تبخال چشمی

تبخال چشمی چه نوع تبخالی است؟

واژه تبخال برای اکثر افراد واژه آشنایی است و آن ها را به یاد التهاب های جوش مانندی که در ناحیه اطراف لب ها بیرون می زند می اندازد. اما ویروس تبخال (Herpes Simplex) ویروس فعال و بسیار شایعی است که می تواند نواحی دیگر بدن از جمله چشم ها را نیز درگیر کند. از آن جایی که چشم ها یکی از حساس ترین و مهم ترین عضو های بدن هستند، بروز تبخال چشم نیز از اهمیت و حساسیت بیشتری برخوردار است. در این مقاله در رابطه با تبخال چشم، راه های شناسایی و مقابله با آن صحبت خواهیم کرد.

تبخال چشمی چیست؟

تبخال چشم مانند همه انواع تبخال ها، به دلیل حمله ویروس هرپس سیمپلکس (Herpes Simplex) یا HSV نوع 1 به وجود می‌آید. ویروس تبخال بعد از ورود به بدن تا مدت ها در حالت غیر فعال و پنهان باقی می ماند. سپس بر اثر عواملی که فعال شدن ویروس را تحریک می کنند؛ ویروس به سیستم عصبی مرکزی می‌رود و بعد از آن خودش را به حالت های مختلفی مثل تبخال لب، تبخال بینی یا تبخال چشم نشان می دهد.
فعالیت این ویروس، سبب ایجاد التهاب و زخم در قرنیه چشم فرد می شود. این تغییرات در اغلب موارد در کنار بروز زائده تبخال مانند است.
درصورت ابتلا به تبخال چشمی ساده و عود کردن آن، بیماری تبخال چشم در حالت عود کننده Occular herpes که یک عفونت عود کننده ویروسی است، ایجاد می شود. در واقع برای افرادی که یک بار دچار تبخال چشم شوند، به احتمال 50% شانس عود تبخال هفته ها یا حتی سال ها پس از ابتلای اولیه وجود دارد. برخی از عوامل مانند تب، استرس، نور خورشید و ضربات باعث عود تبخال می شود.

"<yoastmark

عوامل به وجود آورنده تبخال چشمی کدام اند؟

تبخال چشمی مانند بسیاری از بیماری های ویروسی شایع، از طریق تماس با افراد یا اشیا آلوده منتقل می شود. هر چند همچنان دلایل اصلی بروز تبخال نامشخص است اما از عمده ترین راه های آلوده شدن به ویروس تبخال چشمی می توان به موارد زیر اشاره کرد:
• انتقال ویروس تبخال چشمی از طریق تماس با فرد آلوده:
در این حالت حتی اگر فرد آلوده علائم و نشانه هایی از وجود بیماری تبخال چشمی نداشته باشد، مثلاً مبتلا به تبخال لب باشد، باز هم تماس با فرد آلوده یا اشیا او سبب ورود ویروس تبخال به بدن می شود و ممکن است در بدن فرد قابل چشم ها را مورد حمله قرار دهد.
• انتقال ویروس تبخال در یک فرد به ماحیه چشم ها
تماس فرد با ویروس تبخال لب و دست زدن به چشم ها می تواند ویروس را به ناحیه چشم منتقل کند.
• انتقال ویروس تبخال از طریق بینی یا دهان به بدن
تبخال چشمی به چند نوع تقسیم بندی می شود؟
همان طور که اشاره شد تبخال چشمی انواع مختلفی بر اساس درجه شدت اثر و بیماری دارد. ابتلا به انواع تبخال چشمی می ‌تواند سبب بروز طیفی از تأثیرات گسترده (از یک عفونت ساده تا نابینا شدن فرد) بر روی چشم بگذارند. انواع تبخال چشمی عبارتند از:

کراتیت هرپس (Herpes keratitis)
شایع‌ترین نوع است. ابتلا به این نوع ویروس در مراحل پیشرفته و درمان نشده سبب ایجاد عفونت قرنیه می‌شود. تبخال چشمی کراتیت هرپس تنها بر لایه بالایی یا اپیتلیوم قرنیه تأثیر می‌گذارد. در صورت ممانعت از گسترش عفونت در لایه های زیرین قرنیه و بروز عفونت های ثانویه، معمولاً بدون ایجاد زخم یا اسکار بهبود می ‌یابد.
(Stromal keratitis)
تبخال چشمی کراتیت استروما به دلیل نفوذ عفونت به لایه‌های عمیق‌تر قرنیه رخ می دهد. این نوع از تبخال چشمی از انواع دیگر خطرناک تر است و می‌تواند منجر به زخم، کاهش بینایی و در برخی موارد نابینایی مطلق شود.
ایریدوسیکلیت (Iridocyclitis)
تبخال چشمی ایریدوسیکلیت نوع بسیار جدی از تبخال چشمی است که در آن عفونت به نواحی پشت چشم نیز منتقل می شود وعنبیه و بافت‌های اطراف آن دچار عفونت می ‌شوند. در صورت بی توجهی به درمان تبخال چشمی ایریدوسیکلیت، تبخال شبکیه ایجاد می شود. ابتلا به تبخال چشمی ایریدوسیکلیت سب حساسیت شدید چشم‌ها به نور، تاری دید، احساس درد و قرمزی چشم خواهد شد.

تبخال چشمی چه نشانه هایی دارد؟

اگر به صورت ناگهانی و بدون علت خاصی احساس درد شدید در ناحیه چشم کردید یا دیدتان دچار مشکل شد؛ ممکن است نشانه هایی از وجود تبخال چشم در بدن شما باشد. از مهم ترین علائم و نشانه هایی که می تواند در شناسایی تبخال چشم کمک کند می توان به موارد زیر اشاره کرد:
قرمزی و التهاب در ناحیه چشم به ویژه پلک پایین
سوزش چشم
تورم در ناحیه چشم و پلک‌ها
عفونت مداوم و بی‌دلیل
حساس شدن پوست اطراف چشم
احساس وجود جسم خارجی در چشم ها
ترشحات بی‌دلیل از مجرای چشم
حساسیت شدید به نور به ویژه نور مصنوعی
خارش ازار دهنده چشم ها
دید چشم در حالت مه آلود
اشک آلود شدن چشم ها
تحریک زیاد چشم ها
احساس درد و سوزش پیش از بروز کامل تبخال
تورم خفیف تا شدید در اطراف پلک ها
مشاهده لکه های نقطه ای و قرمز رنگ در اطراف چشم
در صورت مشاهده و احساس هر یک از علائم فوق و ادامه دار بودن آن ها حتماً باید به چشم پزشک مراجعه کرد و از درمان های خودسرانه پرهیز کرد.

"<yoastmark

آیا می توان از تبخال چشمی جلوگیری کرد؟

پیشگیری از تبخال چشمی نکته بسیار مهمی در جلوگیری از بروز عوارض شدید آن است. از مهم ترین فاکتورهایی که در جلوگیری از عود و عوارض شدید تبخال چشی می توان در نظر گرفت زمان به موقع و مناسب در مراجعه به چشم پزشک است. تشخیص تبخال چشم در مراحل اولیه بیماری اهمیت زیادی دارد و می تواند با درمان های ساده مانند مانند داروهای ضد ویروس خوراکی، قطره و پماد های چشمی مشکل را بر طرف کرد.
برای پیشگیری از ابتلا به ویروس تبخال چشم از مواجهه و تماس نزدیک با بیمارانی که دارای ضایعات فعال تبخال روی پوست خود هستند، باید اجتناب کنید. هم چنین حواستان باشد که با دست آلوده به ضایعات ویروسی روی لب خود، چشمتان را لمس نکنید.
استفاده از عینک آفتابی، دوری از شرایط تنش و استرس‌زا و مراقبت از محیط اطراف ناحیه چشم و رعایت بهداشت فردی، از جمله اقدام‌هایی است که می توانند از بازگشت و عود ویروس تبخال چشم جلوگیری کنند.

راه های درمان تبخال چشمی چیست؟

در مراحل اولیه درمان تبخال چشم، پزشک با تجویز داروهای ضدویروسی خوراکی، قطره و پماد چشمی آثاربیماری را از بین می‌برد. درمان سریع آن با مصرف داروهای ضد ویروس تحت نظر پزشک است که می تواند از تکثیر ویروس و تخریب سلولهای اپیتلیال قرنیه (لایه سلولهای سطح قرنیه) جلوگیری به عمل آورد. هم چنین این ممکن است چشم پزشک با اپلیکاتورهای مخصوص، نواحی درگیر ویروس هرپس را از چشم جدا کند. برای جلوگیری از فعال شدن مجدد تیخال چشم و تکرر تبخال چشم برای افرادی که در معرض بازگشت ویروس تبخال هستند، قرص‌های ضدویروس خوراکی تجویز می شود. در صورت ورود ویروس هرپس به لایه‌های عمیق‌تر بافت چشم، قطره‌های کورتون‌دار در آخرین مراحل درمان تجویز می شود. ویروس تبخال سبب بروز التهاب ها و زخم هایی در بافت قرنیه چشم می شود. در صورت آسیب شدید بافت شفاف قرنیه و کدرشدن آن بر اثر ویروس تبخال چشم، پیوند قرنیه نیاز خواهد بود.

مراجعه به پزشک
تبخال چشمی یکی از بیماری های ویروسی چشم است که در صورت درمان نشدن می تواند عواقب جبران ناپذیری برای فرد به دنبال آورد. به همین سبب توصیه می شود برای درمان این بیماری هر چه سریع تر اقدام شود. رعایت بهداشت چشم و دوری از شرایط استرس زا مهم ترین نکات پیشگیری از تبخال چشمی است. برای درمان این بیماری می توانید به مطب دکتر رضا پورمازار متخصص چشم مراجعه کنید. دکتر پورمازار با توجه به شدت و پیشرفت بیماری از روش های مختلفی برای درمان استفاده می کنند.

 

پینگوکولا یا توده زرد روی چشم چیست؟

پینگوکولا یا توده زرد روی چشم چیست؟

پینگوکولا یکی از بیماری های چشم است که در این بیماری ضایعه یا توده ی سفید یا زرد رنگ روی ملتحمه یا سفیدی چشم ظاهر می شود. شیوع این بیماری در سنین بالا بیشتر است اما گاهی اوقات نوجوانان و جوانان نیز به این عارضه دچار می شوند. زائده و توده ایجاد شده در این عارضه جزو توده های خوش خیم است و با توده های سرطانی متفاوت است. برخی از افراد ممکن است این بیماری را با ناخنک اشتباه بگیرند که تفاوت آن با ناخنک این است که این توده روی سطح قرنیه گسترش پیدا نمی کند. در ادامه مطلب در خصوص علت ایجاد این عارضه، علائم و راه های درمان آن مطالبی ذکر می شود.

چه مواردی سبب به وجود آمدن پینگوکولا می ‌شوند؟

علت اصلی این بیماری تغییر در بافت ملتحمه چشم است؛ به همین سبب برای بررسی عوامل به وجود آورنده بیماری باید عواملی که باعث تغییر در بافت ملتحمه می شوند؛ بررسی شوند. عوامل محیطی متعددی می‌توانند سبب بروز این بیماری شوند که عبارتند از:
اشعه ماورای بنفش: اصلی ترین عامل ایجاد تغییر در بافت ملتحمه چشم را اشعه ماورای بنفش می دانند. اشعه ماورای بنفش روی بافت ملتحمه چشم بیش از سایر بافت‌های چشم تاثیر می گذارد و باعث ایجاد توده روی این سطح می شود.
قرار گرفتن در گرد و غبار شدید: قرار گرفتن در محیط هایی که پر از ذرات معلق است؛ می تواند احتمال ابتلا به ایجاد توده در چشم را افزایش دهد. زیرا گرد و غبارها باعث ایجاد آسیب و خراش روی قرنیه و بافت ملتحمه می شوند و این آسیب ها به صورت توده روی سطح چشم خود را نشان می دهند.
بیماری خشکی چشم: بیماری خشکی چشم علاوه بر این که می تواند احتمال ایجاد توده روی بافت ملتحمه را افزایش دهد؛ می تواند به پیشرفت این بیماری نیز کمک کند.
سایر عوامل به وجود آورنده این بیماری عبارتند از:
تماس چشم با آب و هوای نامطلوب و طوفانی
تماس مکرر چشم با لنز های تماسی نرم

توده زرد روی چشم سبب ایجاد چه عوارضی می شود؟

در اغلب افراد پینگوکولا عارضه خاصی را ایجاد نمی‌کند اما در برخی از مواقع نیز این بیماری با علائم و عوارض خاص ظهور پیدا می‌کند. برخی از علائم این بیماری عبارتند از:
خشکی چشم: وجود زائده برجسته روی بافت ملتحمه باعث اختلال در پرده اشکی می شود به طوری که پرده اشکی به صورت مساوی اشک را در سطح چشم پخش نمی کند و در اثر این عارضه خشکی چشم به وجود می آید. خشکی چشم می تواند علائم دیگری مانند خارش، تاری دید، احساس سوزش و مورمور شدن را به وجود آورد.
ظهور عروق خونی در چشم: قرمز شدن سفیدی چشم در این بیماری مشاهده می شود که علت آن، ایجاد رگ در قسمت های سفید چشم است. التهاب و گشاد شدن عروق می تواند از عوامل ظهور رگ های خونی در چشم باشد.
سایر علائم این بیماری عبارتند از:
• پوشیده شدن صلبیه چشم
• تورم چشم ها
• احساس وجود جسم خارجی در چشم

پینگوکولا یا توده زرد روی چشم

پینگوکولا یا توده زرد روی چشم

آیا راهی برای پیشگیری از پینگوکولا وجود دارد؟

از آنجا که بروز زائده زرد رنگ روی چشم به عوامل محیطی وابسته است و عوامل ژنتیکی در بروز آن نقش ندارند؛ می‌توان با رعایت یکسری از نکات بهداشتی به راحتی از بروز این بیماری جلوگیری کرد. بهترین راه های پیشگیری از ایجاد توده زرد روی چشم عبارتند از:
استفاده از عینک های ضد آفتاب استاندارد: عینک های ضد آفتاب استاندارد، بهترین وسایل دفاعی در برابر اشعه های مضر خورشید هستند. به همین جهت توصیه می شود در هنگام خرید عینک آفتابی به مراکز معتبر مراجعه شود و با متخصص مربوطه در هنگام خرید مشورت شود. لنزهای پلاریزه و ضد انعکاس که میزان تشعشع نور را کاهش می دهند؛ بهترین عینک ها برای محافظت از چشم در برابر نور خورشید هستند.
سایر راه های پیشگیری از پینگوکولا عبارتند از:
جلوگیری از خشکی چشم با مرطوب نگه داشتن سطح چشم
استفاده از عینک های محافظ چشم در صورت کار کردن در محیط های پر از ذرات معلق

چشم پزشکان چه روش هایی را برای درمان پینگوکولا پیشنهاد می‌کنند؟

بیماران مبتلا به پینگوکولا با مراجعه به بینایی سنج و چشم پزشک می توانند برای درمان این بیماری اقدام کنند. چشم پزشکان به راحتی با بررسی علائم بالینی و معاینه چشم از طریق ذره بین های خاص زیر نور با طول موج مشخص می توانند به وجود این بیماری پی ببرند و آن را تایید کنند. سپس پزشکان با توجه به شدت بیماری و وضعیت سلامت بیمار راه هایی را برای درمان این بیماری پیشنهاد می کنند.

برخی از روش‌ های رایج درمان پینگوکولا عبارتند از:
جراحی: اگر توده های برجسته در بافت ملتحمه بزرگ شده باشند و ظاهر آن ها برای فرد ناخوشایند باشد؛ عمل جراحی انجام می شود. با استفاده از عمل جراحی زائده های ایجاد شده خارج می شوند. دوره نقاهت بعد از عمل جراحی با توجه به سن بیمار و وضعیت سلامت عمومی می‌تواند متفاوت باشد. دوره نقاهت ممکن است چند ماه طول بکشد.
دارو درمانی: در روش دارو درمانی پزشک متخصص عارضه های به وجود آمده را با دقت بررسی می کند. و با توجه به عارضه های به وجود آمده داروی خاصی را تجویز می‌کند. به عنوان مثال برای درمان خشکی چشم اشک های مصنوعی و برای درمان التهاب داروهای استروئیدی را تجویز می کند.

پینگوکولا یا توده زرد روی چشم

پینگوکولا یا توده زرد روی چشم

مراجعه به پزشک
پینگوکولا یکی از عارضه های چشم است که در آن توده های سفید یا زرد رنگ در نزدیکی قرنیه به وجود می آیند. جنس توده به وجود آمده می‌تواند از لیپید، کلسیم و پروتئین باشد در برخی از مواقع هر سه این ترکیبات می توانند در توده زرد رنگ وجود داشته باشند. قرار گرفتن به مدت طولانی در معرض نور خورشید، ورود گرد و غبار به چشم و قرار گرفتن در معرض طوفان می توانند سبب ایجاد این عارضه شوند. مراجعه به پزشک متخصص می تواند از عوارض این بیماری مانند تاری دید و خشکی چشم جلوگیری کند. برای درمان پینگوکولا می توانید به مطب دکتر رضا پورمازار متخصص چشم در تهران مراجعه کنید.

 

 

تنگی مردمک چشم

تنگی مردمک چشم چیست؟

مردمک چشم در حالت نرمال با توجه به میزان نور محیط تغییر اندازه می دهد. تنگی مردمک چشم که در اصطلاح پزشکی تحت عنوان میوزیس از آن یاد می ‌شود؛ نوعی اختلال محسوب می‌ شود که در آن مردمک چشم بیش از حالت عادی منقبض و کوچک می شود. وظیفه مردمک تنظیم نور وارد شده به چشم است که در حالت تاریکی گشاد می شود تا نور بیشتری را وارد چشم کند و در نور روشن و زیاد تنگ می شود و از ورود نور بیش از حد به چشم جلوگیری می کند؛ این مکانیسم به ظاهر ساده از بسیاری بیماری‌های چشم مانند عیوب انکساری جلوگیری می کند. در ادامه مطلب به علل ایجاد این عارضه بیشتر پرداخته می ‌شود.

چه مواردی سبب ایجاد تنگی مردمک چشم می شوند؟

عواملی که سبب وجود تنگی مردمک چشم می شوند؛ می توانند به موارد مختلفی مانند سبک زندگی، شغل فرد و وضعیت سلامتی فرد وابسته باشند. مهمترین دلایل ایجاد تنگی مردمک در چشم عبارتند از:
مصرف مواد مخدر: مصرف برخی از مواد مخدر مانند تریاک و هروئین با گذشت زمان می تواند باعث تنگ شدن مردمک چشم شود. مصرف برخی از داروها که حاوی مورفین و کدئین هستند و به عنوان داروهای مخدر یا نارکوتیک های تجویزی از آنها یاد می شود؛ می توانند عوارضی مانند تنگ شدن مردمک چشم را به دنبال داشته باشند. داروهایی مانند متادون که برای افراد در حال ترک تجویز می شود؛ انواع هیدروکودون ها و اکسی کودون ها نیز می توانند این عارضه را به دنبال داشته باشند.
داروی درمان هیپر تانسیون: داروهایی که برای درمان فشار خون بالا تجویز می شوند مانند کلونیدین می‌توانند عوارضی چون تنگی مردمک چشم را به دنبال داشته باشند. در این گونه مواقع پزشک متخصص داروهایی با عوارض کمتر را جایگزین می کند.
سندروم هورنر: ایجاد صدمه یا ایجاد تومور در بخش مرکزی مغز باعث ایجاد اختلال نادری به نام سندروم هورنر می‌شود. در این اختلال، عصب سمپاتیک آسیب می بیند و در پی آن میوزیس رخ می دهد.
قرار گرفتن در معرض آفت کش ها: مسمومیت با ارگانوفسفات ها یا آفت کش ها می تواند عارضه ای به نام میوزیس را به وجود آورد.

"<yoastmark

آیا بین التهاب چشم و تنگی مردمک چشم ارتباطی وجود دارد؟

التهاب چشم می تواند در اثر عوامل مختلفی مانند انواع جراحت ها و حمله انواع میکروارگانیسم ها به بدن ایجاد شود. التهاب چشم انواع مختلفی دارد که یکی از انواع آن، یووئیت قدامی چشم است. در این نوع التهاب عنبیه چشم و جسم مژگانی دچار عفونت، التهاب و قرمزی می شوند.
از جمله عوامل ایجاد کننده این نوع التهاب عبارتند از:
• قرار گرفتن در معرض سموم آفت کش
• برخورد اسید به چشم
• بیماری های التهابی مانند بیماری ریوی
• بیماری های عفونی
• بیماری های پوستی با منشاء میکروبی
• بیماری های روماتیسمی
این نوع التهاب چشم با علامت های مختلف خود را بروز می دهد که عبارتند از:
تاری دید
درد چشم
خشکی چشم
حساسیت به نور
تنگی مردمک چشم
میوزیس یکی از علائم مهم التهاب چشم است؛ به همین سبب می ‌توان گفت که میوزیس و التهاب چشم با یکدیگر در ارتباط هستند.

آیا ضربه خوردن به سر می تواند باعث تنگی غیر طبیعی مردمک چشم شود؟

وارد شدن ضربه به سر و آسیب دیدگی مغز می ‌تواند با میوزیس در ارتباط باشد؛ به صورت کلی وارد شدن آسیب به سیستم عصبی مرکزی می‌تواند باعث ایجاد تغییر در اندازه مردمک چشم شود. در برخی اوقات آسیب دیدگی سر با تنگ شدن مردمک و در برخی اوقات با گشاد شدن مردمک بروز پیدا می کند. در برخی از مواقع آسیب دیدگی به سر می تواند باعث خونریزی پل مغزی شود. پل مغزی شامل اجزای زیر است:
• تالاموس
• مخچه
• پل مغزی
• پوتامن
• کپسول داخلی مجاور پوتامن
هرگاه آسیب به سر سبب خونریزی در نواحی مربوط به پل مغز شود تنگی مردمک مشاهده می شود. فشار خون می تواند یکی از دلایل خونریزی پل مغزی باشد؛ با این حساب می ‌توان گفت علاوه بر آسیب به سر فشار خون به صورت غیر مستقیم با میوزیس در ارتباط است.
پس از وارد شدن ضربه به سر و تنگ شدن مردمک مراجعه سریع به متخصص و انجام فوریت های پزشکی اهمیت پیدا می کند.

"<yoastmark

چه روش های درمانی برای تنگی مردمک چشم وجود دارد؟

برای درمان تنگی مردمک چشم، متخصص در ابتدا یک شرح حال از بیمار می گیرد و علت به وجود آمدن چنین عارضه‌ای را جویا می شود. باتوجه به علائمی که همراه با میوزیس بروز پیدا می کند و با توجه به علت ریشه ای، روش های مختلفی برای درمان به کار گرفته می شود. مراجعه زودهنگام به پزشک متخصص از اهمیت زیادی برخوردار است زیرا برخی اوقات میوزیس نشانه ای از یک اختلال زمینه‌ای پزشکی است که می تواند برای فرد تهدید کننده باشد. روش های درمان تنگی مردمک چشم با منشاء مسمومیت با آفت کش ها و مواد اسیدی عبارتند از:
• تجویز داروهای آرامبخش
• استفاده از ونتیلاتور یا دستگاه های کمک تنفسی
• تجویز آنتی دوت ها در صورت امکان
درمان میوزیس با منشاء التهاب چشمی عبارتند از:
تجویز قطره های چشمی گشاد کننده مردمک
تجویز داروهای کورتیکواستروئید برای کاهش التهاب
تجویز داروهای آنتی بیوتیک و آنتی ویروس با توجه به نوع میکروارگانیسم ایجاد کننده عفونت
در صورتی که تنگی مردمک‌ چشم در پی آسیب مغزی به وجود آمده باشد چشم پزشک، بیمار را به متخصص مغز و اعصاب ارجاع می دهد. آسیب در قسمت هیپوتالاموس، ساقه مغزی نخاعی گردنی، تنه سمپاتیک گردنی و درون کاسه سر می ‌تواند باعث ایجاد تنگی در مردمک چشم شود.

نتیجه گیری
تنگی مردمک‌ چشم که با نام میوزیس نیز خوانده می شود؛ یکی از اختلالات مربوط به مردمک چشم است که در پی مصرف مواد مخدر مانند تریاک و هروئین، مسمومیت با آفت کش ها و مواد آلی فسفر دار، التهاب چشم و سندروم هورنر به وجود می آید. برای درمان این عارضه می توانید به مطب دکتر رضا پورمازار متخصص چشم پزشک در تهران مراجعه کنید. دکتر پورمازار با بررسی‌های ریشه‌ای اقدام به درمان این بیماری متناسب با علت و شدت می کند.

روش های مراقبت از چشم

چه روش هایی برای مراقبت از چشم توصیه می شود؟

سلامت چشم ها با نحوه صحیح مراقبت از چشم تحقق پیدا می کند؛ به همین سبب لازم است تا افراد با بهداشت چشم و راه های مراقبت از آن آشنایی پیدا کنند. ظهور وسایل الکترونیکی، گسترش کارهای رایانه‌ای، آلودگی هوا، رژیم غذایی ناسالم، مصرف زیاد دخانیات و مصرف کم مایعات از جمله مواردی هستند که سبب می شوند افراد به مشکلات چشمی دچار شوند؛ آشنایی با نحوه مراقبت صحیح از چشم ها می‌تواند تا حدود زیادی از بروز مشکلات چشمی پیشگیری کند. در ادامه مطلب اصولی ترین روش های محافظت از چشم بیان می ‌شود.

مراقبت از چشم ها از طریق تغذیه صحیح

تغذیه صحیح یکی از مهمترین عوامل سلامتی است. از طریق مصرف مواد غنی از ویتامین، پروتئین و اسیدهای چرب ضروری می توان سلامت چشم ها را تامین کرد و به تقویت بینایی کمک کرد. مهمترین مواد غذایی که می توانند به مراقبت از چشم ها کمک کنند عبارتند از:
سبزیجات دارای بتاکاروتن: بتاکاروتن همان ویتامین آ است که در سیب زمینی شیرین، کدو تنبل، انواع فلفل دلمه ای، اسفناج، برگ چغندر، جوانه های غلات و حبوبات به فراوانی یافت می شود. سبزیجات حاوی بتاکاروتن باعث حفظ شفافیت قرنیه می‌شوند و از شب کوری و خشکی چشم به طور موثری جلوگیری می کنند.
مواد غذایی حاوی ویتامین e: ویتامین e در بسیاری از مواد خوراکی مانند ماهی سالمون، مغزیجات مانند پسته و بادام، گوشت غاز، شاه میگو، تخمه آفتابگردان و تخمه کدو یافت می شود. در میان میوه ها کیوی، انبه، انگور فرنگی سیاه، زیتون و زردآلو حاوی این ویتامین هستند. ویتامین e به عنوان یک آنتی اکسیدان قوی عمل می کند و از سلول های چشم در برابر رادیکال های آزاد محافظت می کند. مصرف این ویتامین از بیماری پیرچشمی، آب مروارید و انحطاط مولکول های مرتبط با افزایش سن جلوگیری می کند.
مصرف مواد غذایی حاوی کاروتنوئید: گیاهان و سبزیجات خوراکی حاوی کاروتنوئید هستند اما در بین کاروتنوئیدها، لوتئین و زیگزانتین بیش از همه روی سلامت چشم ها تاثیر مثبت دارند. این دو کاروتنوئید از آسیب نور آبی روی چشم ها جلوگیری می کند و ابتلا به آب مروارید را به تعویق می اندازند. از طریق مصرف این دو کاروتنوئید می‌توان خطر ابتلا به بیماری‌های مزمن چشم مانند تباهی لکه زرد بینایی را کاهش داد.
اسیدهای چرب ضروری: مواد غذایی حاوی اسیدهای چرب ضروری مانند امگا ۳ دارای خواص ضد التهابی هستند و برای پیشگیری از نوروپاتی دیابتی بسیار موثر هستند. همچنین امگا ۳ می تواند خشکی چشم، تاری دید و کمبود اشک را بهبود بخشد. ماهی های آب شور، روغن کانولا و روغن زیتون و مصرف دانه های روغنی مانند بذر کتان، سویا و چیا می‌توانند منبع خوبی برای امگا ۳ باشند. امگا ۳ می تواند از سلول های شبکیه چشم نیز به خوبی محافظت کند.

روش های مراقبت از چشم

روش های مراقبت از چشم

مراقبت از چشم به وسیله ورزش

همانگونه که ورزش کردن باعث تقویت عضلات بدن می شود و از بروز بسیاری از بیماری ها پیشگیری می کند ورزش چشم نیز می تواند باعث تقویت عضلات چشم و تقویت بینایی چشم شود. همچنین ورزش چشم می‌تواند باعث کاهش علائم بیماری‌های چشمی مانند دژنراسیون ماکولا و آب مروارید شود. ورزش های مفید برای چشم عبارتند از:
حرکت دادن چشم: افرادی که به طور مداوم با رایانه و موبایل کار می کنند یا کارهای ظریف مانند تعمیرات موبایل انجام می ‌دهند؛ می توانند این ورزش را انجام دهند؛ زیرا این ورزش باعث کاهش فشار وارده روی چشم ها می ‌شود. برای انجام این ورزش ابتدا باید چشم ها را بست و در حالت بسته چشم ها را به سمت بالا و پایین، چپ و راست حرکت داد. هر حرکت بالا و پایین یا چپ و راست سه بار پشت سر هم انجام می شود.
لمس چشم با کف دست: این حرکت در یوگا زیاد تکرار می شود؛ فرد باید برای انجام این حرکت صاف بنشیند؛ چشم های خود را ببندد و نفس عمیقی بکشد. نشستن در حالت واجراسانا می ‌تواند برای انجام این حرکت مناسب باشد. سپس فرد دست های خود را به یکدیگر تا زمانی که دست ها گرم شوند می‌مالد و روی پلک چشم ها قرار می دهد. با منتقل شدن گرمای دست ها به چشم، خستگی چشم ها از بین می رود. این کار بهتر است روزی 3 بار انجام شود.
برای یادگیری ورزش های چشمی بیشتر، می‌توان از یک چشم پزشک کمک گرفت.

مراقبت از چشم ها از طریق روش های پیشگیری

آشنایی با روش های پیشگیری از بیماری های چشمی، می تواند به عنوان یکی از بهترین راهکارها برای مراقبت از چشم ها به کار رود. مهمترین نکات مراقبتی که منجر به پیشگیری از بیماری های چشم می شود؛ عبارتند از:
خارج کردن لنز ها در پایان روز: نباید بیش از ۱۹ ساعت از لنزهای تماسی در طول روز استفاده کرد. به همین سبب توصیه می شود که شب هنگام و موقع خواب لنز ها از چشم خارج شوند؛ استفاده از لنز در هنگام خواب می تواند صدمات بینایی وارد کند و مانع از اکسیژن رسانی به چشم شود. در هنگام خرید لنز نیز باید به استاندارد لنز توجه کافی کرد.
استفاده از عینک آنتی رفلکس: استفاده از عینک آنتی رفلکس می ‌تواند یکی از راه های پیشگیری برای خستگی چشم ها و سندروم بینایی کامپیوتر باشد. همچنین عینک آنتی رفلکس احتمال ابتلا به عیوب انکساری چشم که در اثر کار زیاد با کامپیوتر به وجود می‌آید را کاهش می دهد. به همین سبب توصیه می شود افرادی که مدام با کامپیوتر کار می کنند حتما از عینک های آنتی رفلکس استاندارد استفاده کنند.
استفاده از عینک آفتابی: اشعه ماورای بنفش می تواند سبب ایجاد بیماری هایی مانند پینگوکولا، آب مروارید و ناخنک شود. اشعه ماورای بنفش احتمال ابتلا به سرطان چشم را نیز افزایش می دهد و در بازه زمانی طولانی مدت باعث کاهش بینایی می شود. برای محافظت از چشم ها خصوصا شبکیه چشم، باید در نور شدید آفتاب از عینک های آفتابی استاندارد استفاده شود.
دوری از بی خوابی: خواب کم باعث خستگی چشم ها می شود و در پی آن عوارضی مانند سوزش چشم، التهاب چشم و خشکی چشم به وجود می آید. برای جلوگیری از خستگی چشم بهتر است افراد به میزان کافی بخوابند.

روش های مراقبت از چشم

روش های مراقبت از چشم

مراجعه به پزشک
مراقبت از چشم ها اهمیت بسیار ویژه‌ای دارد زیرا باعث می شود افراد از بیماری های چشمی در امان باشند و با افزایش سن به کاهش بینایی مبتلا نشوند. چکاپ و معاینه دوره‌ای چشم جزو روش های مراقبتی از چشم است. اگر افراد زیر نظر یک متخصص چشم معتبر و حاذق معاینات دوره‌ای خود را انجام دهند؛ بهتر می توانند از وضعیت سلامت چشم های خود آگاهی پیدا کنند. متخصصان چشم حاذق نیز می توانند علاوه بر سلامت چشم ها وجود برخی از بیماری‌ها مانند دیابت و فشارخون را از روی چشم تشخیص دهند. برای چکاپ و معاینه دوره‌ای چشم ها می توانید به مطب دکتر رضا پورمازار متخصص چشم در تهران مراجعه کنید.

بلفاروپلاستی

بلفاروپلاستی چیست؟

بلفاروپلاستی چشم از عمل های زیبایی است که در آن ظاهر پلک ها و ظاهر چشم بهبود پیدا می کند و جوان تر می شود. در اثر عوامل مختلفی از جمله افزایش سن، عوامل ژنتیکی، بیماری های تیروئیدی و قرار گرفتن در معرض نور افتادگی پلک یا پتوز رخ می ‌دهد. علاوه بر پتوز، ممکن است چشم ها نمای پف آلود داشته باشند و ناهمواری های ناشی از قرارگیری کمپارتمان های چربی به صورت غیر صحیح باعث ایجاد پیری در پوست پلک شود. از طریق این عمل جراحی می توان پوست و چربی های اضافی را حذف کرد و ظاهری صاف‌تر به پلک های بالا و پایین بخشید. در ادامه مطلب به نحوه انجام این عمل بیشتر پرداخته می شود.

نحوه انجام بلفاروپلاستی چشم

پزشک متخصص چشم با توجه به وضعیت چشم های بیمار، بافت پوست و با توجه به هدف درمان می تواند از روش های مختلف برای انجام عمل زیبایی پلک استفاده کند. بلفاروپلاستی پلک بالا، جراحی پلک پایین و جراحی پلک از طریق ملتحمه از جمله روش های جراحی پلک هستند. به عنوان مثال برای افرادی که کمتر دچار چروک پوست پلک شده اند و پوست هنوز خاصیت کشسانی خود را دارد؛ جراحی از طریق ملتحمه انجام می شود. این جراحی با هدف حذف کیسه های چربی زیر چشم انجام می شود. به طور کلی نحوه انجام این عمل به شرح زیر است:
انجام معاینات و آزمایشات لازم: متخصص چشم با انجام معاینات و آزمایشات لازم تعیین می کند که آیا فرد برای عمل بلفاروپلاستی کاندید مناسبی است یا خیر؟ عدم ابتلا به بیماری های زمینه ای مانند دیابت، عدم ابتلا به بیماری های چشمی و عدم اعتیاد به مواد مخدر جزو شرط های لازم برای انجام این عمل جراحی است که از طریق انجام آزمایشات شرط های لازم بررسی می شوند.
تعیین محل برش: متخصص چشم پزشک با توجه به انتظارات بیمار و با توجه به عیوب ظاهری چشم و ساختار کلی چشم محل دقیق برش ها را مشخص می کند. گاهی اوقات لازم است تا بلفاروپلاستی پلک بالا و پایین به صورت همزمان انجام شود. انجام این عمل به صورت همزمان حدود دو ساعت زمان می برد.
تزریق بی حسی: متخصص جراح بعد از ضد عفونی کردن پوست به صورت کامل داروی بی حسی تزریق می کند و محل عمل را کاملاً بی حس می کند. این عمل بدون نیاز به بیهوشی انجام می شود.
ایجاد برش: در بلفاروپلاستی پلک بالا، متخصص یک برش ظریف روی خطوط پلک بالا ایجاد می کند. این برش با هدف درمان پتوز، حذف پوست اضافی و چربی اضافی پلک بالا انجام می شود. در عمل جراحی پلک پایین پزشک یک برش ظریف زیر مژه های پایین ایجاد می کند؛ این برش با هدف رفع پف چشم، حذف کیسه های چربی زیر چشم و جوان سازی پوست دور چشم انجام می شود. پس از ایجاد تغییرات لازم، برش ها بخیه زده می شوند.

بلفاروپلاستی

بلفاروپلاستی

مراقبت های قبل از بلفاروپلاستی

انجام مراقبت های قبل از عمل زیبایی پلک، باعث کاهش عوارض بعد از عمل می شود. بیمار قبل از انجام این عمل، چندین جلسه مشاوره را با پزشک پشت سر می گذارد؛ بهتر است در طی جلسات مشاوره قبل از عمل، بیمار در خصوص مراقبت های لازم قبل از عمل از پزشک پرسش کند. مهم ترین نکات مراقبتی قبل از عمل زیبایی پلک عبارتند از:
عدم مصرف داروهای رقیق کننده خون: حداقل یک هفته قبل از عمل جراحی زیبایی پلک، فرد باید از مصرف داروهای رقیق کننده خون مانند وارفارین وآسپرین اجتناب کند. مصرف این داروها باعث افزایش خونریزی طی عمل می شود. در صورت مصرف این داروها پزشک حتما باید در جریان قرار بگیرد.
عدم مصرف برخی از ویتامین ها: برخی از افراد بدون اطلاع پزشک و طبق تصور خود برای تقویت بدن اقدام به مصرف مکمل ها و ویتامین ها می کنند. در صورتی که برخی از ویتامن ها مانند ویتامین E جزو رقیق کننده های خون هستند و باید یک هفته قبل از عمل مصرف آنها قطع شود.
دوش گرفتن: به افراد توصیه می شود که قبل از انجام بلفاروپلاستی بهداشت را به طور کامل رعایت کنند و با آب گرم دوش بگیرند.
دوری از استرس: افراد قبل از انجام عمل زیبایی پلک بهتر است در خصوص این عمل آگاهی های لازم را به دست آورند و از اضطراب و استرس به دور باشند. استرس قبل از عمل می تواند؛ باعث سرکوب سیستم ایمنی بدن شود.
مراقبت های بعد از عمل بلفاروپلاستی
مراقبت های بعد از عمل زیبایی پلکف از اهمیت بسیار زیادی برخوردار است و ارتباط مستقیمی با میزان موفقیت و نتایج نهایی عمل دارد. افراد باید در نظر داشته باشند که دوره نقاهت این عمل زیبایی حداقل دو هفته است و تمامی نکات مراقبتی باید حداقل دو هفته رعایت شود. برخی از نکات مراقبتی نیاز است تا چند ماه پس از عمل رعایت شوند. مهم ترین نکات مراقبتی بعد از عمل بلفاروپلاستی عبارتند از:
• قرار دادن چند بالشت در زیر سر هنگام خواب برای کاهش تورم و التهاب
• قرار دادن کمپرس سرد در محل عمل برای کاهش تورم و التهاب
• مصرف آب و آبمیوه طبیعی فراوان برای تقویت سیستم ایمنی و کاهش تورم
• استفاده از غذاهای سالم، سبک و پر فیبر برای بهبود سریع تر زخم ها
• عدم مصرف داروهای رقیق کننده خون و ویتامین E
• عدم استفاده از لنزهای تماسی
• عدم استفاده از لوازم آرایشی و مژه مصنوعی
• مصرف مسکن و داروهای آنتی بیوتیک تجویز شده توسط پزشک
• پرهیز از شنا و رفتن به استخر، سونا و جکوزی
• پرهیز از خارش و مالیدن چشم

بلفاروپلاستی

بلفاروپلاستی

نتیجه گیری
بلفاروپلاستی یکی از عمل های زیبایی چشم است که در آن پف زیر چشم، چربی های اضافی دور چشم، شلی پوست چشم و افتادگی پلک از بین می رود و چشم ها ظاهری زیباتر و جذاب تر به خود می گیرند. تجربه و تبحر پزشک متخصص در نتیجه موفقیت عمل می تواند بسیار تاثیر گذار باشد. در صورتی که پزشک تجربه کافی نداشته باشد؛ عوارضی مانند باقی ماندن جای بخیه، بی رنگ شدن پوست، آسیب به عضله چشم و خونریزی بیش از حد ممکن است رخ دهد. به همین سبب داوطلبان انجام این عمل زیبایی باید در انتخاب پزشک دقت کنند. برای انجام این عمل زیبایی با درصد موفقیت بالا و نتایج نهایی مطلوب می توانید به مطب دکتر رضا پورمازار متخصص چشم در تهران مراجعه کنید.

 

 

عمل درشت کردن چشم چیست؟

عمل درشت کردن چشم که به جراحی اپی کانتال نیز معروف است؛ یکی از عمل‌های جراحی زیبایی چشم است که در آن افرادی که چشم‌های ریز و باریک دارند می‌توانند چشمان خود را درشت و زیباتر کنند. این عمل جراحی به روش‌های مختلف و در زوایای مختلف انجام می‌شود و علاوه بر درشت کردن چشم، برخی دیگر از عیوب ظاهری را رفع می‌کند. آگاهی در خصوص نحوه انجام عمل، مراقبت پس از عمل و کاندیداهای مناسب برای این عمل می‌تواند به افراد کمک کند تا در خصوص انجام این عمل زیبایی بهتر تصمیم گیری کنند؛ به همین سبب در این مطلب در خصوص تمامی نکات مربوط به عمل بحث می‌شود.

 

کاندیدای مناسب برای عمل درشت کردن چشم چه کسانی هستند؟

عمل زیبایی درشت کردن چشم، مناسب تمامی افراد نیست به همین سبب افراد باید قبل از هر گونه اقدام برای انجام این عمل جراحی، در خصوص کاندیدهای مناسب این عمل جراحی به اندازه کافی تحقیق کنند و اجازه دهند تا متخصص چشم پزشک با توجه به آناتومی چشم و پلک آنها، مناسب بودن این عمل را برای آنها شرح دهد. بهترین کاندیدهای مناسب برای عمل درشت کردن چشم عبارتند از:

افرادی با چشم های شرقی

افرادی که به اصطلاح چشم بادامی هستند و چشم‌های آنها به صورت باریک به نظر می‌رسد؛ بهترین افراد برای انجام این عمل جراحی هستند.

افراد دارای فولد اپی کانتال

افرادی که در بخش درونی زاویه داخلی چشم دارای یک چین اضافه هستند؛ می‌توانند از طریق این روش چین اضافه را حذف کنند و به چشمانی زیباتر دست پیدا کنند.

افراد دارای پلک های پف کرده و افتاده

در افرادی که دارای چشم‌های شرقی هستند؛ افتادگی پلک به‌صورت خفیف نیز مشاهده می‌شود. با انجام این عمل جراحی افتادگی پلک نیز برطرف می‌شود و ظاهر چشم‌ها جوان‌تر و جذابتر مشاهده می‌شود.

افراد ناراضی از بلفاروپلاستی

افرادی که عمل بلفاروپلاستی انجام داده‌اند و نتایج مطلوبی از این عمل به دست نیاورده‌اند می‌توانند برای ترمیم از عمل زیبایی درشت کردن چشم نیز استفاده کنند.

افراد با فاصله چشم زیاد

افرادی که فاصله بین دو چشم آنها زیاد است و تمایل دارند با کم کردن این فاصله زیبایی و جذابیت چشمان خود را بیشتر کنند؛ می‌توانند این عمل جراحی را انجام دهند.

افراد دارای زاویه چشم

چشم برخی از افراد به صورت مورب و شیبدار مشاهده می‌شود این افراد می‌توانند از طریق اپیکانتوپلاستی این مشکل را برطرف کنند.

افرادی که به هر دلیلی تمایل دارند این عمل را انجام دهند باید بدانند که شرط اساسی برای انجام این عمل سلامت کامل است به‌عنوان‌مثال افراد مبتلا به قند خون بالا نمی‌توانند از این عمل زیبایی استفاده کنند؛ مگر اینکه تحت نظر پزشک قند خون آنها کنترل شود.

عمل درشت کردن چشم چیست؟

عمل درشت کردن چشم چیست؟

نحوه انجام عمل درشت کردن چشم

برای نحوه انجام عمل درشت کردن چشم راه‌های مختلفی وجود دارد. پزشک متخصص چشم در ابتدا وضعیت چشم و آناتومی آن را به دقت و با جزئیات کامل بررسی می‌کند سپس شکل چشم را با استفاده از نرم افزارهای پیشرفته طراحی می‌کند. با توجه به این موارد متخصص چشم نحوه انجام عمل را بررسی می‌کند. به طور کلی عمل درشت کردن چشم در دو نوع اپیکانتوپلاستی و کانتوپلاستی انجام می‌شود.

کانتوپلاستی

در این روش جراحی بخش بیرونی چشم جراحی می‌شود. هدف از این عمل بهبود زاویه خارجی و تقارن سازی چشم‌ها است. برای عمل چشم‌گربه‌ای و کشیده‌تر کردن چشم‌ها از این روش استفاده می‌شود.

اپیکانتوپلاستی

در این روش جراحی زاویه داخلی چشم برش می‌خورد. افرادی که چشم‌های بادامی، مغولی و ترکمنی دارند؛ این عمل برای آنها انجام می‌شود در این عمل چین پلک بالا برداشته می‌شود و زاویه داخلی چشم بازتر می‌شود. با کوتاه شدن پلک بالا، افتادگی پلک نیز رفع می‌شود و با از بین رفتن لایه‌های چربی پف پلک نیز از بین می‌رود.

به طور کلی مراحل جراحی درشت کردن چشم عبارتند از:

  • انجام آزمایش‌های بینایی سنجی
  • معاینه دقیق ساختار چشم
  • ضدعفونی‌کردن پوست اطراف چشم
  • تزریق بی‌حس‌کننده
  • انجام عمل جراحی
  • زدن بخیه و بستن مجدد پلک

هر کدام از روش‌های ذکر شده، خود شامل روش های مختلفی می‌شود. با توجه به ساختار چشم روش دقیق جراحی تعیین می‌شود؛ به‌عنوان‌مثال عمل جراحی به روش کانتوپلاستی میانی در نزدیکی غده ملتحمه و موازی با چین‌های مغولی برش ایجاد می‌شود.

با توجه به مدلی که پزشک برای زیباجو در نظر گرفته است و با توجه به عیوب ظاهری چشم برش در زوایای مختلف ایجاد می‌شود به‌عنوان‌مثال در کانتوپلاستی خارجی برای چشم‌های مورب، لبه پلک پایین نیز به مقدار بسیار کمی پایین کشیده می‌شود تا چشم‌ها حالتی جذاب‌تر و ملیح‌تر پیدا کنند.

 

مراقبت های بعد از عمل درشت کردن چشم

عمل درشت کردن چشم نیز مانند تمامی عمل‌های زیبایی دوره نقاهت دارد که برای سپری شدن دوران نقاهت با سلامت کامل و بدون عارضه خاص، باید مراقبت‌های پس از اپیکانتوپلاستی یا کانتوپلاستی به دقت انجام شود. به صورت میانگین ۲ تا ۴ هفته زمان لازم است تا فرد بهبودی خود را به طور کامل پیدا کند.

مهم ترین نکات مراقبتی پس از عمل درشت کردن چشم عبارتند از:

استفاده از آیس پک

استفاده از آیس پک یا کمپرس سرد بعد از عمل زیبایی درشت کردن چشم به زیباجو توصیه می‌شود. این روش باعث کاهش تورم و التهاب می‌شود.

عدم مصرف مواد مخدر

مصرف مواد مخدر بلافاصله بعد از عمل جراحی می‌تواند باعث افزایش تورم و عفونی شدن زخم‌ها شود. مصرف مواد مخدر باعث می‌شود که زخم‌ها دیرتر بهبود پیدا کنند و به همین سبب توصیه می‌شود به مدت ۲ تا ۳ هفته از مصرف مواد مخدر جلوگیری شود.

عدم مصرف لنزهای تماسی

افراد باید از مصرف لنزهای تماسی حداقل به مدت دو هفته پس از عمل پرهیز کنند. افراد می‌توانند از عینک به جای لنز استفاده کنند.

سایر روش های مراقبتی عبارتند از:

  • استراحت دادن به چشم‌ها
  • جلوگیری از کار و فعالیت زیاد با وسایل الکترونیکی
  • پرهیز از شنا و سونا تا حداقل سه هفته بعد از عمل
  • عدم استفاده از لوازم آرایشی و مژه‌های مصنوعی

ممکن است بیمار پس از عمل دچار عوارضی مانند درد، سوزش چشم، تورم پلک و پیرامون پلک، دوبینی، تاری دید و کبودی شود که این عوارض طبیعی و موقت هستند و به‌مرورزمان پس از پایان دوره نقاهت از بین می‌روند.

عمل درشت کردن چشم چیست؟

عمل درشت کردن چشم چیست

نتیجه گیری

عمل درشت کردن چشم یکی از عمل‌های زیبای است که در آن چشم‌ها درشت‌تر و جذاب‌تر می‌شوند. افرادی که دارای چشم‌های باریک و کشیده هستند؛ می‌توانند از این عمل جراحی برای زیباتر شدن چهره خود استفاده کنند. علاوه بر درشت شدن چشم، در این عمل جراحی پف پلک و افتادگی پلک ترمیم می‌شود و پوست اطراف چشم ظاهری جوان‌تر و زیباتر پیدا می‌کند. افرادی که دارای چشم‌های مورب هستند یا چشم‌های آنها از هم دور به نظر می‌رسد؛ می‌توانند این عمل جراحی را انجام می‌دهند. تخصص و تجربه پزشک متخصص در موفقیت عمل نقش بسزایی دارد به همین سبب توصیه می‌شود در انتخاب پزشک نهایت دقت را به خرج دهید. برای انجام این عمل جراحی می‌توانید به مطب دکتر رضا پورمازار متخصص چشم پزشک در تهران مراجعه کنید.

روش های درمانی گودی زیر چشم

درمان گودی زیر چشم یکی از دغدغه‌های افرادی است که به دنبال زیباتر شدن و جوان‌تر شدن پوست صورت خود هستند. عوامل متعددی باعث کاهش بافت چربی زیر چشم می‌شود؛ همین مورد سبب افتادگی پوست زیر چشم و گود شدن آن می شود؛ در نتیجه ظاهر فرد از جوانی فاصله می گیرد. متخصصان زیبایی و متخصصان چشم می توانند این مشکل را در افراد برطرف کنند. در ادامه مطلب به عوامل و روش های درمانی گودی زیر چشم پرداخته می شود. شناخت عوامل گودی زیر چشم باعث می شود تا افراد بتوانند تا حدود زیادی از این عارضه جلوگیری کنند.

 

دلایل گودی و کبودی زیر چشم ها چیست؟

گودی و کبودی زیر چشم ها به عوامل متعددی وابسته است که این عوامل به چند دسته تقسیم بندی می شوند. برخی از عوامل گودی زیر چشم به بیماری های چشمی وابسته هستند و برخی از عوامل به آسیب های پوستی مربوط می شوند؛ برخی از عوامل نیز مربوط به حساسیت هستند و در اثر قرار گرفتن در معرض ماده آلرژی همانند گرده گل و دود سیگار فرد به گودی زیر چشم مبتلا می شود.

بیماری های چشمی که سبب گود شدن زیر چشم می شوند عبارتند از:

  • جداشدگی پرده شبکیه
  • آب مروارید
  • گلوکوم یا آب سیاه
  • سندروم بینایی کامپیوتر

بیماری هایی که با گود شدن زیر چشم در ارتباط اند عبارتند از:

  • دیابت
  • پرفشاری خون
  • اختلالات غدد مانند اختلالات غده تیروئید
  • اختلالات کلیوی
  • بیماری های قلبی

عواملی که با سبک زندگی فرد در ارتباط هستند عبارتند از:

  • مصرف الکل
  • اعتیاد به مواد مخدر و سیگار
  • کم خوابی و بی خوابی های مکرر
  • عدم استفاده از ضد آفتاب در برابر خورشید
  • عدم مراقبت از پوست صورت
  • کاهش بافت چربی در اثر افزایش سن

سایر عوامل گودی زیر چشم عبارتند از:

  • محبوس شدن آب در بدن
  • عفونت باکتریایی پلک ها
  • مبتلا شدن به بیماری مونونوکلئوز
  • گریه کردن بیش از حد
  • عوامل ژنتیکی
  • التهاب و تورم سینوس ها
  • لاغر شدن صورت
روش های درمانی گودی زیر چشم

روش های درمانی گودی زیر چشم

چگونه می توان از گود شدن زیر چشم پیشگیری کرد؟

برخی افراد گمان می کنند که گود شدن زیر چشم یک روند طبیعی است و غیر قابل پیشگیری است در حالی که با اقدامات به ظاهر ساده می توان به صورت مؤثری از این اتفاق جلوگیری کرد. مؤثرترین راه های پیشگیری از گود شدن زیر چشم عبارتند از:

استفاده از ویتامین ها

مصرف مواد غذایی که سرشار از ویتامین های c، کا و E هستند؛ می توانند از گود شدن زیر چشم تا حد زیادی جلوگیری کنند. همچنین می توان از لوسیون های حاوی این ویتامین ها برای دور چشم استفاده کرد و روند پیر شدن آن را به تعویق انداخت. با تعویق انداختن روند پیری پوست می توان تا حدود زیادی از گودی زیر چشم جلوگیری کرد.

استفاده از ضد آفتاب

اشعه ماوراء بنفش می تواند تأثیرات منفی روی پوست داشته باشد. پوست زیر چشم نیز از این تأثیرات در امان نیست و در اثر تابش مستقیم نور خورشید کلاژن و چربی های خود را از دست می دهد و فرد به مرور زمان دچار گودی زیر چشم می شود. اگر قبل از خارج شدن از خانه از عینک دودی و کرم ضد آفتاب استفاده شود؛ این اتفاق به تعویق می افتد.

ماساژ ناحیه اطراف چشم

با ماساژ دادن دور چشم می توان گود شدن زیر چشم را به تعویق انداخت؛ زیرا ماساژ باعث افزایش گردش خون در اطراف چشم ها می شود و مواد مغذی به فراوانی در اختیار بافت های اطراف دور چشم قرار می گیرد؛ در نتیجه روند پیری پوست کاهش پیدا می‌کند. با استفاده از روغن های گیاهی مانند روغن بادام می توان ناحیه اطراف چشم ها را ماساژ داد.

 

روش های کلینیکی برای درمان گودی زیر چشم

گاهی اوقات گودی زیر چشم افزایش پیدا می کند و با روش های خانگی مانند ماساژ دادن بهبود پیدا نمی کند. در این مواقع بهتر است به متخصصان چشم و زیبایی مراجعه شود. متخصصان با کمک روش های نوین پزشکی اقدام به درمان گودی زیر چشم می کنند.

روش هایی که به کار گرفته می شود بسیار متنوع هستند و به افراد ظاهری جوان و شاداب می بخشد. برخی از روش های کلینیکی برای درمان گودی زیر چشم عبارتند از:

  • تزریق فیلر یا ژل های پرکننده
  • پی آر پی
  • تزریق چربی
  • عمل های جراحی

پارامترهای مؤثر بر تعیین روش درمانی: پزشکان زیبایی با توجه به میزان گودی زیر چشم، سن بیمار و وضعیت سلامت عمومی یکی از این روش ها را برای درمان گودی زیر چشم انتخاب می کنند. افراد می توانند یکی از این روش‌های تهاجمی مانند عمل جراحی یا روش‌های غیر تهاجمی مانند پی آر پی را برای درمان گودی زیر چشم انتخاب کنند. افرادی که در انتخاب روش ها دچار تردید هستند؛ می توانند قبل از هرگونه اقدامی با چشم پزشک خود مشورت کنند. چشم پزشک تمامی مزایا و معایب روش های درمانی را برای فرد داوطلب بر می شمارد و با توجه به وضعیت زیبا جو بهترین روش را به او معرفی می کند.

چشم پزشکان قبل از هرگونه اقدام درمانی، از زیباجو تست های مختلف می گیرند؛ اگر زیباجو به بیماری خاصی که گودی زیر چشم را در پی دارد؛ مبتلا باشد؛ ابتدا بیماری ریشه یابی و درمان می شود سپس روش های درمانی ذکر شده اعمال می شود.

 

درمان گودی زیر چشم با تزریق ژل و چربی

تزریق ژل و چربی یکی از راهکارهای بسیار مؤثر برای درمان گودی زیر چشم است که به صورت کم تهاجمی و سریع انجام می شود.

تزریق ژل

اغلب ژل هایی که در ایران برای گودی زیر چشم تزریق می‌شود از جنس هیالورونیک اسید است. هیالورونیک اسید یکی از مواد طبیعی تشکیل دهنده پوست است و به همین سبب هیچ گونه عارضه ای ندارد و فرد دچار واکنش‌های آلرژیک نمی شود. ممکن است فرد پس از تزریق به صورت موقت کمی قرمزی، سوزش و خارش را تجربه کند. ماندگاری این روش بین ۶ تا ۹ ماه است و پس از این مدت فرد باید برای تمدید مجدداً به پزشک مراجعه کند.

تزریق چربی

در تزریق چربی از چربی های بدن خود فرد برای پرکردن گودی زیر چشم استفاده می کنند. چربی‌های فرد از طریق روش های غیر تهاجمی مانند بادی جت خارج می شوند؛ سپس در قسمت زیر چشم تزریق می شوند. مزایا و معایب این روش همانند روش تزریق فیلر است.
فقط ماندگاری این روش بیشتر از تزریق فیلر است و حدود دو سال تخمین زده می شود.

روش های درمانی گودی زیر چشم

روش های درمانی گودی زیر چشم

نتیجه گیری

گودی زیر چشم در اثر عوامل متعددی مانند افزایش سن، مبتلا شدن به اختلالات تیروئیدی، کاهش بافت چربی زیر چشم، کمبود مواد مغذی مانند کمبود آهن، عوامل ژنتیکی، اگزما و غیره به وجود می آید. درمان گودی زیر چشم می تواند به زیباتر و جوان تر شدن چهره کمک زیادی کند. مراجعه به یک پزشک متخصص حاذق برای درمان این عارضه از اهمیت زیادی برخوردار است؛ زیرا مراجعه به افراد غیر متخصص می تواند عوارض زیادی را برای فرد به دنبال داشته باشد. برای درمان گودی زیر چشم می توانید به مطب دکتر رضا پورمازار متخصص چشم مراجعه کنید. دکتر پورمازار از روش های غیر تهاجمی و در موارد شدید از روش های جراحی برای درمان گودی زیر چشم استفاده می کند.

سرطان ملانومای چشم چیست؟

سرطان ملانومای چشم در بین انواع سرطان‌های چشم، رایج‌ترین نوع است. سلول‌های ملانوسیت در چشم، رنگ‌دانه‌های چشم را می‌سازند؛ اگر سلول‌هایی که وظیفه ساخت رنگ‌دانه را بر عهده دارند؛ دستخوش جهش و تغییرات غیر طبیعی شوند و خارج از چرخه نرمال سلولی رشد و تکثیر کنند؛ سرطان ملانوما را به وجود می‌آورند. سلول‌های بیش از حد تکثیر شده در برخی از مواقع در یک نقطه از چشم تجمع پیدا می‌کنند و تومورهای سرطانی را ایجاد می‌کنند. در ادامه مطلب در خصوص نواحی درگیر شونده و علائم این بیماری توضیحات بیشتری ارائه می‌شود.

 

ناحیه های درگیر در سرطان ملانومای چشم

ناحیه‌های درگیر در سرطان ملانوم چشمی تا حدود زیادی به نوع سرطان نیز وابسته است. به‌عنوان‌مثال اگر سرطان از نوع بدخیم باشد؛ سلول‌های سرطانی در چشم به نقاط دیگر بدن مهاجرت می‌کنند و در اثر متاستاز نقاط دیگر، درگیر می‌شوند. در سرطان ملانوم چشمی از نوع بدخیم کبد، ریه و استخوان‌ها درگیر می‌شوند. سایر نقاط درگیر در چشم عبارتند از:

لایه یووه آ

یک لایه بین شبکیه و قسمت سفید چشم به نام یووه آ وجود دارد که در اغلب موارد در سرطان ملانومای چشم این ناحیه درگیر می‌شود. لایه عروقی و انگوره نام دیگر این لایه است که وظیفه تغذیه چشم را بر عهده دارد. اگر سرطان چشم بدخیم باشد از طریق این لایه به قسمت‌های دیگر بدن نفوذ پیدا می‌کند.

از آنجا که یووه آ از قسمت‌های مختلف تشکیل شده است؛ سرطان ملانومای چشم می‌تواند؛ در قسمت‌های مختلف این ناحیه مشاهده شود که این قسمت‌ها عبارتند از:

  • قسمت پشتی یووه آ یعنی لایه کوروئید
  • قسمت جلویی این لایه یعنی عنبیه و جسم مژگانی

سرطان ملانوما با توجه به ناحیه درگیر به انواع مختلف تقسیم بندی می‌شود. انواع سرطان ملانومای چشم با توجه به ناحیه درگیر عبارتند از:

  • ملانوم داخل چشمی که تخم چشم را درگیر می‌کند.
  • سرطان ملتحمه که خارجی‌ترین لایه جلوی چشم یعنی ملتحمه را درگیر می‌کند.
  • ملانوم حفره چشمی که حفره چشم را درگیر می‌کند.
سرطان ملانومای چشم چیست؟

سرطان ملانومای چشم چیست؟

علائم و عوارض سرطان ملانومای چشم

علائم و عوارض سرطان ملانومای چشم با توجه به ناحیه درگیر شونده، نوع سرطان، میزان پیشرفت آن، وضعیت عمومی بیمار و سن بیمار می‌تواند متفاوت باشد. اگر این سرطان در مراحل اولیه تشخیص داده شود؛ عوارض بسیار کمتری بر جای می‌گذارد. سرطان ملانومای چشم در دو نوع اولیه و ثانویه بروز پیدا می‌کند؛ نوع اولیه سرطانی است که از چشم‌ها شروع می‌شود و می‌تواند از نوع بدخیم یا خوش‌خیم باشد. نوع بدخیم سبب متاستاز سرطان به نواحی دیگر بدن می‌شود. سرطان ثانویه ملانوم چشمی در اثر متاستاز سایر سرطان‌ها به چشم رخ می‌دهد و از مکان‌های دیگر در بدن شروع می‌شود. ۹۰ درصد سرطان ملانومای چشم، حاصل متاستاز سرطان پوست است. کاملاً بدیهی است که این مورد در علائم و عوارض بیماری نقش بسیار مهم و کلیدی دارد. رایج‌ترین علائم سرطان چشمی ملانوم عبارتند از:

  • ایجاد یک نقطه تاریک در عنبیه
  • مشاهده نور چشمک زن در میدان بینایی
  • اشک آلود بودن چشم‌ها
  • تاری دید
  • مشاهده لکه‌های شناور

 

درمان سرطان ملانومای چشم

تشخیص سرطان: برای درمان سرطان ملانومای چشم باید به متخصص چشم مراجعه کرد. متخصص چشم با استفاده از روش‌هایی مانند بیوپسی یا نمونه برداری کوچکی از بافت چشم، آزمایش‌های خون، اولتراسوند چشم، معاینه کامل چشم از طریق ابزارهای پزشکی، افتالموسکوپی و بیو میکروسکوپی اسلیت لمپ چشم، چشم را به طور کامل معاینه می‌کند و وجود یا عدم وجود سرطان را تشخیص می‌دهد.

برای تشخیص نوع سرطان و تشخیص اینکه متاستاز رخ داده است یا نه چشم پزشک از روش‌های دیگری مانند آنژیوگرافی فلورسین، اسکن توموگرافی کامپیوتری، آزمایش‌های خونی و اسکن توموگرافی انتشار پوزیترون متاستاز یا عدم متاستاز را تعیین می‌کند. چشم پزشک در نهایت با توجه به نوع سرطان، سن بیمار، اندازه توده و وضعیت سلامت عمومی، روش درمانی خاصی را انتخاب می‌کند. روش‌های درمانی سرطان ملانومای چشم عبارتند از:

پرتو درمانی

پرتو درمانی که نام دیگر آن رادیوتراپی است؛ در آن با استفاده از امواج پر قدرت گاما و پروتون‌ها، سلول‌های سرطانی موجود در ملانوم چشم را از بین می‌برند. اگر توده‌های تشکیل شده در ملانومای چشم اندازه‌ای کوچک تا متوسط داشته باشند؛ این روش درمانی می‌تواند یک روش مؤثر باشد.

در این روش یک صفحه کوچک رادیواکتیو روی چشم بیمار قرار داده می‌شود و پرتوهای پر انرژی نور به آن تابانده می‌شوند. به همین سبب این روش براکی تراپی نیز خوانده می‌شود.

لیزر تراپی

در لیزر تراپی از امواج پرقدرت نور مانند امواج مادون قرمز استفاده می‌شود. این امواج توانایی کشتن سلول‌های سرطانی را دارند. در صورتی که سلول‌های سرطانی در مراحل اولیه رشد خود باشند و سایز تومورها بسیار کوچک باشد می‌توان از این روش به عنوان روش درمانی استفاده کرد در غیر این صورت لیزر درمانی در کنار سایر روش‌ها به عنوان یک روش مکمل به کار برده می‌شود.

جراحی

روش‌های جراحی که برای درمان سرطان ملانومای چشم به کار برده می‌شوند؛ بسیار متنوع هستند. در برخی از جراحی‌ها تنها سلول‌های سرطانی برداشته می‌شوند و در برخی از موارد بخشی از بافت چشم نیز به همراه تومور برداشته می‌شود. گاهی اوقات نیز چشم به صورت کامل تخلیه می‌شود. اندازه و موقعیت تومورها و ناحیه درگیر روی روش جراحی تأثیر می‌گذارند.

سایر روش های درمانی عبارتند از:

  • فتودینامیک تراپی
  • فریز کردن سلول‌های سرطانی
  • پیوند مغز استخوان
  • درمان با سلول‌های بنیادی
سرطان ملانومای چشم چیست؟

سرطان ملانومای چشم چیست؟

مراجعه به پزشک

سرطان ملانومای چشم از شایع‌ترین سرطان‌های چشمی است که ممکن است در تمامی رده‌های سنی مشاهده شود. عواملی مانند قرار گرفتن در معرض نور خورشید به مدت طولانی، عوامل ژنتیکی و مبتلا شدن به سرطان‌های دیگر مانند سرطان پوست می‌تواند فرد را دچار این نوع سرطان کند. با مراجعه به مطب دکتر رضا پورمازار متخصص چشم در تهران می‌توانید وضعیت چشم‌های خود را بررسی کنید و از سلامت آنها مطمئن شوید؛ ازآنجاکه سرطان چشم در مراحل اولیه بدون علامت است؛ چکاپ به موقع چشم می‌تواند یکی از راه‌های پیشگیری از سرطان ملانوم باشد.

بیماری اشتارگات چیست؟

بیماری اشتارگات از اختلالات ژنتیکی چشم است که در آن دژنراسیون ماکولا اتفاق می افتد. از آنجا که در این بیماری قسمت شبکیه ی چشم درگیر می شود؛ از روی ظاهر فرد نمی توان به وجود این بیماری پی برد. هرساله همایش های زیادی در بین متخصصان چشم جهان برای بررسی این بیماری برگزار می شود و مقالات زیادی در خصوص این بیماری در ژورنال های معتبر علمی به چاپ می رسد؛ زیرا این بیماری یکی از دغدغه های علمی چشم پزشکان است و هنوز درمان قطعی برای آن یافت نشده است. در ادامه مطلب در خصوص علل و علائم این بیماری بیشتر توضیح داده می شود.

 

علت بیماری اشتارگات چیست؟

بررسی دقیق این بیماری و پی بردن به علت آن از اهمیت زیادی برخوردار است زیرا این بیماری به مرور زمان می‌تواند بینایی فرد را به شدت کاهش دهد به طوری که فرد فقط می تواند وجود نور در محیط را درک کند‌. علت اصلی این بیماری اختلالات ژنتیکی است که جهش در ژن های مختلفی می تواند این بیماری را رقم بزند.

ژن های ایجاد کننده این بیماری در اغلب موارد به صورت اتوزومال مغلوب منتقل می شوند؛ در برخی از موارد نوع غالب آن نیز گزارش شده است. اگر نحوه توارث را اتوزومال مغلوب در نظر بگیرند؛ احتمال درگیری فرزندان در این بیماری ۲۵ درصد می شود.

ژن های مسبب این بیماری عبارتند از:

ژن ABCA4

این ژن مسئول کد کردن پروتئین انتقال دهنده ABC است. تا به حال دو نوع جهش برای این ژن شناسایی شده است. جهش در این ژن علاوه بر ایجاد بیماری اشتارگات می تواند بیماری های دیگری را مانند رتینیت پیگمنتوزا را ایجاد کند.

در جهش های این ژن، ساخته شدن ویتامین آ با مشکل مواجه می شود. زمانی که سنتز این ویتامین با مشکل مواجه شد؛ رسوبات سمی به نام لیپوفوشین در یک لایه سلولی به نام اپیتلیوم پیگمانته در شبکیه که لایه سلولی حمایت کننده است؛ تجمع پیدا می کند. این لایه سلولی مواد مغذی ضروری را برای گیرنده های نوری فراهم می کند؛ با رسوب لیپوفوشین در این لایه سلول های این لایه عملاً کارکرد خود را از دست می دهند و در اثر کمبود مواد مغذی گیرنده های نوری از بین می روند و به مرور زمان دید دچار مشکلات زیادی می شود.

ژن هایی که در موارد نادر دچار جهش می شوند و این بیماری را به وجود می آورند عبارتند از:

  • ژن غالب stgd4
  • ژن مربوط به سیستم اسیدهای چرب گیرنده های نوری ELOVL4
  • موتاسیون در ژن RDS پریفرین
بیماری اشتارگات چیست؟

بیماری اشتارگات چیست؟

علائم بیماری اشتارگات چیست؟

سن و شدت بروز علائم در این بیماری کاملاً متفاوت است اما در اغلب موارد در دوران کودکی و بلوغ علائم بیماری در افراد بروز پیدا می‌کند. با وجود اینکه این بیماری روی دید و شبکیه تأثیر می‌گذارد اما نحوه تأثیر و شدت آن از یک فرد به فرد دیگر می تواند بسیار متفاوت باشد. در برخی از موارد مشاهده شده است که دید فرد تا سال ها ثابت مانده است اما به صورت ناگهانی فرد با کاهش شدید دید مواجه شده است. شروع این بیماری در نقطه ای به نام fovea در مرکز شبکیه است و با مرور زمان دژنراسیون گسترش پیدا می کند و لکه کور بیمار بزرگتر می شود.

تفاوت در شروع بیماری می تواند روی روش‌های درمانی تأثیرگذار باشد. در اغلب موارد دو چشم بیمار به صورت همزمان، درگیر این عارضه می شوند و ممکن است یک چشم با سرعت بیشتری درگیر این بیماری شود. در اثر این بیماری فرد در انجام کارهای دقیق و ظریف دچار مشکل می شود.

رایج ترین علائم این بیماری عبارتند از:

  • کاهش شدید دید مرکزی
  • از بین رفتن دید محیطی در موارد نادر
  • اختلال در دید رنگی
  • اختلال دید در روشنایی

افراد باید دقت کنند که در این بیماری شب کوری و تنگ شدن میدان بینایی به صورت معمولاً اتفاق نمی افتد و این علامت بیشتر می تواند مربوط به بیماری رتینیت پیگمنتوزا باشد.

در اغلب موارد دید بیماران مبتلا به اشتارگات در 200 /20 متوقف می شود.

 

روش های درمانی بیماری اشتارگات

روش های درمانی که برای بیماری اشتارگات در حال حاضر به کار برده می شوند؛ بیشتر جنبه کنترل دارد و باعث بهبود کیفیت زندگی بیماران می شود. برخی از روش های درمانی در مرحله تحقیقات است و به صورت رایج و عمومی به کار برده نمی شود. بخشی از این روش های درمانی عبارتند از:

سلول های بنیادی

برای درمان این بیماری می توان از طریق روش های کلونینگ سلول های بنیادی را تهیه کرد یا از سلول های بنیادی بند ناف استفاده کرد. این سلول های بنیادی را در محیط کشتی قرار می‌دهند که به سمت سلول های اپیتلیوم رنگدانه دار بینایی تمایز پیدا کند؛ زیرا در این بیماری این سلول ها دچار نقص در عملکرد می شوند و وقتی توسط سلول های بنیادی تولید شوند؛ نقص آن ها از بین می رود.

ژن درمانی

در ژن درمانی نسخه بدون جهش و کاملاً سالم ژن با نسخه معیوب ژن در سلول ها جایگزین می شود. زمانی که نسخه سالم جایگزین شد؛ عملکرد سلول هایی که تحت تأثیر ژن هستند اصلاح می شوند و بیماری درمان می شود.

مدیریت پسماند

در این روش درمانی از دارویی که تغییر شکل یافته ویتامین آ است؛ استفاده می‌شود تا لیپوفوشین به مقدار کمتری تجمع پیدا کند. در این روش از اتم های دوتریوم که غیر رادیواکتیو است به جای اتم های هیدروژن استفاده می کنند.

شبکیه مصنوعی

استفاده از شبکیه مصنوعی روش درمانی خیلی مؤثری نیست و بسیاری از پزشکان پیشنهاد می کنند که این روش درمانی استفاده نشود زیرا تغییر محسوسی برای بیمار ایجاد نمی کند.

بیماری اشتارگات چیست؟

بیماری اشتارگات چیست؟

نتیجه گیری

بیماری اشتارگات یکی از بیماری های نادر ژنتیکی است که در اغلب موارد به صورت آتوزوم مغلوب از والدین به فرزندان منتقل می شود. در این بیماری ژن ABCA4 دچار جهش می شود و در اثر این جهش لیپوفوشین در چشم رسوب پیدا می کند و چشم دچار مشکل بینایی می شود. از طریق سلول های بنیادی و ژن درمانی می توان این بیماری را تا حدودی درمان کرد. برای بررسی و کنترل این بیماری می توانید به مطب دکتر رضا پورمازار متخصص چشم در تهران مراجعه کنید. توجه داشته باشید که هرگونه تأخیر در مراجعه به پزشک در صورت داشتن ناراحتی در ناحیه چشم می تواند عوارض جبران ناپذیری را به همراه داشته باشد.

بیماری های چشمی مرتبط با اشعه یو وی

اشعه uv یا فرابنفش انرژی الکترومغناطیسی است که طول موج کوتاه و انرژی بالایی دارد؛ این اشعه در نور خورشید، جرقه‌های جوشکاری، نور لیزر و نور لامپ‌های فلورسنت کم فشار و پرفشار وجود دارد. باوجوداینکه این اشعه برای چشم انسان نور نامرئی است اما می‌تواند بیماری‌ها و مشکلات زیاد چشمی را به وجود آورد. در این مقاله در ارتباط با بیماری‌های چشمی مرتبط با اشعه یو وی، علائم بیماری‌ها و روش پیشگیری از این بیماری‌ها مطالبی ارائه می‌شود.

 

عوارض اشعه یو وی روی چشم

طبق بررسی‌های آماری انجام شده درصد بالایی از ایرانیان در برابر نور خورشید بیش از حد مجاز قرار می‌گیرند و به مشکلات پوستی و چشمی متعدد مبتلا می‌شوند. عوارضی که این اشعه روی چشم می‌گذارد؛ متعدد است. رایج‌ترین بیماری‌های چشمی مرتبط با اشعه یو وی عبارتند از:

دژنراسیون ماکولا

این بیماری با نام لکه زرد نیز معروف است و باعث کاهش ماکولای چشم می‌شود. کاهش ماکولا با گذر زمان باعث از بین رفتن بینایی می‌شود. ماکولا که از قسمت‌های مهم در شبکیه است مسئولیت دید مستقیم و واضح را بر عهده دارد در نتیجه تباهی آن می‌تواند به صورت شدید روی بینایی فرد تأثیر بگذارد.

آب مروارید

در بیماری آب مروارید عدسی چشم تیره می‌شود و فرد دید طبیعی و نرمال خود را از دست می‌دهد؛ زیرا چشم در متمرکز ساختن نور در شبکیه دچار مشکل می‌شود. اشعه uv انواع خاصی از بیماری آب مروارید را به وجود می‌آورد.

کراتیت سطحی

قرار گرفتن در معرض اشعه uv فقط موجود آفتاب سوختگی پوست نمی‌شود؛ بلکه برخی از مواقع کراتیت سطحی یا سوختگی قرنیه را به وجود می‌آورد. سوختگی قرنیه در افراد جوشکار بیشتر مشاهده می‌شود. کوری برف با سوختگی قرنیه نیز ارتباط مستقیم دارد.

ناخنک

اشعه uv مشکلات افراد مبتلا به بیماری ناخنک را افزایش می‌دهد. در بیماری ناخنک یک لایه یا لکه روی بخش سفید چشم ایجاد می‌شود. در اغلب موارد اشعه‌های فرابنفش باعث ایجاد این بیماری نمی‌شوند و صرفاً این بیماری را شدت می‌بخشند.

پیرچشمی زودرس

در بیماری پیرچشمی عدسی چشم سفت و سخت می‌شود و قدرت تطابق خود را از دست می‌دهد؛ در نتیجه بینایی فرد برای اشیای نزدیک دچار مشکل می‌شود. این موارد جزء عیوب انکساری چشم تلقی می‌شود. قرار گرفتن بیش از در برابر نور خورشید می‌تواند باعث پیرچشمی زودرس شود.

بیماری های چشمی مرتبط با اشعه یو وی

بیماری های چشمی مرتبط با اشعه یو وی

علائم بیماری های چشمی مرتبط با اشعه یو وی

علائم بیماری‌های چشمی مرتبط با اشعه یو وی بسیار متفاوت و متعدد هستند. علت متفاوت بودن علائم به دلیل ایجاد بیماری‌های چشمی متفاوت است؛ اما علائمی وجود دارند که می‌توانند در مراحل اولیه به افراد گوشزد کنند که چشم آنها در اثر اشعه‌های uv در حال صدمه دیدن است. برخی از رایج‌ترین علائم بیماری‌های چشمی مرتبط با اشعه یو وی عبارتند از:

  • احساس درد در چشم
  • قرمزی چشم
  • خارش چشم
  • سوزش چشم
  • تورم چشم
  • تاری دید در موارد شدید
  • التهاب عنبیه در اثر سوختگی قرنیه

علائم مربوط به ناخنک چشمی عبارتند از:

  • احساس وجود جسم خارجی در چشم
  • تیر کشیدن چشم
  • سوزن‌سوزن شدن چشم

علائم مربوط به آب مروارید عبارتند از:

  • تاری شدید دید
  • حساسیت شدید به نور
  • مشاهده هاله‌ها و جرقه‌های نور
  • دوبینی در برخی از مواقع

با وجود متعدد بودن بیماری‌های چشمی مرتبط با اشعه یو وی، ممکن است افراد به دو بیماری چشم به صورت هم زمان مبتلا شوند که در این صورت علائم گسترده‌تر و شدیدتر خواهند شد.

 

نحوه پیشگیری از بیماری های چشمی مرتبط با اشعه یو وی

با وجود این که اشعه یو وی می‌تواند اثرات نامطلوب به روی چشم بگذارد اما با این وجود نحوه پیشگیری از بیماری‌های چشمی مرتبط با اشعه یو وی بسیار راحت و ارزان است. بهترین و مطلوب‌ترین روش‌های پیشگیری از بیماری‌های چشمی مرتبط با اشعه یو وی عبارتند از:

استفاده از عینک آفتابی

استفاده از عینک آفتابی مطمئن‌ترین راه پیشگیری از مضرات اشعه یو وی روی چشم است. استفاده از عینک در روزهای تابستان خصوصاً ساعات بین ۱۰ صبح تا ۴ بعد از ظهر اهمیت بیشتری پیدا می‌کند. به والدین توصیه می‌شود که برای کودکان خود نیز عینک آفتابی استاندارد خریداری کنند و زمانی که کودکان را به پارک و فضاهای باز می‌برند؛ از آنها بخواهند تا از عینک استفاده کنند.

بهتر است افراد با ویژگی‌های عینک‌های آفتابی استاندارد آشنا شوند تا در هنگام خرید عینک‌هایی خریداری کنند که بتواند حداقل ۹۵ درصد امواج فرابنفش B و ۶۰% امواج فرابنفش A را جذب کند. عینک‌های آفتابی خاکستری، سبز، زرد، کهربایی و قهوه‌ای بهترین انواع عینک آفتابی هستند.

استفاده از کلاه های بزرگ و لبه دار

استفاده از کلاه‌های بزرگ و لبه دار علاوه بر محافظت از چشم‌ها از مو و پوست نیز در برابر اشعه‌ها محافظت می‌کند. کلاه‌های بزرگ نوردهی را نیز کنترل می‌کنند و به خوبی از چشم‌ها در برابر خشکی محافظت می‌کنند.

سایر روش های پیشگیری از بیماری های چشمی مرتبط با اشعه یو وی عبارتند از:

  • استفاده از عینک مخصوص جوشکاری در هنگام جوشکاری
  • استفاده از عینک محافظ در هنگام لیزر تراپی
  • استفاده از عینک کوهنوردی در هنگام اسکی و کوهنوردی
  • استفاده از لنزهای تماسی جاذب یو وی
بیماری های چشمی مرتبط با اشعه یو وی

بیماری های چشمی مرتبط با اشعه یو وی

مراجعه به پزشک

اشعه یو وی می‌تواند روی چشم‌ها تأثیرات منفی زیادی بگذارد و باعث ایجاد بیماری‌های چشمی متعدد شود. ناخنک، آب مروارید، سوختگی قرنیه و دژنراسیون ماکولا از جمله بیماری‌های چشمی مرتبط با اشعه یو وی هستند. توجه به این که هرگونه آسیب به چشم در صورت عدم درمان می‌تواند عوارض جبران‌ناپذیری با خود به همراه داشته باشد، مراجعه زود هنگام به پزشک ضروری است. در صورتی که احساس درد یا ناراحتی در ناحیه چشم خود دارید می‌توانید به صورت حضوری به مطب دکتر رضا پورمازار متخصص چشم در تهران مراجعه کنید تا در صورت لزوم اقدامات احتیاطی لازم برای درمان انجام شود.