درمان تنبلی چشم چطور است

درمان تنبلی چشم چطور است؟

اصطلاح تنبلی چشم به معنای کاهش دید یکی از چشم ها به دلیل رشد غیرطبیعی بینایی در اوایل زندگی است. این وضعیت معمولاً از زمان تولد تا حدود هفت سالگی ایجاد می شود و باعث می شود چشم ضعیف یا تنبل به سمت داخل یا بیرون چرخش کند، همچنین ناتوان در تمرکز روی اشیاء یا نقطه ثابت باشد.
تشخیص زودرس و درمان مناسب تنبلی چشم در کودکان می تواند از مشکلات بینایی در آینده جلوگیری کند. ابزارهایی نظیر لنزهای چشمی، عینک و کاورهای چشمی برای درمان چشم های تنبل مورد استفاده قرار می گیرند. اگرچه تنبلی چشم معمولاً یک چشم را درگیر می کند، اما مواقعی هم پیش می آید که هر دو چشم تحت تأثیر قرار می گیرند.
در صورت عدم درمان به موقع تنبلی چشم در دوران کودکی، ممکن است در دوران بزرگسالی منجر به از دست رفتن بینایی فرد شود. بنابراین، تشخیص و درمان سریع این وضعیت از اهمیت بسیاری برخوردار است.

درمان تنبلی چشم چطور است

درمان تنبلی چشم چطور است

تنبلی چشم چیست؟

تنبلی چشم به معنای کاهش دید یک چشم به دلیل رشد غیرطبیعی بینایی است. زمانی که به یک تصویر نگاه می کنیم، مغز به صورت خودکار چشم سالم را برای دیدن انتخاب می کند و با گذر زمان، مغز مسیر ارسال تصویر از چشمی که دچار تنبلی است را خاموش می کند. تنبلی چشم با ضعف در بینایی متفاوت است و اگر به موقع تشخیص داده شود، به طور کامل قابل درمان است. در غیر این صورت، ممکن است به کم بینائی یا نابینائی در آینده افراد منجر شود.
چشمان برخی از کودکان، با اینکه ظاهراً سالم هستند، اما از دید کافی برخوردار نیستند. رشد و تکمیل مرکز بینایی در مغز از دوران جنینی تا حدود ۱۰ سالگی ادامه دارد، اما حداکثر سرعت رشد آن تا ۳ سالگی است. اگر مشکلات دید کودکان قبل از ۵ سالگی تشخیص داده شود، حتی اگر چشم در این مدت تنبل شده باشد، بینایی کامل قابل بازگشت است. اما پس از پنج سالگی، هر چه درمان تنبلی چشم بیشتر به تأخیر بیفتد، احتمال به دست آوردن بینایی کامل کمتر می شود، به طوری که پس از هفت تا ده سالگی کودک، درمان هیچ تأثیری نخواهد داشت.
شیوع تنبلی چشم در جهان حدود 2.5 تا 3 درصد است. اطلاعات نشان می دهند که اگر تشخیص و درمان تنبلی چشم در سنین پایین انجام نشود، این امر می تواند در افراد زیر 20 سال به عنوان یکی از علت های اصلی نابینایی یک چشمی باشد. بنابراین، پیگیری و پیشگیری از تنبلی چشم از اهمیت بسیاری برخوردار است.

دلایل بوجود آمدن تنبلی چشم

تنبلی چشم به دلیل اختلالات در عملکرد چشم ها ایجاد می شود و معمولاً به عنوان یک مشکل بینایی تشخیص داده می شود. این وضعیت در بسیاری از موارد به علت عوامل و اختلالات مختلف رخ می دهد و به طور کلی می توان این عوامل را به سه دسته تقسیم کرد:
• استرابیسم (انحراف چشم): تنبلی چشم اغلب ناشی از استرابیسم، یعنی انحراف چشم ها، است. در این حالت، کودک برای جلوگیری از دوبینی از چشمی که بینایی بهتری دارد، استفاده می کند و چشمی که منحرف است، به تدریج تنبل می شود.
• عیوب انکساری: عیوب انکساری شامل اختلالاتی هستند که با استفاده از عینک قابل اصلاح هستند. تنبلی چشم در این حالت رخ می دهد که یک چشم دارای عیب انکساری مثل دوربینی، نزدیک بینی یا آستیگماتیسم باشد و یا اگر اختلاف قابل توجهی بین شماره دید دو چشم وجود داشته باشد. حتی در مواردی که چشم ها ظاهراً سالم به نظر بیایند، این نوع تنبلی ممکن است به وجود آید.
• عوامل مسدود کننده مسیر بینایی: این عوامل شامل مشکلاتی مانند افتادگی پلک، آب مروارید، کدورت قرنیه و سایر مشکلاتی هستند که مسیر انتقال تصویر به مغز را مسدود می کنند. این مشکلات معمولاً یکی از شدیدترین حالت های تنبلی چشم را ایجاد می کنند.

درمان تنبلی چشم

پیشگیری و درمان تنبلی چشم به عوامل مختلفی بستگی دارد و نیاز به همکاری والدین با متخصصان دارد. در ادامه، روش ها و تدابیر مختلف برای پیشگیری و درمان تنبلی چشم آورده شده است:

مدت زمان شروع درمان

• هر چه زودتر با تشخیص تنبلی چشم شروع به درمان شود، احتمال بهبود کامل بیشتر می شود.
• آگاهی والدین از نشانه های ممکن تنبلی چشم در دوران کودکی و سرعت تشخیص این مشکل از اهمیت زیادی برخوردار است.

بستن چشم سالم

• از روش بستن چشم سالم برای تحریک چشم تنبل استفاده می شود.
• مدت زمان بستن چشم سالم باید توسط متخصص تعیین شود و با توجه به شدت تنبلی متغیر است.
• این روش نیاز به صبر و همکاری بسیار از سوی والدین دارد.

استفاده از عینک

• در برخی موارد، استفاده از عینک با توجه به عیوب انکساری کمک کننده است.
• استفاده از عینک بر اساس تشخیص و تجویز متخصص باید صورت گیرد.

عمل جراحی

• در مواردی که تنبلی چشم ناشی از بیماری های ساختاری مانند پایین افتادگی پلک است، عمل جراحی ممکن است لازم باشد.

تمرینات چشمی

• انجام تمرینات چشمی مثل نقاشی کردن، بازی با خط و نقطه، بازی های کامپیوتری، پرتاب توپ به سوی هدف، کتاب خوانی و خمیربازی می تواند به بهبود دید کودک کمک کند.

توجه به جزئیات

• از پوشش های چشمی زیبا و جذاب استفاده کنید تا کودک به آن علاقه مند شود.
• استفاده از پوشش های ضدحساسیت یا گاز استریل می تواند از حساسیت پوست کودک جلوگیری کند.

تشویق به فعالیت های زیبایی

• تشویق کودک به نقاشی کردن، انجام بازی های چشمی و خلاقیت در این فعالیت ها می تواند تحریک بینایی و تنبلی چشم را تسریع بخشد.

مراقبت از پوست

• اگر از پوشش های چشمی استفاده می شود، از گاز استریل یا پوشش چشمی ضدحساسیت استفاده شود تا پوست کودک تحریک نشود.

درمان تنبلی چشم چطور است

درمان تنبلی چشم چطور است

بهترین دکتر درمان تنبلی چشم

هرگونه تاخیر در مراجعه به پزشک می تواند پروسه درمانی تنبلی چشم شما را سخت تر کند. قطعا داشتن یک پزشک با تجربه با عملکرد ثابت شده خوب می تواند خیال شما را بابت کیفیت عمل و همچنین نتیجه و عوارض آن راحت کند. شما برای درمان تنبلی چشم خود می توانید به دکتر رضا پورمازار متخصص چشم مراجعه کنید. ایشان با بهره گرفتن از جدیدترین روش های روز دنیا تنبلی چشمی را درمان می کنند. در صورت داشتن هرگونه سوال در ارتباط با بیماری های مختلف چشمی می توانید از ایشان مشاوره بخواهید و مطمئن شوید که کاندید مناسبی برای درمان روماتیسم چشمی هستید یا خیر.

 

اشک مصنوعی و کاربرد آن

اشک مصنوعی و کاربرد آن

چشم، یکی از اندام های حیاتی بدن انسان است که بروز هر گونه مشکل یا بیماری در آن، موجب نگرانی و ناراحتی بسیاری از افراد می شود. به همین دلیل، توجه و آگاهی نسبت به انواع قطره های درمانی و استریل چشمی و همچنین رعایت بهداشت این عضو، از ابتلا به بسیاری از بیماری ها مانند خشکی چشم جلوگیری می کند. استفاده از قطره اشک مصنوعی یکی از بهترین روش های درمانی و پیشگیری از مشکلات چشمی به شمار می رود.
اشک مصنوعی یک محلول چشمی است که با هدف تقویت رطوبت چشم و جلوگیری از خشکی آن استفاده می شود. این قطره ها معمولاً شامل موادی هستند که به عنوان جایگزین اشک طبیعی عمل می کنند. مصرف این قطره ها می تواند به بهبود علائم خشکی چشم، تحریک و قرمزی کمک کند.

اشک مصنوعی چیست؟

اشک مصنوعی به عنوان جایگزین اشک طبیعی برای حفظ رطوبت چشم ها و کمک به رفع خشکی آنها مورد استفاده قرار می گیرد. عواملی مانند کهولت سن، مصرف برخی داروها، لنزهای تماسی، بیماری های چشمی، جراحی چشم مانند لیزیک و زندگی در مناطق خشک می توانند باعث کاهش رطوبت چشم و ایجاد خشکی شوند. از این رو، استفاده از اشک مصنوعی در این شرایط امری ضروری و لازم است.

اشک مصنوعی و کاربرد آن

اشک مصنوعی و کاربرد آن

انواع اشک مصنوعی معمولاً شامل سه دسته می شوند. نخستین نوع دارای مواد نگهدارنده است که ممکن است برای برخی افراد منجر به حساسیت و قرمزی چشم شود. دسته دوم اشک های مصنوعی به صورت ویال های تک دوز تولید می شوند و بدون مواد نگهدارنده هستند، بنابراین پس از باز کردن ویال، نباید دوباره مصرف شوند. این نوع اشک ها یکبار مصرفی هستند و برای افراد حساس به مواد نگهدارنده مناسب هستند. در دسته سوم، اشک ها به صورت ژل تولید می شوند که مصرف آن ها ممکن است موجب تاری دید موقتی شود.

کاربردهای اشک مصنوعی

اشک مصنوعی دارای کاربردهای متنوعی است که از آن جمله می توان به موارد زیر اشاره کرد:
• افزایش رطوبت چشم ها: استفاده از اشک مصنوعی به عنوان یک منبع اضافی از رطوبت، به حفظ و افزایش تر و تازگی چشم ها کمک می کند.
• جلوگیری از خشکی قرنیه: این قطره ها با تشکیل یک لایه محافظ روی سطح قرنیه، موجب کاهش خشکی چشم و جلوگیری از آسیب به قرنیه می شوند.
• استریل و ضدعفونی کننده چشم: اکثر اشک های مصنوعی دارای ویژگی های استریل بودن و ضدعفونی کننده هستند که از پیشگیری از عفونت ها در چشم ها جلوگیری می کنند.
• نرم شدن سطح خارجی چشم: این قطره ها با افزایش لختی و نرمی سطح چشم، موجب راحتی و کاهش احساس تحریک در چشم می شوند.
• بهبود علائم خشکی چشم: یکی از کاربردهای اصلی اشک مصنوعی، بهبود علائم خشکی چشم است. این علائم شامل خارش، قرمزی و احساس سوزش در چشم ها می شود.

دلیل ابتلا به خشکی چشم چیست؟

به دلیل عدم تولید یا کاهش اشک، سطح چشم خشک می شود و این موضوع می تواند به عوامل مختلفی برگردد. برخی از دلایل اصلی خشکی چشم عبارتند از:
• زندگی در مناطق خشک: هواهای خشک و کم رطوبت می تواند باعث تبخیر سریع اشک شود و خشکی چشم را ایجاد کند.
• استفاده از لنزهای تماسی: استفاده طولانی مدت یا استفاده نادرست از لنزهای تماسی ممکن است سطح چشم را خشک کرده و احساس خشکی چشم را ایجاد کند.
• سیگار کشیدن: مواد معدنی موجود در دود سیگار می توانند تاثیر منفی بر رطوبت چشم ها داشته باشند.
• مصرف برخی داروها مانند آنتی هیستامین ها: برخی داروها ممکن است عوارض جانبی خشکی چشم را به دنبال داشته باشند.
• جراحی چشم مانند لیزیک: بعضی از جراحی های چشم ممکن است باعث کاهش تولید اشک شوند.
• آفتاب: تابش مستقیم آفتاب می تواند باعث تبخیر سریع اشک شود و خشکی چشم را افزایش دهد.
• استفاده طولانی مدت از کامپیوتر و موبایل: نگاه طولانی به صفحه نمایش کامپیوتر یا موبایل می تواند تعداد کمتری اشک تولید کند و خشکی چشم را تشدید کند.
• کهولت سن: با پیشرفت سن، تولید اشک کاهش می یابد و خشکی چشم افزایش می یابد.

چه افرادی باید از اشک مصنوعی استفاده کنند؟

اشک مصنوعی به عنوان یک راهکار موثر برای حفظ رطوبت چشم ها و کاهش علائم خشکی چشم در افراد مختلف مورد استفاده قرار می گیرد. افرادی که در شرایط زیر قرار دارند، ممکن است نیاز به استفاده از اشک مصنوعی داشته باشند:
• سال خورده: با پیشرفت سن، تولید اشک کاهش می یابد و احتمال بروز خشکی چشم افزایش پیدا می کند.
• زندگی در نواحی با آب وهوای خشک: مناطق با هوا خشک می توانند باعث تبخیر سریعتر اشک شوند و خشکی چشم را تشدید کنند.
• عمل جراحی چشم مانند لیزیک: برخی از جراحی های چشم ممکن است به موقت یا دائمی کاهش تولید اشک منجر شوند.
• مدت زمان زیادی زیر نور خورشید هستند: تابش مستقیم آفتاب می تواند تبخیر سریع اشک را ایجاد کرده و خشکی چشم را افزایش دهد.
• مبتلا به آلرژی های فصلی: برخی از آلرژی ها می توانند علائم خشکی چشم را تشدید کنند.
• مصرف داروهایی که موجب خشکی چشم می شوند مانند آنتی هیستامین ها: برخی از داروها ممکن است اثرات جانبی به شکل خشکی چشم داشته باشند.
• مبتلا به بیماری خشکی چشم: افرادی که به صورت مزمن با خشکی چشم مواجه هستند، از اشک مصنوعی برای تسکین علائم ممکن است بهره مند شوند.

اشک مصنوعی و کاربرد آن

اشک مصنوعی و کاربرد آن

بهترین دکتر درمان بیماری های چشمی

هرگونه تاخیر در مراجعه به پزشک می تواند پروسه درمانی بیماری های چشمی شما را سخت تر کند. قطعا داشتن یک پزشک با تجربه با عملکرد ثابت شده خوب می تواند خیال شما را بابت کیفیت عمل و همچنین نتیجه و عوارض آن راحت کند. شما برای درمان بیماری های چشمی خود می توانید به دکتر رضا پورمازار متخصص چشم مراجعه کنید. ایشان با بهره گرفتن از جدیدترین روش های روز دنیا روماتیسم چشمی را درمان می کنند. در صورت داشتن هرگونه سوال در ارتباط با بیماری های مختلف چشمی می توانید از ایشان مشاوره بخواهید و مطمئن شوید که کاندید مناسبی برای درمان بیماری های چشمی هستید یا خیر.

 

دژنراسیون شبکیه چشم

دژنراسیون شبکیه چشم

دژنراسیون شبکه چشم یک وضعیت است که در آن، رسوب مواد اضافی زیر شبکیه چشم اتفاق می افتد. این مواد اغلب به واسطه عوامل خطری مانند افزایش فشار خون، مصرف سیگار، چاقی و عوامل ژنتیکی ظاهر می شوند. این شرایط می توانند به دژنراسیون شبکه چشم منجر شوند. در نتیجه این بیماری، عروق اضافی در قسمت زیری و داخلی شبکه چشم رشد کرده و باعث اختلال در ساختار ظریف بافتی شبکه چشم می شوند.

دژنراسیون شبکیه چشم چیست؟

دژنراسیون ماکولا یا دژنراسیون شبکه چشم، به گروهی از اختلالات ارتباطی با زوال تدریجی یا اختلال در عملکرد سلول های شبکه چشم اشاره دارد. این مفهوم شامل شرایطی مانند رتینیت پیگمانتوزا، دژنراسیون ماکولا وابسته به سن، بیماری استارگارد و سایر بیماری های ارثی یا اکتسابی شبکه چشم است.
شبکه چشم، لایه داخلی ترین چشم است که به عصب های مغزی برای پردازش تصاویر از طریق مردمک و عدسی متصل است. اگر این اختلالات درمان نشوند، می توانند منجر به اختلالات جدی در بینایی و حتی نابینایی کامل فرد گردند.

دژنراسیون شبکیه چشم

دژنراسیون شبکیه چشم

انواع دژنراسیون شبکیه چشم

در مورد دژنراسیون شبکیه چشم، انواع مختلفی وجود دارد که هر یک ویژگی ها و علل متفاوتی دارند. برخی از این انواع عبارتند از:
• رتینیت پیگمانتوزا (RP): این بیماری ارثی است و در درجه اول سلول های میله ای شبکیه را تحت تأثیر قرار داده و به تدریج منجر به از دست دادن بینایی می شود.
• دژنراسیون ماکولا وابسته به سن: AMD یکی از علل اصلی از دست دادن بینایی در افراد مسن است. این نوع بیماری قسمت مرکزی شبکیه را که مسئول دید دقیق است را تحت تأثیر قرار می دهد.
• بیماری استارگارد (Stargardt): این بیماری در کودکان و بزرگسالان جوان اتفاق می افتد و منجر به از دست دادن بینایی مرکزی و اختلالات تشخیص رنگ می شود.
• دیستروفی میله مخروطی (Cone-Rod Dystrophy): این بیماری سلول های مخروطی و میله ای که مسئول دید رنگی و دید در نور کم هستند را تخریب می کند.
• کوروئیدرمی (Choroideremia): یک اختلال مغلوب مرتبط با X است که منجر به شب کوری و در نهایت از دست دادن بینایی محیطی می شود.

علائم دژنراسیون ماکولا چیست؟

علائم دژنراسیون ماکولا شامل موارد زیر هستند که در صورت مشاهده آن ها باید هرچه سریع تر به پزشک مراجعه کرد:
• از دست دادن بینایی مرکزی: مهم ترین علامت دژنراسیون ماکولا است. بخش مرکزی میدان بینایی تار می شود و ممکن است در خواندن، تشخیص چهره یا انجام کارهایی که نیاز به دید مرکزی واضح دارند، مشکل داشته باشید.
• انحراف دید: خطوط مستقیم ممکن است موج دار یا خمیده به نظر برسند. این اتفاق به عنوان دگرگونی شناخته می شود و یکی از علائم رایج دژنراسیون شبکه چشم است.
• مشاهده نواحی تاریک یا خالی: ممکن است نقاط کور یا نقاط تیره را در دید مرکزی تجربه کنید که بر توانایی شما در جهت یابی محیط اطراف تأثیر می گذارند.
• تغییر در درک رنگ های مختلف: رنگ ها ممکن است کدر یا بی رنگ به نظر برسند و امکان دارد نتوانید طیف های مختلف را از هم تفکیک کنید.
• عدم بهبودی خودبه خودی: دژنراسیون ماکولا به طور معمول با گذشت زمان به آرامی بدتر می شود. ممکن است در ابتدا متوجه علائم خفیف آن شوید، اما اگر سراغ روش درمانی نروید، به تدریج از دست دادن بینایی را تجربه خواهید کرد.

روش های تشخیص دژنراسیون چشم

روش های تشخیص دژنراسیون شبکیه چشم عبارتند از:
• امسلر تست (Amsler Grid): این تست شامل یک شبکه از خطوط موازی عمودی و افقی است که اختلالات اولیه در دید مرکزی را نشان می دهد. بیمار باید به این شبکه نگاه کند و هرگونه انحراف، تاریکی، یا تغییر در خطوط را گزارش دهد. این تست به صورت آماده در دسترس است و از آن برای غربالگری در منزل استفاده می شود.
• آنژیوگرافی فلورسنت (Fluorescein Angiography): این تست با استفاده از یک ماده رنگی خاص به نام فلورسین، تصاویر شبکیه چشم را گرفته و مشکلات عروق و ساختارهای شبکیه را نمایان می کند. این تست ممکن است در تعیین ناحیه های متأثر تر و شدت دژنراسیون ماکولا مفید باشد.
• ارزیابی مکمل (OCT – Optical Coherence Tomography): این تکنیک با استفاده از امواج نوری، تصاویر مقطعی از لایه های شبکه چشم ایجاد می کند و به ارزیابی ضخامت و ساختار بافتهای مختلف شبکه چشم می پردازد.
• تست های دید هومفیلد (Humphrey Visual Field Tests): این تست ها برای ارزیابی دید اطراف و تشخیص نقاط کور در دید فرد استفاده می شوند.

درمان دژنراسون چشم

دژنراسیون ماکولا یا رسوب شبکیه چشم یک بیماری پیچیده است و انتخاب روش درمانی وابسته به نوع، شدت و پیشرفت بیماری است. برخی از روش های درمانی عبارتند از:
• لیزردرمانی فوتودینامیک (PDT): این روش شامل تزریق داروی خاص به بیمار و سپس تابش نور لیزر به منطقه متأثر است. PDT بیشتر برای درمان بخش های خاص دژنراسیون ماکولا، به ویژه تحت زرهای خونی استفاده می شود.
• تزریق داروهای ضد رگ زدایی (Anti-VEGF): از داروهایی مانند رانیبیزوماب (Lucentis)، بئووسیزوماب (Eylea) و افلایبرسپت (Aflibercept) برای کاهش رشد عروق زیر شبکیه و بهبود وضعیت بینایی استفاده می شود. این تزریق ها معمولاً به صورت دوره ای و تحت نظارت چشم پزشک انجام می شوند.
• استفاده از کپسول های مکمل (Supplements): برخی از مکمل ها مانند ویتامین C ویتامین E، روی، مس و لوتئین در برخی از موارد ممکن است به عنوان جزء درمان مورد استفاده قرار گیرند. این مکمل ها به نظر می رسد که به حفظ سلامت شبکه مکولا و تاخیر در پیشرفت دژنراسیون ماکولا کمک کنند.
• جراحی زیرچشم (Submacular Surgery): در برخی موارد انتخاب شده، جراحی زیرچشم ممکن است برای حذف رسوب های زیر شبکیه و بهبود بینایی مورد استفاده قرار گیرد.

دژنراسیون شبکیه چشم

دژنراسیون شبکیه چشم

بهترین دکتر درمان بیماری های چشمی

هرگونه تاخیر در مراجعه به پزشک می تواند پروسه درمانی مشکلات چشم شما را سخت تر کند. قطعا داشتن یک پزشک با تجربه با عملکرد ثابت شده خوب می تواند خیال شما را بابت کیفیت عمل و همچنین نتیجه و عوارض آن راحت کند. شما برای درمان مشکلات مختلف چشمی خود می توانید به دکتر رضا پورمازار متخصص چشم مراجعه کنید. ایشان با بهره گرفتن از جدیدترین روش های روز دنیا بیماری های مختلف چشمی را درمان می کنند. در صورت داشتن هرگونه سوال در ارتباط با بیماری های مختلف چشمی می توانید از ایشان مشاوره بخواهید و مطمئن شوید که کاندید مناسبی برای فرآیندهای درمانی هستید یا خیر.

درمان روماتیسم چشمی

درمان روماتیسم چشمی

یووئیت، که به طور عام با نام روماتیسم چشمی شناخته می شود، در واقع یک نوع التهاب در یک یا چند لایه از ساختارهای چشم است. این وضعیت با علائمی از جمله کاهش دید، قرمزی و درد عمیق در یک یا هر دو چشم، به صورت یک طرفه یا دوطرفه، همراه است. علت این التهاب می تواند به دلایل عفونی یا غیرعفونی باشد. مجموعه ای از حالات غیرعفونی به عنوان یووئیت التهابی یا روماتیسم چشمی شناخته می شود.

روماتیسم چشمی چیست؟

روماتیسم چشمی یکی از بیماری های چشمی است که در گستره وسیعی از افراد، از کودکان تا بزرگسالان، شایع است. در مراحل اولیه، این بیماری خطر خاصی ندارد و به درمان پاسخ می دهد. روماتیسم چشمی (Rheumatoid Eyes) به دلیل التهاب در لایه های مختلف چشم ایجاد می شود.
ساختار چشم از سه لایه تشکیل شده است؛ لایهٔ خارجی چشم شامل صلبیه و قرنیه است. لایهٔ میانی یووه شامل عنبیه، جسم مژگانی و مشیمیه می شود. وقوع التهاب در این لایه میانی به نام یووئیت باعث ایجاد روماتیسم چشمی می شود، از این رو این بیماری به نام یووئیت یا روماتیسم چشمی نیز شناخته می شود. همچنین، در موارد شدید روماتیسم چشمی ممکن است لایهٔ داخلی ترین چشم، یعنی شبکیه، نیز آسیب ببیند.

درمان روماتیسم چشمی

علت روماتیسم چیست؟

روماتیسم چشمی که سومین بیماری شایع از نظر شیوع در جهان است، به دلیل عوامل عفونی و غیرعفونی ایجاد می شود. این عوامل عفونی ممکن است شامل:
• باکتری ها: مانند پروپیونیوم آکنه، سودوموناس و استافیلوکوک طلایی.
• قارچ ها: مانند هیستوپلاسموز.
• ویروس ها: نظیر ویروس زونا و ویروس تبخال.
همچنین، عامل بیماری روماتیسم چشمی ممکن است به صورت خود ایمنی باشد، به این معنا که سیستم ایمنی بدن در انتخاب عوامل بیگانه و در برابر بافت و سلولهای بدن اختلال پیدا کند. بیماری های خود ایمنی و سایر بیماری ها مانند روماتیسم مفصلی، لوپوس، پسوریازیس، بیماری التهابی روده، کولیت زخمی، بیماری سل (توبرکولوز) نیز می توانند عوامل ایجاد کننده روماتیسم چشمی باشند.
همچنین، برخی بیماری های سرطانی مانند لنفوم، ملانوما بدخیم، لوسمی و حتی سابقه جراحی چشم نیز به عنوان عوامل ممکن برای ایجاد روماتیسم چشمی شناخته می شوند.

انواع روماتیسم چشمی

روماتیسم چشمی به تناسب معیارهای مختلفی تقسیم بندی می شود. یک تقسیم بندی مهم بر اساس نوع شروع بیماری به سه دسته زیر است:
• حاد: در این نوع، روماتیسم چشمی به صورت ناگهانی و یکباره ظاهر می شود. معمولاً نشانه ها در کمتر از سه ماه ظاهر می شوند و بهبودی حاصل می شود.
• مزمن: یووئیت مزمن بیش از سه ماه طول می کشد و بعد از توقف درمان ممکن است دوباره ظاهر شود.
• عود کننده: در افراد مبتلا به روماتیسم عود کننده، بعد از دوره بیماری و بهبودی، بیماری به دفعات مختلف دوباره ظاهر می شود.
تقسیم بندی دیگری نیز بر اساس قسمت های درگیر یووئه وجود دارد:
• یووئیت قدامی: رایج ترین نوع روماتیسم چشمی که قسمت جلویی یووئیت را درگیر می کند، شامل عنبیه و جسم مژگانی می شود.
• یووئیت میانی: در این نوع، قسمت میانی و زجاجیه درگیر می شود و در صورت شدید بودن ممکن است شبکیه را هم درگیر کند.
• یووئیت خلفی: این نوع از روماتیسم چشمی قسمت پشتی چشم را درگیر می کند و در این نوع، کوروئید، شبکیه و سر عصب بینایی درگیر می شوند.
• پان یووئیت: وقتی بیماری شدید است یا پیشرفت کند و کل یوویئت را درگیر می کند، به آن پان یووئیت گفته می شود.

تشخیص روماتیسم چشمی چطور است؟

تشخیص روماتیسم چشمی به وسیله پزشک چشم پزشکی انجام می شود و این فرآیند عمدتاً به روش های زیر انجام می شود:
• تاریخچه بیماری: پزشک با سوالاتی در مورد علائم و نشانه هایی که بیمار در چشم خود مشاهده می کند، شروع به گرفتن تاریخچه بیماری می کند. سوالاتی مانند مدت زمان وقوع علائم، احتمال عود کردن یا بهبودی موقت و دیگر سوالات مرتبط به شرایط زندگی بیمار مطرح می شوند.
• بررسی چشمی: پزشک با استفاده از اسلیت لمپ (لامپ شایان) چشم را معاینه می کند. نور به چشم کمک می کند تا میزان شفافیت یا تیرگی در چشم مشخص شود. اگر عنبیه دچار التهاب باشد، نور ممکن است چشم را اذیت کرده و باعث بسته شدن مردمک گردد.
• آزمایش های تشخیصی: برای اطمینان بیشتر از تشخیص، پزشک ممکن است از آزمایش های تشخیصی مانند آزمایش خون یا اشعه ی ایکس استفاده کند.
• ارجاع به متخصص: اگر پزشک چشم پزشکی تشخیص دهد که علت عیان روماتیسم چشمی است، ممکن است فرد را به متخصص دیگری ارجاع دهد. این متخصص ممکن است یک روماتولوژیست (متخصص در بیماری های عفونی و التهابی) یا یک نورولوژیست (متخصص در بیماری های عصبی) باشد. برخی مواقع، برای تشخیص دقیق تر و درمان بهتر، لازم است که از تصاویر پزشکی مانند MRI یا CT scan نیز استفاده شود.

درمان های روماتیسم

درمان روماتیسم چشمی به روش های مختلفی انجام می شود که در این بخش به انواعی از آن ها می پردازیم:

درمان خانگی

• استفاده از عینک دودی برای کاهش حساسیت چشم به نور.
• استفاده از یک تکه پارچه پشمی روی چشم به منظور کاهش ناراحتی.
• استفاده از داروهای مسکن مانند ایبوپروفن در موارد درد ناشی از روماتیسم چشمی.
• مصرف مکمل های غذایی مانند ویتامین D و امگا ۳ برای تقویت سیستم ایمنی بدن.

درمان دارویی

• آنتی بیوتیک و داروهای ضد ویروس در موارد عفونی.
• داروهای سرکوبگر سیستم ایمنی بدن در موارد شدید با خطر از دست رفتن بینایی.
• داروهای کورتیکواستروئید، شامل قطره های چشمی برای کنترل روماتیسم چشمی.
• قطره های چشمی میدریاتیک برای بهبود وضعیت چشم.

جراحی

• در موارد شدید و با عوارض جدی، جراحی ویترکتومی ممکن است مورد استفاده قرار گیرد. این جراحی شامل جایگزینی مایعات داخل چشم با حباب هوا یا مایع جایگزین می شود، سپس زجاجیه به طور طبیعی جایگزین می شود.

درمان روماتیسم چشمی

بهترین دکتر درمان روماتیسم چشمی

هرگونه تاخیر در مراجعه به پزشک می تواند پروسه درمانی روماتیسم چشمی شما را سخت تر کند. قطعا داشتن یک پزشک با تجربه با عملکرد ثابت شده خوب می تواند خیال شما را بابت کیفیت عمل و همچنین نتیجه و عوارض آن راحت کند. شما برای درمان روماتیسم چشمی خود می توانید به دکتر رضا پورمازار متخصص چشم مراجعه کنید. ایشان با بهره گرفتن از جدیدترین روش های روز دنیا روماتیسم چشمی را درمان می کنند. در صورت داشتن هرگونه سوال در ارتباط با بیماری های مختلف چشمی می توانید از ایشان مشاوره بخواهید و مطمئن شوید که کاندید مناسبی برای درمان روماتیسم چشمی هستید یا خیر.

رتینیت پیگمنتوزا چیست

رتینیت پیگمنتوزا چیست؟

رتینیت پیگمنتوزا، یک بیماری ژنتیکی نادر و مهم در عرصه اختلالات بینایی، با ویژگی ها و ابعاد خاص خود، جلب توجه پژوهشگران و اهمیت بالایی در زمینه پزشکی دارد. این بیماری که به وراثت انتقال می یابد، تاثیرات ویژه ای بر بینایی افراد مبتلا دارد و نیاز به تحقیقات جدی در زمینه علم ژنتیک و پزشکی دارد.

با نگاهی به آمارها، این بیماری به صورت بسیار نادر رخ می دهد و تنها یک فرد از هر 4000 نفر به آن مبتلا می شود. اما گرچه فراوانی این بیماری پایین است، اثرات آن بر کیفیت زندگی افراد مبتلا بسیار جدی و چالش برانگیز است.

رتینیت پیگمنتوزا به چه چیزی گفته می شود؟

رتینیت پیگمنتوزا (RP) نوعی از اختلالات چشمی است که به طور اصلی بر شبکیه چشم تأثیر می گذارد. این بیماری، نحوه واکنش شبکیه به نور را تغییر داده و باعث مشکلاتی در بینایی می شود. افراد مبتلا به RP به تدریج بینایی خود را از دست می دهند.

رتینیت پیگمنتوزا چیست

رتینیت پیگمنتوزا چیست

شبکیه چشم، دو نوع سلول گیرنده نور دارد که عبارتند از: گیرنده های استوانه ای و گیرنده های مخروطی.

رتینیت پیگمنتوزا به دلیل تأثیر جهش در ژن های سلول های گیرنده استوانه ای ایجاد می شود، که این سلول ها به تدریج از کار می افتند. این افتراق در عملکرد سلول های استوانه ای، منجر به از دست رفتن دید محیطی (جانبی) می شود و فرد به دید تونلی در مرکز دیده خود محدود می شود. گیرنده های استوانه ای در اطراف حلقه بیرونی شبکیه قرار دارند و در شرایط نوری کمتر فعالیت کمتری دارند. بسیاری از حالات RP ابتدا روی گیرنده های استوانه ای تأثیر می گذارد و در نتیجه، دید در شب و دید محیطی تحت تأثیر قرار می گیرد.

تأثیر این جهش به تدریج گیرنده های مخروطی را نیز درگیر می کند. این گیرنده ها بیشتر در مرکز شبکیه واقع شده و نقش مهمی در دیدن رنگ و جزییات دقیق ایفا می کنند. وقتی RP روی آن ها تأثیر می گذارد، فرد به آرامی دید مرکزی و توانایی تشخیص رنگ خود را از دست می دهد.

رتینیت پیگمنتوزا معمولاً از کودکی آغاز می شود، اما زمان شروع و سرعت پیشرفت آن در هر فرد متفاوت است. بیشتر افراد مبتلا به RP در دوران اوایل بزرگسالی با مشکلات بینایی مواجه می شوند.

علائم رتینیت پیگمنتوزا

علائم و نشانه های رتینیت پیگمنتوزا (RP) ممکن است در افراد متفاوت متفاوت باشد. با این حال، علائم معمولاً شامل موارد زیر هستند:

  • شب کوری: این علامت به عنوان نشانه مشخص و معمولاً اولین علائم در RP مشاهده می شود. افراد مبتلا به RP ممکن است در شرایط نوری کمتر، به ویژه در شب، دچار مشکلات بینایی شوند.
  • از دست دادن بینایی: این علامت عمدتاً به از دست رفتن بینایی مرکزی اشاره دارد و معمولاً در مراحل پیشرفته تر، از دست رفتن بینایی محیطی نیز ایجاد می شود. این مشکلات ممکن است پیشرفت نکنند و بهبودی کمتری ناشی از درمان داشته باشند.
  • فوتوپسی: این نشانه به معنای دیدن چشمک های نور در مقابل منابع نوری است، به ویژه در شرایط نوری ضعیف.
  • تغییرات در دید میدان دید: افراد ممکن است دچار تغییرات در دید میدان دید شوند. این شامل تنگی دیدهای مرکزی و تونلی شدن دیدها می شود.
  • کاهش توانایی تشخیص رنگ: در مراحل پیشرفته، افراد ممکن است توانایی تشخیص رنگ خود را از دست بدهند.

علائم و نشانه های RP به طور تدریجی پیش می روند و ممکن است در افراد مختلف به شکل ها و شدت های متفاوتی ظاهر شوند.

آیا رتینیت پیگمنتوزا ارثی است؟

توارث رتینیت پیگمنتوزا به وسیله بیش از 60 ژن مختلف ممکن است و می تواند انواع متنوعی از این بیماری را ایجاد کند. والدین می توانند ژن های مرتبط با رتینیت پیگمنتوزا را به فرزندان خود به سه روش مختلف منتقل کنند.

  • اتوزومال مغلوب: در این حالت، هر والد دارای یک کپی بیماری و یک کپی سالم از ژن مسئول است، اما هیچ علامتی از بیماری ندارند. کودکی که دو نسخه بیمار ژن را به ارث می برد، به این نوع رتینیت پیگمنتوزا مبتلا می شود. از آنجا که برای ابتلا به این نوع بیماری به دو نسخه از ژن بیمار نیاز است، احتمال ابتلا به بیماری در هر کودک از خانواده 25٪ است.
  • اتوزومال غالب: در این نوع رتینیت پیگمنتوزا، فقط یک نسخه از ژن بیمار نیاز است. والدینی که دارای این ژن هستند، 50٪ احتمال انتقال آن به هر کودک را دارند.
  • وابسته به X: در این نوع بیماری، مادران حامل ژن بیمار را می توانند به فرزندان خود منتقل کنند. بیشتر زنانی که این ژن را حمل می کنند، هیچ علامتی از بیماری ندارند. با این حال، 1 از هر 5 مورد دارای علائم خفیفی از بیماری خود است.

آیا رتینیت پیگمنتوزا درمان می شود؟

تاکنون هیچ درمان یکپارچه ای برای رتینیت پیگمنتوزا (RP) توسط پزشکان تأیید نشده است، زیرا بیش از 100 ژن مختلف ممکن است نقش در ایجاد این بیماری داشته باشند. در حال حاضر، تنها بیمارانی که جهش ایجاد کننده بیماری در آنها در ژن RPE65 وجود داشته باشد، قابل درمان از طریق ژن درمانی هستند. افرادی که جهش بیماریزا در ژن هایی غیر از RPE65 داشته باشند، نمی توانند از این روش درمانی بهره مند شوند.

به هر حال، حتی در بیمارانی که ژن ایجاد کننده بیماری در آنها RPE65 نیست، اگر جهش بیماریزا شناسایی شود، می توان از طریق آزمایش های ژنتیکی جلوگیری از تولد نوزاد مبتلا کرد. انجام آزمایش ژنتیک می تواند به بیماران کمک کند تا در مورد انتخاب همسر و جلوگیری از تولد فرزندان مبتلا به بیماری تصمیم گیری کنند.

رتینیت پیگمنتوزا چیست

رتینیت پیگمنتوزا چیست

بهترین دکتر درمان بیماری های چشم

هرگونه تاخیر در مراجعه به پزشک می تواند پروسه درمانی مشکلات چشم شما را سخت تر کند. قطعا داشتن یک پزشک با تجربه با عملکرد ثابت شده خوب می تواند خیال شما را بابت کیفیت عمل و همچنین نتیجه و عوارض آن راحت کند. شما برای درمان مشکلات مختلف چشمی خود می توانید به دکتر رضا پورمازار متخصص چشم مراجعه کنید. ایشان با بهره گرفتن از جدیدترین روش های روز دنیا بیماری های مختلف چشمی را درمان می کنند. در صورت داشتن هرگونه سوال در ارتباط با بیماری های مختلف چشمی می توانید از ایشان مشاوره بخواهید و مطمئن شوید که کاندید مناسبی برای فرآیندهای درمانی هستید یا خیر.

کراتیت چیست

کراتیت چیست؟

کراتیت یک نوع بیماری التهابی است که بر قرنیه چشم اثر می گذارد. قرنیه قسمت شفافی از چشم است که عنبیه و مردمک را پوشانده است. این حالت معمولاً ناشی از عفونت یا صدمات به چشم ایجاد می شود.

کراتیت به عنوان یک بیماری رایج شناخته می شود و افرادی که از لنزهای تماسی استفاده می کنند، احتمال ابتلا به آن را بیشتر دارند. با این حال، با اتخاذ تدابیر احتیاطی، می توانید از وقوع این وضعیت جلوگیری کنید. در صورت بروز کراتیت شدید، بهتر است بلافاصله به پزشک مراجعه نمایید.

انواع کراتیت

کراتیت، به دو دسته عفونی و غیرعفونی تقسیم می شود. که هرکدام ویژگی ها و نشانه های خودشان را دارند.

کراتیت چیست

کراتیت چیست

کراتیت عفونی

این نوع کراتیت به دلیل عفونت با انواع مختلف میکروب ها ایجاد می شود. در اینجا چند نمونه از علل این نوع کراتیت آمده است:

  • باکتری ها: میکروب هایی مانند سودوموناس آئروژینوزا و استافیلوکوکوس اورئوس از جمله باکتری های شایع هستند که می توانند به کراتیت باکتریایی منجر شوند.
  • قارچ ها: کراتیت قارچی ممکن است به وسیله قارچ هایی نظیر آسپرژیلوس، کاندیدا یا فوزاریوم ایجاد شود. این نوع کراتیت به خصوص در افرادی که از لنزهای تماسی استفاده می کنند، شایع است.
  • انگل ها: ارگانیسمی به نام Acanthamoeba اغلب با استفاده از لنزهای تماسی منتقل می شود. این انگل در محیط های مختلف مانند آبهای شنا، محیط های جنگلی یا آبهای آلوده می تواند باعث ایجاد کراتیت آکانتامبا شود.
  • ویروس ها: کراتیت ویروسی به طور عمده به وسیله ویروس هرپس سیمپلکس ایجاد می شود که از عفونت چشمی به کراتیت پیشرفت می کند.

کراتیت غیرعفونی

علل غیرعفونی کراتیت شامل موارد زیر می شوند:

  • آسیب چشم: مثل خراش یا صدمه.
  • مدت زمان طولانی حفظ لنز در چشم: به خصوص در شرایط شنا.
  • زندگی در محیط های گرم: که افزایش خطر آسیب به قرنیه را دارد.
  • سیستم ایمنی ضعیف: در افراد با ایمنی کاهش یافته.
  • تماس با نور مستقیم خورشید: به نام کراتیت عکس.

علائم کراتیت

علائم کراتیت ممکن است شامل موارد زیر باشد که در صورت مشاهده آن ها بهتر است هرچه زودتر به پزشک مراجعه کنید:

  • قرمزی چشمان: چشمان قرمز و التهاب دیده معمولاً از جمله نشانه های اولیه کراتیت است.
  • درد و سوزش در چشم آسیب دیده: حس درد، سوزش یا خارش در چشمها اغلب همراه با کراتیت است.
  • تغییرات بینایی: ممکن است تغییرات در دید رخ دهد، از جمله تاری دید، کاهش وضوح دید یا ناتوانی در تمرکز بصری.
  • حساسیت به نور: افراد ممکن است حساسیت به نور (فوتوفوبی) تجربه کنند و نیاز به محافظت اضافی از چشمان داشته باشند.
  • ناتوانی در باز کردن چشم: ممکن است باز کردن چشم به دلیل درد و مشکلات دیگر با مشکل مواجه شود.
  • ترشحات چشم: وجود ترشحات چشم مانند ریزش اشک ها یا مواد دیگر می تواند نشانه ای از عفونت باشد.
  • پارگی بیش از حد: افزایش در پارگی چشم ممکن است یکی از نشانه های کراتیت باشد.

در صورتی که به هر یک از این علائم برخورد کنید، بهتر است به یک پزشک چشم پزشک مراجعه کرده و تشخیص و درمان مناسب را دریافت نمایید. درمان به سرعت شروع شده، می تواند از پیشرفت سریع علائم جلوگیری کند.

تشخیص کراتیت چطور است؟

برای تشخیص کراتیت، پزشک از چند مرحله مختلف استفاده می کند:

  • گفت وگو و تاریخچه بیماری: پزشک با شما در مورد علائم، زمان شروع آنها، عوامل خطر، استفاده از لنزهای تماسی یا هر نکته دیگری که ممکن است به بروز کراتیت مرتبط باشد، صحبت می کند.
  • معاینه چشم: پزشک اقدام به معاینه چشم می کند تا علائم ظاهری کراتیت را ارزیابی کند. این معاینه ممکن است شامل بازکردن چشم در صورت بسته بودن آن (اگر امکان دارد)، استفاده از لامپ شکافی برای بررسی قرنیه و سایر اجزای چشم، و استفاده از خودکار برای بررسی مردمک چشم باشد.

آزمون های تشخیصی

  • آزمون نمودار چشمی: بررسی و اندازه گیری وضوح بینایی.
  • رنگ آزمایی: بررسی تغییرات در تشخیص رنگهای مختلف.
  • لکه های رنگی: استفاده از لکه های رنگی روی سطح چشم برای بررسی تغییرات قرنیه.
  • آزمونهای مختلف تنظیم مردمک: بررسی واکنش مردمک چشم به نورها و اشیاء مختلف.

با ترکیب این مراحل، پزشک قادر خواهد بود تا نوع کراتیت و علت آن را تشخیص دهد و برنامه درمانی مناسب را پیشنهاد کند. در صورت ترکیب علائم و یافته های معاینات، پزشک ممکن است برخی تست های تشخیصی اضافی را هم درخواست کند.

کراتیت چیست

کراتیت چیست

درمان کراتیت

درمان کراتیت بستگی به نوع و علت آن دارد. در ادامه، رویکردهای درمانی برای انواع مختلف کراتیت ذکر شده است:

  • کراتیت باکتریایی: استفاده از آنتی بیوتیک ها برای کنترل عفونت باکتریایی. این ممکن است شامل قطره های چشمی یا داروهای خوراکی باشد.
  • کراتیت قارچی: مصرف داروهای ضدقارچ برای درمان عفونت های قارچی مانند آسپرژیلوس یا کاندیدا.
  • کراتیت انگلی: استفاده از داروهای ضدانگل مانند آکانتاموبا.
  • کراتیت ویروسی: استفاده از داروهای ضد ویروسی برای کنترل ویروس های مسبب کراتیت ویروسی، به عنوان مثال، ویروس هرپس سیمپلکس.
  • کراتیت غیرعفونی: در موارد غیرعفونی، درمان عمدتاً به کنترل علائم و پیشگیری از تشدید وضعیت متمرکز است.

استفاده از قطره های چشمی مرطوب کننده و ضدالتهاب ممکن است به کاهش علائم کمک کند.

ممکن است چسب چشم به عنوان یک وسیله حفاظتی و کمک به روند بهبود توصیه شود.

در هر صورت، درمان کراتیت نیازمند تجویزات و نظر پزشک است. اگر علائم پیشرفت کنند یا بهبود نیابند، ممکن است نیاز به انجام معاینات و تعیین روش های درمانی دیگر باشد. همچنین، در صورتی که کراتیت به شدت تاثیر گذاشته و به آسیب دائمی بینایی منجر شود، پروسه پیوند قرنیه ممکن است توصیه شود.

بهترین دکتر درمان کراتیت

هرگونه تاخیر در مراجعه به پزشک می تواند پروسه درمانی کراتیت چشم شما را سخت تر کند. قطعا داشتن یک پزشک با تجربه با عملکرد ثابت شده خوب می تواند خیال شما را بابت کیفیت عمل و همچنین نتیجه و عوارض آن راحت کند. شما برای درمان مشکلات مختلف چشمی خود مثل کراتیت چشمی می توانید به دکتر رضا پورمازار متخصص چشم مراجعه کنید. ایشان با بهره گرفتن از جدیدترین روش های روز دنیا بیماری های مختلف چشمی را درمان می کنند. در صورت داشتن هرگونه سوال در ارتباط با بیماری های مختلف مثل کراتیت می توانید از ایشان مشاوره بخواهید و مطمئن شوید که کاندید مناسبی برای فرآیندهای درمانی هستید یا خیر.

بیماری خود ایمنی چشم

بیماری خود ایمنی چشم

هنگامی که با بیماری خودایمنی مواجه هستید، سیستم ایمنی بدن به سلول های سالم نیز آسیب می رساند، از جمله سلول های حاضر در چشم ها. گاهی اوقات تأثیر این بیماری روی چشم ها به نحو واضحی قابل مشاهده است، که پزشک چشم ممکن است اولین کسی باشد که به شما اطلاع دهد که ممکن است مبتلا به اختلال خودایمنی باشید.

در واقعیت، سیستم ایمنی بدن در حالت عادی وظیفه حفاظت از بدن را در برابر ویروس ها، میکروب ها و سلول های سرطانی بر عهده دارد. اما هرگونه اختلال در عملکرد این سیستم می تواند منجر به حمله به سلول های سالم بدن شود. این وضعیت که سیستم ایمنی به سلول های خود حمله کند، به نام خودایمنی یا حمله ایمنی علیه خود معروف است.

بیماری های خودایمنی می توانند تأثیرات زیادی بر بخش های مختلف بدن، از جمله چشم، داشته باشند. شاید شما تاکنون تشخیص داده اید که این اختلال بر چشمان شما تأثیر می گذارد یا ممکن است مشکلات چشمی خاصی را تجربه کنید. در هر صورت، درک ارتباط بین بیماری خودایمنی و سلامت چشم می تواند به شما کمک کند تا بهترین مراقبت را برای چشمان خود انجام دهید.

بیماری خود ایمنی چشم

بیماری خود ایمنی چشم

شایع ترین اختلالات خودایمنی

تاکنون انواع مختلف بیماری های خودایمنی شناخته شده اند که می توانند اثرات مخرب سیستمیک (درگیری چندین اندام بصورت همزمان در سرتاسر بدن) و چشمی را ایجاد کنند. در زیر، به برخی از شایع ترین اختلالات خودایمنی اشاره می شود:

  • آرتریت روماتوئید (روماتیسم مفصلی): در این بیماری، گلبول های سفید خون، که جزء سیستم ایمنی هستند، به مفاصل حمله کرده و باعث آسیب به آنها می شوند. حدود 25 درصد از بیماران با روماتیسم مفصلی تظاهرات چشمی نیز دارند.
  • اسکلروز چندگانه (MS): این بیماری خودایمنی، سلول های عصبی را به هدف قرار داده و پوشش آنها را آسیب می زند. این باعث اختلال در ارتباطات بین مغز و نخاع می شود و ممکن است به مشکلات حرکتی و تعادل منجر شود. التهاب عصب چشم در بیشتر افراد مبتلا به MS دیده می شود.
  • پسوریازیس: در این بیماری، سرعت رشد سلول های پوست افزایش می یابد، که منجر به تشکیل پوسته های زبر و قرمز می شود. ممکن است با خارش، قرمزی، درد، و سوزش همراه باشد.
  • لوپوس منتشر: این بیماری خودایمنی پوست را درگیر می کند و می تواند به اندام های دیگر نیز گسترش یابد. در افراد مبتلا به لوپوس، دانه هایی قرمز، ملتهب، و متورم روی پوست ایجاد می شود.
  • دیابت نوع 1: در این بیماری، سیستم ایمنی به سلول های تولید کننده انسولین حمله کرده و باعث افزایش قند خون می شود. این ممکن است به اندام ها و رگ های خونی، از جمله چشم، آسیب برساند.
  • بیماری التهابی روده (بیماری کرون و کولیت زخمی): این بیماری ها باعث التهاب و آسیب به روده می شوند و عوارض چشمی نیز ممکن است ایجاد شود.
  • بیماری بهجت (التهاب رگ های خونی): در این بیماری، رگ های خونی به طور خودایمنانه توسط سیستم ایمنی حمله می شوند و التهاب ایجاد می شود.
  • بیماری گریوز: این بیماری با حمله به غده تیروئید و تولید بیش از حد هورمون ها همراه است.

این فقط چند نمونه از بیماری های خودایمنی هستند و هنوز بسیاری دیگر نیز وجود دارند که می توانند به طور مختلف در سراسر بدن تأثیر بگذارند.

شایع ترین اختلالات خود ایمنی چشم

افترا به چشم ها در اکثر بیماری های خودایمنی، یک موضوع بسیار رایج است که در تحقیقات مختلف بررسی شده است. بسیاری از بیماری های خودایمنی باعث آسیب به چشم ها و اجزاء مختلف آنها می شوند؛ به عبارت دیگر، چشم ها نیز می توانند مورد هجوم گلبول های سفید سیستم ایمنی قرار گیرند. علائم چشمی این بیماری ها ممکن است شامل خشکی یا قرمزی چشم، احساس جسم خارجی در چشم، خارش، نورگریزی، درد، تغییرات بینایی و حتی از دست دادن کامل بینایی باشد.

تحقیقات نشان داده است که در بیماری هایی چون روماتیسم مفصلی، بیماری های تیروئید، مولتیپل اسکلروزیس (MS)، لوپوس، بیماری های التهابی روده (کرون و کولیت اولسراتیو)، سندرم شوگرن، اسپوندیلیت آنکیلوزان، و بیماری چشمی تیروئید، چشم ها و بینایی ممکن است تحت تأثیر قرار گیرند.

اکثر این بیماری ها با استفاده از داروهایی که برای کنترل سیستم ایمنی بدن استفاده می شوند، قابل کنترل هستند. اما عدم درمان می تواند به آسیب دائمی چشم و بینایی منجر شود. به عنوان مثال، خشکی چشم یکی از عوارضی است که در بیماری های خودایمنی مشاهده می شود و در صورت عدم درمان، می تواند آسیب دائمی به قرنیه و بینایی ایجاد کند.

علاوه بر این، اسکلریت، که معمولاً با درد عمیق و دردناک در چشم همراه است، در برخی از بیماری های خودایمنی همچون روماتیسم مفصلی، لوپوس و بیماری های التهابی روده ایجاد می شود.

بیماری نورومیلیت اپتیکا (NMO) نیز یک بیماری خودایمنی ولی شدید است که نخاع و اعصاب چشم را تحت تأثیر قرار می دهد. این بیماری باعث تاری دید، از دست دادن دید محیطی و درد در هنگام حرکت چشم می شود.

در نهایت، درمان بیماری های خودایمنی چشم نه تنها به شکل درمان های موضعی بلکه به صورت سیستمیک و در سراسر بدن نیز صورت می گیرد. این اقدامات درمانی برای کنترل فعالیت بیش از حد و تهاجم سیستم ایمنی به چشم ها انجام می شود.

بیماری خود ایمنی چشم

بیماری خود ایمنی چشم

بهترین دکتر درمان بیماری های چشم

هرگونه تاخیر در مراجعه به پزشک می تواند پروسه درمانی مشکلات چشم شما را سخت تر کند. قطعا داشتن یک پزشک با تجربه با عملکرد ثابت شده خوب می تواند خیال شما را بابت کیفیت عمل و همچنین نتیجه و عوارض آن راحت کند. شما برای درمان مشکلات مختلف چشمی خود می توانید به دکتر رضا پورمازار متخصص چشم مراجعه کنید. ایشان با بهره گرفتن از جدیدترین روش های روز دنیا بیماری های مختلف چشمی را درمان می کنند. در صورت داشتن هرگونه سوال در ارتباط با بیماری های مختلف چشمی می توانید از ایشان مشاوره بخواهید و مطمئن شوید که کاندید مناسبی برای فرآیندهای درمانی هستید یا خیر.

علت دوبینی و درمان آن

علت دوبینی و درمان آن

دوبینی چشم یک اختلال بینایی است که به دلیل مشکلات در تعادل بین چشم ها ایجاد می شود. این مشکل می تواند ناشی از عوامل مختلفی مانند اختلالات عضلات چشم، مشکلات در قرنیه، یا مشکلات در عصب های بینایی باشد. شناسایی و درمان دوبینی چشم از اهمیت ویژه ای برخوردار است تا از تشدید علائم و ایجاد مشکلات اضافی جلوگیری شود.

در این مقاله به بررسی علت ها و درمان دوبینی چشم خواهیم پرداخت. علت اصلی این اختلال ممکن است از جمله عواملی نظیر عدم تطابق عضلات چشمی یا مشکلات در نورپردازی چشم ها باشد. برخی از انواع دوبینی ممکن است به عنوان نتیجه ای از آسیب های جدیتر مانند ضربه به سر، عفونت ها یا بیماری های مرتبط با سیستم عصبی ظاهر شوند.

دوبینی چشم چیست؟

دوبینی یا دوگانگی دید، یک اختلال بینایی است که در آن فرد از یک جسم واحد، دو تصویر مشاهده می کند. این وضعیت با عنوان Diplopia به انگلیسی شناخته می شود. دوبینی ممکن است با انواع مختلفی ظاهر شود، از جمله حالت های عمودی، افقی، قطری، و یا حتی به صورت چرخش تصویر یک جسم نسبت به دیگر اجسام.

این اختلال می تواند یکی از نشانه های ابتدایی بیماری هایی باشد که به عنوان همستی معروفند، مانند اختلالات در عضلات و اعصاب که منجر به عدم تعادل، مشکل در حرکت، و مشکلات در توانایی خواندن می شوند. دوگانگی دید نشان دهنده اختلالات سیستم بینایی است که نیاز به ارزیابی و درمان توسط متخصصان چشم پزشکی دارد.

علت دوبینی و درمان آن

علت دوبینی و درمان آن

انواع دوبینی چشم

دوبینی چشم به دو صورت تقسیم می شود: دوبینی تک چشمی (Monocular) و دوبینی دو چشمی (Binocular).

در دوبینی تک چشمی، این اختلال تنها در یکی از چشم ها رخ می دهد. به عبارت دیگر، فرد تصویر دوگانه را فقط با یک چشم خود مشاهده می کند. این نوع دوبینی معمولاً ناشی از مشکلات مرتبط با یک چشم مانند اختلال در عدسی یا قرنیه است. درمان آن بستگی به علت اصلی دارد و ممکن است شامل استفاده از عینک یا لنزهای خاص باشد.

در مقابل، دوبینی دو چشمی در هر دو چشم ایجاد می شود و فرد از دو تصویر با هر دو چشم خود مشاهده می کند. این نوع دوبینی ممکن است ناشی از مشکلات در تطابق عضلات چشمی یا سایر اختلالات بینایی باشد. درمان دوبینی دو چشمی ممکن است شامل تمرینات عضلات چشم، استفاده از عینک و لنزهای خاص، و در موارد جدی تر، جراحی باشد.

دلیل دوبینی چیست؟

دوبینی چشم ناشی از مجموعه ای از علل ممکن است، که به طور کلی عبارتند از:

آسیب به عصب یا عضله چشم

  • جراحت به ماهیچه ها یا اعصابی که حرکت چشم را کنترل می کنند، ممکن است دوبینی ایجاد کند.
  • آسیب به عصب ها یا عضلاتی که عملکرد چشم را تنظیم می کنند، نیز می تواند این مشکل را ایجاد کند.

بیماری ها

  • برخی بیماری ها می توانند باعث تضعیف عضلات چشم شده و دوبینی را ایجاد کنند.

انحراف چشم یا استرابیسم

  • این حالت هنگامی اتفاق می افتد که چشمان فرد هنگام نگاه کردن به یک شیء هم تراز نیستند، که ممکن است به دوبینی منجر شود.

نارسایی همگرایی

  • عدم توانایی چشم ها در همگرا شدن به صورت صحیح می تواند دوبینی را ایجاد کند.

آسیب به سیستم عصبی مرکزی

  • برخی حالات مانند سکته مغزی یا ام اس می توانند عصب ها و عضلات مسئول حرکت چشم را تحت تأثیر قرار دهند.

انحرافات در عملکرد تیروئید

  • تغییرات در فعالیت غده تیروئید ممکن است به عضلات چشم تأثیر بگذارد و دوبینی را ایجاد کند.

آسیب به سیستم عصبی حوزه چشم

  • تومورها یا آسیب به اجزای سیستم بینایی می توانند به دوبینی منجر شوند.

آسیب به چشم کَبود

  • جراحات یا آسیب به چشم کَبود ممکن است باعث فشار بر عضلات چشم شود و دوبینی را ایجاد کند.

آسیب به سر

  • آسیب فیزیکی به مغز، اعصاب، عضلات و حدقه ی چشم می تواند باعث محدودیت حرکات چشم و ایجاد دوبینی شود.

همچنین، باید توجه داشت که برخی از شرایط مانند انحراف چشم (استرابیسم) ممکن است در کودکان بوجود بیایند و در طول زمان بهبود یابند یا به شکل ثابت باقی بمانند.

روش های درمانی دوبینی

روش های درمان دوبینی چشم به علت اختلالات مختلف ممکن است متنوع باشند و بستگی به علت اصلی دوبینی دارند. درمان معمولاً با تشخیص دقیق و اندازه گیری نیازهای هر فرد آغاز می شود. روش های معمول درمان دوبینی چشم عبارتند از:

  • استفاده از عینک یا لنزهای طبی: اصلاح دید به وسیلهٔ عینک یا لنزهای مناسب، از جمله روش های اولیه در درمان دوبینی است. این عینک ها ممکن است شامل منشورها و لنزهای خاص باشند که به تنظیم بینایی کمک کنند.
  • استفاده از چشم بند: پوشاندن یک چشم به ویژه در شرایطی که دوبینی به علت انحراف چشم (استرابیسم) ایجاد شده است، می تواند کمک کند. این راهکار به موقتی برای مدیریت دوبینی مؤقتاً مورد استفاده قرار می گیرد.
  • تمرینات چشمی: تمریناتی که به تقویت و تعادل عضلات چشم کمک می کنند، می توانند در درمان دوبینی موثر باشند. این تمرینات باید توسط متخصص چشم پزشکی راهنمایی شوند.
  • عمل جراحی: در برخی موارد، جراحی ممکن است برای اصلاح عواملی که دوبینی را ایجاد کرده است، ضروری باشد. این ممکن است شامل جراحی عضلات چشم یا رفع تومورها و انحراف های ساختاری باشد.
  • تزریق بوتاکس: تزریق بوتاکس به عضلات چشم می تواند برای کنترل حرکات غیرمطلوب چشم و اصلاح انحراف های استرابیسم مؤثر باشد.
  • درمان بیماری اساسی: در صورتی که دوبینی ناشی از بیماری خاصی باشد، مانند دیابت، اسکلروز متعدد یا اختلالات تیروئید، درمان بیماری اصلی می تواند به تدریج بهبود دوبینی را فراهم کند.

در هر صورت، مهمترین گام در درمان دوبینی، تشخیص صحیح و تعیین علت اصلی آن است. برای این منظور، مراجعه به یک چشم پزشک تخصصی ضروری است تا بهترین روش درمانی بر اساس شرایط خاص فرد تعیین شود.

علت دوبینی و درمان آن

علت دوبینی و درمان آن

بهترین دکتر درمان دوبینی

هرگونه تاخیر در مراجعه به پزشک می تواند پروسه درمانی دوبینی چشم شما را سخت تر کند. قطعا داشتن یک پزشک با تجربه با عملکرد ثابت شده خوب می تواند خیال شما را بابت کیفیت عمل و همچنین نتیجه و عوارض آن راحت کند. شما برای درمان دوبینی چشمی خود می توانید به دکتر رضا پورمازار متخصص چشم مراجعه کنید. ایشان با بهره گرفتن از جدیدترین روش های روز دنیا دوبینی را درمان می کنند. در صورت داشتن هرگونه سوال در ارتباط با دوبینی می توانید از ایشان مشاوره بخواهید و مطمئن شوید که کاندید مناسبی برای فرآیندهای درمانی هستید یا خیر.

تاثیر ورزش بر چشم

تاثیر ورزش بر چشم

فعالیت های ورزشی در سطوح مختلف ممکن است با خطر آسیب دیدگی چشم همراه باشند. برای حفاظت از چشمان خود، حتماً از وسایل محافظ مناسب در هر فعالیت ورزشی استفاده کنید. اغلب عینک های معمولی به اندازه کافی حفاظتی برای چشم ارائه نمی دهند و در برخی موارد حتی ممکن است در صورت شکستن، خسارت بیشتری ایجاد کنند.
در صورتی که چشم های شما آسیب ببینند، باید فوراً به مراکز اورژانس مراجعه کنید، حتی اگر آسیب به نظر کوچکی بیاید. تاخیر در درمان ممکن است منجر به آسیب های دائمی یا حتی نابینایی شود.

تاثیرات مهم ورزش روی سلامت چشم

در این بخش نگاهی به تاثیرات ورزش های مختلف روی سلامت چشم داریم:

  • اثر شگفت انگیز تمرینات کاردیو بر بینایی چشم ها

وقتی افراد به ورزش نزدیک می شوند، اغلب به مزایای اصلی آن از جمله کاهش خطر ابتلا به فشار خون بالا، بهبود آمادگی قلبی و کاهش وزن فکر می کنند، اما ورزش بسیار بیشتر از آن چیزهاست زیرا وقتی بدن خود را به ورزش مورد نیاز خود می رسانیم، مزایای زیادی از آن به دست می آید.

تاثیر ورزش بر چشم

تاثیر ورزش بر چشم

برای چشم ما، رابطه بین بینایی، فشار خون و اعصاب بینایی ما یک عنصر مهم برای سلامت است. طبق مطالعات دانشکده پزشکی دانشگاه ویرجینیا، ورزش باعث کاهش رشد بیش از حد رگ های خونی در چشم، که برای کاهش میزان انحطاط ماکولا و سایر بیماری های چشمی در افراد کلیدی تلقی می شود، خواهد شد.

  • کاهش رگ های خونی چشم

مطالعه انجام شده روی موش ها به این نتیجه رسید که ورزش داوطلبانه آنها رشد رگ های خونی چشم را تا ۴۵ درصد کاهش می دهد و به این وسیله بینایی و سلامت چشم هایشان را بهبود میبخشد.
در حالی که محققان در حال حاضر نمی دانند چرا این اتفاق می افتد، اما اثرات ورزش دوباره به عنوان یک عنصر مهم برای کاهش خطر از دست دادن بینایی در افراد مبتلا به دژنراسیون ماکولا در نظر گرفته می شود پس با این حساب و با وجود تمام اثرات مشاهده شده، منطقی است که ورزش برای بینایی و چشم ما مفید باشد.

  • اثر ورزش در کاهش فشار چشم

ورزش این توانایی را دارد که فشار بین چشمی، یا فشاری که در داخل چشم ما مسئول محافظت از سلول های گانگلیونی است را کاهش دهد. سلولهای گانگلیونی ما وظیفه جمع آوری و نگهداری اطلاعات بصری را بر عهده دارند.
این کاهش فشار چشم همچنین باعث کاهش رشد عروق خونی در داخل چشم می شود که از عصب بینایی و شبکیه در برابر بیماری ها و آسیب های چشم محافظت می کند.

مدیریت بیماری های مرتبط با ورزش و چشم

ورزش به عنوان یک ابزار مهم در مدیریت دیابت شناخته شده و ثابت شده است که بهبود جریان خون نیز به کاهش خطر عوارض ناشی از رتینوپاتی دیابتی، به ویژه خطرات شدید آن از قبیل خونریزی، کمک می کند. مدیریت مؤلفه های مهمی چون A1c (قند درازمدت) از طریق رژیم غذایی و ورزش، اساس سلامت چشم و جلوگیری از عوارض شدید چشمی ناشی از دیابت را تشکیل می دهد.
اگر پیش از این به دلیل بیماری چشم دیابتی مشکلاتی مانند کاهش بینایی یا اختلالات غیرقابل برگشت را تجربه کرده اید، توصیه می شود که با پزشک چشم پزشک خود در مورد مراحل بعدی این مشکلات مشورت کنید. این افراد ممکن است به یک متخصص توانبخشی بینایی ارجاع داده شوند تا با استراتژی های توانبخشی، به فعالیت های روزمره خود ادامه دهند.
به علاوه، دژنراسیون ماکولا وابسته به سن (AMD) نیز یکی از بیماری های رایج در افراد مسن است که می تواند جریان خون و خونریزی شبکیه را تحت تأثیر قرار دهد. ورزش و تغذیه مناسب می توانند در پیشگیری و کاهش پیشرفت AMD نقش ایفا کنند. افراد مبتلا به AMD می توانند برای کنترل خونریزی و جلوگیری از رشد عروق جدید، از تزریق های دوره ای چشم نیز استفاده کنند.
به طور کلی، توجه به سلامت بدن و فعالیت های ورزشی همراه با رژیم غذایی مناسب می توانند به جلوگیری از عوارض شدید بیماری های چشمی و حفظ بینایی کمک کنند.

راهکار های مفید برای حفظ سلامت چشم

راهکارهای کلی برای حفظ سلامت چشم:

  • ورزش منظم

شروع به فعالیت های ورزشی مثل پیاده روی به مدت ۲۰ دقیقه در روز، چهار بار در هفته.
پیاده روی می تواند نبض شما را تا ۲۵ درصد افزایش دهد و به حفظ بینایی در طولانی مدت کمک کند.

  • تغذیه مغذی

مصرف غذاهای غنی از ویتامین A، C و E که به بهبود بینایی کمک می کنند. هویج، سبزیجات برگ دار و آووکادو از جمله موارد مفید هستند.

  • مکمل های ویتامین

مکمل های ویتامین ممکن است لازم باشد اگر با پزشک مشورت کرده و کمبود ویتامین تشخیص داده شود. این مکمل ها می توانند به حفظ بینایی کمک کنند.

  • معاینات دوره ای چشم

ملاقات منظم با چشم پزشک اهمیت زیادی در حفظ سلامت چشم دارد.
این معاینات کمک می کنند تا خطرات بیماری های چشمی کاهش یابد و مشکلات به موقع شناسایی شوند.

  • استراحت چشم

هنگام کار روی صفحه های الکترونیکی یا کارهایی که نیاز به تمرکز دارند، از هر ۲۰ دقیقه یک بار نگاهی به چشم ها کنید و آنها را استراحت دهید.
استفاده از روش های کاهش نور صفحات الکترونیکی در شب می تواند خواب بهتری را تضمین کند.

  • استفاده از عینک محافظ

هنگامی که با عوامل محیطی نظیر آفتاب و یا ذرات معلق در هوا مواجه می شوید، از عینک محافظ استفاده کنید تا چشمانتان را در مقابل آسیب های خارجی محافظت کنید.
توجه به این نکات و اجرای روش های فوق می تواند به حفظ و بهبود سلامت چشم و بینایی کمک کند.

تاثیر ورزش بر چشم

تاثیر ورزش بر چشم

بهترین دکتر درمان بیماری های چشمی

هرگونه تاخیر در مراجعه به پزشک می تواند پروسه درمانی مشکلات چشم شما را سخت تر کند. قطعا داشتن یک پزشک با تجربه با عملکرد ثابت شده خوب می تواند خیال شما را بابت کیفیت عمل و همچنین نتیجه و عوارض آن راحت کند. شما برای درمان مشکلات مختلف چشمی خود می توانید به دکتر رضا پورمازار متخصص چشم مراجعه کنید. ایشان با بهره گرفتن از جدیدترین روش های روز دنیا بیماری های مختلف چشمی را درمان می کنند. در صورت داشتن هرگونه سوال در ارتباط با بیماری های مختلف چشمی می توانید از ایشان مشاوره بخواهید و مطمئن شوید که کاندید مناسبی برای فرآیندهای درمانی هستید یا خیر.

شکستگی کاسه چشم

شکستگی کاسه چشم

آسیب به جمجمه می تواند با شکستگی استخوان های مدار که حفره ای برای قرار گرفتن کره چشم ایجاد می کنند، همراه باشد. اگر شما یا کسی دیگر آسیبی به این منطقه ببینید که باعث کبودی زیر چشم شود، حائز اهمیت است که بلافاصله با یک تخصصی تماس بگیرید تا تشخیص دهد آیا شکستگی رخ داده یا خیر. این اقدام ضروری است زیرا شکستگی دیواره مداری می تواند منجر به عواقب ناخوشایند مرتبط با اختلال عملکرد بینایی گردد.

کاسه چشم چیست؟

کاسه چشم، یا همان مدار چشم، یک حفره استخوانی است که در آن چشم، عضلات حرکتی چشم، رگ های خونی اطراف، اعصاب، و چربی جای می گیرند. این حفره شکلی شبیه به یک بستنی خالی دارد و از هفت استخوان صورت تشکیل شده است. هر مدار از چهار دیواره مداری تشکیل شده است: سقف مداری فوقانی (بین اربیت و مغز و در سینوس فرونتال قرار دارد)، دیوار مداری داخلی (بین مدار و بینی، سینوس های اتموئید و اسفنوئید را دربرمی گیرد)، کف مداری (بین اربیت و در سینوس ماگزیلاری یا گونه قرار دارد) و دیواره مداری جانبی (بین حفره و حفره زمانی واقع شده است). برخی از استخوان هایی که دیواره میانی مدار و کف مداری را تشکیل می دهند، بسیار نازک هستند (مثل پوسته تخم مرغ) و در نتیجه ضربه، به راحتی شکسته می شوند.

شکستگی کاسه چشم

شکستگی کاسه چشم

انواع شکستگی کاسه چشم

• شکستگی لبه: که اغلب به دلیل تصادفات رانندگی اتفاق می افتد، تأثیر بر استخوان های ضخیم لبه های بیرونی حفره چشم دارد.
• شکستگی دیواره: که اغلب در نتیجه ضربات مشت یا اشیاء مانند بیسبال ایجاد می شود، به شکستگی های دیواره داخلی نازک یا کف حفره چشم اشاره دارد.
• شکستگی کف: که ناشی از ضربه به لبه کاسه چشم است، باعث عقب رفتن استخوان ها می شود، که در نتیجه استخوان های کف مدار به سمت پایین خم می شوند. در افراد مسن، این نوع شکستگی ممکن است از افتادن ناشی شود، که باعث می شود گونه آنها به قسمتی از مبلمان یا سطوح سخت دیگر برخورد کند.

علائم شکستگی کاسه چشم

علائم حاکی از شکستگی مدار چشم، به وابستگی به شدت آسیب و نوع شکستگی، متفاوت خواهد بود. اما علائم ممکن شامل موارد زیر می شوند:
• کبودی: تجمع خون در زیر پوست می تواند باعث کبودی اطراف چشم شود.
• تغییرات در بینایی: شکستگی مدار چشم ممکن است باعث دوبینی یا تغییرات دیگر در بینایی شود.
• تغییرات کره چشم: ممکن است تغییرات شامل حضور خون در قسمت سفید چشم، مشکل یا کاهش حرکت چشم، یا فرورفتگی کره چشم باشد.
• بی حسی صورت: آسیب عصبی در داخل و اطراف منطقه شکستگی می تواند منجر به بی حسی شود که ممکن است موقت یا دائمی باشد.
• درد: شکستگی ممکن است باعث درد در منطقه چشم یا درد در گونه هنگام باز شدن دهان شود.
• تورم: التهاب ممکن است باعث تورم پیشانی، گونه یا پوست زیر چشم گردد.

درمان شکستگی کاسه چشم

 

  • گزینه های درمان شکستگی کاسه چشم

با توجه به شدت آسیب، ممکن است توصیه شود قبل از شروع درمان، منتظر بمانید تا تورم کاهش یابد. درمان های احتمالی شامل:
• کیسه های یخ: استفاده از سرما می تواند تورم را کاهش دهد و به بهبود جراحت کمک کند. اما این روش درمانی قطعی نیست.
• داروها: تجویز آنتی بیوتیک ها و داروهای ضد التهاب ممکن است برای کاهش عفونت و تسکین علائم، از جمله تورم، مورد استفاده قرار گیرد.
• جراحی: در موارد شدیدتر، جراحی ممکن است نیاز باشد. این جراحی شامل ترمیم پرولاپس بافتی و ترمیم دیواره مداری است. گاهی اوقات از ایمپلنت ها برای ایجاد یک دیواره جدید نیز استفاده می شود.

  • ترمیم شکستگی کاسه چشم

ترمیم شکستگی چشم معمولاً با بیمار تحت بیهوشی عمومی انجام می شود. یک برش در پلک یا ملتحمه (بافتی که پلک داخلی را می پوشاند) ایجاد می شود. هنگامی که شکستگی قابل مشاهده است، تکه های شکسته شده استخوان برداشته می شود و عضلات و بافت ها در صورت لزوم تغییر مکان می یابند.

پس از این مراحل، آسیب به استخوان ها ارزیابی می شود. در صورت لزوم، از ایمپلنت ها برای پشتیبانی و ترمیم شکستگی استفاده می شود. این ایمپلنت ها ممکن است از استخوان خود بیمار، استخوان اهداکننده، مش، مواد مصنوعی یا تیتانیوم ساخته شده باشند. پس از چسباندن ایمپلنت به طور ایمن، برش بسته می شود.

عوارض عمل شکستگی کاسه چشم

علیرغم اهمیت و نیاز به جراحی در مواجهه با شکستگی حدقه چشم، جراحی نیز ممکن است با عوارضی همراه باشد:
• عفونت: احتمال وجود عفونت در محل جراحی وجود دارد که نیاز به درمان دارویی دارد.
• خونریزی: خونریزی در محدوده جراحی ممکن است رخ دهد و نیاز به کنترل و مداوا دارد.
• تورم و کبودی: این علائم معمولاً پس از جراحی ظاهر می شوند و به مرور زمان کاهش می یابند، اما ممکن است برخی مدت ادامه داشته باشند.
• گود افتادگی: در برخی موارد، حتی با جراحی مناسب، افتادگی حدقه ممکن است ظاهر شود که به کاهش حجم چربی حدقه برمی گردد. این امر ممکن است نیاز به جراحی اصلاحی داشته باشد.
• دو بینی جدید: یکی از عوارض نادر جراحی، ایجاد دو بینی جدید یا تشدید دوبینی قبلی است. این امر ممکن است به دلیل فلج گذرا در عضلات چشم رخ بدهد و در اکثر موارد، تا سه ماه اول بهبود پیدا می کند. با این حال، ممکن است در موارد نادر این مشکل باقی بماند و نیاز به جراحی روی عضلات چشم داشته باشد.
تا پیش از جراحی و در مراحل مختلف، باید با پزشک خود در مورد تمامی جنبه ها و عوارض ممکن بحث و مشورت کنید.

شکستگی کاسه چشم

شکستگی کاسه چشم

بهترین دکتر جراحی شکستگی کاسه چشم

هرگونه تاخیر در مراجعه به پزشک می تواند وضعیت شکستگی کاسه چشم شما را سخت تر کند. قطعا داشتن یک پزشک و جراح با تجربه با عملکرد بسیار خوب می تواند خیال شما را بابت نتیجه و همچنین کیفیت عمل راحت کند. شما برای درمان شکستکی کاسه چشم خود می توانید به دکتر رضا پورمازار متخصص چشم مراجعه کنید. ایشان با بهره گرفتن از جدیدترین متدهای روز دنیا و همچنین تجربه زیاد خود این بیماری را برای شما درمان می کنند. در صورت داشتن هرگونه سوال در ارتباط با شکستگی کاسه چشم یا موارد مشابه می توانید از دکتر پورمازار مشاوره بخواهید و مطمئن شوید که کاندید مناسبی برای فرآیندهای درمانی هستید یا خیر.