

چشم‌های سالم و دید خوب بر کیفیت زندگی تأثیر گذار هستند؛ اما حتی در صورت عدم وجود علائم غیر قابل توجه، چشم‌ها ممکن است به اندازه کافی سالم نباشند و دچار آسیب شوند. به همین دلیل رعایت نکات مهم در بهداشت چشم می‌تواند از ایجاد بیماری‌های چشم جلوگیری کند. انجام معاینه سالانه چشم بهترین راه برای محافظت از سلامت چشم است. با این حال اقدامات پیشگیرانه دیگری نیز وجود دارد که می‌توان برای جلوگیری از مشکلات شایع چشم و بینایی مورد استفاده قرار گیرند. مهم‌ترین نکات قابل توجه در بهداشت و سلامت چشم می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

نکات مهم در بهداشت چشم

نکات مهم در بهداشت چشم

معاینات منظم چشم

ویزیت سالانه چشم مؤثرترین راه برای حفظ بهداشت و سلامت چشم است. معاینات جامع چشم سطح سلامت چشم‌ها را اندازه گیری کرده و مشکلاتی را که ممکن است بر توانایی بینایی تأثیر گذار باشند، تشخیص می‌دهد. علاوه بر عیوب انکساری مانند آستیگماتیسم دوربینی و نزدیک بینی، پزشک می‌تواند شرایطی مانند گلوکوم آب مروارید یا تخریب ماکولا را در طی معاینات چشم پزشکی تشخیص دهد. به طور کلی دلایل اصلی معاینه منظم چشم شامل موارد زیر است:

سنجش قدرت بینایی

قدرت بینایی چشم باید به طور مرتب بررسی شود. سردردهای آزاردهنده یا خستگی عمومی اغلب به دلیل مشکلات بینایی صورت می‌گیرد.

بررسی بیماری‌های چشم

بسیاری از بیماری‌های جدی چشم اغلب علائمی ندارند. به‌عنوان‌مثال، آب مروارید معمولاً به تدریج ایجاد شده و حتی ممکن است بیمار از کاهش بینایی خود در اثر این بیماری آگاهی نداشته نباشد. تشخیص به موقع بیماری‌های چشم برای حفظ سلامت بینایی بسیار مهم هستند.

آشکار کردن مشکلات رشد

مشکلات بینایی اصلاح نشده در کودکان اغلب باعث مشکلات یادگیری و خواندن و سایر مشکلات پزشکی می‌شود. بینایی اصلاح نشده در کودکان می‌تواند باعث آمبلیوپی یا استرابیسم شود. در صورت عدم درمان به موقع، این بیماری‌ها می‌توانند موجب از بین رفتن دائم بینایی شوند.

 

رژیم غذایی مناسب

سلامتی چشم با غذای موجود در بشقاب ارتباط مستقیم دارد. مواد غذایی مانند اسیدهای چرب امگا ۳، لوتئین، روی و ویتامین‌های C و E ممکن است به پیشگیری از مشکلات بینایی مرتبط با سن کمک کنند. به طور کلی مواد غذایی زیر تأثیر قابل توجهی در سلامت چشم‌ها دارند:

  • سبزیجات سبز برگ مانند اسفناج و کلم پیچ
  • ماهی قزل‌آلا، ماهی تن و سایر ماهی‌های روغنی
  • تخم مرغ، آجیل، لوبیا و سایر منابع پروتئینی غیر گوشتی
  • پرتقال و سایر مرکبات یا آب‌میوه‌ها

یک رژیم غذایی متعادل همچنین به تعادل وزن کمک می‌کند. این امر احتمال چاقی و بیماری‌های مرتبط با آن مانند دیابت نوع دو را که دلیل اصلی نابینایی در بزرگسالان است، کاهش می‌دهد.

نکات مهم در بهداشت چشم

نکات مهم در بهداشت چشم

استفاده از عینک آفتابی

عینک آفتابی مسدود کننده اشعه ماوراء بنفش خورشید، پیشرفت بیماری آب مروارید را به تأخیر می‌اندازد؛ زیرا نور مستقیم خورشید شکل گیری این بیماری را تسریع می‌بخشد. عینک آفتابی از آسیب شبکیه چشم جلوگیری می‌کند. علاوه بر این، از پوست ظریف پلک نیز محافظت کرده و در نتیجه مانع از ایجاد چین و چروک، سرطان پوست در اطراف چشم و همچنین تومورهای سرطانی و غیر سرطانی می‌شود.

 

ترک سیگار

استعمال دخانیات به طور مستقیم با مشکلات سلامتی چشم در ارتباط است. این امر احتمال ابتلا به آب مروارید، آسیب به عصب بینایی و تحلیل رفتن ماکولا را افزایش می‌دهد. به همین دلیل یکی از نکات مهم در بهداشت چشم، شامل ترک سیگار و هرگونه محصولات دخانی دیگر است.

نکات مهم در بهداشت چشم

نکات مهم در بهداشت چشم

نوشیدن آب

هیدراته بودن بدن برای سلامت کلی آن مهم است و همچنین یک روش ساده برای سالم نگه داشتن چشم‌ها به شمار می‌رود. نوشیدن مقادیر زیاد آب در روز به عملکرد مناسب اعضای بدن کمک می‌کند و همچنین کیفیت اشک را در سطح عالی نگه می‌دارد. چشم‌ها توسط مایع احاطه شده‌اند. این مایع باقیمانده گردوغبار را هنگام پلک زدن از چشم‌ها می‌شوید. به طور کلی، هیدراته ماندن یکی از جنبه‌های تغذیه‌ای است که به حفظ تعادل سالم مایع در اطراف چشم کمک می‌کند.

 

خوابیدن کافی

اهمیت خواب فراتر از تقویت روحیه است. خواب کافی به میزان توصیه شده، راهی آسان برای حفظ سلامت چشم است. در صورت وجود کم خوابی، چشم‌ها زمان کافی برای تجدید خود را ندارند؛ بنابراین دچار خستگی می‌شوند. این کمبود خواب می‌تواند باعث اسپاسم چشم و خشکی آن شود. با این حال خواب کافی می‌تواند مانع از ایجاد کیسه‌های زیر چشم شود.

 

مراقبت از لنزهای تماسی

دستورالعمل‌های چشم پزشک در مورد استفاده از لنزهای تماسی از آلوده شدن آن‌ها جلوگیری می‌کند. استفاده نادرست از لنزها مانند خوابیدن با آنها، استفاده از بزاق یا آب به عنوان محلول مرطوب کننده، استفاده از محلول‌های تاریخ گذشته و استفاده بیش از حد از لنزها می‌تواند منجر به زخم قرنیه، درد شدید و حتی کاهش بینایی شود.

 

فعال ماندن

فعال ماندن یکی از روش‌های سبک زندگی سالم است. رعایت یک برنامه منظم تناسب اندام می‌تواند از فشار خون، دیابت و بسیاری از بیماری‌های دیگری که می‌توانند بر روی سلامت چشم‌ها تأثیر گذار باشند، جلوگیری کند. فعال ماندن و پایبندی به یک برنامه ورزشی، باعث کاهش زمان صرف شده با دستگاه‌های دیجیتال می‌شود. در نتیجه از چشم‌ها در برابر این وسایل محافظت می‌کند.

نکات مهم در بهداشت چشم

نکات مهم در بهداشت چشم

مداخله زود هنگام

اکثر بیماری‌های جدی چشم مانند گلوکوم، در صورت تشخیص و درمان زود هنگام، با سهولت و موفقیت بیشتری درمان می‌شوند. این بیماری‌ها در صورت عدم درمان، باعث از دست رفتن بینایی و کوری می‌شوند. با این حال مداخله زود هنگام مانع از این عارضه می‌شود. در صورت داشتن هرگونه درد، علائم غیر طبیعی می‌توانید به صورت حضوری به مطب دکتر پورمازار جراح و متخصص بلفاروپلاستی، لیزیک و لازک چشم، كاتاراكت (آب مروارید) و عمل زیبایی پلک در تهران مراجعه کنید.

بیماری های شایع چشم

بیشتر مردم در یک دوره زمانی از زندگی خود به مشکلات چشمی دچار می شوند که بعضی از آن ها جزئی بوده و خود به خود از بین می روند یا در خانه به راحتی قابل درمان هستند. اما برخی دیگر از این مشکلات به مراقبت و درمان های پزشکی نیاز دارند. مشکلات و بیماری های چشم انواع مختلفی دارند و علائم خاصی را ایجاد می کنند. در این مطلب به برخی از بیماری های شایع چشم و علائم آن ها پرداخته شده است.

 

قسمت های مختلف چشم

چشم از قسمت های مختلفی تشکیل شده است که مشکل در عملکرد هر کدام از آن ها باعث ایجاد بسیاری از بیماری های شایع چشم می شود.

قرنیه

قرنیه لایه ای از بافت شفاف جلوی چشم است که به تمرکز نور کمک می کند.

مجرای اشک

روزنه های مجاری اشک در پرده های بالا و پایین در گوشه داخلی هر چشم قرار گرفته اند. اشک از طریق پلک پایینی، پلک فوقانی یا سطح چشم ترشح می شود. اشک قرنیه را روان و پاک می کند. مجاری اشک، اشک را تخلیه می کنند.

عنبیه و مردمک چشم

قسمت رنگی چشم عنبیه نام دارد. عنبیه مجموعه ای از عضلات است که مردمک چشم را کنترل می کند. عنبیه میزان نوری را که از طریق مردمک وارد چشم می شود، کنترل می کند.

عدسی و شبکیه

عدسیه در پشت مردمک چشم قرار دارد. عدسیه نور را بر روی شبکیه که سلول های حساس به نور در پشت کره چشم هستند، متمرکز می کند. شبکیه تصاویر را به سیگنال های الکتریکی تبدیل کرده و به عصب بینایی ارسال می کند.

عصب باصره

عصب بینایی، دسته ای ضخیم از رشته های عصبی هستند که به پشت چشم متصل شده اند و اطلاعات بصری را از شبکیه به مغز منتقل می کنند.
وجود مشکل در هر کدام از بخش های چشم موجب ایجاد بیماری ها و مشکلات چشمی می شود.

 

بیماری های شایع چشم

آب مروارید

آب مروارید یکی از مشکلات شایع چشمی است که به دلیل تشکیل مناطق ابری در لنز چشم ایجاد می شود. نور از طریق یک لنز چشمی شفاف به شبکیه منتقل می شود. شبکیه محل پردازش تصاویر است. آب مروارید مانع از انتقال نور کافی به شبکیه چشم می شود. در نتیجه چشم ها قادر به دید واضح نبوده و ممکن است در هنگام شب هاله یا خیرگی در اطراف چراغ ها مشاهده شود.

علائم و نشانه های آب مروارید

  • تاری دید
  • مشکل دید در شب
  • مشکل در دیدن اجسام نورانی
  • تغییر مکرر شماره عینک طبی
بیماری های شایع چشم

بیماری های شایع چشم

تخریب ماکولا

دژنراسیون ماکولا نامی است که به آسیب قسمت مرکزی شبکیه به نام ماکولا، گفته می شود. ماکولا با توانایی تمرکز بینایی در چشم به بینایی آن کمک می کند.

علائم و نشانه های تخریب ماکولا

  • تیرگی بینایی مرکزی
  • کاهش بینایی با ایجاد لکه های کور
  • مشکل دید در نور کم
  • کوچکتر به نظر رسیدن اشیا

گلوکوم

گلوکوم یک بیماری شایع چشم است که در آن عصب بینایی چشم آسیب دیده و با گذشت زمان بدتر می شود. گلوکوم منجر به فشار درون مایع چشم شده که این امر می تواند به طور بالقوه به عصب بینایی مسئول انتقال تصاویر به مغز آسیب برساند. این فشار افزایش یافته که به آن فشار داخل چشم نیز گفته می شود، در صورت ادامه یافتن برای مدت زمان طولانی ممکن است منجر به کاهش بینایی دائمی شود.

گلوکوم به دو‌نوع اساسی زیر تقسیم می شود

گلوکوم با زاویه باز

شایع ترین نوع گلوکوم که به آن گلوکوم با زاویه دید عریض نیز گفته می شود، یک بیماری چشمی است که در آن شبکه مشبک طبیعی به نظر می رسد اما جریان مایع در آن دچار مشکل شده است.

علائم گلوکوم با زاویه باز

  • دید تونلی
  • کاهش تدریجی دید محیطی در هر دو چشم

گلوکوم با زاویه بسته

این نوع بیماری که به آن گلوکوم بسته با زاویه حاد یا مزمن نیز گفته می شود، بر تخلیه چشم اثر می گذارد. زیرا زاویه بین قرنیه و عنبیه بیش از حد باریک شده و فشار بیش از حد در چشم ایجاد می شود.

علائم گلوکوم با زاویه بسته

  • درد شدید در چشم همراه با حالت تهوع و استفراغ
  • اختلال بینایی ناگهانی در شرایط کم نور
  • حلقه های دور چشم
  • تاری دید
  • قرمزی چشم

رتینوپاتی دیابتی

رتینوپاتی دیابتی اساساً یک عارضه ناشی از دیابت است که با آسیب رساندن به رگ های خونی گسترش یافته در سراسر بافت های حساس به نور شبکیه، بر روی چشم تأثیر می گذارد. افراد مبتلا به بیماری دیابت نوع ۱ یا ۲ می توانند به این بیماری چشمی دچار شوند.

علائم و نشانه های رتینوپاتی دیابتی

  • لکه های تیره یا رشته های شناور در دید
  • اختلال در تشخیص رنگ
  • نوسان بینایی
  • تاری دید
  • کاهش بینایی

سندروم خشکی چشم

یکی از عملکردهای اشک، مرطوب نگه داشتن چشم است. هنگامی که چشم قادر به تهیه اشک روانکاو نباشد، سندروم خشکی چشم ایجاد می شود. این بیماری به دلایل مختلف از جمله عدم توانایی بدن برای تولید اشک کافی یا تولید اشک با کیفیت پایین ایجاد می شود.

علائم و نشانه های سندروم خشکی چشم

  • احساس سوزش و خارش در چشم
  • قرمزی چشم
  • حساسیت به نور
  • تولید مخاط در اطراف چشم
  • تاری دید
  • خستگی چشم
  • مشکلات استفاده از لنزهای تماسی

ورم ملتحمه یا چشم صورتی

التهاب ملتحمه که به عنوان چشم صورتی نیز شناخته می شود، نوعی بیماری است که بافت های پشت پلک را ملتهب کرده و ملتحمه را می پوشاند. این بیماری بسیار مسری است اما به ندرت جدی می شود.

علائم و نشانه های ورم ملتحمه

  • قرمزی در پلک یا سفیدی چشم
  • تورم در ملتحمه
  • ترشحات ضخیم مایل به زرد در مژه ها
  • خارش و سوزش چشم
  • تاری دید
  • حساسیت بیش از حد به نور
بیماری های شایع چشم

بیماری های شایع چشم

جداشدگی شبکیه

زمانی که شبکیه از بافت های زیرین آن جدا شود، به عنوان جداشدگی شبکیه شناخته می شود. گاهی اوقات این بیماری با پاره شدن مناطق کوچک شبکیه شروع شده و در نهایت منجر به جدا شدن کامل شبکیه می شود. هرچه فاصله بین جداشدگی و درمان بیشتر باشد، احتمال از دست دادن بینایی کامل در چشم بیشتر است.

علائم و نشانه های جداشدگی شبکیه

  • ظهور ناگهانی لکه های ریز در میدان دید در چشم آسیب دیده
  • بروز ناگهانی چشمک زدن پلک در یک یا هر دو چشم
  • تاری دید
  • وجود یک پرده سایه مانند در میدان دید

یوئیت

یوئیت نامی است که به گروهی از بیماری های چشم که باعث التهاب در یووآ می شوند، گفته می شود. یووآ لایه میانی چشم است که حاوی بیشترین رگ های خونی است. یوئیت ممکن است منجر به تخریب بافت چشم و در برخی موارد از بین رفتن چشم شود.

علائم و نشانه های یوئیت

  • تاری دید
  • درد در چشم
  • حساسیت به نور
  • قرمزی چشم

خستگی چشم

یکی دیگر از بیماری های شایع چشم، خستگی چشم است که به دلیل استفاده شدید و بیش از حد از چشم ایجاد می شود. خستگی چشم گاهی اوقات کاملاً تحریک کننده است اما هنوز هم نمی تواند به طور جدی چشم یا بینایی را آزار دهد. پس از استراحت دادن به چشم ها و دنبال کردن روش های دیگر برای تسکین آن، این مشکل از بین می رود.

علائم و نشانه های خستگی چشم

  • درد، خستگی، سوزش یا خارش چشم
  • آبریزش یا خشکی چشم
  • سردرد
  • تاری یا دو بینی
  • حساسیت به نور زیاد
  • مشکل در باز نگه داشتن چشم ها

شب کوری

کوری در شب یا شب کوری نوعی اختلال بینایی است که در آن افراد قادر به دیدن درست شبانه یا در محیط های کم نور نیستند. شب کوری کاملاً مانع دید در شب نمی شود. این بیماری به عنوان یک بیماری جدی تلقی نمی شود و بیشتر به عنوان علائم برخی از مشکلات چشمی مانند نزدیک بینی درمان شده به شمار می رود.

علائم و نشانه های شب کوری

تنها علامت این بیماری افزایش مشکل دید در تاریکی است.

کوررنگی

در صورتی که رنگدانه هایی که در مخروط های چشم وجود دارند، دچار مشکل شوند، چشم ها نمی توانند رنگ ها را به صورت عادی مشاهده کنند. در موارد بسیار نادر، مخروط های چشم فاقد هر گونه رنگدانه رنگی هستند. بنابراین چشم ها هیچ رنگی را نمی بینند. این بدترین شکل کور رنگی است که به آن آکروماتوپسیا گفته می شود.

علائم و نشانه های کور رنگی

  • مشکل در تشخیص رنگ های مختلف
  • عدم مشاهده سایه های متفاوت یک رنگ

مگس پران چشم

رشته ها، لکه های سیاه و خاکستری یا تارهایی که در هنگام حرکت چشم مشاهده می شوند، مگس پران چشم نامیده می شوند. این مشکلات بیشتر به دلیل تغییرات مربوط به سن در زجاجیه چشم ایجاد می شوند. زجاجیه حاوی الیاف میکروسکوپی است که در اثر جمع شدن، زجاجیه سایه های کوچک بر روی شبکیه ایجاد می کند. این سایه همان چیزی است که به عنوان مگس پران شناخته می شود.

علائم و نشانه های مگس پران چشم

  • لکه های تیره یا رشته های شفافی که در اطراف دید شناور هستند.
  • حرکت لکه های متناسب با حرکت چشم ها هستند.
  • در صورت نگاه کردن به یک زمینه روشن مانند دیوار سفید یا آسمان آبی، ظاهر این لکه ها بیشتر می شود.

نزدیک بینی چشم

دید کافی و واضح از اجسام نزدیک و دید تار از اجسام دور به عنوان نزدیک بینی چشم شناخته می شود. این اتفاق به دلیل خم شدن نامنظم نور به چشم ایجاد می شود.

علائم و نشانه های نزدیک بینی

  • دید تار در هنگام مشاهده اجسام دور
  • برای دید واضح از اجزا به بسته شدن جزئی پلک ها نیاز است
  • خستگی چشم که منجر به سردرد می شود
  • مشکل در مشاهده اجزا در هنگام رانندگی با وسایل نقلیه
بیماری های شایع چشم

بیماری های شایع چشم

دوربینی چشم

دوربینی چشم بر خلاف نزدیک بینی به شرایطی گفته می شود که اجسام دور به خوبی دیده می شوند اما دید کافی از اجسام نزدیک وجود ندارد.

علائم و نشانه های دوربینی چشم

  • دیده تار از اجسام نزدیک
  • برای دید بهتر نیاز به لوچ کردن چشم ها است
  • سردرد پس از انجام کارهایی که به تمرکز در اشیای نزدیک نیاز دارند.

 

مراجعه به چشم

ناراحتی ها و بیماری های چشم در صورتی که درمان نشوند می توانند عوارض جبران ناپذیری را به همراه داشته باشند و در برخی موارد حتی منجر به از دست رفتن بینایی شوند. از این رو مراجعه به پزشک و درمان زود هنگام بسیار حائز اهمیت است. در صورت داشتن هرگونه درد، علائم غیر طبیعی می توانید به صورت حضوری به مطب دکترپورمازار جراح و متخصص بلفاروپلاستی، لیزیک و لازک چشم، كاتاراكت (آب مروارید) و عمل زیبایی پلک در تهران مراجعه کنید.

بیماری فشار چشم

بیماری فشار چشم زمانی ایجاد می‌شود که فشار داخل چشم بیش از حد طبیعی بالاتر برود. در بیماری فشار بالای چشم، قسمت جلوی چشم نمی‌تواند مایعات تولید شده در داخل چشم را به درستی تخلیه کند. این امر باعث جمع شدن مایع و بالا رفتن فشار در داخل چشم می‌شود. بالاتر بودن فشار چشم می‌تواند باعث ایجاد بیماری گلوکوم شود. گلوکوم نوعی بیماری است که در آن فشار چشم به عصب بینایی آسیب رسانده و باعث کاهش آن می‌شود. بیماری فشار چشم معمولاً علائم و نشانه‌ای ندارد و از طریق معاینات منظم چشم پزشکی تشخیص داده می‌شود. در این مطلب به بیماری فشار چشم، عوامل ایجادکننده و روش‌های درمانی آن پرداخته شده‌است.

 

بیماری فشار چشم

فشار چشم که به آن فشار داخل چشم نیز گفته می‌شود، شامل اندازه‌گیری فشار مایع داخل چشم است. چشم از ماده‌ای ژل مانند تشکیل شدهاست که قسمت اعظم پشت چشم را پر می‌کند. همچنین مایعی شفاف نیز در چشم وجود دارد که در قسمت جلوی چشم، درست در پشت قرنیه و جلوی عنبیه قرار دارد. در یک چشم سالم، مقدار کمی مایع شفاف تازه وارد چشم می‌شود. درحالی‌که مقدار بیشتر آن تخلیه خواهد شد. این مایع شفاف از طریق مجاری چشم در مقابل عنبیه تخلیه می‌شود. این امر جریان فشار پایدار در چشم را حفظ می‌کند. گاهی اوقات یک سیستم تخلیه ناکارآمد چشم باعث تجمع مایعات و در نتیجه افزایش فشار داخل چشم می‌شود.

اصطلاح فشار بالای چشم معمولاً به شرایطی گفته می‌شود که فشار داخل چشم بالاتر از حد طبیعی است. فشار چشم برحسب میلی‌متر جیوه اندازه‌گیری می‌شود. فشار طبیعی چشم معمولاً بین ۱۰ تا ۲۰ میلی‌متر جیوه قرار دارد. با این حال، فشار بالاتر از ۲۰ میلی‌متر جیوه در داخل چشم می‌تواند به بینایی آسیب برساند. افزایش فشار چشم بدون وجود علائم دیگر، به‌عنوان بیماری فشار چشم شناخته می‌شود. برخی از افراد ممکن است به این بیماری دچار شده و چشم آن‌ها آسیب نبیند. با این حال، در برخی دیگر حتی با فشار در محدوده طبیعی بینایی ممکن است از بین برود. به‌طورکلی، بیماری فشار چشم معمولاً به‌عنوان یک بیماری با معیارهای زیر تعریف می‌شود:

  • فشار داخل چشم بیش از ۲۱ میلی‌متر جیوه در یک یا هر دو چشم است. فشار داخل چشم با استفاده از ابزاری به نام تونومتر اندازه‌گیری می‌شود.
  • عصب بینایی طبیعی به نظر می‌رسد.
  • هیچ علامتی از گلوکوم در آزمایش میدانی بینایی وجود ندارد.
  • هیچ نشانه‌ای از سایر بیماری‌های چشمی وجود ندارد. برخی از بیماری‌های چشمی می‌توانند فشار داخل چشم را افزایش دهند.

برای تعیین سایر علل احتمالی بیماری فشار چشم، یک چشم پزشک باز یا بسته بودن سیستم تخلیه را ارزیابی می‌کند. این سیستم با استفاده از تکنیکی به نام گونیوسکوپی مشاهده می‌شود. این روش شامل استفاده از یک لنز تماسی مخصوص برای بررسی کانال‌های سیستم تخلیه در چشم است.

 

تفاوت بیماری فشار چشم و بیماری گلوکوم

بیماری فشار بالای چشم نباید به خودی خود به‌عنوان یک بیماری تلقی شود. در عوض این مشکل اصطلاحی است که برای توصیف افرادی به کار می‌رود که احتمال بیشتری برای ابتلا به گلوکوم دارند. به همین دلیل اصطلاح دیگر برای فشار چشم شامل شرایط مشکوک به گلوکوم است. درواقع فشار بالای چشمی با بیماری گلوکوم متفاوت است؛ زیرا در فشار بالای چشمی عصب بینایی طبیعی به نظر می‌رسد و هیچ نشانه‌ای از دست رفتن بینایی وجود ندارد. بااین‌حال، افراد مبتلابه گلوکوم دچار آسیب عصب بینایی و از دست دادن بینایی شده‌اند.
افزایش فشار داخل چشم می‌تواند ناشی از سایر شرایط چشم باشد. بااین‌حال، این مشکل چشمی در درجه اول به افزایش فشار داخل چشم، بدون هیچ‌گونه آسیب عصب بینایی یا از دست دادن بینایی اشاره دارد. در صورت بروز تغییرات عصب بینایی و بینایی، بیماری گلوکوم تشخیص داده می‌شود.

بیماری فشار چشم

بیماری فشار چشم

علل بیماری فشار چشم

افزایش فشار داخل چشم نگران کننده است؛ زیرا یکی از عوامل اصلی خطر ابتلا به گلوکوم به شمار می‌رود. فشار زیاد داخل چشم به دلیل عدم تعادل در تولید و تخلیه مایعات در چشم ایجاد می‌شود. در این شرایط، کانال‌هایی که به‌طورمعمول مایع را از داخل چشم تخلیه می‌کنند، عملکرد صحیحی نخواهند داشت. درواقع مایعات به‌طور مداوم تولید می‌شوند اما به دلیل عملکرد نامناسب کانال‌های تخلیه، نمی‌توانند آن را تخلیه کنند. این امر منجر به افزایش مقدار مایع در داخل چشم و درنتیجه افزایش فشار آن می‌شود. از جمله علل ابتلا به این بیماری می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

تولید زیاد مایع چشمی

مایع شفاف چشم که در پشت عنبیه تولید می‌شود، فضای بین عنبیه و قرنیه را پر می‌کند. این مایع در حاشیه محفظه قدامی چشم، جایی که قرنیه و عنبیه به هم می‌رسند، از چشم تخلیه می‌شود. اگر چشم بیش از حد مایع چشمی تولید کند، فشار در داخل چشم افزایش می‌یابد.

عدم تخلیه مناسب

در صورت تخلیه آهسته مایع از داخل چشم، تعادل طبیعی تولید و تخلیه مایع به‌هم‌خورده و این امر باعث افزایش فشار در چشم می‌شود برخی از داروها ممکن است با عوارض جانبی ایجاد فشار در چشم همراه باشد به‌عنوان‌مثال داروهای استروئیدی که برای درمان آسم و سایر شرایط پزشکی مورداستفاده قرار می‌گیرند خطر ابتلا به فشار چشمی را افزایش می‌دهند.

ضربه به چشم

آسیب به چشم می‌تواند تعادل تولید و تخلیه مایع از چشم را تحت تأثیر قرار دهد و احتمالاً منجر به بیماری فشار چشم می‌شود. گاهی اوقات این مشکل چشمی می‌تواند ماه‌ها یا سال‌ها پس از آسیب رخ دهد.

سایر شرایط چشمی

فشار بالای چشمی با تعداد دیگری از بیماری‌های چشم از جمله سندروم پراکندگی رنگ‌دانه‌ها و قوس قرنیه همراه است. در صورت ابتلا به این شرایط، پزشک ممکن است معاینه چشم و اندازه‌گیری فشار چشم را توصیه کند.
علاوه بر موارد ذکرشده در بالا، نژاد، سن و سابقه خانوادگی این بیماری می‌تواند در ابتلا به آن نقش داشته باشند.

 

عوامل خطرزای ابتلا به بیماری فشار چشم

افراد در هر سن و شرایطی می‌توانند به فشار چشم مبتلا شوند؛ اما عوامل خطرزای ابتلا به این بیماری شامل موارد زیر است:

  • افرادی که سابقه خانوادگی فشار چشم یا گلوکوم دارند.
  • افراد مبتلابه دیابت یا فشارخون بالا
  • افراد بالای ۴۰ سال
  • افرادی که نزدیک‌بین شدید هستند.
  • افرادی که از داروهای استروئیدی به طور طولانی مدت استفاده می‌کنند.
  • افرادی که دچار جراحات چشمی شده یا جراحی‌های چشمی انجام داده‌اند.
  • مبتلایان به سندروم پراکندگی رنگ‌دانه یا سندروم اکسیداسیون پوستی

 

تست‌های تشخیصی بیماری فشار چشم

متخصص چشم ممکن است برای اندازه‌گیری فشار داخل چشم و همچنین رد کردن گلوکوم اولیه یا دلایل ثانویه گلوکوم، از تست‌ها و آزمایش‌های تشخیصی زیر استفاده کند:

استفاده از میکروسکوپ ویژه اسلیت لمپ

از روش اسلیت لمپ برای بررسی ناحیه جلوی چشم از جمله قرنیه، محفظه قدامی، عنبیه و عدسیه استفاده می‌شود.

تونومتری

تونومتری روشی است که برای اندازه‌گیری فشار داخل چشم مورد استفاده قرار می‌گیرد. ازآنجاکه فشار داخل چشم در هر فرد به‌طور متناوب تغییر می‌کند، ممکن است اندازه‌گیری‌ها در زمان‌های مختلف در طول روز انجام شود. اگر اختلاف فشار بین دو چشم سه میلی‌متر یا بیشتر باشد، به‌عنوان بیماری گلوکوم تشخیص داده می‌شود.

بررسی اعصاب بینایی

هر عصب بینایی از نظر وجود آسیب یا ناهنجاری مورد بررسی قرار می‌گیرد.

گونیوسکوپی

برای بررسی سیستم تخلیه چشم از تست گونیوسکوپی استفاده می‌شود. برای انجام این تست یک لنز تماسی ویژه بر روی چشم قرار می‌گیرد. این آزمایش برای تعیین باز یا بسته بودن کانال‌های سیستم تخلیه و رد کردن سایر شرایطی که می‌توانند باعث افزایش فشار داخل چشم شوند، بسیار مهم است.

آزمایش میدان دید

برای بررسی میدان دید چشم از دستگاه خودکار میدان دید بینایی استفاده می‌شود. این آزمایش برای رد هرگونه نقص در زمینه بیماری که ناشی از گلوکوم هستند، انجام می‌شود. تست میدان دید ممکن است به تکرار نیاز داشته باشد.

بچی متری یا بررسی ضخامت قرنیه

ضخامت قرنیه توسط یک پروب سونوگرافی بررسی می‌شود تا صحت فشار داخل چشم را تائید کند. قرنیه نازک‌تر می‌تواند فشار کاذب را کاهش دهد. درحالی‌که قرنیه ضخیم می‌تواند فشار داخل چشم را به طور کاذب افزایش دهد.

بیماری فشار چشم

بیماری فشار چشم

درمان بیماری فشار چشم

مراقبت خانگی

اگر چشم پزشک برای کمک به کاهش فشار داخل چشم، دارو تجویز کرده باشد، استفاده صحیح از دارو و رعایت دستورالعمل‌های پزشک در خانه بسیار مهم است. عدم انجام این کار می‌تواند منجر به افزایش بیشتر فشار داخل چشم و درنتیجه آسیب عصب بینایی و از بین رفتن دائمی بینایی شود.

درمان پزشکی

هدف از درمان پزشکی، کاهش فشار در داخل چشم قبل از بین رفتن گلوکوماتیک بینایی است. درمان پزشکی برای افرادی آغاز می‌شود که بیشترین خطر ابتلا به گلوکوم را دارند. علاوه بر این، افرادی که علائم آسیب عصبی بینایی دارند نیز به درمان نیاز دارند. برخی از پزشکان تمام اشاره‌ای چشمی بالاتر از ۲۱ میلی‌متر جیوه را با داروهای موضعی درمان می‌کنند. با این حال، برخی از آن‌ها ممکن است در صورت عدم وجود آسیب عصب بینایی، استفاده از روش‌های درمانی را توصیه نکنند. اگر علائمی مانند هالوس، تاری دید یا درد وجود داشته باشد یا فشار داخل چشم به طور مکرر افزایش یابد، چشم پزشک درمان پزشکی را شروع می‌کند.

داروها

داروها می‌توانند به‌طور مؤثر فشار داخل چشم را بدون ایجاد هیچ‌گونه عارضه جانبی کاهش دهند. این داروها معمولاً به‌صورت قطره چشمی تجویز می‌شوند.

عمل جراحی

به‌طورکلی از لیزر و روش‌های جراحی برای درمان فشار بالای چشم استفاده نمی‌شود؛ زیرا خطرات مرتبط با این روش‌های درمانی بیشتر از خطر ناشی از آسیب گلوکوماتیک چشم است. بااین‌حال، در صورت عدم توانایی در مصرف داروها، جراحی لیزر می‌تواند یک گزینه کارآمد باشد.

 

مراجعه به پزشک

فشار چشم در صورت عدم کنترل می‌تواند عوارض جبران‌ناپذیری را به همراه داشته باشد. به همین دلیل مراجعه زودهنگام به پزشک در صورت مشاهده علائمی مانند هالوس، تاری دید یا درد وجود داشته باشد یا فشار داخل چشم به‌طور مکرر افزایش یابد مراجعه به پزشک ضرورت پیدا می‌کند. برای درمان و کاهش علائم بیماری چشم می‌توانید به‌صورت حضوری به مطب دکتر پورمازار جراح و متخصص بلفاروپلاستی، لیزیک و لازک چشم، كاتاراكت (آب مروارید) و عمل زیبایی پلک مراجعه کنید.

درمان پارگی شبکیه به روش اسکلرال باکلینگ

شبکیه غشای حساس به نور است که در پشت چشم قرار دارد. زمانی که نور از چشم عبور می‌کند، عدسیه تصویری را بر روی شبکیه متمرکز می‌کند. شبکیه تصویر را به سیگنال‌هایی که از طریق عصب بینایی به مغز می‌فرستد، تبدیل می‌کند. شبکیه همراه با قرنیه، عدسیه و سایر قسمت‌های چشم و مغز برای ایجاد بینایی طبیعی فعالیت می‌کند. پارگی شبکیه که به آن جداشدگی شبکیه نیز گفته می‌شود، زمانی رخ می‌دهد که شبکیه از پشت چشم جدا می‌شود. این امر باعث از دست رفتن بینایی شده و بسته به اینکه چه مقدار از شبکه جدا شده باشد، می‌تواند جزئی یا کلی باشد. زمانی که شبکیه پاره می‌شود، سلول‌های آن ممکن است به طور جدی از اکسیژن محروم شوند. این بیماری یک فوریت پزشکی به شمار می‌رود. بنابراین در صورت تغییر ناگهانی بینایی، لازم است سریعاً به پزشک مراجعه شود. زیرا در صورت عدم درمان یا تأخیر در آن، خطر از دست دادن بینایی دائمی وجود دارد. یکی از روش‌های درمان پارگی شبکیه، روش اسکلرال باکلینگ است. در این مقاله در مورد درمان پارگی شبکیه به روش اسکلرال باکلینگ می‌پردازیم. در ادامه با ما همراه باشید.

 

اسکلرال باکلینگ

اسکلرال باکلینگ نوعی جراحی چشم برای اصلاح شبکیه جدا شده و بازیابی بینایی است. در این روش، یک قطعه پلاستیک سیلیکونی یا اسفنج در محل جداشدگی شبکیه بر روی صلبیه دوخته شده تا صلبیه را به سمت پارگی شبکیه فشار دهد. این قطعه به داخل وسط چشم فشار وارد می‌کند. این اثر کمانش بر روی صلبیه و کشش شبکیه را برطرف می‌کند. با این حال، این قطعه سیلیکونی که به آن سگک گفته می‌شود، به خودی خود مانع از باز شدن شبکیه نمی‌شود. در واقع قبل از قرار دادن سگک معمولاً از سرمای شدید (کرایوپکسی) یا به ندرت از گرما (دیاترمی) یا نور (فوتو انعقاد لیزری) برای زخم شبکیه استفاده می‌شود و آن را در جای خود نگه می‌دارد. سپس سگک، شبکیه و لایه زیر آن را مهروموم می‌کند. مهروموم کردن، لایه‌های چشم را به یکدیگر نزدیک کرده و مانع از تجمع مایعات در بین آن‌ها می‌شود. این روش درمانی تحت بی حسی موضعی یا بیهوشی عمومی انجام می‌شود.

 

عوامل خطرزای پارگی شبکیه

عوامل خاصی که احتمال جدا شدن شبکیه را افزایش می‌دهند، شامل موارد زیر هستند:

  • نزدیک بینی
  • سایر اختلالات چشم مانند یووئیت
  • جراحی قبلی آب مروارید
  • افزایش سن
  • دیابت

در بیشتر موارد، جداشدگی شبکیه به صورت خود به خودی رخ می‌دهد اما در برخی دیگر، این امر ممکن است در نتیجه ضربه به چشم ایجاد شود. ابتلا به جداشدگی شبکیه باعث افزایش اجسام شناور در چشم می‌شود. این اجسام مانند لکه‌های کوچک یا تارهای عنکبوتی هستند که در میدان دید بیمار شناور می‌باشند. این شناورها می‌توانند آن‌قدر متراکم باشند که بینایی را مختل کنند. همچنین این بیماری ممکن است باعث چشمک زدن چشم یا ایجاد پرده‌ای بر روی میدان دید شود. در صورت تجربه این علائم، ممکن است به یک عمل جراحی برای اتصال مجدد شبکیه نیاز باشد که این جراحی، بینایی را بازیابی می‌کند.

 

تشخیص پارگی شبکیه

جداشدگی شبکیه یک وضعیت اضطراری به شمار می‌رود. در مورد جداشدگی حاد هرچه زمان بین درمان و جداشدگی بیشتر باشد، احتمال موفقیت اتصال مجدد کمتر خواهد بود. معمولاً در بینایی بیماران مبتلا به جداشدگی شبکیه نقاط شناور وجود دارد و آنها از دست دادن میدان بینایی محیطی خود شکایت می‌کنند. در موارد شدیدتر، بیمار ممکن است بینایی خود را به طور کامل از دست بدهد. برای تشخیص این بیماری، چشم پزشک ابتدا سابقه پزشکی بیمار را که شامل سابقه خانوادگی جدا شدن شبکیه و هرگونه ضربه‌های اخیر به چشم است، بررسی می‌کند. علاوه بر انجام معاینه عمومی چشم که شامل بررسی ماکولا و ارزیابی عدسیه است، پزشکان از آزمایش‌های زیر برای تعیین میزان جداشدگی استفاده می‌کنند:
• اکوگرافی
• پان فوندوسکوپی
• در رفتگی اسکلرال
شکستگی‌های کوچک در شبکیه به عمل جراحی احتیاج ندارد اما بیماران مبتلا به جداشدگی حاد، به اتصال مجدد شبکیه در ۲۴ تا ۴۸ ساعت نیاز دارند. جداشدگی‌های مزمن شبکیه باید ظرف یک هفته ترمیم شوند.

درمان پارگی شبکیه به روش اسکلرال باکلینگ

درمان پارگی شبکیه به روش اسکلرال باکلینگ

فرایند جراحی اسکلرال باکلینگ

جراحی اسکلرال باکلینگ در اتاق عمل و تحت بیهوشی عمومی یا بی حسی موضعی انجام می‌شود. افرادی که بیهوشی عمومی دریافت می‌کنند، در طول جراحی کاملاً غیر هوشیار خواهند بود اما در موارد دیگر افراد در حین جراحی بیدار و هوشیار هستند. قبل از عمل به بیماران قطره چشمی داده می‌شود تا مردمک چشم را گشاد و دسترسی به آن را آسان‌تر کند. پس از تأثیر ماده بیهوشی یا بی حس شدن چشم، جراح غشای چشم را برش داده و در نتیجه صلبیه در معرض دید قرار می‌گیرد. اگر خونریزی یا التهاب، دید جراح از جداشدگی یا سوراخ شبکیه را مسدود کند، ممکن است قبل از اسکلرال باکلینگ عمل جراحی ویترکتومی انجام شود. ویترکتومی تنها در موارد ضروری که جراح دید مناسب نسبت به آسیب را ندارد، انجام می‌شود. در جراحی ویترکتومی که به منظور تخلیه زجاجیه انجام می‌شود، جراح دو برش را در صلبیه ایجاد می‌کند که در داخل یکی از آنها پروب و در دیگری ابزار برش قرار می‌گیرد. برای برداشتن زجاجیه از دستگاهی ریز استفاده می‌شود. پس از خارج کردن زجاجیه، آن را با سرم نمکی جایگزین می‌کنند. همچنین بعد از برداشتن زجاجیه جراح ممکن است هوا یا گاز را به داخل چشم تزریق کند تا شبکیه را در جای خود نگه دارد. پس از اینکه جراح قادر به دیدن شبکیه شد، یکی از دو روش زیر انجام می‌شود:

فوتو انعقاد لیزری

لیزر زمانی مورد استفاده قرار می‌گیرد که پارگی در شبکیه کوچک بوده یا جداشدگی جزئی باشد. جراح پرتوی لیزر را از طریق یک لنز تماسی برای سوزاندن اطراف پارگی مورد استفاده قرار می‌دهد. لیزر بافت اسکاری را ایجاد می‌کند که سوراخ را مهروموم کرده و از نشت آن جلوگیری می‌کند. روش فوتو انعقاد لیزری به ایجاد برش نیاز ندارد.

کرایو پکسی با استفاده از پروب انجماد

در این روش جراح سطح خارجی چشم را که بر روی پارگی یا جداشدگی قرار دارد، منجمد می‌کند. التهاب ناشی از یخ زدگی منجر به ایجاد اسکار شده و در نتیجه سوراخ را مهروموم کرده و از نشت آن جلوگیری می‌کند. کرایوپکسی برای سوراخ‌های بزرگ‌تر یا جداشدگی‌هایی که دستیابی به آن‌ها با لیزر دشوار است، مفید است. پس از پایان فوتو انعقاد لیزر یا کرایو پکسی، ناحیه آسیب دیده صلبیه با سیلیکون پوشانده می‌شود. سیلیکون که به صورت اسفنج یا سگک است، باعث بسته شدن پارگی و کاهش محیط کره چشم می‌شود. این کاهش از کشیدن و جدا شدن بیشتر زجاجیه جلوگیری می‌کند. بسته به شدت جداشدگی یا سوراخ شدگی، این سگک ممکن است در اطراف کل کره چشم قرار گیرد.
پس از قرار دادن سگک در جای خود، جراح مایع زیر شبکیه که ممکن است در اتصال مجدد شبکیه تداخل ایجاد کند را تخلیه می‌کند. پس از تخلیه مایع، جراح سگک را در جای خود قرار داده و سپس آن را با ملتحمه می‌پوشاند. سپس آنتی‌بیوتیک به چشم آسیب دیده وارد اعمال شده و آن را بخیه می‌کند.
برای جداشدگی‌های کوچک، جراح ممکن است از یک سگک موقتی که بعداً برداشته می‌شود، استفاده کند. با این حال، در سایر موارد این سگک در طول زندگی بیمار در جای خود باقی می‌ماند.

 

مراقبت‌های بعد از جراحی

پس از ترخیص از بیمارستان، بیماران باید از انجام ورزش‌های سنگین یا ورزش‌هایی که می‌توانند فشار داخل چشم را افزایش دهند، خودداری کنند. علاوه بر این، جلوگیری از حرکات سریع چشم بسیار مهم است. برای جلوگیری از آسیب‌دیدگی چشم، لازم است در طول روز از عینک آفتابی استفاده شود. همچنین در هنگام شب، چشم تحت درمان باید با استفاده از پدهای استریل بسته شود. درد، احساس سوزش و همچنین قرمزی چشم ممکن است پس از جراحی وجود داشته باشد. در صورت ورم ملتحمه، کمپرس‌های سرد می‌توانند به درمان آن کمک کنند. همچنین ممکن است برای کاهش درد به مصرف داروهای ضد درد نیاز باشد. در صورت وجود درد بیش از حد، تورم، خونریزی، ترشح از چشم یا کاهش بینایی، لازم است بلافاصله به پزشک مراجعه شود.
اگر ویترکتومی همراه با اسکلرال باکلینگ انجام شود، بیماران باید هنگام خواب سر را بالاتر از بدن نگه دارد. علاوه بر این، باید تا زمان جذب حباب هوا، از انجام سفرهای هوایی جلوگیری شود. پس از انجام اسکلرال باکلینگ بیماران برای کاهش التهاب و احتمال عفونت باید حداکثر تا ۶ هفته از قطره‌های گشادکننده چشم، آنتی‌بیوتیک یا کورتیکواستروئید استفاده کنند همچنین تا زمان تثبیت بینایی، فعالیت‌هایی مانند رانندگی یا مطالعه کردن محدود می‌شوند. پس از گذشت ۶ تا ۸ هفته بعد از عمل پزشک چشم را معاینه کرده و در صورت نیاز لنزهای اصلاحی یا عینک‌های طبی را تجویز می‌کند. ترمیم کامل بینائی به محل و شدت جداشدگی بستگی دارد.

 

خطرات و عوارض جانبی اسکلرال باکلینگ

در بیشتر افراد این عمل جراحی بدون عوارض خواهد بود اما گاهی اوقات عوارض ممکن است رخ دهند. خطرات این جراحی به عواملی مانند سن، شرایط پزشکی و مشخصات جدا شدن شبکیه بستگی دارد. عوارض و خطرات این روش شامل موارد زیر هستند:

  • ویترای تینتو پاتی پرولیفراتیو
  • جدا شدن لایه چشم زیر شبکه
  • خونریزی در چشم
  • حبس شبکیه
  • عفونت
  • افزایش نزدیک بینی
  • آب مروارید
  • افزایش فشار در چشم
  • دید دوتایی

علاوه بر این، خطر برگشت مجدد جداشدگی شبکیه نیز وجود دارد که درمان آن نیاز به جراحی‌های دیگر دارد.

 

مراجعه به پزشک

مراجعه زود هنگام به پزشک در صورت پارگی شبکیه بسیار حائز اهمیت است. هرگونه تأخیر در مراجعه به پزشک می‌تواند عوارض جبران‌ناپذیری را به همراه داشته باشد. در صورتی که هرگونه تغییر ناگهانی در دید خود مشاهده می‌کنید می‌توانید به صورت حضوری به مطب دکتر پورمازار دکتر چشم پزشکی و جراح و متخصص بلفاروپلاستی، لیزیک و لازک چشم، کاتاراکت (آب مروارید) و عمل زیبایی پلک در تهران مراجعه کنید.